Χωρίς Βαρύτητα!

ΤΟ " nο Gravity Zone" αποτελεί το παιδί του ιστότοπου γνωστού ως "ενάντια στην επιπεδούπολη" (antidras.blogspot.gr). Με ορμητήριο αυτό το χώρο, ανοίγουμε τα φτερά μας για πτήσεις προς θαυμαστούς, παράξενους, φιλόξενους κι αφιλόξενους, μα σίγουρα θαυμαστούς ορίζοντες. Μακρινούς ή κοντινούς, "εσωτερικούς" κι εξωτερικούς. Μεταφέρουμε εδώ κι επιλεγμένα κείμενα, δικά μας κι όχι μόνο, από το παλιό μπλογκ. Το "παλιό μας σπίτι" θα συνεχίζει να μας φιλοξενεί και αυτό και να αποτελεί σημείο αναφοράς και για καινούργιες εδώ αναρτήσεις μας.
Η
υπέρβαση των ανθρώπινων όντων προς ανώτερα (κι άρα ποιοτικότερα) επίπεδα ύπαρξης αποτελεί, όπως το βλέπουμε εμείς, αποτέλεσμα των ιδιοτήτων εκείνων που συνιστούν το μεγαλείο του ανθρώπου: Απλότητα, Ανεξαρτησία Αντίληψης, Αμφισβήτηση των συλλογικά αποδεκτών καταστάσεων και παραστάσεων, Περιέργεια, Φαντασία, Εκστατική διαίσθηση, Εκστατικός Θαυμασμός. Κι εμείς σκοπεύουμε στο νέο εγχείρημά μας να αδράξουμε κι αυτές τις ποιότητες που διαμορφώνουν κι ανάλογες διαδρομές κι αφηγούνται ιστορίες για "περιοχές μυθικές ή απαγορευμένες" .
(Ποιοι άραγε ορίζουν τι είναι μύθος ή απαγορευμένο ή απρόσιτο για τις μάζες και πόσοι ακόμη κι αυτοαποκαλούμενοι ή θεωρούμενοι ως "επαναστάτες" ενστερνίζονται αυτές τις οδηγίες;)
Κάτι μέσα μας μάς τρώει να αιωρηθούμε πάνω απ'όλη την ακαμψία και στατικότητα και πάνω απ'όλες τις παρανοήσεις του κόσμου, χαράσσοντας ρότα για τη λεωφόρο των...άστρων! Κάνοντας και μια απαραίτητη στάση στο "Μπαράκι στην Άκρη του Γαλαξία", ωθούμενοι από μια αρχέγονη μέθη, για να γευτούμε παράξενα ελιξίρια, μεθυστικά κοκτέηλ αστρικής σκόνης, κοσμικής ακτινοβολίας και φλεγόμενα υπολείμματα αστρικών (κι όχι μόνο) συστημάτων, με παγάκια από την ουρά αλητήριων αστεροειδών.
Και για να καταφέρουμε αυτά κι ακόμη περισσότερα, πρέπει να αφήσουμε τη...βαρύτητα πίσω μας. Χωρίς να ξεχάσουμε να πατάμε και γερά στο έδαφος!

Bρίσκεστε σε "no Gravity Zone" λοιπόν! Γιατί είμαστε ονειροπόλοι και με αιτία:

ΟΝΕΙΡΟΠΟΛΟΙ (του ανιχνευτή)



Ονειροπόλος είναι αυτός που μπορεί να βρει τον δρόμο του μόνο στο φως του φεγγαριού. Τιμωρία του είναι ότι βλέπει το ξημέρωμα πριν τον υπόλοιπο κόσμο. - ΟΣΚΑΡ ΟΥΑΪΛΝΤ

Αυτή είναι και η κατάρα του! Η πιο γλυκιά και πικρή συνάμα, η πιο αποκηρυγμένη και γι'αυτό ανεκτίμητης αξίας, η πιο επικίνδυνη και γι'αυτό άξια μόνο για όσους αντέχουν να τη βαστάξουν, η πιο μαγική και συνάμα απαιτητική, η πιο δύσκολη να περιγραφεί με τη συνηθισμένη μορφή ανθρώπινης έκφρασης, κατάρα του κόσμου ετούτου.
Αλλά τι θα'τανε ο κόσμος χωρίς τους "καταραμένους" του; Αν όχι καταδικασμένος, από πολύ παλιά, σε έλλειψη οξυγόνου και σε πλήρη μαρασμό;

Ονειροπόλοι είναι αυτοί που, με τις (μυστηριώδεις για την κοινή λογική) ενοράσεις και τα όνειρά τους και τη διάθεσή τους να γυρέψουν την εκπλήρωσή τους, επιτρέπουν ακόμα στη γη να γυρνάει!
Oνειροπόλοι είναι αυτοί που βλέπουν όσα οι πιο πολλοί αδυνατούν ή αρνούνται να δουν, γιατί δεν μπορούν να εγκαταλείψουν τη βολή του δοσμένου, καθιερωμένου πλαισίου. Αυτοί που ανακαλύπτουν τις εικόνες πίσω από τις εικόνες ή ανοίγουν το δρόμο προς νέους κόσμους εκεί όπου οι παλιοί αργοπεθαίνουν και σβήνουν.
Αλλά αυτό έχει πάντα τίμημα και τις περισσότερες φορές πολύ σκληρό.
Ονειροπόλοι είναι κι αυτοί που συχνά οδηγούνται στο γλυκόπικρο καταφύγιο της μοναξιάς και στην τρέλα που επίσης συχνά συνοδεύει την "ιερή μέθη" τους. Αυτοί που, διόλου σπάνια, συντρίβονται κάτω από όλη την κακότητα, τη μικροψυχία και το φθόνο που ξεχειλίζει στον κόσμο.
Αλλά και αυτοί οι οποίοι σαν τους τρελούς αλήτες που σέρνονται από μια πλανεύτρα εσωτερική μούσα: "ποθούν τα πάντα ταυτόχρονα, αυτοί που ποτέ δε χασμουριούνται ή λένε έστω και μία κοινοτοπία, αλλά που καίγονται σαν τα μυθικά κίτρινα ρωμαϊκά κεριά, που σκάνε σαν πυροτεχνήματα ανάμεσα στα αστέρια κι από μέσα τους ξεπηδά το μπλε φως της καρδιάς τους, κι όσοι τους βλέπουν κάνουν: Αααα!!!! με θαυμασμό' (να θυμηθούμε και τον Τζακ Κέρουακ στο βιβλίο του "on the road")

Και αυτό που κάνει τη διαφορά είναι ότι... " ο ταξιδιώτης παίρνει μονάχα ένα δρόμο. Ο ονειροπόλος τους παίρνει όλους. "(Julos Beaucarne)

Πέμπτη, 28 Αυγούστου 2014

" Μοναχικοί τραγουδιστές "

του ανιχνευτή


Οι "μοναχικοί τραγουδιστές" αποφεύγουν, άλλοτε ευγενικά κι άλλοτε κοφτά, τις "δημοφιλείς πίστες, ομοιόμορφες επαναλήψεις, στείρες ή ανύπαρκτες εμπνεύσεις, mainstream επιταγές και εντολοδόχους μάνατζερ".

Οι μοναχικοί τραγουδιστές αυτοτροφοδοτούνται από τη "μαγεία των ήχων" που δεν ακούγονται από τα απαίδευτα αυτιά των πολλών, αλλά που πάλλουν τις δικές τους αισθήσεις και σηματοδοτούν την πορεία τους.

Οι μοναχικοί τραγουδιστές πλάθουν οι ίδιοι τους "σκοπούς" που σιγοτραγουδούν μέχρι να τους μετατρέψουν σε "μουσικές" που δονούνται άλλοτε  αδιόρατα, σαν παράξενοι ψίθυροι μακρινών ανέμων  κι άλλοτε ηχηρά, ατίθασα και ενοχλητικά για τα γούστα των "βοσκών" και τον ύπνο των "προβάτων".

Οι μοναχικοί τραγουδιστές απεχθάνονται τις περιφράξεις, είτε αστραφτερές είτε εξόφθαλμα πνιγηρές και τις έξωθεν "σανίδες σωτηρίας" και λατρεύουν απ'τη φύση τους τα ανοιχτά πεδία και την εσωτερική αυτάρκεια.


Οι μοναχικοί τραγουδιστές θέλουν να έχουν το μυαλό τους στον ουρανό, αλλά χωρίς γλοιώδεις "επουράνιους περιορισμούς".

Οι μοναχικοί τραγουδιστές απεχθάνονται τις κατοχές από αντικείμενα και θεωρίες, τα δόγματα και τις φλυαρίες και αρέσκονται στις ιδέες, τις "λοξοδρομήσεις" από τις ευθείες γραμμές και στα ρίσκα.

Οι μοναχικοί τραγουδιστές γίνονται γεωργοί, θεριστές, δημιουργοί και προπαντός Πολεμιστές, ακόμα κι αν δε χύσουν στάλα αίματος.

Οι μοναχικοί τραγουδιστές αφήνονται στη μεγαλοσύνη του κοσμικού Χάους, εισπνέουν την αρμονία του, συμμετέχουν στην ευρυθμία του και συμβάλλουν στο ξεθεμελίωμα της "παγωμένης τάξης".


Οι μοναχικοί τραγουδιστές αν και, στις αρχές κυρίως των "τραγουδιών τους", μπορεί να πιαστούν "παράφωνοι", εντούτοις  διδάσκονται απ' την παραφωνία τους, γιατί έχουν μάθει να αφουγκράζονται τον εαυτό τους. Και να τον πειθαρχούν δίχως να τον αλυσοδένουν.

Και έχουν μάθει να συμφιλιώνονται με το θάνατο για ν'αγαπούν πραγματικά τη ζωή! Και να τιμούν την τέχνη της ελευθερίας...
                        
                                    Όχι μόνο τη δική τους ζωή κι ελευθερία
                                    αλλά και όλων των άλλων όντων!


Σκέψου λοιπόν τη χαρά τους όταν βρίσκουν ο ένας τον άλλο!!

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου