Χωρίς Βαρύτητα!

ΤΟ " nο Gravity Zone" αποτελεί το παιδί του ιστότοπου γνωστού ως "ενάντια στην επιπεδούπολη" (antidras.blogspot.gr). Με ορμητήριο αυτό το χώρο, ανοίγουμε τα φτερά μας για πτήσεις προς θαυμαστούς, παράξενους, φιλόξενους κι αφιλόξενους, μα σίγουρα θαυμαστούς ορίζοντες. Μακρινούς ή κοντινούς, "εσωτερικούς" κι εξωτερικούς. Μεταφέρουμε εδώ κι επιλεγμένα κείμενα, δικά μας κι όχι μόνο, από το παλιό μπλογκ. Το "παλιό μας σπίτι" θα συνεχίζει να μας φιλοξενεί και αυτό και να αποτελεί σημείο αναφοράς και για καινούργιες εδώ αναρτήσεις μας.
Η αλληλεγγύη μεταξύ των ανθρώπινων όντων αποτελεί, όπως το βλέπουμε εμείς, αποτέλεσμα των ιδιοτήτων εκείνων που συνιστούν το μεγαλείο του ανθρώπου: Απλότητα, Ανεξαρτησία Αντίληψης, Αμφισβήτηση των συλλογικά αποδεκτών καταστάσεων και παραστάσεων, Περιέργεια, Φαντασία, Εκστατική διαίσθηση, Εκστατικός Θαυμασμός. Κι εμείς σκοπεύουμε στο νέο εγχείρημά μας να αδράξουμε κι αυτές τις ποιότητες που διαμορφώνουν κι ανάλογες διαδρομές κι αφηγούνται ιστορίες για "περιοχές μυθικές ή απαγορευμένες"(ποιοι άραγε ορίζουν τι είναι μύθος ή απαγορευμένο ή απρόσιτο για τις μάζες και πόσοι ακόμη κι αυτοαποκαλούμενοι ή θεωρούμενοι ως "επαναστάτες" ενστερνίζονται αυτές τις οδηγίες;). Κάτι μέσα μας μάς τρώει να αιωρηθούμε πάνω απ'όλη την ακαμψία και στατικότητα και πάνω απ'όλες τις παρανοήσεις του κόσμου, χαράσσοντας ρότα για τη λεωφόρο των...άστρων! Κάνοντας και μια απαραίτητη στάση στο "Μπαράκι στην Άκρη του Γαλαξία", ωθούμενοι από μια αρχέγονη μέθη, για να γευτούμε παράξενα ελιξίρια, μεθυστικά κοκτέηλ αστρικής σκόνης, κοσμικής ακτινοβολίας και φλεγόμενα υπολείμματα αστρικών (κι όχι μόνο) συστημάτων, με παγάκια από την ουρά αλητήριων αστεροειδών.
Και για να καταφέρουμε αυτά κι ακόμη περισσότερα, πρέπει να αφήσουμε τη...βαρύτητα πίσω μας. Χωρίς να ξεχάσουμε να πατάμε και γερά στο έδαφος!

Bρίσκεστε σε "no Gravity Zone" λοιπόν! Γιατί είμαστε ονειροπόλοι και με αιτία!

Τρίτη, 26 Αυγούστου 2014

Μερικές φορές δεν αντέχεται τόση ομορφιά...



Μερικές φορές δεν αντέχεται τόση ομορφιά...

Μερικές φορές σου ζητάει να υποσχεθείς
πως σφιχταγκαλιασμένοι θα'στε για πάντα.
Συ όμως προτιμάς τη μεγαλοσύνη της στιγμής
μπροστά σε υποσχετικά σημειώματα της αιωνιότητας. 
Δεν υπόσχεσαι τίποτα!
Ωστόσο μέσα στο φαινομενικό τίποτά σου,
αν σε κοιτάξει καλύτερα
-και το κάνει-
φωλιάζουν τα πάντα σε ένα: παρελθόν παρόν και μέλλον καταργημένα
μα και γεμάτα υποσχέσεις πρωτόγνωρες!
Σου ζητάει λόγια αγάπης
μα εσύ τα λες όλα με την αφή.
Επιθυμεί τρυφερότητας χάδια
και συ τότε αγκαλιάζεις με μια απαλή
και λουσμένη στο φως ματιά.
Σε κοιτά μ'ευτυχισμένη σιωπή
κι εσύ κλείνεις τα μάτια...

Κάνει το ίδιο.
Καταλαβαίνει.
Μερικές φορές δεν αντέχεται τόση ομορφιά...



ανιχνευτής

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου