Χωρίς Βαρύτητα!

ΤΟ " nο Gravity Zone" αποτελεί το παιδί του ιστότοπου γνωστού ως "ενάντια στην επιπεδούπολη" (antidras.blogspot.gr). Με ορμητήριο αυτό το χώρο, ανοίγουμε τα φτερά μας για πτήσεις προς θαυμαστούς, παράξενους, φιλόξενους κι αφιλόξενους, μα σίγουρα θαυμαστούς ορίζοντες. Μακρινούς ή κοντινούς, "εσωτερικούς" κι εξωτερικούς. Μεταφέρουμε εδώ κι επιλεγμένα κείμενα, δικά μας κι όχι μόνο, από το παλιό μπλογκ. Το "παλιό μας σπίτι" θα συνεχίζει να μας φιλοξενεί και αυτό και να αποτελεί σημείο αναφοράς και για καινούργιες εδώ αναρτήσεις μας.
Η αλληλεγγύη μεταξύ των ανθρώπινων όντων αποτελεί, όπως το βλέπουμε εμείς, αποτέλεσμα των ιδιοτήτων εκείνων που συνιστούν το μεγαλείο του ανθρώπου: Απλότητα, Ανεξαρτησία Αντίληψης, Αμφισβήτηση των συλλογικά αποδεκτών καταστάσεων και παραστάσεων, Περιέργεια, Φαντασία, Εκστατική διαίσθηση, Εκστατικός Θαυμασμός. Κι εμείς σκοπεύουμε στο νέο εγχείρημά μας να αδράξουμε κι αυτές τις ποιότητες που διαμορφώνουν κι ανάλογες διαδρομές κι αφηγούνται ιστορίες για "περιοχές μυθικές ή απαγορευμένες"(ποιοι άραγε ορίζουν τι είναι μύθος ή απαγορευμένο ή απρόσιτο για τις μάζες και πόσοι ακόμη κι αυτοαποκαλούμενοι ή θεωρούμενοι ως "επαναστάτες" ενστερνίζονται αυτές τις οδηγίες;). Κάτι μέσα μας μάς τρώει να αιωρηθούμε πάνω απ'όλη την ακαμψία και στατικότητα και πάνω απ'όλες τις παρανοήσεις του κόσμου, χαράσσοντας ρότα για τη λεωφόρο των...άστρων! Κάνοντας και μια απαραίτητη στάση στο "Μπαράκι στην Άκρη του Γαλαξία", ωθούμενοι από μια αρχέγονη μέθη, για να γευτούμε παράξενα ελιξίρια, μεθυστικά κοκτέηλ αστρικής σκόνης, κοσμικής ακτινοβολίας και φλεγόμενα υπολείμματα αστρικών (κι όχι μόνο) συστημάτων, με παγάκια από την ουρά αλητήριων αστεροειδών.
Και για να καταφέρουμε αυτά κι ακόμη περισσότερα, πρέπει να αφήσουμε τη...βαρύτητα πίσω μας. Χωρίς να ξεχάσουμε να πατάμε και γερά στο έδαφος!

Bρίσκεστε σε "no Gravity Zone" λοιπόν! Γιατί είμαστε ονειροπόλοι και με αιτία!

Κυριακή, 19 Φεβρουαρίου 2017

" Eκείνοι η ίδια "



Eκείνοι η ίδια

Ήταν άραγε η ερημιά, όπως καποτε την γνώρισα,
με δυο ψεύτικα μάτια κι ένα σώμα άγνωστο
πια; Ήταν άραγε ερημιά; Καθώς υπήρχε ένας
μονόφθαλμος κόσμος στο χάος γινόταν ακόμα
πιο ώριμη. Καθώς είχε ένα ποτήρι να κοιμάται
κρύωνε περισσότερο τις μέρες του χειμώνα.
καθώς χειμώνας λεγόταν οι μόνες νύχτες.
Απαγορευμένη σαν την πιο αβυσσαλέα ζωή,
ξημέρωνε πρώτη ένα φως καθαρό που διέγραφε
κάθε μελάνι στο χαρτί. Ήταν το κρυμμένο της
δέρμα από σάπια φύλλα και αλάτι. Θησαυρός
σε σεντούκι σφραγισμένο. Ομίχλη όμορφη και
θάλασσα δίχως πυθμένα. Κάποτε είπαν πως θα
την κάψουν για να φύγει το κακό. Ένα κακό
βαθύ μέσα τους που έλεγχε τα πάντα. Πιο πικρό
από τις τύψεις, πιο δυνατό στο χρόνο. Είπαν
όχι στα γραμμένα πρόσωπά τους πάνω στον
καθρέπτη. Έτσι σκάλισαν ένα κομμάτι καινούργιο
που έβγαινε σαν φύτρο μοναχικό κι απελπισμένο.
Αυτό που ονόμασαν παιδί της. Αναπόφευκτα
ήταν αυτό, το παιδί της. Μια δημιουργία από
                                       σκοτωμένο φόβο.

του Αργύρη Ευαγγελούλη

το διαβάσαμε στο φανζίν chimeres
(σαν σχόλιο: "για να βγεις από μια έρημο, πρέπει να τη διασχίσεις...")

Πέμπτη, 16 Φεβρουαρίου 2017

Το μεγάλο λάθος της κρεατοφαγίας

από το παρακάτω κείμενο:
" Ένα από τα βασικά επιχειρήματα που χρησιμοποιείται υπέρ των γενετικά τροποποιημένων καλλιεργειών είναι ότι η χρήση της βιοτεχνολογίας κρίνεται απαραίτητη για να καλυφθούν οι ανάγκες σε τροφή σε όλο τον κόσμο και ότι η μη γενετικά τροποποιημένες και βιολογικές καλλιέργειες από μόνες τους δεν έχουν τη δυνατότητα να παράγουν αρκετή τροφή για όλους. Η αλήθεια, όμως είναι ότι οι βιολογικές καλλιέργειες από μόνες τους αρκούν για να ταΐσουν όλον τον πλανήτη -το μόνο που χρειάζεται είναι να κάνουμε μερικές αλλαγές στον τρόπο που καλλιεργούμε και παράγουμε την τροφή μας, το οποίο έχει να κάνει με το να βάλουμε τέλος στο βιομηχανοποιημένο τρόπο καλλιέργειας που καταστρέφει την υγεία μας, αλλά και τον πλανήτη."
" Επιστήμονες μετά από πειράματα ανακάλυψαν ότι αν έδιναν το συκώτι ενός αρρώστου ζώου σαν τροφή στα ψάρια, τα ψάρια θα προσβάλλονταν από καρκίνο. Ο διάσημος φυτοφάγος γιατρός J. Η. Kellog όταν μια φορά έτρωγε ένα φυτικό γεύμα είπε: «είναι πολύ ωραίο να απολαμβάνεις το φαί σου χωρίς να πρέπει να ανησυχείς από τι μπορεί να είχε πεθάνει». "
 " Οι κοινωνίες μπορούν να θρέψουν 40 δισεκατομμύρια ανθρώπους και σήμερα είμαστε περίπου 7,35 δισεκατομμύρια -από το Γραφείο Απογραφών των ΗΠΑ (USA Census Bureau) όμως πάρα πολλοί άνθρωποι πεθαίνουν από την πείνα. Εάν υπάρχουν -ή μπορούν να υπάρξουν- αγαθά και τροφή για όλο τον πληθυσμό της γης τότε τι γίνεται με την τροφή; Που βρίσκεται; Ας κοιτάξουμε ποιος ελέγχει τα τρόφιμα και πώς "



Οι πρόγονοι μας πάντα έτρωγαν κρέας;
 
Όχι! Μετά από πολλές σπουδές κι έρευνες, οι επιστήμονες έχουν καταλήξει στο συμπέρασμα ότι οι πρόγονοί μας ήταν φυτοφάγοι και δεν έτρωγαν κρέας εκτός από περιόδους που δεν μπορούσαν να κάνουν αλλοιώς. Ήταν κατά την διάρκεια του τελευταίου μεγάλου παγετώνα όταν η κανονική τους τροφή που αποτελείτο από φρούτα, ξηρούς καρπούς και λαχανικά δεν ήταν δυνατόν να βρεθεί και τα πρώτα ανθρώπινα όντα έπρεπε να αρχίσουν να τρώνε σάρκες ζώων για να μπορέσουν να επιζήσουν.
Δυστυχώς η συνήθεια αυτή να τρώει κρέας συνεχίστηκε και μετά από τον παγετώνα είτε από ανάγκη (όπως οι Εσκιμώοι και άλλες φυλές που ζουν πολύ βόρεια) είτε από συνήθεια, είτε από έλλειψη κατάλληλης γνώσης. Όμως διαμέσου της ιστορίας υπήρξαν άτομα ή και ομάδες ανθρώπων που κατανόησαν την σπουδαιότητα μιας αγνής διατροφής για υγεία, διανοητική διαύγεια, ή πνευματικούς λόγους και οι οποίοι έχουν παραμείνει φυτοφάγοι.

Μα δεν είναι φυσικό για τους ανθρώπους να τρώνε κρέας;
Όχι! Οι επιστήμονες ξέρουν ότι η διατροφή κάθε ζώου ανταποκρίνεται στην δομή της φυσιολογίας του. Η ανθρώπινη φυσιολογία, οι λειτουργίες του σώματός του και το πεπτικό του σύστημα είναι τελείως διαφορετικά από αυτά των σαρκοφάγων ζώων. Σύμφωνα με την διατροφή τους μπορούμε να διαιρέσουμε τα σπονδυλωτά ζώα σε τρεις ομάδες: Τα σαρκοφάγο, τα χορτοφάγο, και τα φρουτοφάγα. Ας κοιτάξουμε κάθε ομάδα προσεκτικά και ας δούμε που ανήκει ο άνθρωπος.

Σαρκοφάγα
Τα σαρκοφάγο ζώα, όπως το λιοντάρι, ο σκύλος, ο λύκος, η γάτα κλπ, έχουν πολλά μοναδικά χαρακτηριστικά που τα τοποθετούν ξεχωριστά από όλα τα άλλα μέλη του ζωικού βασιλείου. Όλα έχουν ένα πολύ απλό και κοντό πεπτικό σύστημα – μόνο 3 φορές το μήκος του σώματός τους. Αυτό γίνεται γιατί οι σάρκες σαπίζουν πολύ γρήγορα και τα προϊόντα αυτής της σήψης γρήγορα δηλητηριάζουν το αίμα, εάν μείνουν πολύ χρόνο στο σώμα. Έτσι ένα κοντό πεπτικό σύστημα έχει εξελιχτεί για γρήγορη εξαγωγή των σηπτικών βακτηριδίων της αποσυντεθημένης σάρκας και στομάχια με δέκα φορές περισσότερο υδροχλωρικό οξύ (για να χωνέψουν σκληρούς ιστούς και κόκκαλα). Τα σαρκοφάγο ζώα κυνηγούν στις κρύες νύχτες και κοιμούνται την ημέρα που κάνει ζέστη, δεν χρειάζονται ιδρωποιούς αδένες για να δροσίζουν το σώμα τους και γι’ αυτό δεν ιδρώνουν από το δέρμα τους αλλά από την γλώσσα τους.

Από την άλλη πλευρά τα φυτοφάγα ζώα όπως η αγελάδα, το άλογο, το ελάφι κλπ. περνούν πολλή ώρα στον ήλιο μαζεύοντας την τροφή τους και ιδρώνουν ελεύθερα από το δέρμα τους για να δροσίσουν το σώμα τους. Αλλά η πιο κύρια διαφορά μεταξύ των σαρκοφάγων και των υπολοίπων ζώων είναι τα δόντια τους, και τα κοφτερά τους νύχια. Όλα τα σαρκοφάγα αφού πρέπει να σκοτώνουν κυρίως με τα δόντια τους έχουν πολύ δυνατά σαγόνια και μυτερά, μακριά δόντια, οι κυνόδοντες μπορούν να τρυπούν σκληρά δέρματα και να σκίζουν την σάρκα. Δεν έχουν τραπεζίτες (επίπεδα δόντια) που τα φυγοφάγα ζώα χρειάζονται για να αλέθουν την τροφή τους. Ανόμοια με τα σιτηρά, οι σάρκες δεν χρειάζεται να μασηθούν στο στόμα για να διευκολυνθεί η πέψη· χωνεύονται κυρίως στο στομάχι και στα έντερα. Μια γάτα για παράδειγμα δεν μπορεί να μασήσει σχεδόν καθόλου.

Φυτοφάγα
Τα φυτοφάγα ζώα (ελέφαντες, αγελάδες, πρόβατα κλπ), ζουν με χορτάρι, χόρτα και άλλα φυτά, τα περισσότερα των οποίων είναι τραχιά και ογκώδη. Η χώνεψη τέτοιου είδους τροφής αρχίζει στο στόμα με το ένζυμο πτυαλίνη στο σάλιο. Αυτές οι τροφές πρέπει να μασηθούν καλά και να ανακατευθούν επίσης καλά με την πτυαλίνη για να διαποτιστούν. Γι αυτό το λόγο τα φυτοφάγα έχουν 24 ειδικούς τραπεζίτες και μια ελαφριά προς τα πλάγια κίνηση για να αλέσουν την τροφή τους, αντίθετα με την αποκλειστική επάνω κάτω κίνηση των σαρκοφάγων. Δεν έχουν νύχια ή μυτερά δόντια, πίνουν ρουφό- ντας το νερό αντίθετα με τα σαρκοφάγα που το φέρνουν στο στόμα τους με την γλώσσα τους.

Εφ’ όσον δεν τρώνε τροφές που σαπίζουν γρήγορα όπως τα σαρκοφάγα, η τροφή τους κάνει πολύ χρόνο για να περάσει, έχουν πολύ μακρύτερο πεπτικό σύστημα, έντερα που είναι δέκα φορές το μήκος του σώματός τους. Πρόσφατες έρευνες έδειξαν ότι μια διατροφή με κρέας έχει καταστροφικά αποτελέσματα στα φυτοφάγα. Ο Dr. William Collins ένας επιστήμονας στο New York Maimonedes Medical Center ανακάλυψε ότι τα σαρκοφάγα ζώα έχουν σχεδόν μια απεριόριστη ικανότητα να χειρίζονται τα κορεσμένα λίπη και την χοληστερίνη. Εάν ένα τέταρτο του κιλού ζωικού λίπους προστεθεί καθημερινά για αρκετό καιρό στην τροφή ενός κουνελιού μετά από δύο μήνες μέσα στις αρτηρίες του σχηματίζονται πλάκες από λίπος και αναπτύσσεται η αρτηριοσκλήρωση. Το ανθρώπινο πεπτικό σύστημα, όπως και του κουνελιού, δεν είναι σχεδιασμένο να χωνεύει κρέας και όσο περισσότερο κρέας τρώει ο άνθρωπος τόσο αρρωσταίνει.

Φρουτοφαγία
Αυτή η κατηγορία περιλαμβάνει κυρίως τους ανθρωποειδείς πιθήκους, τους άμεσους προγόνους της ανθρωπότητας. Αυτοί τρέφονται κυρίως με φρούτα και ξηρούς καρπούς. Το σώμα τους έχει εκατομμύρια πόρους για να ιδρώνουν και έχουν επίσης τραπεζίτες για να αλέθουν και να μασάνε την τροφή τους. Το σάλιο τους είναι αλκαλικό και όπως τα χορτοφάγο περιέχει πτυαλίνη για να διευκολύνεται η πέψη. Τα έντερά τους είναι 12 φορές το μήκος του σώματός τους για την αργή πέψη των φρούτων και των ξηρών καρπών.

Άνθρωποι
Τα ανθρώπινα χαρακτηριστικά είναι τα ίδια με αυτά των φρουτοφάγων ζώων, μοιάζουν πολύ με αυτά των φυτοφάγων και είναι εντελώς διαφορετικά απ’ αυτά των σαρκοφάγων όπως φαίνεται καθαρά στον πίνακα. Το ανθρώπινο πεπτικό σύστημα, η δομή του σαγονιού και των δοντιών και οι λειτουργίες του σώματος είναι τελείως διαφορετικές από αυτές των σαρκοφάγων ζώων. Όπως στους ανθρωποειδείς πιθήκους το πεπτικό σύστημα του ανθρώπου είναι 12 φορές το μήκος του σώματός του. Το δέρμα μας έχει εκατομμύρια μικρούς πόρους για να εξατμίζεται το νερό και να ψυχραίνεται το σώμα με τον ιδρώτα. Πίνουμε νερό ρουφόντας όπως όλα τα φυτοφάγα ζώα. Η δομή του σαγονιού και των δοντιών είναι όπως των φυτοφάγων και το σάλιο μας είναι αλκαλικό και περιέχει πτυαλίνη.
Η φυσιολογία του ανθρώπου δείχνει καθαρά ότι δεν είμαστε σαρκοφάγοι. Η ανατομία μας και το πεπτικό μας σύστημα δείχνουν ότι έχουμε εξελιχθεί τρεφόμενοι για εκατομμύρια χρόνια με φρούτα, ξηρούς καρπούς, σιτηρά και λαχανικά. Επίσης είναι φανερό ότι τα φυσικά μας ένστικτα δεν είναι σαρκοφάγο. Οι περισσότεροι άνθρωποι βάζουν άλλους να σκοτώσουν τα ζώα για το κρέας τους και αρρωσταίνουν όταν το κάνουν οι ίδιοι. Αντί να τρώνε ωμό κρέας όπως όλα τα σαρκοφάγο οι άνθρωποι το μαγειρεύουν και του βάζουν μπαχαρικά και σάλτσες και δεν έχει πλέον καμιά ομοιότητα με το ωμό κρέας.

Ένας επιστήμονας το εξηγεί ως εξής: «Η γάτα θα σαλιώσει με πεινασμένη επιθυμία εάν μυρίσει ένα κομμάτι ωμό κρέας, αλλά καθόλου στη μυρωδιά ενός φρούτου. Εάν ο άνθρωπος έβρισκε ευχαρίστηση με το να μπήχνει τα δόντια του σε ένα πουλί, να σκίζει τα ζωντανά ακόμη μέλη του κορμιού του και να πίνει το ζεστό αίμα τους τότε θα καταλήγαμε ότι η φύση τον προίκισε με σαρκοβόρα ένστικτα. Αλλά αντίθετα ένα τσαμπί σταφύλια κάνει στο στόμα του να σαλιώσει και ακόμη χωρίς να πεινά θα έτρωγε ένα φρούτο μόνο για την υπέροχη γεύση του».
Επιστήμονες και φυσιολόγοι συμπεριλαμβανομένου και του Καρόλου Δαρβίνου συμφωνούν ότι οι πρώτοι άνθρωποι έτρωγαν φρούτα και λαχανικά και ότι η ανατομία μας δεν έχει αλλάξει από τότε. Ο μεγάλος Σουηδός επιστήμονας Von Linne λέει: «Η δομή του ανθρώπου εξωτερικά και εσωτερικά συγκρινόμενη με αυτή των άλλων ζώων, δείχνει ότι φρούτα και λαχανικά είναι η φυσική τροφή του». Τώρα είναι φανερό, από επιστημονικές έρευνες, ότι φυσιολογικά, ανατομικά και από ένστικτο, η τέλεια διατροφή του ανθρώπου αποτελείται από φρούτα, λαχανικά, ξηρούς καρπούς και σιτηρά.

Ο παρακάτω πίνακας δείχνει όλα αυτά περιληπτικά.


Καρκίνος: Μια πρόσφατη μελέτη που έγινε στην Αμερική μεταξύ 50.000 φυτοφάγων είχε αποτελέσματα που συγκλόνισαν τον κόσμο της καρκινικής έρευνας. Η μελέτη έδειξε καθαρά ότι αυτοί οι άνθρωποι έχουν ένα εκπληκτικά χαμηλό δείκτη καρκινοπαθών. Όλες οι μορφές του καρκίνου υπήρχαν σε σημαντικά χαμηλότερο βαθμό, σε σύγκριση με ομάδες μη φυτοφάγων του ίδου φύλου και της ίδιας ηλικίας. Επίσης η μελέτη έδειξε ότι η διάρκεια ζωής των φυτοφάγων αυτών είναι σημαντικά περισσότερη. Μια άλλη μελέτη που έγινε στους Μορμώνους στην Καλιφόρνια έδειξε ότι ο καρκίνος υπάρχει σε αυτούς σε ποσοστό 50% λιγότερο από ότι στο μέσο πληθυσμό. Οι Μορμώνοι τρώγουν πολύ λίγο κρέας.

Γιατί αυτοί που τρώνε κρέας προσβάλλονται συχνότερα από καρκίνο;

Τετάρτη, 15 Φεβρουαρίου 2017

Η στάση του λωτού εκεί που δεν περίμενες να τη βρεις!



Αυτή η σκαλιστή μορφή σε στάση λωτού βρέθηκε στο Oseberg της Νορβηγιας της εποχής των Βίκινγκς-!- με χαραγμένο πάνω της το ιερό και πανάρχαιο σύμβολο της σβάστικας. Σταυροειδές σύμβολο ζωής κι αέναης ροής, που συναντιέται μέσα στους αιώνες, σε διαφορετικές ιστορικές και προϊστορικές περιόδους από τα βάθη του χρόνου, από τη Σκανδναβία ως την αρχαία Ρώμη και Ελλάδα και από τη Βόρεια Αμερική μέχρι την Περσία, Ινδία και το Θιβέτ και είναι πιο παλιό ακόμα κι από το περίφημο αιγυπτιακό ανκ. Οι Ναζί, στον 20ο αιώνα, φρόντισαν να το νοηματοδοτήσουν άκρως αρνητικά. Η λέξη swastika προέρχεται από την σανσκριτική - η αρχαία ινδική γλώσσα- λέξη svastika, που σημαίνει γενικά την καλοτυχία και την ευημερία.
 H μορφή της εικόνας βρέθηκε σε "Vikingship grave" ή χώρο που οι Βίκινγκς άφηναν τα πλοία τα οποία και τους ήταν άχρηστα πια.
  Αυτό όμως που σίγουρα προκαλεί εντύπωση είναι ότι παρατηρούμε πως η μορφή της εικόνας βρίσκεται στη γνωστή βουδιστική στάση του λωτού, που ήταν ήδη γνωστή στους Κέλτες. Οι οποίοι αναπτύχθηκαν τόσο στην Ιρλανδία, τη Μεγάλη Bρετανία και τη Δυτική Ισπανία, όσο και στη Γαλλία ως Γαλάτες κι έφτασαν μέσω επιδρομών μέχρι την Ελλάδα του 3ου προχριστιανικού αιώνα, ενώ ως Κίμβροι και Τεύτονες ήταν οι πατέρες των γερμανικών φυλών που κατάπιαν τη Ρώμη κι εξαπλώθηκαν σε όλη την Ευρώπη.
  Το εύρημα χρονολογείται στο 834 μετά την -υποτιθέμενη- γέννηση του χριστού και πιστεύεται ότι δεν είχε εισαχθεί στη Νορβηγία, παρά το γεγονός ότι ήδη είχαν ξεκινήσει οι μεγάλες επιδρομές των Βίκινγκς προς τη Δύση και το Νότο της Ευρώπης. Αν οι Βίκινγκς - φυλές της Νορβηγίας, Σουηδίας, Ισλανδίας και Δανίας- κατάγονται φυλετικά από κέλτικους προχριστιανικούς λαούς που μετακινούνταν στα ευρωπαϊκά εδάφη, τότε η περίφημη στάση του λωτού - και οι βουδιστικές αντιλήψεις να υποθέσουμε;- τους ήταν αποδεδειγμένα οικεία!

 Είναι εδώ σημαντικό να πούμε ότι στον εσωτερικό Βουδισμό ο Βούδας - ή Buddha - είναι το πνεύμα του Ερμή και οι Κέλτες αποκαλούσαν τον πλανήτη Ερμή Budh, δηλαδή η "σοφή διδασκαλία" στη γλώσσα τους!
 Σύμπτωση;


Δευτέρα, 13 Φεβρουαρίου 2017

Πορεία από το βούρκο προς τα άστρα!


Να το μυστικό μου. Είναι πολύ απλό: μόνο με την καρδιά βλέπεις καλά. Την Ουσία τα μάτια δεν τη βλέπουν!
"Ο Μικρός Πρίγκηπας"

"Πρέπει να ξεμάθεις ό,τι έχεις μάθει!"
Ξερίζωσε από το είναι σου κάθε εμφυτευμένη δημοφιλή πεποίθηση, κάθε ιδεολογική-νοητική βδέλλα που σου αποστερεί την πολύτιμη ζωτική ενέργεια, κάθε θρησκευτική φαντασίωση-μηχανισμό καθημερινής μαζοχιστικής υποταγής και ψυχικής υποβάθμισης.



Μη διστάζεις ν'αγαπήσεις τους ψιθύρους του Μυστηρίου!
Αντίκρισε με "άλλα μάτια" τον κόσμο, από τα πιο βαθιά κι αυθεντικά βάθη του εαυτού προς τα έξω, εκεί όπου βρίσκεται η πηγή των θαυμάτων και της αέναης μαγείας που εισχωρεί μέχρι τις πιο μύχιες κι ανεξερεύνητες πτυχές του εαυτού. Σκέψου σαν παιδί που ανακαλύπτει από την αρχή τον κόσμο, ακολουθώντας τα ένστικτά του και ανακαλύπτοντας το θαυμαστό εκεί που η μυωπία και μονολιθικότητα του ενήλικα δεν βλέπει τίποτα το άξιο αναφοράς. Θα ανταμειφθείς με πρωτόγνωρης σοφίας διαπιστώσεις.



Και οι λεωφόροι προς τον έναστρο ουρανό -ο "κόσμος" σύμφωνα με την αρχαιοελληνική σημασία- θα σου γνέψουν γεμάτοι υποσχέσεις αλλά και ρίσκο. Όμως τι αξίζει η ζωή χωρίς την ανάληψη ρίσκου, άρα επιλογών κι ευθυνών που τις συνοδεύουν; Τι είναι η ύπαρξη δίχως την αίσθηση της περιπέτειας, δίχως δύσβατους δρόμους; Το μόνο δηλαδή πεπρωμένο που υψώνει τον ανθρωπο από το βούρκο προς τα άστρα!



Κι αν στην πορεία που επέλεξες με καθαρή καρδιά, γενναία ψυχή και ανοιχτούς ορίζοντες να υποδέχονται το μυαλό, σε χλευάσουν, αν δοκιμάσουν να σε περιορίσουν ή να σε "καταρρίψουν"-"Εσωτερικός ήλιος", αν σε στιγματίσουν ως troublemaker, αιρετικό, αθεράπευτο ου-τοπιστή κι ανεδαφικό οραματιστή - Η ΟΥ-ΤΟΠΙΑ ΕΙΝ'ΕΔΩ!, χαλαστή της επίπεδης και προβλέψιμης και λεπτομερώς εποπτευόμενης "πιάτσας"; Κι αν σε κυνηγήσουν, σε λιθοβολήσουν; Αν ψάξουν επίμονα και βρούνε τρόπο και λόγο να σε πετάξουν στην πυρά ως επικίνδυνο "μάγο ή μάγισσα" ενός μεσαίωνα που μπορεί να ενδύθηκε ψευδαισθήσεις κι άνισες εικόνες προόδου αλλά ποτέ δεν έφυγε από τη μεγάλη τους "φάρμα"; Μα δεν έχεις παρά διατηρήσεις το γέλιο σου και να φύγεις δίχως να φοβάσαι ή να λυπάσαι -ειδικά αν ξέρεις πως είχε σημασία το γεγονός ότι έζησες- , ίσως και με μιά φράση ως τελευταία κουβέντα, εφόσον το κρίνεις χρήσιμο και για αυτούς που παρατηρούν και επεξεργάζονται τις εντυπώσεις τους:


Ο Ένοικος...

"Όλοι μας ζούμε μέσα στο βούρκο, αλλά κάποιοι από εμάς κοιτούν προς τα άστρα"
OΣΚΑΡ ΓΟΥΑΪΛΝΤ

 - Oι εικόνες αυτής της ανάρτησης, εκτός της πρώτης,  έχουν παρθεί από εδώ -

Κυριακή, 12 Φεβρουαρίου 2017

Να μαθαίνεις σαν να παίζεις κι όχι σαν να παραμορφώνεσαι...



Το'χουμε ξαναπεί, ωστόσο δεν βλάπτει να το επαναλάβουμε για άλλη μια φορά:
Στόχος κάθε εκπαιδευτικής πολιτικής που σέβεται την καλλιέργεια αλλά και ανεξαρτησία της αντίληψης των μικρών μαθητών είναι να μεριμνάει κάθε στιγμή ώστε οι παρεχόμενες γνώσεις να είναι βιωματικές: να περνάνε μέσα στον εαυτό και μέσα από αυτόν. Αντίθετα, όταν η επιδίωξη μοιάζει να είναι η συσσώρευση πληροφοριών που βαφτίζονται άκριτα "γνώσεις", χωρίς σοβαρή και ειλικρινή κριτική προσέγγιση, προσεχτική σταχυολόγηση, συσχέτιση των γνωστικών αντικειμένων μεταξύ τους και αμφισβήτηση όπου αυτή φαίνεται χρήσιμη έως αναγκαία, τότε η "γνώση" γίνεται ένα άχρηστο φορτίο. Ικανό ακόμη και να φέρει την καταστροφή.

Να το φωνάξουμε άλλη μια φορά: " Βία ειναι οι πανελλήνιες και όλη η γαμημένη σας παιδεία. " (κι ένα βίντεο)
 

Είμαι μια περιφερόμενη σκιά που καταπίνει τον ήλιο.
Είμαι το παιδί μιας κακής στιγμής
που το ξέβρασε ανάμεσα σε λιοντάρια, ύαινες και τη λεία τους.
Είμαι το barcode σε ετικέτες επώνυμων προϊόντων
και το σκλαβί στις φάμπρικες παραγωγής τους.
Είμαι ο φονιάς και το θύμα, η πόρνη κι ο προαγωγός.
Είμαι το σχολείο που με γέμισε με πνεύμα των αγορών.
Είμαι οι αγορές που πατεντάρησαν το πνεύμα και το σώμα.
Είμαι η σοφιστικέ τεχνολογία που βαλσαμώνει τη φαντασία.
Είμαι η κίνηση που παγώνει στο ζουμάρισμα μιας κάμερας ελέγχου.
Είμαι η περιφερόμενη ανία, το κομψό ψέμα, η κουραδομαγκιά εξ αποστάσεως
στις πολύβουες πλατφόρμες των social media.

 Η λεγόμενη "παιδεία" είναι και καλό και απαραίτητο ν'αποτελεί μια ζωντανή διαδικασία κι όχι μια στείρα κι απονεκρωτική φιλοσοφία. Να πνέει σαν ένας περήφανος άνεμος αντίστασης, ακόμα και προς τους ίδιους τους υψηλά ιστάμενους σχεδιαστές της! Να δεσπόζει σαν ένα οχυρό πνευματικής διαύγειας, ελευθερίας έκφρασης και ψυχοσωματικής υγείας, που δεν παραδίδεται στις αγκυλώσεις και στα κυνήγια μαγισσών της κοινωνίας, όταν όλα αυτά παίρνουν το πάνω χέρι. Και δεν κυριεύεται από επιδημικές νόσους σκοταδισμού, ιδεολογικά στρατευμένης τύφλωσης, αλλά και σκοτεινών σχεδίων υπουλίας και ξεφτίλας (Ώστε "γονέας 1" και "γονέας 2" και "μητέρα"=σεξιστικό στερεότυπο; Είμαστε τότε σεξιστές και το απολαμβάνουμε! ) με προοδευτικό περιτύλιγμα. Ακόμα κι αν οι φορείς μιας τέτοιας ελευθερίας πνεύματος (εκπαιδευτικοί αλλά και μαθητές), ενάντια σε κάθε είδους δουλοπρέπεια, σκατοψυχιά και ρουφιανισμό (Πρόλογος του νέου σχολικού εγχειριδίου "Αστυνομικής Αγωγής του Υπήκοου"), έχουν στο τέλος να πληρώσουν βαρύ τίμημα...




Τόσο η εκπαιδευτική κοινότητα όσο και οι γονείς οφείλουν να κατανοήσουν ότι οι μαθητές αξίζουν και πρέπει να ζήσουν την παιδική τους ηλικία, που τόσο απομαγεύεται και ισοπεδώνεται άσπλαχνα στους πολυεθνικά ελεγχόμενους και  τεχνο-φεουδαρχικούς καιρούς μας, αλλά συγχρόνως και να αντιμετωπιστούν ως πολύπλοκα και δυναμικά συστήματα (όπως κάθε ανθρώπινο ον ), τα οποία μπορεί, ειδικά στις αντιερωτικές εποχές μας, "να τα ξέρουν όλα", αλλά...δεν έχουν την ετοιμότητα ή τις άμυνες να προστατευτούν από "αυτά που ξέρουν". Κι αυτό βέβαια μόνο τυχαίο δεν είναι...

 Σε τούτους τους παιδότοπους
τα παιδιά δεν παίζουν σαν παιδιά
μα της φρίκης ξεσηκώνουν τους κανόνες
και σκαρφίζονται παιχνίδια δολιότητας

και μίσους.



( "Σε περισσότερα από 200.000 βρετανικά σχολεία υπάρχουν κάμερες στις τουαλέτες και τα αποδυτήρια! Στους βρετανικούς δρόμους οι κάμερες παρακολούθησης όχι μόνο μπορούν να εκφωνήσουν εντολές αλλά και να ακούν και να καταγράφουν τις συνομιλίες."

 Μικροί μαθητές στις ΗΠΑ υπογράφουν πάνω σε βόμβες που προορίζονται να σκοτώσουν άλλους ανθρώπους, ακόμα και άμαχο πληθυσμό κι ανάμεσά τους...παιδιά, σε μια ακόμη επέμβαση παράδοσης "δημοκρατικών μαθημάτων" του παγκόσμιου σερίφη )

το παραπάνω απόσπασμα και η φωτο είναι από την ανάρτηση του Ένοικου με τίτλο Δεν είναι μέτρο υγείας το να είσαι καλά προσαρμοσμένος σ'ένα βαθύτατα νοσηρό κόσμο

Ένα εκπαιδευτικό μότο που είχαμε ακούσει κάποτε και μας άρεσε πολύ ήταν το "να παίζεις σαν να μαθαίνεις και να μαθαίνεις σαν να παίζεις". Και φυσικά για να εφαρμοστεί αυτό χρειάζεται εκπαιδευτικούς με ταλέντο, έμπνευση και απέραντη αγάπη για τα παιδάκια. Δηλαδή πραγματικούς μάγκες! Σαν τον κύριο, ας πούμε, του παρακάτω βίντεο.

ανιχνευτής

"O Célestin Freinet (1896-1966) ένας από τους παλιούς σύγχρονους παιδαγωγούς που άνοιξε νέους δρόμους στις παιδαγωγικές μεθόδους, παρατηρώντας τα παιδιά, εστιάζοντας στα ενδιαφέροντάς τους, φέρνοντας τη δράση και την ενέργεια της αυλής στην τάξη και την τάξη στην αυλή!"

Τετάρτη, 8 Φεβρουαρίου 2017

Πληγωμένο θηρίο (volume 2) - Ερωτήματα...

(ή, πιο σωστά, ερωτημάτων συνέχεια...)


Και πώς το "πληγωμένο θηρίο" μπορεί να καταλαγιάσει τα άγρια αισθήματα που γιγαντώνουν και διογκώνουν το μένος του, να διαλογιστεί πάνω στις αιτίες που το λαβώνουν και το κάνουν να αιμορραγεί; να αφουγκραστεί το βάρος των συμπτωμάτων της καθημερινότητας; να καναλιζάρει την οργή του σε τρόπους αποτελεσματικής αντίστασης, βάσει καθημερινών μικρών και μεγάλων επιλογών ενάντια στο γεμάτο σκουπίδια και μιμίδια ρεύμα των καιρών (και της ίδιας της Ιστορίας); 

Να καταλαγιάσει την τυφλή οργή που το παραλύει και το οδηγεί διόλου σπάνια σε σπασμωδικά, απελπιστικά μοναχικά και επικίνδυνα μονοπάτια; δίχως αντίκρισμα που κάνει τη διαφορά για όλο και περισσότερους, που κάνει το πλήθος των "κοπαδιών" και των εν δυνάμει θηρίων γύρω του, των "εξημερωμένων που αλληλοεξαπατώνται και των άγριων που αλληλοεξοντώνονται σε ένα πράγμα που το λέμε πρόοδο του κόσμου" (να θυμηθούμε και τον Σοπενχάουερ), να κατανοήσουν τι σημαίνει ισχύς (και σοφία) εν τη ενώσει; 
Και να συμβάλουν, με τη δύναμη της μεταμορφωτικής Θέλησης και με τη δημιουργία της περίφημης "κρίσιμης μάζας", στη μετατροπή της ζούγκλας σε συμφωνημένο χτίσιμο ενός ειρηνικού, δημιουργικού, αλλά όχι παθητικού και αστόχαστου και αμετροεπή κόσμου; 
Χμ...

Ποιο είναι το αντίδοτο ενάντια στη βία που όλοι γευόμαστε κι αργά ή γρήγορα θα γευτούμε, με ποικίλους τρόπους και κλιμακούμενες μορφές; Ποια είναι η πιο πολύτιμη γνώση ενός ανθρώπου σε αρμονία με τον Άλλον; Ποια είναι η μεγάλη πικρία που διδάσκει την αξία της μεγαλύτερης χαράς; Πόσο κοντά ζούμε ο ένας στον άλλο ώστε να αποφασίσουμε ότι και μπορούμε να σταματήσουμε να πληγώνουμε τον άλλο και να βοηθήσουμε τον άλλο; Πόση αποφασιστικότητα και σθένος χρειάζεται για να ξεριζωθεί η πληθώρα των αγριόχορτων και παρασίτων που πλημμυρίζουν και ρημάζουν την προοπτική των ευωδιαστών κήπων μέσα κι έξω μας; 
Και πότε επιτέλους θα σταματήσει το ανθρώπινο ζώο να σέρνεται και να σπαρταρά στο χώμα, σκεπτόμενο και συμπεριφερόμενο άλλοτε σαν σκουλήκι κι άλλοτε σαν φίδι και θα σηκώσει κεφάλι για να θωρήσει με διάφανο και γενναίο βλέμμα τ'αστέρια;
Συναισθηματική απλώς διεύρυνση; Συνειδητοποίηση το πρώτο κρίσιμο βήμα; Θεωρία που μετουσιώνεται στην πράξη, μικρές αλλά αποτελεσματικές μαγικές συνταγές; 
Ερωτήματα. Που γεννούν ερωτήματα. Απαντήσεις; Πόσο απλές ή όχι; Δεν ξέρω...
Ίσως κάτι σημαντικό μπορεί να αντληθεί και μέσα από κάτι στίχους σαν κι αυτούς: 


("Αλληγλεγγύη")
Είναι εκεί δεν μπορώ ν’ αλλάξω
με δυο μεγάλα μάτια πίσω απ’ το κύμα
από το μέρος που φυσά ο αγέρας
ακολουθώντας τις φτερούγες των πουλιών
είναι εκεί με δυο μεγάλα μάτια
μήπως άλλαξε ποτέ του.

Τι γυρεύετε; τα μηνύματά σας
έρχουνται αλλαγμένα ως το καράβι
η αγάπη σας γίνεται μίσος
η γαλήνη σας γίνεται ταραχή
και δεν μπορώ να γυρίσω πίσω
να ιδώ τα πρόσωπά σας στ’ ακρογιάλι.

Είναι εκεί τα μεγάλα μάτια
κι όταν μένω καρφωμένος στη γραμμή μου
κι όταν πέφτουν στον ορίζοντα τ’ αστέρια
είναι εκεί δεμένα στον αιθέρα
σα μια τύχη πιο δική μου απ’ τη δική μου.

Τα λόγια σας συνήθεια της ακοής
βουίζουν μέσα στα ξάρτια και περνάνε
μήπως πιστεύω πια στην ύπαρξή σας
μοιραίοι σύντροφοι, ανυπόστατοι ίσκιοι.

Έχασε πια το χρώμα αυτός ο κόσμος
καθώς τα φύκια στ’ ακρογιάλι του άλλου χρόνου
γκρίζα ξερά και στο έλεος του ανέμου.

Ένα μεγάλο πέλαγο δυο μάτια
ευκίνητα και ακίνητα σαν τον αέρα
και τα πανιά μου όσο κρατήσουν, κι ο θεός μου.

Γ. Σεφέρης



Δευτέρα, 6 Φεβρουαρίου 2017

O «Τρίτος Άνθρωπος»

(Σαν σχόλιο από εμάς:  "Υπάρχουν περισσότερα πράγματα σε ουρανό και γη, Οράτιε, από όσα έχει ονειρευτεί η φιλοσοφία σου " - Σαίξπηρ στον "Άμλετ" )

Όταν ένας άνθρωπος έρχεται αντιμέτωπος με εξαιρετικά δύσκολες καταστάσεις (σωματικές ή ψυχολογικές), οι οποίες τον φέρνουν στα όρια ανάμεσα στη ζωή και στον θάνατο, μια «εξώκοσμη» οντότητα του δίνει δύναμη για να συνεχίσει...

του Νίκου Κατσινόπουλου

Στα τέλη του 1914, ο διάσημος εξερευνητής Έρνεστ Σάκλετον ξεκίνησε την προσπάθειά του να διασχίσει την Ανταρκτική, από τη Θάλασσα Γουέντελ, προς τη Θάλασσα Ρος. Οι 28 άνδρες που αποτελούσαν την αποστολή ξεκίνησαν από το νησί Νότια Γεωργία. Τον Απρίλιο του 1916, μετά από πολλές κακουχίες, οι άνδρες της αποστολής επέστρεψαν στο νησί Ελέφαντας, έχοντας αποτύχει στην προσπάθειά τους. Μόλις που είχαν καταφέρει να προσεγγίσουν στις παγωμένες ακτές της Θάλασσας Γουέντελ. Ωστόσο, απείχαν περίπου 1.200 χιλιόμετρα από την περιοχή της αναχώρησής τους. Mη θέλοντας να τους υποβάλει σε μεγαλύτερη ταλαιπωρία, ο Σάκλετον με δύο άντρες του ξεκίνησε να διασχίσει αυτή την απόσταση για να φέρει βοήθεια, αφήνοντας τους υπόλοιπους 25 σε ένα σχετικά ασφαλές καταφύγιο.

Στις αρχές Μαρτίου, σχεδόν δύο εβδομάδες μετά την αναχώρησή τους από το νησί Ελέφαντας, οι τρεις άνδρες έφθασαν στο νησί Νότια Γεωργία. Η αποστολή έληξε επίσημα τον Αύγουστο του ίδιου χρόνου, μετά τη επιτυχή διάσωση και των υπόλοιπων μελών της αποστολής.

Στο βιβλίο του, South, το οποίο εκδόθη­κε το 1920, ο Σάκλετον περιγράφει αυτή την αποστολή, δίνοντας ιδιαίτερη έμφαση στην τελευταία φάση της, όπου οι τρεις άνδρες έπρεπε να φέρουν βοήθεια για τους υπόλοιπους. «Υπάρχει κάτι που δεν μπορεί να ειπωθεί» επεσήμαινε, αλλά σε κατοπινή αναφορά του γι’ αυτή τη δύσκολη πορεία της επιστροφής, έγραφε «σε αυτή τη μακριά, βασανιστική πορεία, κατά μήκος των ανώνυμων βουνών και των παγετώνων του νησιού Νότια Γεωργία, η οποία διήρκεσε 36 ώρες, είχα συχνά την αίσθηση ότι ήμασταν τέσσερις και όχι τρεις».

Αυτή η παραδοχή του Σάκλετον έκανε ιδιαίτερη εντύπωση στην εποχή του και, ταυτόχρονα, φαίνεται ότι απετέλεσε την πρώτη μιας σειράς παρόμοιων εμπειριών, που ανέφεραν άνθρωποι της «περιπέτειας» – εξερευνητές, θαλασσοπόροι, ορειβάτες, πιλότοι, γενικά άνθρωποι που αντιμετώπισαν δυσκολίες που τους έφεραν στα όρια των ανθρώπινων δυνατοτήτων, σωματικών και ψυχικών, και κατάφεραν να επιζήσουν.

Εξαιτίας λοιπόν, του αυξανόμενου αριθμού παρόμοιων αναφορών, οι εμπειρίες αυτού του είδους ονομάστηκαν το «φαινόμενο του Τρίτου Ανθρώπου» ή το «σύνδρομο του Τρίτου Ανθρώπου». Το όνομα προήλθε από έναν στίχο που βρίσκεται στην Έρημη Χώρα, το ποίημα που έγραψε ο Τόμας Στέρνς Έλιοτ, το 1922. «Ποιος είναι ο τρίτος που βαδίζει πάντοτε πίσω σου...» λέει ο Έλιοτ, χωρίς φυσικά να αναφέρεται στον Ιησού. Όπως πιστεύουν κάποιοι μελετητές του, πρόκειται πιθανόν για αναφορά στην παράδοξη εμπειρία του Σάκλετον.

Ποιος είναι ο «Τρίτος Άνθρωπος»;

Ο Τζον Γκιέιγκερ συγκέντρωσε δεκάδες περιπτώσεις ανθρώπων που, φθάνοντας στα όρια των σωματικών-ψυχολογικών ικανοτήτων τους, αισθάνθηκαν την παρουσία και δέχτηκαν βοήθεια και συμπαράσταση από μια εξώκοσμη οντότητα. Στο βιβλίο του The Third Man Factor (2009, Penguin Canada), παρουσιάζεται η περίπτωση του Σάκλετον, του Τσαρλς Λίντ­μπεργκ, του ανθρώπου που πραγματοποίησε την πρώτη υπερατλαντική πτήση χωρίς ενδιάμεση στάση, το 1927, ενός από τους Αμερικανούς αστροναύτες που βρέθηκαν στον ρωσικό διαστημικό σταθμό Μιρ, και πολλών άλλων.

Κυριακή, 22 Ιανουαρίου 2017

" The Man Who Could Work Miracles "

"Ο άνθρωπος που θα μπορούσε να κάνει θαύματα"


Ένα προπολεμικό κινηματογραφικό διαμάντι, βασισμένο σε μια μικρή ιστορία του μεγάλου συγγραφέα του Φανταστικού H.G. Wells. Γυρίστηκε στη Βρετανία το 1936.

Τρεις "υπερφυσικές οντότητες" αποφασίζουν να κάνουν ένα πείραμα, διαλέγοντας ένα "συνηθισμένο άνθρωπο" στον πλανήτη γη και δίνοντάς του... "super powers"! Μετατρέποντάς τον, ούτε λίγο ούτε πολύ, σε θεουργό! Θέλοντας να διαπιστώσουν αν αυτά τα κατώτερα όντα μπορούν να χειριστούν συνετά τέτοιου είδους δυνάμεις, κάτι που θα σημαίνει και ένα τεράστιο εξελικτικό άλμα γι'αυτά.
 Ωστόσο το "πείραμα", παρά τις καλές προθέσεις του "πειραματικού υποκειμένου",  οδηγείται σε ανεξέλεγκτες καταστάσεις, που απειλούν όχι μόνο τον πλανήτη αλλά και την ίδια τη συμπαντική τάξη!

Tελικά μόνο εύκολο δεν είναι να γίνεις "Θεός" και να θελήσεις να σώσεις τον κόσμο από την κακοριζικιά του. Ίσως επειδή δεν θέλει και ο ίδιος "να σωθεί" ή απλά γιατί δεν του αξίζει. Ή ίσως γιατί θα πρέπει να βρει το δρόμο του μόνος του, με τη δική του θέληση, επαναξιολόγηση και υπέρβαση, χωρίς εξωγενείς "ανώτερες παρεμβάσεις". Αυτό κι αν είναι θαύμα, μαζικής μάλιστα κλίμακας, που αξίζει να βιώσεις!

(Mόλις πατήσετε "play", στη συνέχεια, πατήστε το κουτάκι με τις δυο τελείες και τις δυο γραμμές για υπότιτλους στα αγγλικά)


Ο "χορευτής" με τις ακατανόητες κινήσεις



Είναι κάποιες παράξενες φορές, ενίοτε και σε παράξενα μέρη Δύναμης-κομβικά σημεία Ενέργειας και σε σύγκλιση με το φύσημα αλλόκοτων νυχτερινών ανέμων από "αλλού", που ο άνθρωπος δονείται συθέμελα από το κάλεσμα. Του προανθρώπινου τοτεμικού του εαυτού. Και των "εγγραφών" της ύλης και του χρόνου από παλιά μέσα στα κύτταρά του. Από τόσο παλιές εποχές όσο και η πρώτη (και χαμένη μέσα στην ομίχλη της παραχάραξης της αληθινής ιστορίας του) φορά που βρέθηκε πάνω στον πλανήτη τελείως γυμνός και απροστάτευτος, σε σχέση με το ζωικό και φυτικό βασίλειο, μέσα σ'ένα περιβάλλον γεμάτο αντίξοες συνθήκες.
Κι όταν συμβεί αυτό, το ανθρώπινο ον γυρεύει να αφήνεται, με δύσκολη να περιγραφεί από τη γλώσσα ικανοποίηση, στο στροβίλισμα μυστικών εσωτερικών δινών. Μία μεταμόρφωση. Μία επιεικώς συναρπαστική και πανίσχυρη αίσθηση, η οποία και θα μπορούσε να προσδιοριστεί ως η αποδοχή της καθοδήγησης δυνάμεων, που μέχρι εκείνη τη στιγμή (νόμιζε πως) αγνοούσε την καταλυτική δύναμή τους.
Και ίσως αποκτήσει το βλέμμα και τη σκόπευση του αετού, την άγρυπνη διεισδυτική ματιά της κουκουβάγιας, τον καλπασμό του αξημέρωτου αλόγου, το άγριο ουρλιαχτό του λύκου...

Και να γίνει ένα αρπαχτικό σαν το ίδιο το σύμπαν.
Και να γίνει η σοφία που διδάσκεται από την ίδια τη φύση της.
Και να γίνει το δέος και η αρχέγονη περιέργεια που επιθυμεί να ταξιδεύει μέσα από τις ρωγμές σε μέρη ανείπωτα.
Και να γίνει η τέχνη της θέλησης που αλλάζει την ίδια την (άλλωστε ΕΥΠΛΑΣΤΗ) πραγματικότητα.



Ένας χορευτής με τις ακατανόητες, τελετουργικές κι ενίοτε ακανόνιστες φαινομενικά, "χορευτικές κινήσεις". Τόσο μέσα στην πόλη (που άλλωστε συμβολίζει τον "λουστραρισμένο" εαυτό του ανθρώπου και τα "φτιασίδια" του), σε σημεία έντονου συμβολισμού, παράδοξης γεωμετρίας και μυστικής-απόκρυφης σημασίας, όσο και, κυρίως, έξω από τα τείχη της.  Σε μέρη που σφύζουν από χθόνιες δονήσεις, περιδινούμενες δίνες και αισθήσεις απερίγραπτες, η παρουσία του Άγνωστου, που ωστόσο το σώμα του "χορευτή" πάντα διατηρούσε τις μνήμες και τις γνώσεις του μέσα στους αιώνες.

Μία απελευθέρωση από τη σύμβαση της συμφωνημένης πολιτισμικής τελμάτωσης.
Eλευθερία από την τρισδιάστατη φυλακή με την τρισδιάστατη οπτική.
Μια πνευματικότητα που ισορροπεί εξαίσια. Ανάμεσα στην πιο σκοτεινή ή αινιγματική πλευρά των ιστοριών από "αλλού" (που δεν έφυγε ποτέ από εδώ), των μυστηρίων και της εισχώρησής τους στην "πραγματικότητα" και στην απόκτηση Δύναμης ως ανταμοιβή της άφοβης προσέγγισης, εξερεύνησης και μύησης σε αυτά.



ανιχνευτής


και

Σάββατο, 21 Ιανουαρίου 2017

Ψυχεδελική συνομωσία JFK, LSD Mind Control και CIA

(σαν σχόλιο: "Μόνο τα μικρά μυστικά χρειάζονται προστασία. Τα μεγάλα μυστικά προστατεύονται απ'τη δημόσια δυσπιστία". Κι όσο τα "κοπάδια" πείθονται από τις "επίσημες εξηγήσεις" τόσο οι "βοσκοί" οργιάζουν. Και τα "τσοπανόσκυλα" χορεύουν, συχνά σε δικούς τους σκοπούς...)

Ψυχεδελική συνομωσία JFK, LSD Mind Control και CIA


Οι συνωμοσίες είναι παλιές όσο και ο άνθρωπος. Δολοπλοκίες, ίντριγκες και μηχανορραφίες συνέβαιναν κάθε εποχή, ιδιαίτερα στους ημισκότεινους διαδρόμους των ανακτόρων. Στο Δυτικό κόσμο οι συνωμοσίες άρχισαν να κυριαρχούν από τη περίοδο ακόμη του Μεσαίωνα. Αιρέσεις, μυστικές αδελφότητες, ιπποτικά τάγματα, Ιησουΐτες, «Εβραίοι», μασονικές στοές και επαναστατικές οργανώσεις, πυροδοτούσαν συχνά τη λαϊκή φαντασία με την υποτιθέμενη ή και πραγματική πολιτικο-οικονομική ισχύ και επιρροή τους. Αυτές οι συνωμοτικές ομάδες απέκτησαν με την πάροδο του χρόνου θρυλικές διαστάσεις, καθώς η ανθρώπινη φαντασία τείνει να λειτουργεί μυθοποιητικά και, συχνά, αποπροσανατολιστικά. Όμως αυτό δεν σημαίνει ότι δεν υπήρξαν συνωμοτικές οργανώσεις ή ότι έπαιξαν περιθωριακό ρόλο στην ανθρώπινη ιστορία. Τουναντίον.

«Το ότι εγώ έχω μανία καταδίωξης δεν σημαίνει πως δεν υπάρχουν και κάποιοι που με καταδιώκουν στ' αλήθεια», είχε πει κάποτε με νόημα Χένρι Κίσινγκερ. Φυσικά ο «μάγος» της διπλωματίας ήταν ο τελευταίος που θα αστειεύονταν με τις θεωρίες συνωμοσίας, καθώς ήταν από τους λίγους που γνώριζε πολλά καλοφυλαγμένα μυστικά. Δεν ήταν τυχαίο άλλωστε που ο Κίσινγκερ παρομοίαζε συχνά την πολιτική με το μετρό του Παρισιού, που αν κι ένα μικρό τμήμα του διέρχεται στην επιφάνεια, το 90% της διαδρομής του είναι υπόγειο.

Οι πανίσχυρες ψυχεδελικές ουσίες έπαιξαν πολύ σημαντικό ρόλο στην ιστορία των συνωμοσιών. Η εκμετάλλευση των ψυχεδελικών και των άλλων φαρμάκων αποτέλεσε τη βάση για μια σειρά από μυστικά προγράμματα «πλύσης εγκεφάλου» εκ μέρους της CIA, όπως για παράδειγμα το περιβόητο MK-ULTRA και το ARTICHOKE (Αγκινάρα). Ψυχεδελικοί «γκουρού», όπως ο Τίμοθι Λήρι (Timothy Leary), ενέπνευσαν τη CIA προς την κατεύθυνση της αξιοποίησης των νέων ουσιών για τον έλεγχο της ανθρώπινης συμπεριφοράς. Η Κεντρική Υπηρεσία Πληροφοριών των ΗΠΑ δεν είχε κανέναν ενδοιασμό να χρησιμοποιήσει το LSD, τόσο για πειράματα Mind Control, όσο και για την κατασκευή «δολοφόνων μιας χρήσης», όπως Ο Λι Χάρβεϊ Όσβαλντ που χρησιμοποιήθηκε για τη δολοφονία του προέδρου Κένεντι. Στις πρώτες δύο δεκαετίες μετά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο υφάνθηκε στις ΗΠΑ μια γιγαντιαία «ψυχεδελική συνωμοσία», στην οποία, κυριολεκτικά, τα πάντα συνδέονται! Αλλά ας επιχειρήσουμε να ξετυλίξουμε κάπως το νήμα της.

LSD: ΤΟ ΑΓΑΠΗΜΕΝΟ ΨΥΧΕΔΕΛΙΚΟ ΤΗΣ CIA

Το LSD (Lysergic Acid Diethylamide) ανακαλύφθηκε τυχαία το 1943 από τον Ελβετό χημικό δρ. ’λμπερτ Χόφμαν (Albert Hofmann), έναν ερευνητή της φαρμακευτικής εταιρείας Sandoz. Ο δρ. Χόφμαν έκανε αυτή την ανακάλυψη στη πόλη Βασιλεία της Ελβετίας, 300 μόλις χιλιόμετρα από το ναζιστικό στρατόπεδο συγκέντρωσης του Ντάχαου, όπου οι Ναζί γιατροί πραγματοποιούσαν χωρίς καμία αναστολή πειράματα χορήγησης μεγάλων ποσοτήτων μεσκαλίνης καθώς και εγχειρίσεις εγκεφαλικών εμφυτευμάτων στους δύστυχους κρατουμένους τους, που ούτως ή άλλως ήταν αναλώσιμοι. Αλλά δεν είχαν ακόμη ιδέα για τη δύναμη του LSD.

Στο βιβλίο του LSD: Το Προβληματικό μου Παιδί ο δρ. Χόφμαν αναφέρει πως την άνοιξη του 1943, καθώς έκανε πειράματα με λυσεργικό οξύ, το οποίο προέρχεται από τον μύκητα ερυσιβώδη όλυρα, απορρόφησε κατά λάθος μια μικρή ποσότητα της ουσίας κι αμέσως κυριεύτηκε από παράξενες αισθήσεις φαντασιώσεις και αλλόκοτες εικόνες, και, χάνοντας το ενδιαφέρον για το πείραμα, εγκατέλειψε τρέχοντας το εργαστήριό του. Δεν άργησε όμως να καταλάβει πως είχε ανακαλύψει μια πολύ ισχυρή παραισθησιογόνα ουσία, η οποία και θα εγκαινίαζε την εποχή των τεχνητών ψυχεδελικών και της υποκουλτούρας των ναρκωτικών.

Το LSD έφτασε στις ΗΠΑ το 1949 μέσω του δρ. Μαξ Ρίνκελ (Max Rinkel), που είχε έδρα τη Βοστόνη. Ο Ρίνκελ ήταν ένας πρόσφυγας από την Ναζιστική Γερμανία. Μαζί με τον δρ. Ρόμπερτ Χάιντ (Robert Hyde) έβαλαν τα θεμέλια του πρώτου αμερικανικού προγράμματος έρευνας του LSD στο Ινστιτούτο Ψυχοπαθολογίας της Βοστόνης, το οποίο συνδέονταν με το Πανεπιστήμιο του Χάρβαρντ. Οι δυό τους πειραματίζονταν αρχικά στη χρήση του LSD ως θεραπεία για τους σχιζοφρενείς. Μάλιστα ο δρ. Χάιντ ήταν ο πρώτος Αμερικανός που δοκίμασε LSD, λαμβάνοντας 100 μικρογραμμάρια της ουσίας, τη μισή δόση από εκείνη που πρωτοδοκίμασε κατά λάθος ο δρ. Χόφμαν. Σύμφωνα με τους συνεργάτες του ο δρ. Χάιντ έγινε ξαφνικά ανταγωνιστικός και προκλητικός, όσο βρισκόταν υπό την επήρεια της ψυχεδελικής ουσίας. Το 1957 ο δρ. Χάιντ μετέφερε την ερευνητική ομάδα και το εργαστήριό του στο Πρόβιντενς, όπου έστησε ένα εργαστήριο πολυτελείας με μπαρ και φλίπερς, όλα βεβαίως με τη χρηματοδότηση της CIA.

Το 1950 εμφανίστηκε το πρώτο επιστημονικό άρθρο για το LSD στη Αμερικανική Ψυχιατρική Επιθεώρηση (American Psychiatric Journal). Το κοινό πληροφορήθηκε τότε πως το LSD ήταν μια νέα ψυχιατρική θεραπεία, που θεράπευε από αλκοολισμό μέχρι σχιζοφρένεια. Αργότερα το LSD έγινε επίκεντρο του αντιπολεμικού κινήματος, της μουσικής ροκ 'ν' ρολ και μιας ολόκληρης υποκουλτούρας, της ψυχεδέλιας.

Πολύ πριν όμως αυτό το «μαγικό χάπι» κάνει την εμφάνιση του ανάμεσα στη νεολαία του Δυτικού κόσμου, και γίνει το σήμα κατατεθέν της κουλτούρας των «παιδιών των λουλουδιών», η CIA φρόντισε να το αξιοποιήσει δεόντως σε μια σειρά από ανορθόδοξες επιχειρήσεις και πειράματα. Το λιγότερο ένας άνθρωπος αναγκάστηκε να αυτοκτονήσει, αφού χρησιμοποιήθηκε εσκεμμένα ως πειραματόζωο σ' ένα από τα πειράματα με LSD της CIA, πέφτοντας από ένα παράθυρο ξενοδοχείου της Νέας Υόρκης μπροστά στα έκπληκτα μάτια των πρακτόρων της μυστικής υπηρεσίας που τον παρακολουθούσαν. Ένας μεγάλος αριθμός από άλλα ανυποψίαστα θύματα-πειραματόζωα, έχασαν μονίμως την επαφή τους με την πραγματικότητα ή κατέληξαν στη σχιζοφρένεια. Η Κεντρική Υπηρεσία Πληροφοριών των ΗΠΑ, σε μια εποχή που μεσουρανούσε ο Ψυχρός Πόλεμος, φρόντισε να αξιοποιήσει αυτό το νέο «θαυματουργό χάπι» σε μια σειρά από μυστικά πειράματα ελέγχου του νου (Mind Control), κάτω από την κωδική ονομασία MK-ULTRA.


ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ MK-ULTRA: MIND CONTROL ΜΕ ΤΗ ΒΟΗΘΕΙΑ ΝΑΡΚΩΤΙΚΩΝ
Η δεκαετία του 1950 υπήρξε αναμφίβολα η χρυσή εποχή της Αμερικής.

Τρίτη, 17 Ιανουαρίου 2017

Περί μυστηρίου των Μάγια


Τα αινίγματα που συνοδεύουν τους Μάγια (που ζούσαν σε μια πολύ μεγάλη έκταση της Κεντρικής Αμερικής) είναι πολλά και εντυπωσιακά. Από πού να ξεκινήσει κανείς... Πρώτα πρώτα η ίδια ανεξήγητη όσο και ξαφνική εξαφάνιση τους, που μόνο με την εξαφάνιση των Ασσυρίων (που η αυτοκρατορία τους  στη Μεσοποταμία υπολογίζεται ότι έφτασε στο απόγειό της γύρω στον 9ο με 8ο αιώνα προ χριστού) μπορεί να παραλληλιστεί, είναι ένα αναπάντητο ακόμη αίνιγμα. Εδώ να αναφέρουμε ότι και η γραφή τους παρουσιάζει μεγάλες ομοιότητες με αυτή των Σουμερίων (που η ακμή τους, στη Μεσοποταμία, εντοπίζεται στην 3η και 2η περίπου χιλιετία προ χριστού).
 Τα τείχη τους δεν έχουν κανένα ίχνος από μάχες ή πολιορκίες, άρα δεν δικαιολογείται και το χτίσιμό τους, και δεν έχει βρεθεί κανενός είδους όπλο! Εντούτοις μια από τις θεωρίες θέλει τους Μάγια να εξαφανίστηκαν ύστερα από την υποδούλωσή της σε έναν άγνωστο λαό του Βορρά. Οι αιχμάλωτοι εξοντώθηκαν και κάποιες ομάδες που επέζησαν υπέκυψαν στις μεταδοτικές ασθένειες και στις άθλιες συνθήκες διαβίωσης.
 Οι πόλεις τους ουσιαστικά ΔΕΝ είχαν δρόμους επαφής με τον έξω κόσμο, σαν να επικοινωνούσαν μεταξύ τους με ιπτάμενα μέσα! Βέβαια έχει βρεθεί ο περίφημος "Μεγάλος Δρόμος των Μάγια", ένα ανάχωμα δυόμισι μέτρα ψηλό και δέκα μέτρα πλατύ, που ξεκινά από την Κόμπα και καταλήγει στην περιοχή Τσιτσέν Ιντζά, περνώντας για 100 χιλιόμετρα ανάμεσα από ζούγκλες και έλη! Ήταν όμως ένας από τους μεγαλοπρεπείς δρόμους που χρησιμοποιούσαν για τις φοβερές λιτανείες, όπου οι ιερείς των Μάγια προπορεύονταν και ακολουθούσαν τα υποψήφια για τις ανθρωποθυσίες νεαρά θύματα, και όχι δρόμος επικοινωνίας και μεταφοράς εμπορευμάτων...
 Άλλο μυστήριο είναι η μεταφορά μέσα από τη ζούγκλα τεραστίων ογκόλιθων βάρους είκοσι και πλέον τόνων, για τις ανάγκες της οικοδόμησης των τεράστιων μνημείων τους. Ας μην ξεχνάμε τις μεγάλες αποστάσεις και την έλλειψη τροχοφόρων οχημάτων...Λέγεται μάλιστα ότι το κύριο δομικό υλικό τους βρίσκεται μόνο στην...Αφρική!
 Αμέτρητες θεωρίες έχουν εκμεταλλευτεί αυτά τα μυστήρια και το δικαιολογημένο δέος που προκαλούν οι χαμένες μέσα στη ζούγκλα πόλεις των Μάγια, τα παράξενα γλυπτά, οι μυστικές συμμετρίες της αρχιτεκτονικής τους...

πάρθηκε από άρθρο του Θ. Μαστακούρη για τους Μάγια στο περιοδικό "Τρίτο Μάτι", τεύχος 66 Ιανουαρίου του 1998.
Στο ίδιο άρθρο, ο αρθρογράφος αναφέρει για τον περίφημο "κώδικα της Δρέσδης", ένα από τα ελάχιστα γραπτά μνημεία των Μάγια που διασώθηκαν από τη μανία των καθολικών εισβολέων, οι οποίοι και  κατέκαιγαν τις ανεκτίμητης γνώσης βιβλιοθήκες των Μάγια, τα εξής χαρακτηριστικά:
Το περιεχόμενο του "Κώδικα της Δρέσδης" (όπως ονομάστηκε ο διασωθέντας πάπυρος, 800 περίπου ετών, κι εκτίθεται σήμερα στο μουσείο της γερμανικής πόλης) επιτρέπει να κατατάξουμε τους δημιουργούς του σε υψηλό πολιτισμικό επίπεδο. Οι Μάγια καταχωρούν τις ιδέες-γνώσεις τους με γραφικούς χαρακτήρες, με μαύρους και κόκκινους αριθμητικούς χαρακτήρες όπου οι μαύροι αριθμοί είναι σε εικοσαδικό σύστημα και οι κόκκινοι σε δεκατριαδικό σύστημα! Είναι σε θέση, με το σύστημά τους, να αναπτύξουν πολύπλοκα θέματα, να εκφράσουν με τύπους τα φυσικά φαινόμενα όπως θα έκαναν οι σύγχρονοι φυσικοί μας, ακόμα και να ακολουθήσουν την τροχιά ενός αντικειμένου σε τρισδιάστατο χώρο!


The Dresden Codex



(Mόλις πατήσετε "play", στη συνέχεια, πατήστε το κουτάκι με τις δυο τελείες και τις δυο γραμμές για υπότιτλους στα αγγλικά)


Πέμπτη, 5 Ιανουαρίου 2017

Η Κρυφή Ιστορία του Κλωνισμού




Ο όρος «Κλώνος» (Clone) όπως τον χρησιμοποιούμε σήμερα, χρησιμοποιήθηκε για πρώτη φορά στη φυτολογία, από τον βιολόγο Χέρμπερτ Τζων Γουέμπερ. Ο αρχαιότερος σχετικός όρος που χρησιμοποιήθηκε για το ζήτημα ήταν «Homunculus» (Χομούνκουλους), αναφορικά σε ένα μικροσκοπικό ανθρωποειδές που υποτίθεται ότι κατασκεύαζαν βιο-τεχνητά στα μυστικά εργαστήρια τους οι αλχημιστές. Όπως ίσως καταλαβαίνετε, το ζήτημα του Κλωνισμού μέχρι πρόσφατα συνδεόταν με τις παράδοξες εργασίες μιας γραφικής φιγούρας του σύγχρονου Φανταστικού: του «τρελού επιστήμονα». Παλαιότερα, ανήκε στο πεδίο της «μαύρης μαγείας» που όπλιζε με μυστικές γνώσεις το χέρι ενός εωσφορικού μάγου ο οποίος φιλοδοξούσε να αντιγράψει βλάσφημα το έργο της “θεϊκής” Δημιουργίας!

Η παλαιότερη αναφορά που γνωρίζω πάνω στην ιδέα του Homunculus έχει «μαγικό» και όχι «αλχημιστικό» χαρακτήρα και περιλαμβάνεται σε ένα αρχαίο βιβλίο με τον τίτλο Magia Divina (Θεϊκή Μαγεία) αγνώστου συγγραφέα: «Πάρτε ένα μεγάλο καθαρό δοχείο φτιαγμένο από πολύ καλό κρύσταλλο. Χύστε μέσα σ’ αυτό ένα μέρος της πιο καθαρής μαγιάτικης δροσιάς που έχει μαζευτεί όταν επικρατεί ημισέληνος. Προσθέστε δύο μέρη αίματος που πάρθηκε από υγιές νεαρό άτομο. Αφήστε αυτό το μίγμα μόνο του επί ένα μήνα, ώσπου να γίνει ένας κοκκινωπός πηλός μέσα σε καθαρό νερό. Βγάλτε το καθαρό νερό και χύστε το σε μια γαβάθα. Προσθέστε ένα δράμι ζωικού χρώματος. Αφήστε το κοκκινωπό υλικό μέσα στην πρώτη γαβάθα και ταυτόχρονα να το ζεστάνετε ελαφρά και συνεχώς …» Σύμφωνα με αυτή τη μαγική συνταγή, το υλικό θα σχηματίσει «ένα είδος κύστης» καλυμμένης με ένα λεπτό δίκτυο φλεβών και νεύρων. Αυτό πρέπει να ραντίζεται, κατά διαστήματα τεσσάρων εβδομάδων, με υγρό από τη δεύτερη γαβάθα.

Ο αναγνώστης του βιβλίου προειδοποιείται ότι, ως το τέλος του τέταρτου μήνα, θα παρατηρούσε «ένα τσιριχτό ήχο και κινήσεις που θα υποδήλωναν ζωή». Μέσα στο δοχείο θα εμφανιστεί «ένα πολύ ωραίο ζευγάρι, ένα αγόρι κι ένα κορίτσι, τα οποία μπορείτε να κοιτάξετε με αληθινό θαυμασμό…». Αυτά τα μικροσκοπικά ανθρωπάκια θα έχουν ύψος 15 εκατοστών κι αν τα ταΐζει κανείς με δύο κόκκους «ζωικού βάμματος» το μήνα, θα ζήσουν επί έξι χρόνια και «θα κινούνται και θα περπατούν μέσα στο δοχείο». Θα μπορούσαν να μεταδώσουν «πολλά μυστικά» μόλις γίνουν ενός χρόνου, θα είχαν «γλυκό χαρακτήρα» και θα ήταν «πολύ υπάκουα». Μετά τον έκτο χρόνο, θα αυτοκαταστραφούν μέσα σε μια μάζα καπνού.

Εκεί που οι αλχημιστές ερευνούσαν την Prima Materia (Αρχέγονη Ύλη), δηλαδή την βασική ουσία της ζωής, η τεχνολογία του 20ου αιώνα μας πρόσφερε μια πολύ μεγαλύτερη βαθιά αντίληψη για όλα αυτά. Η αρχαία ιατρική σκέψη φανταζόταν ότι το σπέρμα του άντρα περιείχε πραγματικά και ακριβώς ένα μικροσκοπικό άτομο, το οποίο, σαν το μικροσκοπικό κοτόπουλο στο αυγό, τελικά αναπτύσσεται και γίνεται άνθρωπος. Αυτή η αντίληψη προηγήθηκε της πεποίθησής μας ότι η μοριακή ανάπτυξη και ο κώδικας του DNA επιτυγχάνουν μια μεταμόρφωση των κυττάρων σε όλες τις πολύπλοκες λεπτομέρειες, ενός πλήρως διαπλασμένου ανθρώπινου σώματος. Οι αρχαίοι στοχαστές και οι αλχημιστές δεν είχαν ειδικές συσκευές, όπως το ηλεκτρονικό μικροσκόπιο, αλλά –μιλώντας γενικά– μάλλον ακολουθούσαν τον σωστό δρόμο.

 Ο Παράκελσος (1490-1541), συγκεκριμένα, έβλεπε τον άνθρωπο ως ένα μικρόκοσμο, του οποίου οι ουσίες και οι ενέργειες βρίσκονται σε «συμφωνία» μ’ εκείνες του μακρόκοσμου και  με κάθε ζωή του σύμπαντος. Στους μελετητές της Αλχημείας, είναι αρκετά γνωστή η φήμη ότι ο Παράκελσος δημιούργησε, πραγματικά, ένα ανθρωποειδές πλάσμα στο εργαστήριο του.

Έγραψε για την ιδέα του Homunculus, κυρίως στο σύγγραμμα του De Homunculis et Monstris. Εκεί, ανάμεσα σε πολλά άλλα αινιγματικά πράγματα, γράφει: «Υπάρχει μια τάξη που φαίνεται να είναι επιβεβλημένη από μια Δύναμη, στην οποία πρέπει να μείνουμε προσκολλημένοι. Μόλις παραβιαστεί αυτή η τάξη, γίνονται πράγματα τα οποία παίρνουν πολλές μορφές, κι αυτός είναι ο τρόπος με τον οποίο δημιουργούνται ανθρωπάκια και τέρατα. Αυτά τα μικρά τέρατα μπορούν να συγκριθούν με ένα αδειανό καρύδι, ένα απλό κέλυφος, χωρίς περιεχόμενο, ή σαν σιτάρι που είναι τσόφλι χωρίς κόκκους. Μολονότι καταγόμαστε από αυτή την Δύναμη, πολλοί από εμάς δεν έχουμε τη δύναμη του κόκκου, δεν έχουμε τον αληθινό σπόρο και δεν έχουμε ούτε ψυχή ούτε δημιουργικό περιεχόμενο.
»Να ξέρετε το εξής: ο άνθρωπος και τα ζώα αναπτύσσονται από τον ίδιο σπόρο. Ο σπόρος αναπτύσσεται μέσα στο σπέρμα και δεν μπορεί να επιλέξει την κατεύθυνση του χωρίς αυτό. Αλλά όπως το αυγό αποτελείται από κρόκο και ασπράδι, έτσι είναι κατασκευασμένος και ο σπόρος. Αν η ουσία του σπόρου χάσει τη συνοχή της και διαλυθεί, τότε ο σπόρος χάνει το σπέρμα του και μπορεί να δημιουργηθεί ένα τέρας. Ανάλογα με την ανάμιξη της ουσίας στον πυρήνα του σπόρου, το τέρας μπορεί να μοιάζει ή να μη μοιάζει με αληθινό άνθρωπο. Αλλά δεν εμφανίζεται ψυχή εκεί όπου ο πυρήνας δεν είναι πλήρης».

Ο Παράκελσος θεωρούσε τη δημιουργία ενός μικρού τεχνητού ανθρώπου, ως ένα από τα μεγαλύτερα μυστικά που αποκαλύφθηκαν στον θνητό άνθρωπο: «ένα μυστήριο πάνω από όλα τα μυστήρια, που αξίζει να κρατηθεί μυστικό ως τους τελευταίους καιρούς, όταν πλέον δεν θα υπάρχει τίποτε κρυφό εξαιτίας των φιλόδοξων ανθρώπων, αλλά όλα τα μυστικά θα φανερωθούν. Και μολονότι ως τώρα δεν αποκαλύφθηκε στους πολλούς ανθρώπους η τέχνη της δημιουργίας τεχνητών ανθρωπάριων, της επαναδημιουργίας ενός νεκρού και της αναπαραγωγής πανομοιότυπων ανθρώπων, ήταν πάντως γνωστό στις νεράιδες των δασών, στα ξωτικά και στους γίγαντες που έζησαν στη Γη πριν από πολλά χρόνια, γιατί αυτά τα ίδια πλάσματα ξεπήδησαν απ’ αυτή την πηγή, γιατί από τέτοια τεχνητά ανθρωπάκια, όταν ενηλικιώνονται, παράγονται γίγαντες, πυγμαίοι και άλλοι θαυμαστοί άνθρωποι, κατά την επιθυμία του δημιουργού τους και μπορούν να κατορθώσουν πολλά θαυμαστά πράγματα».

 Ο ψυχολόγος Καρλ Γκούσταβ Γιούνγκ ερεύνησε προσεκτικά τα οράματα και τα αινιγματικά συγγράμματα ενός από τους αρχαιότερους αλχημιστές, του Ζώσιμου από την Πάνοπλη, που έζησε τον 3ο αιώνα μ.κ.ε. Σ’ αυτά ο Γιούνγκ εντόπισε και τα εξής ενδιαφέροντα: Ο Ζώσιμος μιλά για έναν ιερέα σε έναν μυστικό ναό που του λέει για μια «διαδικασία εξαΰλωσης του σώματος». Ο ιερέας λέει στον Ζώσιμο ότι μπορεί να πάρει ένα μικρό κομμάτι από το δάχτυλο του και να φτιάξει απ’ αυτό έναν άνθρωπο πανομοιότυπο με αυτόν.

Δευτέρα, 2 Ιανουαρίου 2017

Untitled (χωρίς τίτλο αλλά με οίστρο...)



Ποια είναι τα πιο πηγαία λόγια, προερχόμενα μέσα από τον πλούσιο κόσμο μιας αγνής και συνάμα γενναίας ψυχής; Λόγια που θα'θελε κάποιος ν'ακούσει στην αυγή μιας νέας χρονιάς, σαν το διψασμένο που γυρεύει καθαρό νερό για να σβήσει τη μεγάλη και παρατεταμένη δίψα του...
Από πού έρχονται οι εφιάλτες και από πού τα πιο όμορφα, βαρβάτα όνειρα; Αυτά που μεταφέρουν ένα ιδιαίτερο, αναζωγονητικό μήνυμα για την πραγματικότητα της εγρήγορσης...
Ποια είναι η πηγή των πιο συναρπαστικών, μεγαλόπνοων ιδεών;
Μήπως ένα συλλογικό ασυνείδητο κατά τον Young, το "ακασικό πεδίο" (ένα είδος "συμπαντικής βιβλιοθήκης") σύμφωνα με μυστικιστικές παραδόσεις της Ανατολής, μια "νοόσφαιρα" που σαν ρευστή πνευματική ουσία επηρεάζει τη συνείδηση και ευρύτερα την ύπαρξη όλων των έμβιων όντων του πλανήτη ("μορφογενετικά πεδία", το πνευματικό υπόβαθρο του φυσικού κόσμου) αλλά και περιέχει όλες τις γνώσεις, τη σοφία και την εμπειρία ενός άχρονου αιώνιου παρόντος και που ανακαλύπτει η σύγχρονη προωθημένη επιστήμη, όπως η Κβαντική Φυσική ( Akashic Field and Consciousness); Σαν τον σκαπανέα που ξαναφέρνει στο φως μια ξεχασμένη πανάρχαια γνώση...
 Κι αν κάποιος, ακόμα και μέσω του ασυνείδητου ή μιας διεγερμένης έστω και προσωρινά "υπερσυνείδησης" ή ακόμα και μέσω της "ονειρικής πλοήγησης", έχει πρόσβαση σε ένα τέτοιο μη υλικό πεδίο, μήπως οι εμπνεύσεις του είναι τελικά και οι εμπνεύσεις άλλων, σε πρωτογενή έστω μορφή, ακόμη κι αν είχαν ζήσει πολύ πριν;
Χμ! Ένα άπειρο υπερ-φάσμα αέναα στροβιλιζόμενων προοπτικών, οι οποίες αναμένουν υπομονετικά να τις "κατεβάσεις" στο κεφάλι σου και να τις υλοποήσεις εάν διαθέτεις ισχυρή αίσθηση σκοπού και θέληση.
Και άραγε πόσο σημαντική είναι η σύγκλιση και αλληλεξάρτηση ατομικού και συλλογικού γίγνεσθαι και πράττειν, ατομικού και πανανθρώπινου οράματος; Ενάντια σε όλες τις παρανοήσεις και εμπλοκές, φοβίες και τραύματα, αόριστες εντυπώσεις κι αυτοματισμούς μιας παραπαίουσας πραγματικότητας...
Χμ!

Παύση....

 Ανάβω ξανά το σβησμένο στη μέση τσιγάρο και πίνω μονοκοπανιά ένα ποτηράκι. Στη μνήμη εκείνων που δεν φοβήθηκαν να κυνηγήσουν το όραμά τους κι ας ήξεραν στην πορεία ότι έπρεπε να πληρώσουν βαρύ τίμημα. Κι ας τους συνέτριψαν στις ξέρες ή τους παρέσυραν στα πιο σκοτεινά βάθη, τα εκδικητικά κύματα μιας ζωής που σφετερίζονται οι θεωρούντες εαυτούς κλειδοκράτορές της.

Κι αρχίζω πάλι να αφήνομαι, χωρίς να παρασύρομαι ανεξέλεγκτα, στο ρεύμα των σκέψεων μου, που...μπορεί και να μην μου ανήκουν αποκλειστικά. Όχι! Οι σκέψεις και ιδέες, οι χειρότερες και καλύτερες, οι απονεκρωμένες και ζωντανές, οι φλύαρες και μεστές, αυτές που κάνουν τη διαφορά ή οδηγούν σε τέλματα, δεν είναι μόνο δικό μου κτήμα. Ανήκουν σε όλους, ακόμη κι αν δεν το ξέρουν, είναι δικές μας! Δική μας η σύλληψη και η σταχυολόγηση, δική μας η θεωρία και η πράξη (ή εφαρμογή), δικά μας τα λάθη και πισωγυρίσματα, δικά μας τα παθήματα κι αν μας κόβει στοιχειωδώς τα μαθήματα, δική μας λοιπόν και η ανατροπή, η ρήξη με το παρωχημένο (που ενίοτε αυτοδιαφημίζεται ως πρωτοποριακό) και το στατικό, δική μας η υπέρβαση και διεύρυνση...

Παύση. Και πάλι...

Τα τσιγάρα μου τέλειωσαν, αλλά το κρασί όχι! Το θεωρώ θλιβερό να βγω έξω νυχτιάτικα και να ψάχνω ανοιχτό περίπτερο (παλιότερα το'κανα). Άλλωστε πότε μου είχα πει ότι θα το κόψω το ρημάδι; Με πίστεψα;

Α! Η μουσική! Μια μαγική τέχνη! Ένας διαχρονικός μαγικός τρόπος επικοινωνίας ανάμεσα στους ανθρώπους, όσο μακριά κι αν βρίσκονται ο ένας απ'τον άλλο. Kάπου είχα διαβάσει ότι η μουσική είναι σημαντική στο βαθμό που μπορεί να επιφέρει αλλαγές στη συνείδησή σου. ΄Ενα σύνθημα που πάντα με γοήτευε είναι το ότι "ένα καλό τραγούδι μπορεί να σε κάνει ν'αργήσεις στη δουλειά, ένα υπέροχο τραγούδι μπορεί να σε κάνει να παραιτηθείς από τη δουλειά!" Κι επειδή η "δουλειά", όπως την αντιλαμβάνεται ο άνθρωπος της μη αυτόνομης ύπαρξης και της απώλειας της δημιουργικότητας και της αλλοτρίωσης σε σχέση με τον εαυτό και τον Άλλον, διαφέρει από τη "δουλεία" (εδώ και...δεν ξέρω από πότε...) μόνο στον τόνο! Οπότε, υπό τις υπάρχουσες τρισάθλιες "εργασιακές" συνθήκες, το σύνθημα "δικαίωμα στη μόνιμη και σταθερή δουλειά" ακούγεται συχνά στα αυτιά μου ως απαίτηση για μόνιμη και σταθερή...δουλεία, με την αποπροσανατολιστική, ύπουλη ετικέτα "εργασία"!
 Σε κάνει να σκέφτεσαι ότι όλα τα έχει σχεδιάσει, προβλέψει, στρεβλώσει εννοιολογικά και έχει θέση σε εφαρμογή η φοβερή "Μηχανή" (αν θες πες τη και "σύστημα"), που με τα πανταχού παρόντα γρανάζια της μετατρέπει τους ανθρώπους σε άβουλες φυλακισμένες μαριονέτες και αυτό έχει συνέπεια τη μετατροπή τους και σε αναλώσιμο κιμά! Το είχε επισημάνει και ο Ρουσσώ από το 18ο ήδη αιώνα: "Ο άνθρωπος γεννιέται ελεύθερος και είναι παντού αλυσοδεμένος".

Παύση.
Το κρασί τέλειωσε κι αυτό, αλλά "την είχα ακούσει" πριν ξεκινήσω καν να πίνω...

Δεν το κουράζω άλλο. Με την πρώτη κι άρα πιο αυθόρμητη σκέψη, η μουσική η επενδυμένη με εκείνα τα λόγια που έχω ετούτη τη στιγμή ανάγκη να ακούσω (σαν εισαγωγή, γιατί προβλέπεται μουσικό ξενύχτι εφόσον ανακάλυψα κι άλλο μπουκάλι) είναι αυτή:
Όταν ο τεράστιας αξίας και πραγματικός μάγκας, απ'όλες τις απόψεις, Johnny Cash   (Johnny Cash στο «San Quentin» (καμιά φυλακή δεν μπορεί να κρατήσει στ’ αλήθεια φυλακισμένο το πνεύμα μας) ένωσε τη φωνή του με εκείνη του ανάλογου βεληνεκούς, τουλάχιστον όπως το βλέπω εγώ, τραγουδιστή-κιθαρίστα-ακτιβιστή και φιλόσοφου Joe Strummer, των γαμάτων Clash. Για να ερμηνεύσουν Marley και να το αποτέλεσμα:


Ακούγοντας το τραγούδι, έρχονται στο νου τα λόγια του Έζρα Πάουντ: "Σκλάβος είναι αυτός που περιμένει να έρθει κάποιος να τον ελευθερώσει"

Κι επειδή δεν είμαι Dj να με νοιάζει να ταιριάξω, να "δέσω" το προηγούμενο με το επόμενο κομμάτι, άλλωστε το πρόγραμμά μου είναι άναρχο κι έρμαιο της φλασιάς της επόμενης στιγμής, συνεχίζω με κάτι διαφορετικό σε στυλ, σε χρονική περίοδο και σε χώρα προέλευσης. Κάτι που ξέρω ότι θα με κάνει να αντλήσω μια πολύτιμη μέσα μου φρεσκάδα, σαν αυτή που διαθέτει ένα ατίθασο και ανήσυχο παιδί, το οποίο δεν μπορεί με τίποτα να συμβιβαστεί με τις σκουληκιασμένες νουθεσίες και τα γαβγίσματα των μεγάλων κι επειδή "έτσι τα βρίσκει" έτσι πρέπει και να τα συνεχίσει:


"Οι δράκοι δεν νικιούνται μόνο στα παραμύθια!" Σωστά. Νικιούνται και στ'αλήθεια, πρωτίστως στα εύπλαστα εδάφη του μυαλού. Από ανθρώπους με σθένος, θέληση, πάθος και γοητεία...Αυτό το τελευταίο (σε συνάρτηση με το πάθος) είναι πάρα πολύ σημαντικό στοιχείο, προσδίδει την απαραίτητη "νοστιμιά" στη συνταγή και συνάμα βελτιώνει τη "θρεπτική αξία" των υπόλοιπων συστατικών.
Κι εδώ που τα λέμε...αν μια "επανάσταση" είναι αντιερωτική, σαν γεροντοκόρη αγέλαστη, ανιαρή, σκυθρωπή, γεμάτη σύνδρομα που τα βαφτίζει "αναγκαία κακά" και "θυσίες", είναι καταδικασμένη να ξεπέσει στην αδιαλλαξία, στο νοσηρό φετιχισμό, στην ακαμψία, στην παρανοϊκή εχθρικότητα εναντίον εχθρών και φίλων, στην προδοσία των αρχικών της διακηρύξεων και να αποτελέσει και ένα πολύ κακό παράδειγμα για την επόμενη "επανάσταση".

Παύση...
Να σταματήσω καλύτερα να γεμίζω το ποτηράκι, ε;

Μα πού κατέληξε αυτή η σειρά σκέψεων, πόσο ασύνδετες είναι ή μήπως δεν είναι; σε τι κατευθύνσεις με οδηγούν;
Πάντως ζαλισμένος δεν νιώθω, τουλάχιστον ακόμη. Έχω μια περίεργη αίσθηση ότι, αν και είμαι μόνος στο χώρο, έχω στήσει κουβέντα με κάποιον ή, καλύτερα, κάποιους αόρατους συνομιλητές, που ο καθένας την οδηγεί κάθε φορά στα μονοπάτια που θέλει. Άραγε πόσο ταιριάζουν στην περίπτωση αυτή κάποια λόγια του Σαρτρ: "Αν νιώθεις μοναξιά όταν είσαι μόνος, τότε δεν έχεις καλή παρέα".

Παύση...

Μου φαίνεται είναι ώρα να βάλω τις σκέψεις μου (και την κουβεντούλα που ξεκίνησαν χωρίς να με ρωτήσουν καν) για ύπνο και να συνεχίσω την ακρόαση αγαπημένης μουσικής χωρίς αυτές. Έχω και το δικαίωμα σε πολύτιμες στιγμές μοναξιάς! Με ή χωρίς κρασί.

Πάντως, στην υγειά μας!

ανιχνευτής

Παρασκευή, 30 Δεκεμβρίου 2016

Ο χρόνος είναι άχρονος!

(Αναδημοσίευση μιας παλιότερης ανάρτησης του Ένοικου, στο andidras, περί... χρόνου!  Αυτές τις μέρες που όλοι μιλάνε, λιγότερο ή περισσότερο, γι'αυτόν.)

Περί χρόνου και δεσμωτών του


To παρακάτω απόσπασμα είναι από την ταινία του VIM VENDERS "faraway, so close" -"τόσο μακριά, τόσο κοντά"- που αποτελεί τη συνέχεια της ταινίας του "Με τα φτερά του έρωτα". Στο βίντεο έχουμε τον ήρωα της ταινίας, έναν άγγελο που έχει κατέβει στη γη κι "εξανθρωπιστεί", να ακούει πάνω σε μια μοτοσυκλέτα έναν εκπληκτικό λόγο από τον οδηγό, που δεν είναι άλλος από το διάβολο! Το θέμα; Τι είναι ο περίφημος χρόνος! Που μας στοιχειώνει, μας φοβίζει, μας τρελαίνει, μας υποδουλώνει στα δόκανα θρησκευτικών κι άλλων μαντριών με συνταγές δύναμης, απελευθέρωσης και σωτηρίας και, γενικά, μέσα στους ανελέητα οριοθετημένους κόλπους του διαμορφωνόμαστε και προσδιοριζόμαστε. Με φανερούς ή υπόγειους, με (φαινομενικά) τυχαίους ή προκαθορισμένους, με άπειρους τρόπους!



Ας μεταφράσουμε τα παραπάνω λόγια του βίντεο:

"Άσε με να σου εξηγήσω δυο πράγματα.
  Ο χρόνος είναι λιγοστός. Αυτό είναι το πρώτο. Για τον πονηρό ο χρόνος είναι πονηρός. Για τον ήρωα ηρωικός. Για την πόρνη άλλος ένας πελάτης -"άλλο ένα κόλπο" όπως ακούγεται στα αγγλικά. Αν είσαι ευγενικός, ο χρόνος σου είναι ευγενικός. Αν είσαι βιαστικός, ο χρόνος πετάει. Ο χρόνος είναι υπηρέτης αν είσαι ο αφέντης του. Ο χρόνος είναι ο θεός σου αν είσαι το σκυλί του. Είμαστε οι δημιουργοί, τα θύματα και οι δολοφόνοι του χρόνου!
 Ο χρόνος είναι άχρονος. Αυτό είναι το δεύτερο πράγμα. Κι εσύ -κι εννοεί ο καθένας από εμάς- είσαι το ρολόι ".

Επιτρέψτε μου να προσθέσω κι εγώ το δικό μου "λιθαράκι" μπροστά στο δέος της όποιας κατανόησης -αν μπορεί ποτέ να υπάρξει κάτι τέτοιο και να περιγραφεί με σαφή επιστημονικό ορισμό- του "πανδαμάτορα". Χρόνου!

Πέμπτη, 29 Δεκεμβρίου 2016

Ζούμε όλοι μας μέσα σε μια προσομείωση;


" Ο αστρονόμος Τζέιμς Τζινς (James Jeans), ακολουθώντας το παράδειγμα του Παράκελσου, υποστήριζε ότι το σύμπαν είναι μία μεγάλη σκέψη μάλλον, παρά μία μεγάλη μηχανή και ο συνάδελφός του Άρθουρ Έντιγτον (Arthur Eddigton) τον συμπλήρωσε λέγοντας πως το «υλικό του σύμπαντος είναι νοητικό υλικό», κάτι που οι βουδιστές υποστήριζαν εδώ και αιώνες.
Η ολογραφική θεώρηση της πραγματικότητας υποστηρίζει ότι οι εγκέφαλοί μας οικοδομούν μαθηματικά τη «συμπαγή» πραγματικότητα ερμηνεύοντας τη συχνότητα μιας διάστασης που υπερβαίνει το χωρόχρονο. Ο εγκέφαλος είναι ένα ολόγραμμα που ερμηνεύει ένα ολογραφικό σύμπαν. Σ’ ένα ολογραφικό σύμπαν όλα υπάρχουν μέσα σ’ όλα.
Το 17ο αιώνα ο μαθηματικός και φιλόσοφος Λάιμπνιτς (Leibniz) διατύπωσε κάτι παρόμοιο στο φιλοσοφικό του σύστημα, τη μοναδολογία. Σ’ αυτό υποστήριζε ότι στο σύμπαν υπάρχουν οι μονάδες και η καθεμία ενσωματώνει τις πληροφορίες του συνόλου.
Δεν είναι καθόλου περίεργο, βέβαια, ότι ο Λάιμπνιτς ήταν αυτός που ανακάλυψε και τον απειροστικό λογισμό, δηλαδή το θεμέλιο του ολογράμματος."
από το εξαιρετικό άρθρο ΟΙ ΣΚΕΨΕΙΣ ΜΑΣ ΔΗΜΙΟΥΡΓΟΥΝ ΤΗΝ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ ΜΑΣ


Απίστευτη έκθεση της Bank of America αναφέρει, πλέον, ότι υπάρχουν 50% πιθανότητες να ζούμε μέσα σε μια προσομείωση της πραγματικότητας! Κάτι σαν "ρεαλιστικοί χαρακτήρες"-ήρωες ενός πολύ εξελιγμένου video game, και επιστήμονες από τους χώρους της Φυσικής και Κοσμολογίας, αλλά και φιλόσοφοι σπεύδουν να συμφωνήσουν!
-"ένα νέο μοντέλο απόλυτα σύμφωνο και με τα δεδομένα της σύγχρονης προωθημένης έρευνας αλλά και της πολύ ισχυρής..λογικής που προκύπτει από αυτήν! Σχετικά με την "ολογραφική φύση" της πραγματικότητας που ζούμε, το ίδιο το σύμπαν που αποτελεί ένα ολόγραμμα!! και το αμέσως επόμενο ερώτημα είναι τι είδους υπερπολιτισμός ή ποιες υπερεξελιγμένες οντότητες το έχουν κατασκευάσει(!!)" - από την παλιότερη ανάρτησή μας  Η νέα πραγματικότητα που καταρρίπτει όλα τα παλιά μηχανιστικά παρωχημένα μοντέλα: ΤΟ ΣΥΜΠΑΝ ΕΙΝΑΙ ΕΝΑ ΟΛΟΓΡΑΜΜΑ!! -1ο μέρος-)
Μάλιστα, ο γενικός διευθυντής της εταιρείας Τesla Motors, πάνω σε τεχνολογία του πολύ πιο μπροστά από την εποχή του μεγάλου Σερβο-αμερικανού επιστήμονα Νίκολα Τέσλα και υπερφιλόδοξος πολυεκατομμυριούχος "μπίζνεσμαν" και εφευρέτης Έλον Μασκ, ο οποίος στοχεύει να προσφέρει και τη δυνατότητα για "προσιτά" διαστημικά ταξίδια στον "κόκκινο πλανήτη" μέσω των ιδιωτικών spacecrafts της εταιρείας του Space X, δήλωσε σε συνέντευξη ότι θεωρεί διόλου απίθανο ένας μελλοντικός πολιτισμός των απογόνων μας να μπορεί να διαχειρίζεται με ευκολία ζητήματα "ταμπού" για τη σημερινή επιστήμη. Όπως η τηλεμεταφορά και τα ταξίδια στο χρόνο αλλά και η δημιουργία τεχνητών συμπάντων. Μην αποκλείοντας την επίσης διόλου απίθανη περίπτωση να ζούμε ήδη μέσα σε μια τέτοια "virtual reality"..
- Να θυμηθούμε εδώ και τα λόγια του Τσαρλς Φορτ: "Η επιστήμη του μέλλοντος είναι η δεισιδαιμονία του παρόντος και η επιστήμη του παρόντος είναι η δεισιδαιμονία του μέλλοντος"-
Τελικά με όλα αυτά επιβεβαιώνεται τόσο η σύλληψη της ιδέας και η κινηματογραφική εφαρμογή της με τον περίφημο πια τίτλο "Matrix", αλλά και το σενάριο της ταινίας "13o Πάτωμα". Που αναφέρεται σε μια πραγματικότητα όπου ένας ευφυής επιστήμονας κατασκευάζει ένα ολόκληρο τεχνητό σύμπαν το οποίο και επισκέπτεται, αγνοώντας ότι και ο δικός του κόσμος αποτελεί προσομείωση ενός ακόμα πιο τεχνολογικά εξελιγμένου πολιτισμού!

Για να δούμε και τα σχετικά σχόλια του BBC, μέσω του αρθογράφου του Philip Ball, αλλά και τα περί της αναπάντεχης έκθεσης της Merril Lynch για λογαριασμό της Bank of America, όπως τα παραθέτει και το παρακάτω άρθρο.

" Mετά την την απίστευτη έκθεση της Merril Lynch με βάση την οποία υπάρχει μεγάλη πιθανότητα να ζούμε σε Matrix έρχεται το BBC με μια δημοσίευση στηριγμένη σε δηλώσεις φυσικών να επαναφέρει ξανά το θέμα στην επικαιρότητα με τίτλο «μπορεί να ζούμε μέσα σε ένα κομπιούτερ» δηλαδή είμαστε «ηθοποιοί» σε μια προσομοιωτική παράσταση εν αγνοία μας και όπου δεν έχουμε επιλέξει ούτε καν τους ρόλους.
Όσο κι αν αυτό ακούγεται προβληματικο για τον εγκεφαλό μας έχει πλέον βάσιμες επιστημονικές βάσεις και όλα οφείλονται στην ρημάδα την Κβανική Φυσική η οποία «γκρέμισε» την Νευτώνεια και ουσιαστικά άνοιξε τον δρόμο για να εισχωρήσει στην Ζωή αυτό που οι αρχαίοι αποκαλούσαν «Μαγεία». *
 Πριν δύο μήνες είχε εκδοθεί μια εκπληκτική ενημερωτική προς τους επενδυτές της Bank of America έκθεση από την Merrill Lynch στην οποία αντί για τις συνήθεις προβλέψεις έκπληκτοι όλοι είδανε ότι η γνωστή εταιρεία διαχείρισης πλούτου παρουσίαζε την άποψη ότι το περιβόητο «Μάτριξ» της γνωστής διάσημης κινηματογραφικής τριλογίας έχει πολλές πιθανότητες να συμβαίνει στα αλήθεια και ότι όλοι μας έχουμε 20-50% να ζούμε μέσα σε μια προσομοίωση!
Την έκθεση τότε δημοσίευσε το Business Insider, οπότε αποκλείεται να είναι hoax.
Το σημείωμα ανέφερε πως «πολλοί επιστήμονες, φιλόσοφοι και ηγέτες του κόσμου των επιχειρήσεων πιστεύουν ότι υπάρχουν 20-50% πιθανότητες οι άνθρωποι να ζουν ήδη σε έναν εικονικό κόσμο προσομοίωσης, ο οποίος ελέγχεται από υπολογιστές».
Παρέθετε μάλιστα σχετικές δηλώσεις τόσο από τον Έλον Μασκ, γενικό διευθυντή και επικεφαλής τεχνολογίας για την εταιρεία SpaceX, όσο και από τον καθηγητή Φιλοσοφίας της Οξφόρδης, Νικ Μπόστρομ.
Νωρίτερα το 2016, συμπλήρωνε, ερευνητές συγκεντρώθηκαν στο Αμερικανικό Μουσείο Φυσικής Ιστορίας για να συζητήσουν αυτή τη θεωρία.
«Είναι γεγονός ότι πλησιάζουμε τεχνολογικά πλέον στη δημιουργία φωτορεαλιστικών 3D προσομοιώσεων, στις οποίες θα μπορούν να συμμετέχουν ταυτόχρονα εκατομμύρια άνθρωποι. Δεν αποκλείεται λοιπόν, δεδομένης της προόδου στην τεχνητή νοημοσύνη, στην εικονική πραγματικότητα, αλλά και της ισχύος των υπολογιστών, τα μέλη των μελλοντικών πολιτισμών να αποφασίσουν κάποτε να δημιουργήσουν μια προσομοίωση του κόσμου των προγόνων τους. Αν αποκλείσουμε την πιθανότητα να ζούμε ήδη μια προσομοίωση, τότε αποκλείουμε το ενδεχόμενο οι απόγονοί μας να δημιουργήσουν ποτέ τέτοια σύμπαντα εικονικής πραγματικότητας, κάτι που δεν μπορούμε να κάνουμε», αναφέρει το σημείωμα.
Στην ίδια μελέτη,αναφέρεται ότι ακόμα κι αν ζούμε σε μια τέτοια προσομοίωση, δεν πρόκειται να το μάθουμε ποτέ.
Τώρα έρχεται το BBC για να αναρωτηθεί:
 « Πολλοί Φυσικοί και Κοσμολόγοι είναι τώρα άνετοι με την ιδέα ότι όλοι ζούμε μέσα σε μια προσομοίωση ενός γιγάντιου υπολογιστή και βιώνουμε ένα εικονικό κόσμο Matrix-style που από ελλειπή αντίληψη θεωρούμε πραγματικό. Τα ένστιτκά μας αντιδρούν φυσικά όλα μοιάζουν τόσο αληθινά το βάρος μιας κούπας στο χέρι μου, το πλούσιο άρωμα του καφέ που περιέχει οι ήχοι γύρω μου, πως μπορεί ένας τέτοιος πλούτος εμπειριών να είναι ψεύτικος; Αλλά τότε αν αναλογιστούμε την εξαιρετική πρόοδο στην Πληροφορική και στις Τεχνολογίες Υπολογιστών μέσα σε λίγες δεκαετίες, τα κομπιούτερ μας έχουν προσφέρει παιχνίδια  ασύλληπτου ρεαλισμού με αυτόνομους χαρακτήρες που απαντούν στις επιλογές μας όπως επίσης και προσομοιωτές εικονικής πραγματικότητας με ιδιαίτερα πειστική ισχύ »."
 *Θυμίζουμε εμείς μια ανάρτηση σχετική: Κβαντική Φυσική : Η Νέα Αλχημεία
 αλλά αρκετά χρήσιμο θα ήταν να ξανα-διαβαστεί και αυτό:Η "μαγική" πραγματική φύση της πραγματικότητας: "Παράξενο πράγμα η Κβαντική Φυσική"

Νομίζω ότι θα ήταν εύστοχο να κλείσουμε με δυο πράγματα.
α) απόσπασμα  από την ανάρτηση του ανιχνευτή έγκλειστοι στη "μαύρη σιδερένια φυλακή":
 Όπως αποκαλύφθηκε στα απόκρυφα αρχαία κείμενα που ανακαλύφθηκαν στη μυστική βιβλιοθήκη του Nag Hammadi το 1945 στην Αίγυπτο, οι Γνωστικοί αποκαλούσαν τον κόσμο μας "μαύρη σιδερένια Φυλακή", όπου σύμφωνα με τις διδαχές και αντιλήψεις τους,  πριν κι από την εμφάνιση του χριστιανισμού, οι ανθρώπινες ψυχές είναι παγιδευμένες σε αυτό τον εξόφθαλμα ατελή και διαστροφικό κόσμο, τον οποίο διαφεντεύει μια κατώτερη "θεότητα" (και οι σκοτεινές δυνάμεις οι οποίες υπόκεινται σε αυτόν) που αποκαλούν "Δημιουργό". Η ταινία Μatrix(=ο ιστός, το πλέγμα) επηρεάστηκε σε μεγάλο βαθμό από αυτή την κοσμοθεωρία και οι δημιουργοί της για ν'αποφύγουν καταιγισμό αναπόφευκτων ερωτημάτων από τους θεατές κι άρα ανάλογες "περιπέτειες εξηγήσεων" έβαλαν τις Μηχανές στη θέση του "Άρχοντα του Κόσμου Ετούτου" των Γνωστικών.

β) Με την αποκαλυπτική σκηνή της προφητικής όπως ίσως αποδειχτεί ταινίας "The Thirteenth Floor":


Ας θυμηθούμε ότι το Matrix αντλεί την απαραίτητη ενέργεια για το απρόσκοπτο τρέξιμο του προγράμματός του από τα αρνητικά συναισθήματα και τις φοβίες μας, την άρνησή μας να επαναξιολογήσουμε και να επαναοριοθετήσουμε αυτό που έχουμε συμφωνήσει ότι αποτελεί την "πραγματικότητά μας" και αν χρειαστεί να την υπερβούμε. Ίσως αυτή είναι και η πραγματική ελευθερία του ανθρώπου.

O Ένοικος...

Στα άστρα κι ακόμα παραπέρα από την καταδίκη του βούρκου!



Aυτό το κείμενο προσφέρεται για ονειρευτές, δέκτες μηνυμάτων από ιδιαίτερους εσωτερικούς κι εξωτερικούς κόσμους, "σαλεμένους", φευγάτους, ταξιδιώτες που ακολουθούν απόμακρες & δύσβατες διαδρομές, δραπέτες από "συμφωνημένα συμβόλαια" και συναινετικές πραγματικότητες, παράξενους τύπους που απωθούν trendy παρέες της πόλης και κουρδιστά στρατιωτάκια πολιτικών σεχτών και αντιερωτικούς διανοητές.
 Οι υπόλοιποι έχετε προειδοποιηθεί, εμμέσως πλην σαφώς. Αλλά δεν θα χάσετε και τίποτα, εκτός ίσως από το να θιχτούν παγιωμένες πεποιθήσεις σας. Δηλαδή ό,τι πιο υγιές, αν είστε δεκτικοί σε νέα ερεθίσματα και σίγουρα καθόλου βαρετά αν και συχνά ενοχλητικά για όντα εθισμένα στα δόγματα!


 -Συμβουλή-παράκληση: αν μπεις στον κόπο να το διαβάσεις, θα είναι καλό κι εξυπηρετικό, όσον αφορά τις επιδιώξεις του άρθρου, να μελετήσεις και τους συνδέσμους του-


Στα άστρα κι ακόμα παραπέρα από την καταδίκη του βούρκου!

"Όλοι ζούμε στο βόθρο, αλλά κάποιοι από εμάς κοιτούν προς τα άστρα!"
Δεν χάριζε κάστανα ο Όσκαρ Γουάιλντ!

Αλλά για σκεφτείτε πώς θα ήταν αν κάποια στιγμή εκτοξευόμασταν σαν βέλη νεογέννητου φωτός από την μπόχα του βόθρου κατευθείαν στα άστρα!
Και πώς θα μπορούσαμε να προσδιορίσουμε αυτό το "βόθρο" ή "βούρκο" στον οποίο έχει βυθιστεί ο άνθρωπος;
 Ας τον χαρακτηρίσουμε, λοιπόν, ως:
Ακινησία, κι ας έχουμε συχνά την αντίθετη αίσθηση, στασιμότητα, απελπιστικά κοντόφθαλμες οπτικές, οχλοποίηση-αγελοποίηση, οι μεγαλύτεροι δηλητηριαστές της ανθρωπότητας είναι αυτοί που δημιουργούν οπαδούς: στην πολιτική και τα ιδεολογικά κατασκευάσματα, σε θρησκείες, κενά ουσίας "ιδανικά", τάσεις και ρεύματα τέχνης, ποδόσφαιρο κλπ, αυτ-απάτη, κατοχή από αντικείμενα και υλιστικές αγκυλώσεις, φοβίες κι εμμονές, επιδημικά παθολογική βλακεία που αυτοτροφοδοτείται και αναπαράγεται σε κάθε πτυχή του κοινωνικού βίου.

 Τα τερατογεννήματα που διαμορφώνουν δομές και χρήσιμες τάσεις και δόγματα, μέσα στο βούρκο, αφθονούν: