Χωρίς Βαρύτητα!

ΤΟ " nο Gravity Zone" αποτελεί το παιδί του ιστότοπου γνωστού ως "ενάντια στην επιπεδούπολη" (antidras.blogspot.gr). Με ορμητήριο αυτό το χώρο, ανοίγουμε τα φτερά μας για πτήσεις προς θαυμαστούς, παράξενους, φιλόξενους κι αφιλόξενους, μα σίγουρα θαυμαστούς ορίζοντες. Μακρινούς ή κοντινούς, "εσωτερικούς" κι εξωτερικούς. Μεταφέρουμε εδώ κι επιλεγμένα κείμενα, δικά μας κι όχι μόνο, από το παλιό μπλογκ. Το "παλιό μας σπίτι" θα συνεχίζει να μας φιλοξενεί και αυτό και να αποτελεί σημείο αναφοράς και για καινούργιες εδώ αναρτήσεις μας.
Η αλληλεγγύη μεταξύ των ανθρώπινων όντων αποτελεί, όπως το βλέπουμε εμείς, αποτέλεσμα των ιδιοτήτων εκείνων που συνιστούν το μεγαλείο του ανθρώπου: Απλότητα, Ανεξαρτησία Αντίληψης, Αμφισβήτηση των συλλογικά αποδεκτών καταστάσεων και παραστάσεων, Περιέργεια, Φαντασία, Εκστατική διαίσθηση, Εκστατικός Θαυμασμός. Κι εμείς σκοπεύουμε στο νέο εγχείρημά μας να αδράξουμε κι αυτές τις ποιότητες που διαμορφώνουν κι ανάλογες διαδρομές κι αφηγούνται ιστορίες για "περιοχές μυθικές ή απαγορευμένες"(ποιοι άραγε ορίζουν τι είναι μύθος ή απαγορευμένο ή απρόσιτο για τις μάζες και πόσοι ακόμη κι αυτοαποκαλούμενοι ή θεωρούμενοι ως "επαναστάτες" ενστερνίζονται αυτές τις οδηγίες;). Κάτι μέσα μας μάς τρώει να αιωρηθούμε πάνω απ'όλη την ακαμψία και στατικότητα και πάνω απ'όλες τις παρανοήσεις του κόσμου, χαράσσοντας ρότα για τη λεωφόρο των...άστρων! Κάνοντας και μια απαραίτητη στάση στο "Μπαράκι στην Άκρη του Γαλαξία", ωθούμενοι από μια αρχέγονη μέθη, για να γευτούμε παράξενα ελιξίρια, μεθυστικά κοκτέηλ αστρικής σκόνης, κοσμικής ακτινοβολίας και φλεγόμενα υπολείμματα αστρικών (κι όχι μόνο) συστημάτων, με παγάκια από την ουρά αλητήριων αστεροειδών.
Και για να καταφέρουμε αυτά κι ακόμη περισσότερα, πρέπει να αφήσουμε τη...βαρύτητα πίσω μας. Χωρίς να ξεχάσουμε να πατάμε και γερά στο έδαφος!

Bρίσκεστε σε "no Gravity Zone" λοιπόν! Γιατί είμαστε ονειροπόλοι και με αιτία!

Τρίτη, 26 Αυγούστου 2014

"ετοιμόρροπο κτίσμα"


"(nothing can change the...) shape of things to come..." - "τίποτα δεν μπορεί ν'αλλάξει τη μορφή των πραγμάτων που είναι να έρθουν..!"


Aπό την εκπληκτική μουσική παραγωγή της δεκαετίας του'60, που συνοδεύτηκε από πληθώρα δονήσεων (Από τα '60ς με ήχους και σκέψεις...), ένα διαμάντι του 1968 από τους Max Frost and The Troopers

 
Ακούγοντάς το για άλλη μια φορά μπαίνω στον πειρασμό να εκφράσω με τον τρόπο μου όλα αυτά που βαραίνουν το λογισμό μου και κάνουν την ψυχή μου να φλέγεται σαν του θεριού που πνίγεται μέσα στο κελί του "πολιτισμού". Κάπως έτσι:

Αυτός ο ζωολογικός κήπος ανάξιος είναι αδελφέ μου γι'ανθρώπους.
Αυτή η παγκόσμια τρώγλη δεν σηκώνει οντότητες ευγενικές. 
Προσβάλλουν τις σημαντικές αλήθειες αυτές οι αποδεκτές αρχές.
Αυτοί οι κώδικες τεμαχίζουν με μίσος το ήθος.
Αυτή η τέχνη δεν τρέφει το κάλλος με αγάπη.

Αυτό το ετοιμόρροπο κτίσμα δεν μας ταιριάζει, το βλέπεις κι εσύ;

Οι γενναίοι καιροί γυρεύουν γενναίες επιλογές.
Και η ελευθερία άλματα πάνω από τα τοξικά λύματα του χρόνου.

Οι κόσμοι του θαυμαστού παίρνουν μορφή
από γητευτές των άφταστων, αιθεροβάμονες, ουτοπιστές.

Που δεν χορταίνουν με έτοιμες και πολυμασημένες τροφές.
Αλλά παράγουν τις δικές τους.
Που δεν βελάζουν σε βοσκοτόπια και χειμαδιά.
Που δεν στοιχειώνονται από ανασφάλειες και ίσκιους.
Που δεν ξαφνιάζονται από εικόνες πίσω από εικόνες. 
Που ζουν και πατούν στο ΤΩΡΑ για να αναστήσουν το αύριο.

Που γίνονται 
και πυρπολητές και σκαπανείς
και αφηγητές και μορφοπλάστες
και χτίστες και κατεδαφιστές.

ανιχνευτής


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου