Μυστικοί Κόσμοι

 

"Δόξα τω θεώ και το πιο άθλιο από τα πλάσματα της γης, κρύβει δυο όψεις στην ψυχή του. Μια για να αντικρίζει τον κόσμο και μια για να τη δείχνει στη γυναίκα που αγαπάει"  Ρόμπερτ Μπράουνινγκ.  

Έχω μια έντονη αίσθηση ότι η "μυστική όψη" της ψυχής είναι και μια από τις πιο θεμελιώδεις αιτίες -αν όχι και η κύρια αιτία- που εξακολουθεί να υφίσταται η ΕΛΠΙΔΑ. Για την επούλωση των πληγών του παρελθόντος. Για τη χάραξη του παρόντος κι άρα του μέλλοντος. Για το γίγνεσθαι του ανθρώπινου όντος. Αποτελεί το κανάλι της σύνδεσης με την οντότητα εκείνη που έχουν αποκαλέσει και Ανώτερο

Στη Valhalla !

" Before we assume our respective roles, in this enduring drama, just let me say that uh ... when these frail shadows we inhabit now .. have quit the stage ... we’ll meet ... and raise a class again together ... in Valhalla " - Πριν αναλάβουμε τους αντίστοιχους ρόλους μας, σε αυτό το διαρκές δράμα, επιτρέψτε μου να πω ότι ... όταν αυτές οι εύθραυστες σκιές που κατοικούμε τώρα ... έχουν εγκαταλείψει τη σκηνή ... θα συναντηθούμε ... και θα στήσουμε ξανά μαζί μια ομάδα ... στη Βαλχάλλα!-

Να μη παραδινόμαστε στον "αφέντη-Φόβο", περιφρονώντας και το "πρωτοπαλίκαρό του" τον φόβο για τον θάνατο. Υπάρχουν ξέρεις χειρότερα πράγματα από αυτόν: 

Αγαπώ........

Αγαπώ........

Αγαπώ
αυτούς που αγαπάνε και αγαπιούνται χωρίς να "έχουν λαμβάνειν", που δεν απαιτούν να παίρνουν πίσω για ό,τι δίνουν.
Αγαπώ
αυτούς που δεν αντιμετωπίζουν τα αντικείμενα της αγάπης τους ως ομόλογα για να

Ένα εναλλακτικό παρόν-μέλλον

 

Μια "εναλλακτική σχολική τάξη" σ' ένα εναλλακτικό ανθρώπινο μέλλον:

 - το video συντίθεται από αποσπάσματα απ' την αρχή και τον επίλογο της ταινίας "The Last Mimzy", 2007 -

Ζούμε σ' ένα σύμπαν πολυδιαστατικό και αποτελούμε υπάρξεις πολυδιαστατικές. 

Στο Πεδίο, μέσα στον "Κοσμικό Νου", υφίσταται η Σύνδεση όλων των βιολογικών συστημάτων, των έμβιων πλασμάτων, των διαφορετικών δομών και η αλληλεπίδραση μεταξύ τους, πέρα από τους φαινομενικούς περιορισμούς του χωροχρόνου. Άπλετη και αστείρευτη είναι η Ενέργεια που μπορεί να αντληθεί από το "Ενεργό Κενό" -ποιοι υδρογονάνθρακες; αυτό αποτελεί σαφή απόδειξη του πρωτογονισμού στον οποίο εσκεμμένα αφήνεται η ανθρωπότητα από τους "ποιμένες" της- και η τεχνολογία δύναται να θέσει τις βάσεις για όλα εκείνα που επιτράπηκε στην κινηματογραφική "επιστημονική φαντασία" να μας επιδείξει και για άλλα ακόμα πιο εκπληκτικά..

Η δε σκέψη του ανθρώπου διαμορφώνει κάθε αιώνα στιγμή το Παρόν, το αιώνιο γίγνεσθαι αυτής της άχρονης οντότητας - https://youtu.be/G4u1RxjxB5Y?si=kjd4nJMuJLS2xGUC -  που και πάλι επιτηδευμένα περιγράφεται και αντιμετωπίζεται ως γραμμική. Οι σκέψεις είναι δόνηση,

"ONE DAY"! ΘΑ ΕΡΘΕΙ MIA MEΡΑ ΠΟΥ ΘΑ ΓΙΝΟΥΜΕ ΟΛΟΙ ΜΙΑ ΦΩΝΗ ΚΑΙ ΜΙΑ ΓΡΟΘΙΑ!

 

Αυτά που ενώνουν τους λαούς είναι πολύ περισσότερα από εκείνα με τα οποία κάποιοι λίγοι (με κακόβουλες διαθέσεις γι' αυτούς και διαχρονικά μηχανορράφοι) επιθυμούν σφόδρα να τους χωρίζουν...

Παραθέτουμε ένα εκπληκτικό τραγούδι, που η δύναμη των δονήσεών του κάνει ακόμα και μια παγωμένη καρδιά να θερμαίνεται και συνάμα να τραγουδάει περιχαρής, ενώ την ίδια στιγμή  όλο το είναι του έμψυχου ανθρώπινου πλάσματος βυθίζεται σε μια γλυκιά αρχέγονη θαλπωρή. 

Μας το έστειλε φίλη μαζί με συνοδευτικό κείμενο, που μαζί με το video τα βρήκε ΕΔΩ. Ο τίτλος αυτής της ανάρτησης είναι δικός της. Την ευχαριστούμε με όλη μας τη δικιά μας καρδιά! 

Αρχική πηγή στο facebook, απ' όπου και το κείμενο που δανειστήκαμε εμείς παραθέτουμε αμέσως μετά...

" Μια μέρα, σύντομα, θα κάνουμε ακριβώς αυτό

Ο Matthew Paul Miller, γνωστός με το εβραϊκό και καλλιτεχνικό του όνομα Matisyahu, είναι Αμερικανός Εβραίος τραγουδιστής ρέγγε. Σε αυτή τη συναυλία στη Χάιφα, ζήτησε από 3.000 Μουσουλμάνους και Εβραίους (κανέναν από τους οποίους δεν συνάντησε ποτέ) να συγκεντρωθούν και να μάθουν το τραγούδι “One Day” του Matisyahu σε λιγότερο από μία ώρα. Και όχι μόνο αυτό, αλλά έμαθαν να τραγουδούν και να εναρμονίζουν στίχους σε τρεις διαφορετικές γλώσσες.

Tα όνειρα που μας σκοτώνουν είναι τα καλύτερα που είχαμε ποτέ!

 

(video from youtube)

" And I find it kind of funny
  I find it kind of sad
  The dreams in which I'm dying
  Are the best I've ever had "

Ψάχνουμε τρόπους για να φέρουμε όση περισσότερη μπορούμε από την ονειρική ζωογόνο ζωντάνια στη μιζέρια της κοιμισμένης  πραγματικότητας. Πολεμιστές μέσα στην τρελή κόλαση της "πραγματικότητας" και συνάμα οι ονειροπόλοι που συχνά πληρώνουν σκληρό τίμημα. Στην επιλογή του να επιλέγουμε εμείς, ΕΜΕΙΣ, τους δρόμους που θα διανύσουμε, με τους δικούς μας όρους, με τη δική μας "τρέλα" που ραντίζει με την αέναη μαγεία της αυτόν τον απομαγεμένο κόσμο...

ἀνάβασις

Σκάλα δέους κι έκστασης προς τα άφταστα δίχως τον παντεπόπτη οφθαλμό του τιμωρού.
Ουράνιου, επίγειου και υποχθόνιου.    "Απαγορευμένο " 

Οι πατριάρχες-βασιλιάδες γέρνουν στο χώμα ηττημένοι, μετά από τόσους αιώνες βαμμένους στο αίμα, με το σκοτάδι τους να διασπείρει τη φρίκη της βαρβαρότητας, την απώλεια της επίγνωσης και τη νοσηρή νοθεία κάθε σημαντικού νοήματος. Θα ξεχαστούν! Το πεπρωμένο τους είναι η πιο μεγάλη λήθη σε έναν καινούριο κόσμο αναβαθμισμένο και πανέμορφο. Η βασίλισσα- Μεγάλη Μητέρα ανακάμπτει! Οι κατασκευασμένοι από φίδια και παράσιτα της ύπαρξης αυτόκλητοι θεοί κατακρημνίζονται στην άβυσσο του Μεγάλου Τίποτα..

Η συνειδητότητα κάθε έμβιου πλάσματος ωθείται να ανεβάσει δονήσεις, συντονισμένες στις παλλόμενες υψηλές συχνότητες της Μητέρας. Ο κατώτερος δημιουργός, αυτός της ψευδαίσθησης που επικάλυψε και τσιμεντάρισε την "πραγματικότητα" και οι τρεφόμενοι από την μπόχα των κατώτερων συναισθημάτων άρχοντές του, πανικόβλητοι νιώθουν το τέλος της ρυπαρής βασιλείας τους να είναι αναπόφευκτο. Θα πάρουν όμως όσους περισσότερους μπορούν μαζί τους.. Αυτούς όλους που η κοσμοθεωρία τους δεν παραδέχεται την ήττα της

Κανένας εθισμός και κανένα "βόλεμα" δεν θα μας κρατήσει παγιδευμένους και σερνάμενους!

Κι αν τελικά "όλη η σοφία του σύμπαντος βρίσκεται μέσα σε έναν κόκκο άμμου"...; Πόσο μικροί θαρρούμε πως είμαστε και πόσο μακριά εντούτοις μπορούμε να φτάσουμε, μεγαλουργώντας με τη δική μας Θέληση;

Χμ! Ας κάνω ένα τσιγάρο, συντροφιά μου μέσα σε όλη αυτή την κοσμική απεραντοσύνη, να το σκεφτώ καλύτερα, να...όσο κρατήσουν οι τζούρες...

Κι αν ο Νίτσε είχε δίκιο όταν έλεγε ότι "η ύπαρξη είναι μια πορεία ανακούφισης από τους εθισμούς μας, έλα όμως που οι εθισμοί μας είναι η μόνη ανακούφιση που βρίσκουμε";

Μα όχι, όχι! Κανένας εθισμός δεν μπορεί να σταθεί μπροστά στη μεγαλύτερη εξάρτηση της ανθρώπινης

Το δικό μας "χαρμόσυνο μήνυμα.."

 

Για έναν ανεξάρτητο και διαυγή στην αντίληψη άνθρωπο, δεν μπορεί παρά ο μεγαλύτερος, αγνότερος, διαρκέστερος έρωτας της ζωής του να είναι παρά μόνο ένας, Μαζί και η μεγαλύτερη λαχτάρα εάν εισπράττει το τίμημα της απουσίας από τη ζωή του, με όλους τους πόρους της ευαίσθητης διάνοιας του πνεύματός του. Καθώς μόνο με τη βίωση μιας τέτοιας σχέσης ή με την ατέρμονη προσπάθεια απόκτησής της, ο άνθρωπος αλλάζει εσωτερικά. Μια κάμπια που ξεφορτώνεται το αραχνιασμένο πνιγηρό κουκούλι για να μεταμορφωθεί σε πεταλούδα που πετάει ελεύθερα. Με ζωοποιό δύναμή της το δέος..Αδράττοντας κάθε μοναδική και γεμάτη μυστήρια και σημαίνουσες υποσχέσεις στιγμή του χρόνου της. 

Η ανάσταση μέσα από μια ζωή που απέχεις πολύ από το να τη ζεις.

THE VOICE(S)..

  

Είναι ΚΑΙ η "εσωτερική φωνή" που θα σου προσφέρει τη θαλπωρή τής ζεστασιάς της στους πιο παγωμένους τρομακτικούς ανέμους της ύπαρξης, που ποτέ δεν θα σε προδώσει, δεν θα συμβιβαστεί με τη μετριότητα και εθελοτυφλία, δεν θα κάνει "εκπτώσεις" στους πόθους της ψυχής, δεν θα ξεγελάσει τα ένστικτά σου, δεν θα σε θρέψει με ψέματα γιατί δεν αντέχει  το φως της αλήθειας. Γιατί αυτή είναι η Αλήθεια και το Φως που σε λούζει από τη στιγμή του ερχομού σου στην περιπέτεια της Ύλης. Που κάποιοι ήθελαν και τότε και με την ίδια σφοδρότητα -ίσως και περισσότερη- θέλουν και τώρα, από την πρώτη κιόλας ώρα της γέννησης, να διαχωρίσουν την ευαίσθητη διάνοια του σώματος από εκείνη του Πνεύματος.. Πόσο συχνά έχεις νιώσει το κάλεσμά της κι ενίοτε το.. παράπονό της; Μπορείς να την αποκαλέσεις κι έτσι αν σου ταιριάζει:  Εσωτερικός ήλιος!

Πριν περάσουμε στο τραγούδι της ημέρας, μνημονεύω και κάποιες κουβέντες του ανιχνευτή:

ένα αυτοκίνητο με παράξενους μέσα επιβάτες που δεν σταματάει να κινείται

Ένα τραγούδι...ένα ερέθισμα... ένα περίεργο κέντρισμα στο συνήθη, προγραμματισμένο τρόπο λειτουργίας των συνάψεων...

Και κάποιες αλανιάρικες, αξημέρωτες σκέψεις που κατακλύζουν συνωμοτικά το κεφάλι από το ρήγμα στο φράγμα του...

για ένα αυτοκίνητο με παράξενους μέσα επιβάτες, που δεν σταματάει να κινείται και να εναλάσσει τις εικόνες των δρόμων, κάνοντας και τους πιο άγονους και άνεϋ χρωμάτων να αποκτούν μια μυστική σημασία...
για αλήτικα, μαγικά, ατσαλάκωτα φτερά ...

Παραμιλητό σε ώρα κοινής ησυχίας...

Άνθρωπε...

Υπάρχει, υπήρξε ποτέ, μέσα σου εκείνο το υπέροχο κομμάτι
που σ' έκανε να αγωνίζεσαι για να' βρεις τη θέση σου στον κόσμο;

Υπάρχει μέσα σου εκείνο το κέντρο που κατευνάζει τον εγωκεντρισμό, προς όφελος του εαυτού πρωτίστως;

Πώς γίνεται ν' αφήνεσαι να στριμωγμένος με πλάτη στον τοίχο και να κλείνεις τα μάτια στα μαχαίρια που εκτοξεύονται προς τα σένα,
ακούγοντας τους δολοφόνους σου πώς είναι για δικό σου καλό;

Διατηρείται μέσα σου το αρχέγονο ένστικτο της επιβίωσης; Αυτό που μια αέναη στα καλύτερά του φλόγα το σμιλεύει σε τεχνούργημα, δείγμα πολιτισμού που ξέφυγε απ' το στάδιο του πιθήκου;

Σε έναν κόσμο ψεύτικο που διαλύεται, πασχίζοντας να πάρει όσο πιο πολλούς στην άβυσσο μαζί του,
μην αφεθείς σαν σκόνη σε ένα ισοπεδωτικό στροβίλισμα

Προχωράμε!

 

Και ματώσαμε, και κατηγορηθήκαμε ως αιρετικοί -ευτυχώς που καταργήθηκε, επισήμως τουλάχιστον, η πυρά της Ιεράς Εξέτασης- και χλευαστήκαμε, κι απομονωθήκαμε από τους normis. Μα στο ελάχιστο δεν θορυβηθήκαμε, ούτε από τους βρυχηθμούς των ξεδοντιασμένων θηρίων και από τους ήχους των μαστιγίων των εκπαιδευτών των ανθρώπινων ζώων στο Μεγάλο τους τσίρκο. Είχαμε κάτι που κανείς τους δεν μπόρεσε να μας πάρει, να μας ξεριζώσει από τα πρόσωπα και τις καρδιές μας: το, όσο κι αν συχνά ήταν εύθραυστο, πιο αυθεντικό μας χαμόγελο - Η μικρή Ελπίδα - και την πίστη. Πίστη στη δική μας Αλήθεια. Δεν τους νομιμοποιήσαμε με καμία ψήφο, απήχαμε πιο συνειδητά από ποτέ από σφυγμομετρήσεις καθημερινής φλυαρίας στον καφενέ και συζητήσεις πολιτικής κενότητας. Σταματήσαμε να μιλάμε σε όσους καταλάβαμε, με προσωπικό μερικές φορές συναισθηματικό κόστος, ότι δεν είχαν τις προδιαγραφές να ακούνε αυτά που θέλαμε να πούμε χωρίς καμία διάθεση προσηλυτισμού ή διασποράς ενοχικών συνδρόμων. Αν και είμαστε

Body & Soul, Heart & Spirit, Active Vision, True Will .. Pure Magic !

Κάνε τη δική σου "Μεγάλη Επανεκκίνηση"

Και ξεκίνα με τον κατάλληλο "παιάνα". Να φυσήξει το αρχέγονο καθαρό αγέρι που μεθάει την ψυχή και αναζωογονεί τους πνεύμονες μυαλού και σώματος..

March to a different beat - Banging a different drum - I think I told you before that

They don't..They don't own me

Are you ever free? Is this something that you understand?

Και ποιος είναι ο  πιο ουσιώδης στόχος του ανθρώπου μόλις συνειδητοποιήσει τι έχει πραγματικά συμβεί; Μόλις κατανοήσει ότι έχει ξεπέσει στον παθητικό δέκτη μιας συνωμοσίας επιβολής υποχρεωτικής παράδοσης της ψυχικής και σωματικής του ακεραιότητας σε αδίστακτα κέντρα ολοκληρωτισμού, ποδοποτήματος των θεμελιωδών ελευθεριών ακόμη και με τη χυδαία απειλή προστίμου ή και φυλάκισης.. Έρμαιο και στόχος μιας ύπουλης λογοκρισίας, διαχείρισης και επιλεκτικής

Αξιοποιώντας ερεθίσματα..

 .............

Kι αλήθεια,  δεν το'χουμε νιώσει; Ένα κάτι μέσα μας να μάς κεντρίζει, λάθρα μέσα στην κανονικότητα και τις νόρμες αυτής της γήινης φυλακής, με την επίμονη αίσθηση ότι τα πράγματα μπορεί να μην είναι έτσι όπως μας τα λένε και μας τα πλασάρουν. Ότι δεν γεννιόμαστε για να' μαστε σκλάβοι, να τι είμαστε! Ποδηγετήσιμοι οσφυοκάμπτες, ανθρωπάκια αντί για Ανθρώπους, σκιές ονείρων αντί για όνειρα που πλημμυρίζουν την πραγματικότητα, θολωμένα βλέμματα αντί για λαμπερές ματιές, βογγητά και αναστεναγμοί αντί για χαρά και γέλιο.. Που μας στερούν την χαρά της ζωής μέσα σε μία κόλαση που θα μπορούσε να είναι παράδεισος. Για όλους.

Το να κλαιγόμαστε εκλιπαρώντας για εξασφαλισμένη, αδιατάραχτη ασφάλεια σε αυτόν τον κόσμο και τις δυνάμεις που αποτελούν φυσικό κομμάτι του "οργανισμού" του είναι σαν να θέλουμε να ελέγξουμε τη φυσική ροή του αέρα.

Άκου:

KEEP ON ROCKIN’ IN THE (coming) FREE WORLD!

Είμαστε τα ανθρώπινα πλάσματα μίας τοξικής, κάκιστης στιγμής. Είμαστε οι πειρατές μέσα στο σκοτεινό βάλτο του κόσμου. Πλέουμε πάνω στις αυτοσχέδιες ονειρικές σχεδίες μας, αρπάζοντας κάθε ικμάδα καθαρού αέρα και εισπνέοντας την ιερή τρέλα. ΤΗΣ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ! Κανένας αφέντης και αυτοανακηρυγμένος θεός της φονικής παράνοιας επί γης δεν μπορεί να δαμάσει το πνεύμα μας! Ανταλλάζουμε ιδέες, αυτοσχεδιάζουμε και σκαρώνουμε σχέδια απόδρασης, τζαμάρουμε, χορεύουμε, τραγουδάμε, κι επίσης θλιβόμαστε με την κατάντια αυτού του κόσμου αλλά και δεν ταυτιζόμαστε με αυτήν. Το μεγαλύτερο όπλο μας είναι η ακεραιότητα της ψυχής μας και η μορφοποιός δύναμη της φαντασίας μας...

We are the human beings of a toxic, very bad moment. We are the pirates in the dark swamp of the world. We sail on our improvised dream rafts, grabbing every bit of fresh air and inhaling the sacred madness οf FREEDOM! No master and self-proclaimed god of deadly paranoia on earth can tame our spirit! We exchange ideas, improvise and make escape plans. We jam, dance, sing and we also grieve with the degradation of this world, but we do not identify with it. Our greatest weapon is the integrity of our soul and the shaping power of our imagination...

not our fate ! ...

As we're putting up the ultimate fight, we know that even if we lose ... we'll still be right here, just like a stage whisper in the Dark Time...We will be the non stop music in the global cemetary ... faraway, so close! Our nest is everywhere, far beyond the fence of History...We' re standing on the blood ground, we' re hovering in the air. And as we' re dancing on the edge of time, we know with all of our perpetual motion...: The "new normal" is not our fate!

We will not have the brand new king to reign over us. His mortal engines can't exterminate all of us.

We'll built a shiny place brick by brick, where the souls aren't draining and the kids are breathing freely.

Ξύπνημα από όνειρο μέσα σε όνειρο

  

Ο μόνος, ως τώρα, κόσμος που μπορώ να είμαι Ελεύθερος: έτοιμος να "παίξω μουσική" με τις πιο εσωτερικές κι αδικαιολόγητα ακατέργαστες χορδές του εαυτού μου, εξερευνώντας και προεκτείνοντας τις ιδιότητες και έμφυτες ικανότητές μου και αδράττοντας όλα τα θαύματα έξω και γύρω από εμένα , ανακαλύπτοντας και τους συνοδοιπόρους για την αναγκαία ζωογόνο παρέα στη χαρτογράφηση των δρόμων του θαυμαστού. Είναι ο κόσμος που γεννιέμαι κάθε βράδυ σχεδόν. 

We can go anywhere!

 

You can only go where they tell you to go, to be where they want you to be.

  Just tell me why...

  We can go anywhere !

 Magic is our common name!  A whole new world just waiting for us... We are part of it, can you see  it?  Let your mind be free, let your soul dance to the strings of  miracles !...