Χωρίς Βαρύτητα!

ΤΟ " nο Gravity Zone" αποτελεί το παιδί του ιστότοπου γνωστού ως "ενάντια στην επιπεδούπολη" (antidras.blogspot.gr). Με ορμητήριο αυτό το χώρο, ανοίγουμε τα φτερά μας για πτήσεις προς θαυμαστούς, παράξενους, φιλόξενους κι αφιλόξενους, μα σίγουρα θαυμαστούς ορίζοντες. Μακρινούς ή κοντινούς, "εσωτερικούς" κι εξωτερικούς. Μεταφέρουμε εδώ κι επιλεγμένα κείμενα, δικά μας κι όχι μόνο, από το παλιό μπλογκ. Το "παλιό μας σπίτι" θα συνεχίζει να μας φιλοξενεί και αυτό και να αποτελεί σημείο αναφοράς και για καινούργιες εδώ αναρτήσεις μας.
Η αλληλεγγύη μεταξύ των ανθρώπινων όντων αποτελεί, όπως το βλέπουμε εμείς, αποτέλεσμα των ιδιοτήτων εκείνων που συνιστούν το μεγαλείο του ανθρώπου: Απλότητα, Ανεξαρτησία Αντίληψης, Αμφισβήτηση των συλλογικά αποδεκτών καταστάσεων και παραστάσεων, Περιέργεια, Φαντασία, Εκστατική διαίσθηση, Εκστατικός Θαυμασμός. Κι εμείς σκοπεύουμε στο νέο εγχείρημά μας να αδράξουμε κι αυτές τις ποιότητες που διαμορφώνουν κι ανάλογες διαδρομές κι αφηγούνται ιστορίες για "περιοχές μυθικές ή απαγορευμένες"(ποιοι άραγε ορίζουν τι είναι μύθος ή απαγορευμένο ή απρόσιτο για τις μάζες και πόσοι ακόμη κι αυτοαποκαλούμενοι ή θεωρούμενοι ως "επαναστάτες" ενστερνίζονται αυτές τις οδηγίες;). Κάτι μέσα μας μάς τρώει να αιωρηθούμε πάνω απ'όλη την ακαμψία και στατικότητα και πάνω απ'όλες τις παρανοήσεις του κόσμου, χαράσσοντας ρότα για τη λεωφόρο των...άστρων! Κάνοντας και μια απαραίτητη στάση στο "Μπαράκι στην Άκρη του Γαλαξία", ωθούμενοι από μια αρχέγονη μέθη, για να γευτούμε παράξενα ελιξίρια, μεθυστικά κοκτέηλ αστρικής σκόνης, κοσμικής ακτινοβολίας και φλεγόμενα υπολείμματα αστρικών (κι όχι μόνο) συστημάτων, με παγάκια από την ουρά αλητήριων αστεροειδών.
Και για να καταφέρουμε αυτά κι ακόμη περισσότερα, πρέπει να αφήσουμε τη...βαρύτητα πίσω μας. Χωρίς να ξεχάσουμε να πατάμε και γερά στο έδαφος!

Bρίσκεστε σε "no Gravity Zone" λοιπόν! Γιατί είμαστε ονειροπόλοι και με αιτία!

Δευτέρα, 16 Μαρτίου 2015

ΔΥΟ ΠΟΙΗΜΑΤΑ - ΔΥΟ ΜΑΘΗΜΑΤΑ





ΕΠΙΛΟΓΗ ΚΑΙ ΣΥΝΕΠΕΙΑ

Πάρη,
τα δίχτυα σου σαν γυρέψεις
να ρίξεις πάνω στην επόμενη Ελένη
στοχάσου:
από πίσω θα υπάρχει
μία Σπάρτη και μια Τροία
που το λόγο θα ζητήσουν.

Και τούτη ίσως τη φορά...

Ο γερο-Πρίαμος δεν θα σε συγχωρήσει.
Ο Έκτορας
πίσω απ'το ρωμαλέο του παράστημα
δεν θα σε κρύψει.
Η πάλαι ποτέ σύμμαχός σου,
η Αθηνά θα σε περιφρονήσει.
Και τιμωρός ο Αχιλλέας
θα προλάβει πρώτος να χτυπήσει.

........................


ΕΝΑΣ ΚΑΛΟΣ ΜΟΝΟΛΟΓΟΣ

Σου μιλάω και γυρεύω τόσα να σου πω.
Δεν μ'ακούς.

Σου κραυγάζω απαλά
για όσα μας ρημάζουν την ψυχή,
για όσα μας κουρσεύουν το πνεύμα
και στις ξέρες μας πετάνε της απάθειας,
στην κινούμενη άμμο της παραίτησης.

Κλείνεις σα ν'αμύνεσαι τ'αυτιά.

Σου ζητώ μία μόνο στιγμή
μήπως βρούμε μια εξήγηση
για όλα τα μυστηριωδώς ανεξήγητα
που μπουκάρουν από τις κερκόπορτες στις ζωές μας
και τρομαχτικά παιχνίδια παίζουν με τις ανασφάλειές μας.
Μα συ ν'αποχωρήσεις σπεύδεις
 ρίχνοντας την τελευταία κουβέντα σα σουγιά.
Πως η σκέψη η παραπανίσια
και οι απορίες οι πολλές
βλάπτουν την υγεία  σοβαρά.

Ώστε έτσι!

Ίσως κάποτε 
αυτό που απομένει και μετρά
ένας καλός κι ευθύς να'ναι μονόλογος.
Eίτε παρουσία άλλων είτε όχι.
 Το θόρυβο να υποτάξω των σκέψεων
κι έξω νά βγω για να πάρω το στρατί.
Αυτό που μοναχά σ'εμένα αναλογεί.


.........................

ανιχνευτής

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου