Χωρίς Βαρύτητα!

ΤΟ " nο Gravity Zone" αποτελεί το παιδί του ιστότοπου γνωστού ως "ενάντια στην επιπεδούπολη" (antidras.blogspot.gr). Με ορμητήριο αυτό το χώρο, ανοίγουμε τα φτερά μας για πτήσεις προς θαυμαστούς, παράξενους, φιλόξενους κι αφιλόξενους, μα σίγουρα θαυμαστούς ορίζοντες. Μακρινούς ή κοντινούς, "εσωτερικούς" κι εξωτερικούς. Μεταφέρουμε εδώ κι επιλεγμένα κείμενα, δικά μας κι όχι μόνο, από το παλιό μπλογκ. Το "παλιό μας σπίτι" θα συνεχίζει να μας φιλοξενεί και αυτό και να αποτελεί σημείο αναφοράς και για καινούργιες εδώ αναρτήσεις μας.
Η αλληλεγγύη μεταξύ των ανθρώπινων όντων αποτελεί, όπως το βλέπουμε εμείς, αποτέλεσμα των ιδιοτήτων εκείνων που συνιστούν το μεγαλείο του ανθρώπου: Απλότητα, Ανεξαρτησία Αντίληψης, Αμφισβήτηση των συλλογικά αποδεκτών καταστάσεων και παραστάσεων, Περιέργεια, Φαντασία, Εκστατική διαίσθηση, Εκστατικός Θαυμασμός. Κι εμείς σκοπεύουμε στο νέο εγχείρημά μας να αδράξουμε κι αυτές τις ποιότητες που διαμορφώνουν κι ανάλογες διαδρομές κι αφηγούνται ιστορίες για "περιοχές μυθικές ή απαγορευμένες"(ποιοι άραγε ορίζουν τι είναι μύθος ή απαγορευμένο ή απρόσιτο για τις μάζες και πόσοι ακόμη κι αυτοαποκαλούμενοι ή θεωρούμενοι ως "επαναστάτες" ενστερνίζονται αυτές τις οδηγίες;). Κάτι μέσα μας μάς τρώει να αιωρηθούμε πάνω απ'όλη την ακαμψία και στατικότητα και πάνω απ'όλες τις παρανοήσεις του κόσμου, χαράσσοντας ρότα για τη λεωφόρο των...άστρων! Κάνοντας και μια απαραίτητη στάση στο "Μπαράκι στην Άκρη του Γαλαξία", ωθούμενοι από μια αρχέγονη μέθη, για να γευτούμε παράξενα ελιξίρια, μεθυστικά κοκτέηλ αστρικής σκόνης, κοσμικής ακτινοβολίας και φλεγόμενα υπολείμματα αστρικών (κι όχι μόνο) συστημάτων, με παγάκια από την ουρά αλητήριων αστεροειδών.
Και για να καταφέρουμε αυτά κι ακόμη περισσότερα, πρέπει να αφήσουμε τη...βαρύτητα πίσω μας. Χωρίς να ξεχάσουμε να πατάμε και γερά στο έδαφος!

Bρίσκεστε σε "no Gravity Zone" λοιπόν! Γιατί είμαστε ονειροπόλοι και με αιτία!

Πέμπτη, 1 Ιανουαρίου 2015

Κι αν ο νέος χρόνος μπει με τα μούτρα και τις διαθέσεις του παλιού....

Και καθώς γυρίζουμε σελίδα στο "βιβλίο της ζούγκλας"-ουπς! εννοούσαμε του κόσμου μας,
μάς έρχονται ως παράξενη έμπνευση, κάτι σαν ευσεβείς πόθοι, κάτι σαν εφηβικές φαντασιώσεις, κάτι σαν διάθεση σκανταλιάς μέσα σε όλη την εκλογική σοβαροφάνεια κάτω από τις φτερούγες της παγκοσμιοποιημένης παράνοιας...τα παρακάτω κινηματογραφικά στιγμιότυπα.

Αφιερωμένα σε αυτούς που απογοητεύονται με την "κανονικότητα", τη μονολιθικότητα, το πολιτιστικό και πολιτικό mainstream των καιρών και την παγωμένη ανάσα ενός χειμώνα που κρατάει αιώνες τώρα...

Το πρώτο είναι από το φινάλε της τριλογίας του Τόλκιεν "Ο άρχοντας των δαχτυλιδιών", μεταφερόμενος στο σελιλόιντ διά ικανότατης χειρός του Πήτερ Τζάκσον.
Το δεύτερο είναι επίσης από το φινάλε μίας αγαπημένης μας cult ταινίας, που ο ΥΠΝΟΒΑΤΗΣ υποτίτλησε και ανέλυσε με τον καλύτερο τρόπο (διαβάστε οπωσδήποτε την περιγραφή στο youtube): το Zabriskie Point


Kι αν ο νέος χρόνος μπει με τις διαθέσεις και τα μούτρα του παλιού (που πολύ φοβόμαστε πως θα μπει κι ας μην έχουμε τις ικανότητεςτης Κασσάνδρας την εποχή του τρωικού πολέμου ανάμεσα στους καπιτάλες της αρχαιότητας)...ε! τότε ας μαζευτούμε να του βάλουμε μια φωτίτσα να καεί το πελεκούδι, τέτοιο που είναι!
Γιατί η φωτιά δεν καταστρέφει απλά. Αλλά και εξαγνίζει. Και από τις στάχτες του παλιού ξεπετάγεται και ανθίζει το νέο...

ανιχνευτής

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου