Χωρίς Βαρύτητα!

ΤΟ " nο Gravity Zone" αποτελεί το παιδί του ιστότοπου γνωστού ως "ενάντια στην επιπεδούπολη" (antidras.blogspot.gr). Με ορμητήριο αυτό το χώρο, ανοίγουμε τα φτερά μας για πτήσεις προς θαυμαστούς, παράξενους, φιλόξενους κι αφιλόξενους, μα σίγουρα θαυμαστούς ορίζοντες. Μακρινούς ή κοντινούς, "εσωτερικούς" κι εξωτερικούς. Μεταφέρουμε εδώ κι επιλεγμένα κείμενα, δικά μας κι όχι μόνο, από το παλιό μπλογκ. Το "παλιό μας σπίτι" θα συνεχίζει να μας φιλοξενεί και αυτό και να αποτελεί σημείο αναφοράς και για καινούργιες εδώ αναρτήσεις μας.
Η αλληλεγγύη μεταξύ των ανθρώπινων όντων αποτελεί, όπως το βλέπουμε εμείς, αποτέλεσμα των ιδιοτήτων εκείνων που συνιστούν το μεγαλείο του ανθρώπου: Απλότητα, Ανεξαρτησία Αντίληψης, Αμφισβήτηση των συλλογικά αποδεκτών καταστάσεων και παραστάσεων, Περιέργεια, Φαντασία, Εκστατική διαίσθηση, Εκστατικός Θαυμασμός. Κι εμείς σκοπεύουμε στο νέο εγχείρημά μας να αδράξουμε κι αυτές τις ποιότητες που διαμορφώνουν κι ανάλογες διαδρομές κι αφηγούνται ιστορίες για "περιοχές μυθικές ή απαγορευμένες"(ποιοι άραγε ορίζουν τι είναι μύθος ή απαγορευμένο ή απρόσιτο για τις μάζες και πόσοι ακόμη κι αυτοαποκαλούμενοι ή θεωρούμενοι ως "επαναστάτες" ενστερνίζονται αυτές τις οδηγίες;). Κάτι μέσα μας μάς τρώει να αιωρηθούμε πάνω απ'όλη την ακαμψία και στατικότητα και πάνω απ'όλες τις παρανοήσεις του κόσμου, χαράσσοντας ρότα για τη λεωφόρο των...άστρων! Κάνοντας και μια απαραίτητη στάση στο "Μπαράκι στην Άκρη του Γαλαξία", ωθούμενοι από μια αρχέγονη μέθη, για να γευτούμε παράξενα ελιξίρια, μεθυστικά κοκτέηλ αστρικής σκόνης, κοσμικής ακτινοβολίας και φλεγόμενα υπολείμματα αστρικών (κι όχι μόνο) συστημάτων, με παγάκια από την ουρά αλητήριων αστεροειδών.
Και για να καταφέρουμε αυτά κι ακόμη περισσότερα, πρέπει να αφήσουμε τη...βαρύτητα πίσω μας. Χωρίς να ξεχάσουμε να πατάμε και γερά στο έδαφος!

Bρίσκεστε σε "no Gravity Zone" λοιπόν! Γιατί είμαστε ονειροπόλοι και με αιτία!

Τετάρτη, 21 Ιανουαρίου 2015

Πολιτεία Ελεύθερων Ατόμων

" Στις πρώτες κοινότητες τροφοσυλλεκτών και κυνηγών, αλλά και των αυτόχθονων φυλών της Αμερικής ως το 19ο αιώνα. Όπου κύρια χαρακτηριστικά τέτοιων κοινωνιών ήταν η διαρκής αλληλεγγύη, η βοήθεια του ενός προς τον άλλο για την εξεύρεση τροφής ή στέγης, η κοινή κι αμοιβαία άμυνα εναντίον των εχθρών. Kι όπου κανείς δεν ονειρευόταν ή μεθόδευε να γίνει ανώτερος από τον άλλο.
 Μάλιστα, ένας Ιησουίτης μοναχός που έζησε από το 1750 ως το 1767 με τους Ινδιάνους(όπως τους ονόμασαν οι λευκοί αποικιοκράτες) της Καλιφόρνια, αναφέρει πόσο δίκαια και απλά και αρμονικά ζούσαν αυτοί. Χωρίς ατομική ιδιοκτησία και άγχος συσσώρευσης και αύξησης των αγαθών τους! Ώστε να τους χαρακτηρίσει ως πιο ευτυχισμένους και σαφώς καλύτερους από τους χριστιανούς Ευρωπαίους. "
από το κείμενο του Ένοικου: Πολιτισμένοι και απολίτιστοι, πεποιθήσεις και αποκαθήλωσή τους.
Ρίξτε μια ματιά και σε αυτή την ανάρτηση, επίσης από τον Ένοικο: Η ιδιαίτερη σημασία της επανάστασης της Πολιτείας του Ήλιου

 
Σχόλια(κάποιοι στίχοι) από εμένα:
Και με τους σπαρμένους τούς σπόρους
ο κόσμος από την αρχή να χτιστεί.

Με νέα δομικά υλικά
βγαλμένα απ'το άφθαρτο εργαστήρι της ελευθερίας!

Εκεί όπου όλοι οι νόμοι
εξαλείφονται ως περιττοί
για Ελεύθερα Όντα!

 Και κλείνω με κάποια ιδιαίτερα λόγια από τις τελευταίες σκηνές της εξαιρετικής ταινίας The Master (2012), όπου ο αφέντης-γκουρού Φίλιπ Σέιμουρ Χόφμαν (σπουδαίος ηθοποιός) μιλάει από την καρδιά του στον "άστατο", πρώην δεξί του χέρι Γιόακιν Φοίνιξ (άλλος ένα σπουδαίος ηθοποιός, με ρεσιτάλ ερμηνείας στο ρόλο του Τζόνυ Κας στο Walk the line):
" Ελευθερία κι όχι τυραννία για σένα;
   Φρέντι...
   ναυτικέ των θαλασσών.
   Δεν πληρώνεις ποτέ ενοίκιο.
   Είσαι ελεύθερος να πας όπου σ'ευχαριστεί.
   Πήγαινε λοιπόν.
   Πήγαινε σε όποιο γεωγραφικό πλάτος επιθυμείς και καλή τύχη.
   Γιατί, αν βρεις έναν τρόπο να ζήσεις
   χωρίς να υπηρετείς έναν αφέντη...
  ...οποιονδήποτε αφέντη...
πες το και σ'εμάς τους υπόλοιπους, εντάξει;

Γιατί τότε θα είσαι ο πρώτος άνθρωπος στην ανθρώπινη ιστορία
   που θα το'χει καταφέρει..! "

Ε! λοιπόν ίσως και ο σκοπός της ζωής (ή, έστω, ένα πολύ πολύ σημαντικό μέρος του) είναι να μπορέσει ο καθένας από εμάς να γίνει αυτός ο άνθρωπος στην ανθρώπινη ιστορία, όποιο κι αν είναι το τίμημα, όποια σκληρή μοίρα κι αν του την έχει στημένει στη γωνιά!
 Γιατί αν ζωή χωρίς νόημα δεν είναι ζωή,
 νόημα χωρίς υψηλή αίσθηση ελευθερίας
 ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ νόημα...
    είναι κατάντιο!

ανιχνευτής




Πολιτεία Ελεύθερων Ατόμων


Brothers και sisters, hombres, mujeres και amigos, σπεύδω να καταστήσω σαφές και πέραν πάσης παρερμηνείας, ότι αυτό που θ’ ακολουθήσει δεν είναι παρά μονάχα η άποψη μου, το «όπως βλέπω τα πράγματα». Αρχικώς ας ορίσουμε ως «πολιτεία» το τρίπτυχο «πόλις – άνθρωποι – νόμοι (αρχές)». Αυτό που όλες οι πολιτείες έχουν κοινό, είναι η πόλις, δηλαδή οι υλική υποδομή της διαβίωσης και οι άνθρωποι. Αυτό που κατά τόπους και κατά χρόνους αλλάζει, είναι οι αρχές που διέπουν την πολιτεία.

Το πολίτευμα.

Στο διάβα των χιλιετηρίδων οι άνθρωποι δοκίμασαν διάφορα, αλλά όχι και πολλά είν’ αλήθεια, πολιτεύματα. Βασιλεία (ελέω θεού), τυραννία, ολιγαρχία, δημοκρατία, αριστοκρατία. Αυτά! Υπάρχει κάποιο άλλο; Δεν το βλέπω. Φυσικά οι όποιες παραλλαγές ή και συνδυασμοί των πιο πάνω, όπως δικτατορία, φεουδαρχία, το πολίτευμα της αρχαίας Σπάρτης κλπ, δε μετράνε ως ουσιαστικές διαφορές. Αυτό που αποσκοπούσε στην με αριστερή φρασεολογία «λαϊκή κυριαρχία», στο κράτος του δήμου, τη δημοκρατία δηλαδή, από τη στιγμή της γέννησης της εξέπεσε στο αίσχος της οχλοκρατίας. Δεν είναι εξ άλλου τυχαία η καθιέρωση αμοιβής τριών οβολών στην Αθήνα του Περικλή και του Σόλωνα, ως κινήτρου προσέλευσης στην εκκλησία του δήμου.
Μα αυτό ακριβώς και σήμερα δεν λαμβάνει μέρος (και όχι χώρα) και σήμερα;  Ας αφήσουμε για λίγο την υλοποίηση της δημοκρατίας όπως την γνωρίζουμε από την εποχή της αρχαίας Αθήνας μέχρι την σημερινή Αθήνα και σε όποιο άλλο κράτος. Ας δεχθούμε ότι η δημοκρατία εφαρμόζεται ακριβώς όπως επιτάσσει η θεωρία. Τι συμβαίνει τότε;

Η επιβολή της βουλήσεως της πλειονότητας στη μειονότητα.

Τι είναι η επιβολή; Δεν είναι πρακτική τυρρανίας;  Και τι οφείλει – υποχρεούται να κάνει η μειονότητα; Να υποταχθεί! Δεν εξετάζω και δεν μ’ ενδιαφέρει αν η βούληση των πολλών είναι ορθή. Ούτως ή άλλως από πού κι ως που τίθεται κριτήριο ορθότητας  η πλειονότητα, η αριθμητική υπεροχή! Εστιάζω στην επιβολή. Διότι η μειονότητα οφείλει υπακοή, ακόμα κι αν  διαφωνεί κάθετα με την θέληση των πολλών. Ουπς! Και η ελευθερία που πήγε;
Για  να το πάμε πάλι απ’ την αρχή. Αρχή! Σημαίνει το σημείο από το οποίο πηγάζει, εκκινεί  εκπορεύεται κάτι, άρα χωρίς την αρχή δεν θα υπ-άρχη και αυτό το κάτι. Συνεπώς, η λέξη «Αρχή» μεταφορικά πλέον, σημαίνει την ιδέα την έννοια το νοητό, από την οποία πηγάζει μια κοσμοθεώρηση, μια στάση και δράση ζωής. Από τις «Αρχές» κυριολεκτικά εκκινούν όλα. Όπως δεν ξεκινάς να σχεδιάζεις χωρίς χαρτί και μολύβι, έτσι για να «σχεδιάσεις» μια πολιτεία, την αρχή την κάνεις με τις «Αρχές».

Οι Αρχές της πολιτείας των ελευθέρων ατόμων:

1. Η ελευθερία είναι απολύτως ατομικό, απεριόριστο και υπέρτατο αγαθό της οντότητας – ατόμου.
2. Οι αλήθειες της Φύσης έχουν αδιαμφισβήτητο κύρος, ως αμετάβλητες, παγκόσμιες και αιώνιες.
3. Οι «αλήθειες» του νου υπόκεινται σε συνεχή κριτική και συνεχή έλεγχο ως προς τις πρώτες.
4.Το κύρος των πρώτων εμπνέει σεβασμό, ΑΛΛΑ! Όχι υποταγή. Σε κάθε περίπτωση που αυτές περιορίζουν την ελευθερία του ανθρώπου -ατόμου, όπως οι αλήθειες και ταυτοχρόνως ανάγκες, τροφή, οξυγόνο και ζωτικός χώρος.
5. Η ελευθερία αποτελεί υπέρτατο αγαθό και συνεπώς ανεκτίμητο και με κανένα άλλο αγαθό ισότιμη.
6. Ως υπέρτατο αγαθό, το άτομο είναι ελεύθερο να την δεχθεί ή να την απορρίψει για το άτομο του και μόνο. Το άτομο είναι ελεύθερο να τη θυσιάσει –αλλά μόνο για το ίδιο, προς χάριν υποδεέστερου αγαθού.
7. Η οποιαδήποτε υποταγή σε οτιδήποτε ή οποιονδήποτε ισοδυναμεί με στέρηση της ελευθερίας, με σκλαβιά.

8. Το άτομο αναγνωρίζει πως οτιδήποτε έχει μορφή και σχήμα, βρίσκεται εντός ορίων στο (ζωτικό) χώρο. Άρα και το ίδιο στην παρούσα του μορφή και σχήμα. Τα όρια, περιορίζουν. Συνεπώς  το «απεριόριστο» της ελευθερίας του κατ’ ανάγκη επεκτείνεται έως το συν-όριο του συν-ανθρώπου. Υποτάσσεται στην ανάγκη.
9. Το άτομο αναγνωρίζει από την σύνθεση των 7. και 8. ότι στην παρούσα μορφή και σχήμα το απεριόριστο της ελευθερίας του αφορά μόνο τις δυο συνιστώσες της ύπ(Ο)αρξης του. Τη  νοητική και την συναισθηματική-ψυχική.
10. Στόχος του ατόμου, η  πλήρης κατοχή του υπέρτατου αγαθού. Που με τη σειρά του σημαίνει την υπέρβαση της ανάγκης, όπως αυτή προκύπτει από τα 7, 8 και 9. Την απεξάρτηση από τη μορφή και το σχήμα, τα όρια που περιορίζουν την ελευθερία, αλλά και από την ανάγκη βεβαίως-βεβαίως.
11. Πόλ-ος της πολ-ιτείας, του πολ- ιτεύματος της πόλ-εως η δεκάτη αρχή.
12. Αρωγός και επίκουρος του πόλου η απουσία ιδιοκτησίας. Ουδείς έχων άρα (=γη), ουδείς εστί άρχων. Τούτο δε, δεν προκύπτει αυθαιρέτως, αλλά από την απλή παρατήρηση του γεγονότος ότι η μοναδική ιδιοκτησία του ατόμου με την γέννηση του είναι το σώμα του (μορφή και σχήμα) και η ζωή του. Το άτομο αναγνωρίζει πως οτιδήποτε μεταποιεί, αλλά δεν ποιεί εκ μηδενός, δεν του ανήκει, δεν το ιδιοποιείται. Η «ιδιοκτησία» αρχίζει και τελειώνει με την ιδέα της μεταποίησης. Για την ιδέα και μόνο, ναι, δικαιούται τα εύσημα.

13. Η ατομικότητα του ατόμου συνεπάγεται την πλήρη αυτονομία του μέσα στο κοινωνικό σύνολο, αλλά αυτό σε καμία περίπτωση δεν απαγορεύει τη συνέργεια των ατόμων μελών της κοινωνίας προς επίτευξη της δεκάτης αρχής. Απεναντίας ενδείκνυται από την παρατήρηση μιας αλήθειας της Φύσης, του σώματος μας ως κοινωνίας κυττάρων.
14. Το άτομο αναγνωρίζει ότι η ελευθερία, ακόμα και στο βαθμό που την έχει στην παρούσα μορφή και σχήμα, δε σημαίνει υπ(ο)ευθυνότητα. Σημαίνει αυτονόητη ανάληψη ευθύνης , διότι έχει δυσανεξία σε οτιδήποτε ΥΠΟ- .
15. Νόμοι δεν έχουν λόγο ύπαρξης σ’ αυτήν την πολιτεία, καθότι δεν υφίσταται το αντικείμενο τους. Οι ιδιοκτησίες, τ’ αγαθά (η νομή) τα οποία καλούνται να (κατα)νέμουν δικαίως στους πολίτες – άτομα.
16. Αν και εφόσον νομίζεις (εκ του ρήματος νέμω) ότι προκύπτει ανάγκη νόμων (εκ του ρήματος νέμω) μέμνησω  (7.) και (12) ! Ή ο γιαλός ήταν στραβός ή στραβά αρμένιζες. 99,99% στραβά αρμένιζες. Επίστρεψε στην Αρχή (1.) !
17. Οιαδήποτε ανεξαρτήτως φυλής και πλανήτη, οντότητα – άτομο συντάσσεται με τις παρούσες αρχές, αυτομάτως εντάσσεται στην πολιτεία, εφόσον τούτο βούλεται. Όστις αποτάσσεται τις αρχές, άμεσα και αυτοβούλως αποπέμπει εαυτόν από την πολιτεία.
18. Η έννοια του Κράτους είναι ασύμβατη με την έννοια Πολιτεία που διέπεται από αυτές τις Αρχές.
19. Η πολιτεία των ελευθέρων ατόμων δεν έχει συγκεκριμένα όρια και δεν εντοπίζεται σε συγκεκριμένη γεωγραφική περιοχή  του πλανήτη Γη, αλλά και οιουδήποτε πλανήτη σε οιονδήποτε γαλαξία στο μέλλον.
20. Μέτρο  ανταλλαγής αγαθών και υπηρεσιών αποτελεί η ατομική έντυπη βεβαίωση των συναλλασσομένων ατόμων.
21. Τα άτομα αναγνωρίζουν την παιδεία ως την κύρια ατραπό της δεκάτης αρχής και  παρέχεται απ’ όλα τα ενήλικα άτομα προς όλα,  -ανήλικα και ενήλικα. Πόλος της παιδείας η ανάδειξη και η στο έπακρο ανάπτυξη των ιδιαίτερων χαρισμάτων και κλίσεων του ατόμου στο τρίπτυχο Σώμα – Νους – Ψυχή.
22. Με την επίτευξη και κατοχή του υπέρτατου αγαθού, η πολιτεία δεν έχει λόγω ύπαρξης πλέον.
23. Η άγνωστη αρχή: …

Η σχέση της πολιτείας με τις υπάρχουσες καθεστηκυίες πολιτείες – κράτη  και το πως θα μπορέσει ν’ αποκτήσει υπόσταση τίθεται προς ΔΙΆ-λογο, καθότι θα σημάνει συναγερμός σ’ όλο το Σύμπαν! Υπάρχει βέβαια, μάλλον προηγείται παρασάγγας το ζήτημα της ετοιμότητας του ανθρώπου ή της οντότητας, αν δεν περιοριστούμε στο κλουβί μας τον πλανήτη ΓΗ.

Θα τολμήσω να πω –αν λανθάνω διορθώστε με, ότι αυτή η άποψη για την πολιτεία ελευθέρων όντων δεν έχει καμία σχέση με τις μέχρι τώρα πολιτείες. Δεν συνιστά μια βελτίωση προγενέστερου σχεδίου – μοντέλου, αλλά μια καινοφανή σχεδίαση επί λευκού χάρτου. Ουτοπία; ΟΥ-ΤΟΠΟΣ δηλαδή.

Συνέβη πολύ-πολύ παλιά ένα παράδοξο φαινόμενο. Ο άνθρωπος από τροφοσυλλέκτης εξελίχθηκε σε γεωργό και εξημερωτή ζώων, που σημαίνει την εξάλειψη σε μεγάλο βαθμό της ανασφάλειας και του άγχους και του αγώνα για ανεύρεση τροφής. Την δυνατότητα και το γεγονός της αποθήκευσης επαρκούς ποσότητας τροφής. Κι όμως!

Ενώ την Ανάγκη της Φύσης την έθεσε υπό ικανοποιητικό έλεγχο, άρα διαθέσιμος χρόνος για πνευματικότητα, η κρανιακή του κοιλότητα έμεινε ακατοίκητη. Το «ΕΓΩ» -και ως άρχοντας πλέον, έγινε άπληστο και παθολογικό. Έχω την υπόνοια, πως αν ανακαλύπταμε την αιτία αυτού του παραδόξου θα έπεφτε λίγο φως στην πυξίδα που δείχνει προς την Ουτοπία. Αλλά από την άλλη είναι και το ρημάδι το θεώρημα: «Ό,τι σκέφτεται ο ανθρώπινος νους, μπορεί να πραγματοποιηθεί σ’ αυτό το σύμπαν». Ακόμα και η απόδραση, συμπληρώνω.

Ένα αίσθημα έχω έννοια δίχως να γνωρίζω γιατί:  I don’t belong here. 

Βρε να μη μπορώ να θυμηθώ που ακούμπησα το κλειδί μπαίνοντας εδώ!!!

***

από  Mythaon Pontix
το διαβάσαμε στο terra papers

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου