Χωρίς Βαρύτητα!

ΤΟ " nο Gravity Zone" αποτελεί το παιδί του ιστότοπου γνωστού ως "ενάντια στην επιπεδούπολη" (antidras.blogspot.gr). Με ορμητήριο αυτό το χώρο, ανοίγουμε τα φτερά μας για πτήσεις προς θαυμαστούς, παράξενους, φιλόξενους κι αφιλόξενους, μα σίγουρα θαυμαστούς ορίζοντες. Μακρινούς ή κοντινούς, "εσωτερικούς" κι εξωτερικούς. Μεταφέρουμε εδώ κι επιλεγμένα κείμενα, δικά μας κι όχι μόνο, από το παλιό μπλογκ. Το "παλιό μας σπίτι" θα συνεχίζει να μας φιλοξενεί και αυτό και να αποτελεί σημείο αναφοράς και για καινούργιες εδώ αναρτήσεις μας.
Η αλληλεγγύη μεταξύ των ανθρώπινων όντων αποτελεί, όπως το βλέπουμε εμείς, αποτέλεσμα των ιδιοτήτων εκείνων που συνιστούν το μεγαλείο του ανθρώπου: Απλότητα, Ανεξαρτησία Αντίληψης, Αμφισβήτηση των συλλογικά αποδεκτών καταστάσεων και παραστάσεων, Περιέργεια, Φαντασία, Εκστατική διαίσθηση, Εκστατικός Θαυμασμός. Κι εμείς σκοπεύουμε στο νέο εγχείρημά μας να αδράξουμε κι αυτές τις ποιότητες που διαμορφώνουν κι ανάλογες διαδρομές κι αφηγούνται ιστορίες για "περιοχές μυθικές ή απαγορευμένες"(ποιοι άραγε ορίζουν τι είναι μύθος ή απαγορευμένο ή απρόσιτο για τις μάζες και πόσοι ακόμη κι αυτοαποκαλούμενοι ή θεωρούμενοι ως "επαναστάτες" ενστερνίζονται αυτές τις οδηγίες;). Κάτι μέσα μας μάς τρώει να αιωρηθούμε πάνω απ'όλη την ακαμψία και στατικότητα και πάνω απ'όλες τις παρανοήσεις του κόσμου, χαράσσοντας ρότα για τη λεωφόρο των...άστρων! Κάνοντας και μια απαραίτητη στάση στο "Μπαράκι στην Άκρη του Γαλαξία", ωθούμενοι από μια αρχέγονη μέθη, για να γευτούμε παράξενα ελιξίρια, μεθυστικά κοκτέηλ αστρικής σκόνης, κοσμικής ακτινοβολίας και φλεγόμενα υπολείμματα αστρικών (κι όχι μόνο) συστημάτων, με παγάκια από την ουρά αλητήριων αστεροειδών.
Και για να καταφέρουμε αυτά κι ακόμη περισσότερα, πρέπει να αφήσουμε τη...βαρύτητα πίσω μας. Χωρίς να ξεχάσουμε να πατάμε και γερά στο έδαφος!

Bρίσκεστε σε "no Gravity Zone" λοιπόν! Γιατί είμαστε ονειροπόλοι και με αιτία!

Τρίτη, 27 Ιανουαρίου 2015

Μετα-εκλογικές επισημάνσεις για κερδισμένους και χαμένους, στην Ελλάδα του ευρώ


Σαν λίγα μετεκλογικά σχόλια, απλώς να επισημάνουμε κάποια πράγματα στους μεθυσμένους από τη νίκη της "αριστεράς" και στους πεισματωμένους από την ήττα της δεξιάς και αναμένοντες σύντομη επάνοδο μετά το πολυπόθητο γι'αυτούς "κάψιμο" της νέας συγκυβέρνησης με ηγέτη το πρώην στην εφηβεία του μέλος του ΚΚΕ. Το οποίο παρεμπιμπτόντως εξακολουθεί να απολαμβάνει τη γυάλα της ξεστομίζουσας κατάρες και αφορισμούς ακινησίας του. Αλλά όχι τόσο κατά εκείνων που ισοπέδωσαν τον τόπο και μεγάλο μέρος των ανθρώπων του τα τελευταία 5 χρόνια κι εγκλωβίζοντας  μέσα σε αυτή τη σταλινική περίφραξη κι ένα σημαντικό μέρος νέων ανθρώπων και της ενέργειάς τους, που θα μπορούσε να αμφισβητήσει κάθε κρυφή αβάντα και δεκανίκι της εξουσίας και να οδηγηθεί σε ζυμώσεις για τη δημιουργία νέων γνήσιων λαϊκών κινημάτων. Όχι  βέβαια σαν το νέο έκτρωμα του ΓΑΠ-Έκθεση-φωτιά για κυβέρνηση Παπανδρέου: Φούσκωσε το έλλειμμα κι έστειλε την Ελλάδα στο ΔΝΤ ή το νεοφιλελεύθερο (προστατευόμενο  μεγαλοεκδοτών και μεγαλοεργολάβων) ξεροπόταμο, όπου "πλέει με βάρκα το σακίδιό του" ένας πρώην δημοσιογράφος που αδυνατεί καλά καλά να αρθρώσει σαφή πολιτικό λόγο αλλά κι έχει δηλώσει ότι μπορεί να...σώσει τη χώρα!

Να υπογραμμίσουμε λοιπόν ότι:


α) Ο δον Αντόνιο έκανε ότι μπορούσε για να οδηγήσει τη χώρα σε εκλογές και να τις χάσει, για τους δικούς του λόγους. Που ίσως έχουν και να κάνουν με το φτύσιμο προς το πρόσωπό του κι έλλειψη στήριξης στο θίασό του από τους "εταίρους" και ειδικά τη Μέρκελ, η οποία και του ξεκαθάρισε πως δεν του παρέχει κανένα περιθώριο κάποιων ελεφρύνσεων προς τον κόσμο μπας και τη σκαπουλάρει πολιτικά! Αρχικά προτεινε όχι ένα πρόσωπο ευρείας αποδοχής ως πρόεδρο της δημοκρατίας, στριμώχνοντας έτσι τον "εκλογολάγνο" όπως παρουσίαζε ΣΥΡΙΖΑ, αλλά ένα άτομο του κόμματός του και στη συνέχεια προχώρησε σε μια γελοιωδέστατη προεκλογική καμπάνια, με οφθαλμοφανές λαϊκίστικο στυλ και μια παρωχημένη και αντιπαθέστατη πλέον απόπειρα τρομοκράτησης και κινδυνολογίας απέναντι σε έναν κόσμο που δεν είχε τίποτε πια να χάσει.
β) Ο "ενάντια σε ενδυματολογικά πρωτόκολλα και καθιερωμένα ήθη ορκωμοσίας" νέος πρωθυπουργός έχει ξεχάσει παντελώς τις εξαγγελίες του, τον Μάη του'12, περί λογιστικού ελέγχου της δημιουργίας των "υπερβολικών επιπέδων χρέους" (τι σημαίνει αυτό σε συνδυασμό και με άλλα "θαυμαστά"; στη σημαδεμένη πολιτική τράπουλα του τόπου:Κάποιες νέες σκέψεις σε συνδυασμό με αρκετές παλιότερες, ενόψει της νέας εκλογικής"αναμέτρησης"...). Κι επιμένει στο "μεταρρυθμιστικό ρόλο" μέσα στην Ευρώπη- Όταν η "ολοκλήρωση" γίνεται καταστρεπτική φαντασίωση και θηλειά και οι "μεταρρυθμίσεις" σπρώξιμο στο κενό και Η Ενωμένη Ευρώπη απορεί, προβληματίζεται, καταγγέλει, αφαιμάζει και συνεχίζει.. , του αλλεργικού απέναντι στην οικονομική υγεία, αυτάρκεια και αυτοδιάθεση των λαών, στραγγαλιστικού ευρώ και των φασιστοειδών γραφειοκρατών της Κομισιόν, με ένα υποτυπώδες ευρωκοινοβούλιο που δεν έχει την εξουσία να εισηγηθεί κανένα νόμο.  Δηλαδή των πέρα από κάθε έλεγχο οργάνων που καθορίζουν κάθε πτυχή της ζωής των Ευρωπαίων πολιτών με κανονισμούς και "νομικές πράξεις", των "νομοθετούμε-αποφασίζουμε,-επιβάλλουμε" στα ευρωπαϊκά κοινοβούλια όποιους νόμους και διατάξεις μας γουστάρουν υπέρ των "ελεύθερων(ανεξέλεγκτων)αγορών" και των μαφιόζων τοκογλύφων κι εκείνα να μην έχουν δικαίωμα να αντιδράσουν ή να αρνηθούν! Στην Ευρώπη όπου τα 450 και βάλε δισ. χρέους της Ελλάδας φαντάζουν αστεία μπροστά στα δύο τρισ. χρέους του "ανθηρού" Λουξεμβούργου ή το Βέλγιο και τη Βρετανία με χρέος πολύ πάνω από το 1 τρισ. ευρώ, αλλά κανείς δεν τους ζήτησε να απαλλοτριώσουν τις υποδομές, τους πόρους τους κι τους εργαζόμενούς τους! 
Κι έρχεται κι επιπλέον να ακούγεται, έστω και σαν φήμη, ότι ο νέος κ. πρωθυπουργός και η παράταξή του προτίθεται να προτείνει (όσο κι αν ήθελε να δώσει δείγματα "καλής θέλησης") ως πρόεδρο της παραπαίουσας δημοκρατίας(Είμαστε με τα καλά μας, ακόμα μιλάμε για δημοκρατία;) και τον Κώστα Καραμανλή! Δηλαδή δεν έχει την παραμικρή ιδέα για το ρόλο που διαδραμάτισε (έστω και με την ανοχή του αν όχι ενεργά) κατά τη διάρκεια της διακυβέρνησής του, με την διαλυτική για την ελληνική οικονομία ενίσχυση των "ιδιωτικών ελληνικών"τραπεζών (στην ουσία ευρωπαϊκών μια και "παίζουν" ελεύθερα μέσα στις ευρωπαϊκές "αγορές")  με πακτωλούς κρατικού ρευστού; Ενώ ήταν στην πραγματικότητα ευθύνη της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας να τις επαναφέρει από τον εκτροχιασμό σ'ένα όσο γινόταν πιο ασφαλές και λειτουργικό "ίσιωμα", ανεξαρτήτως κόστους...Τον Κώστα Καραμανλή που όλοι τον παρακαλούν να μιλήσει αλλά αυτός έχει πάρει όρκο σιωπής σαν ασκητής αγιορείτης που θέλει να αγιάσει;



 Οι υποσχέσεις προεκλογικά του κ.Τσίπρα και το βράδυ των εκλογών περί "μη ανοχής της υποταγής", κάτι που έχει πολλές και σημαντικότατες πολυεπίπεδες προεκτάσεις και ιδιαίτερη κοινωνικοπολιτική βαρύτητα, για να υλοποιηθούν απαιτούν μία και μόνο λέξη που τα λέει όλα: ΡΗΞΗ! Με όλους και όλα, εντός κι εκτός τειχών! Ακόμη και με τα κουσούρια και αντιφάσεις του ίδιου του εαυτού σου αν επιζητάς την υπέρβαση. Και το τίμημα, είτε της αποτυχίας είτε της πιθανής επιτυχίας, είναι κατά κανόνα μεγάλο...
Κι αυτό για να επιτευχθεί, έστω και μέχρι ενός σημείου, απαιτεί και το back up της δημιουργίας και στήριξης, αν το αξίζεις, ενός μεγάλου επαναστατικού κινήματος από τα κάτω, που ελέγχει άγρυπνα και υπεύθυνα την ηγεσία (άλλο πράγμα η εξουσία, έχουμε εισπράξει και με το παραπάνω τις βουρδουλιές της) σε κάθε της βήμα. Και απαιτεί και παίρνει δημοψηφίσματα για κάθε σοβαρό θέμα που αφορά το παρόν και μέλλον της κοινωνίας και την παραδειγματική τιμωρία όλων εκείνων που έβαλαν το χεράκι τους στην πολυεπίπεδη καταστροφή: πολιτικών, τραπεζιτών και κάθε είδους εμπλεκόμενων και κανένας δεν νοείται να απολαμβάνει οποιαδήποτε ασυλία ή μη ανακλητότητα μια "και όλοι οι πολίτες είναι ίσοι απέναντι στο νόμο". Την διαπόμπευση και το μπουζούριασμα όλων των τρωκτικών που ξεχαρβάλωσαν υλικά και πνευματικά την υπόσταση αυτής της κοινωνίας κι εξακολουθούν αμετανόητα και πωρωμένα να το πράττουν.

ανιχνευτής



3 σχόλια:

  1. Το ΣΥΡΙΖΟΠΑΣΟΚ έχει ξεκαθαρίσει ότι δεν θα τα βάλει ούτε με τους φοροαπαλλαγμένους και κρατικοεπιδοτούμενους εφοπλιστές, ούτε με την εξίσου φοροαπαλλαγμένη και κρατικοεπιδοτούμενη Εκκλησία Α.Ε., ούτε με τους κρατικοδίαιτους και χρεωκοπημένους καναλάρχες (που από πριν τις εκλογές ήδη, είχαν αρχίσει το αριστερόστροφο γλείψιμο), ούτε με τη νεοναζιστική χρυσαβγίτικη αστυνομία (ΜΑΤ, "ΔΙΑΣ", "ΔΕΛΤΑ" κλπ). Και, πάνω από όλα, να μην φοβίσουμε τους χεσμένους μικροαστούς (του ΝΔΣΟΚ) που τόσα χρόνια συνέτρωγαν με τους Πάγκαλους και που τώρα αποτελούν την ψηφοπελατειακή μας "αριστερή" βάση.

    Αυτή η "αριστερά" δεν σκοπεύει να συγκρουστεί με κανέναν (εκτός ίσως από τους εργαζόμενους και τους ανέργους, αν δυσανασχετήσουν). Όπως δηλώνει εξάλλου καθησυχαστικά, είναι κυβέρνηση "όλων των ελλήνων". Και των καναλαρχών, και των εφοπλιστών -και των οφ σορ στις οποίες έχουν "επενδύσει".

    Στην πραγματικότητα βέβαια καμμία αριστερά στην Ελλάδα δεν συγκρούστηκε ποτέ με το καθεστώς, ακόμα κι όταν είχε τη δύναμη να το κάνει. Αρκεί να θυμίσουμε ότι στην "κυβέρνηση εθνικής ενότητας" (του Γ. Παπανδρέου) που σχηματίστηκε μετά την αποχώρηση των γερμανικών στρατευμάτων από την Αθήνα, ο Πορφυρογένης, κομμουνιστής υπουργός Εργασίας, είχε ως στερεότυπη απάντηση στις απαιτήσεις των εργατών ότι πρέπει πρώτα να ανασυγκροτηθεί η οικονομία της χώρας, και γι' αυτόν το λόγο επαναφέρει το νόμο που είχαν καταργήσει οι ναζί, ο οποίος επέτρεπε στους εργοδότες να απολύουν κατά βούλησιν τους εργάτες. Κι ο Ζεύγος, κομμουνιστής υπουργός Γεωργίας, δεν έκανε ούτε για τα μάτια του κόσμου ένα απλό νομοσχέδιο υπέρ των ρημαγμένων από την κατοχή αγροτών. (http://stinas.vrahokipos.net/texts/eam_elas_opla.htm#%CE%93%CE%99%CE%91%CE%A4%CE%99_%CE%A4%CE%9F_%CE%95%CE%91%CE%9C_%CE%94%CE%95%CE%9D_%CE%A0%CE%97%CE%A1%CE%95_%CE%A4%CE%97%CE%9D_%CE%95%CE%9E%CE%9F%CE%A5%CE%A3%CE%99%CE%91_%CE%9F%CE%A4%CE%91%CE%9D_%CE%95%CE%A6%CE%A5%CE%93%CE%91%CE%9D_%CE%9F%CE%99_%CE%93%CE%95%CE%A1%CE%9C%CE%91%CE%9D%CE%9F%CE%99)

    Και μετά ήρθε το φιάσκο του Δεκέμβρη 1944 ...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Όπως τα λες! Η πολιτική της "εξισορρόπησης" και των "ίσων αποστάσεων" δεν είναι παρά η πολιτική του συμβιβασμού με το(τα) κατεστημένο(-α) έως και συνεργασία με αυτό(-ά) και της προστασίας των "δικλείδων ασφαλείας" του. Αν θες ριζική και ουσιώδη και μη επιδερμική για τα ήδη θολωμένα μάτια των ψηφοφόρων αλλαγή σε κοινωνικοπολιτικό-πολιτισμικό επίπεδο(που ουδεμία σχέση έχει με την "αλλαγή" όπως την εννοούσε ο δημαγωγός εξ Αμερικής στις αρχές του'80), τότε η εξίσωση είναι μόνο μία: ΣΥΓΚΡΟΥΣΗ...κι άρα κατεδάφισμα εκ θεμελίων για να υψωθεί το καινούργιο και πραγματικά ελπιδοφόρο. Με όλους αυτούς τους παράγοντες που ανέφερες παραπάνω και ίσως και περισσότερους...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ναι, ρήξη και σύγκρουση μπορεί να σημαίνουν και καταστροφή και κατεδάφιση (και συνήθως αυτό σημαίνουν), για να μπορέσει να αναδυθεί το καινούριο χωρίς να χρειάζεται να δίνει λογαριασμό στο παλιό. Πού να τα εξηγείς όμως αυτά στον νεοέλληνα μικροαστό (και ειδικά σε μια χώρα "μαϊμού" όπου οι λέξεις έχουν χάσει προ πολλού το νόημά τους)...

      Διαγραφή