Χωρίς Βαρύτητα!

ΤΟ " nο Gravity Zone" αποτελεί το παιδί του ιστότοπου γνωστού ως "ενάντια στην επιπεδούπολη" (antidras.blogspot.gr). Με ορμητήριο αυτό το χώρο, ανοίγουμε τα φτερά μας για πτήσεις προς θαυμαστούς, παράξενους, φιλόξενους κι αφιλόξενους, μα σίγουρα θαυμαστούς ορίζοντες. Μακρινούς ή κοντινούς, "εσωτερικούς" κι εξωτερικούς. Μεταφέρουμε εδώ κι επιλεγμένα κείμενα, δικά μας κι όχι μόνο, από το παλιό μπλογκ. Το "παλιό μας σπίτι" θα συνεχίζει να μας φιλοξενεί και αυτό και να αποτελεί σημείο αναφοράς και για καινούργιες εδώ αναρτήσεις μας.
Η
υπέρβαση των ανθρώπινων όντων προς ανώτερα (κι άρα ποιοτικότερα) επίπεδα ύπαρξης αποτελεί, όπως το βλέπουμε εμείς, αποτέλεσμα των ιδιοτήτων εκείνων που συνιστούν το μεγαλείο του ανθρώπου: Απλότητα, Ανεξαρτησία Αντίληψης, Αμφισβήτηση των συλλογικά αποδεκτών καταστάσεων και παραστάσεων, Περιέργεια, Φαντασία, Εκστατική διαίσθηση, Εκστατικός Θαυμασμός. Κι εμείς σκοπεύουμε στο νέο εγχείρημά μας να αδράξουμε κι αυτές τις ποιότητες που διαμορφώνουν κι ανάλογες διαδρομές κι αφηγούνται ιστορίες για "περιοχές μυθικές ή απαγορευμένες" .
(Ποιοι άραγε ορίζουν τι είναι μύθος ή απαγορευμένο ή απρόσιτο για τις μάζες και πόσοι ακόμη κι αυτοαποκαλούμενοι ή θεωρούμενοι ως "επαναστάτες" ενστερνίζονται αυτές τις οδηγίες;)
Κάτι μέσα μας μάς τρώει να αιωρηθούμε πάνω απ'όλη την ακαμψία και στατικότητα και πάνω απ'όλες τις παρανοήσεις του κόσμου, χαράσσοντας ρότα για τη λεωφόρο των...άστρων! Κάνοντας και μια απαραίτητη στάση στο "Μπαράκι στην Άκρη του Γαλαξία", ωθούμενοι από μια αρχέγονη μέθη, για να γευτούμε παράξενα ελιξίρια, μεθυστικά κοκτέηλ αστρικής σκόνης, κοσμικής ακτινοβολίας και φλεγόμενα υπολείμματα αστρικών (κι όχι μόνο) συστημάτων, με παγάκια από την ουρά αλητήριων αστεροειδών.
Και για να καταφέρουμε αυτά κι ακόμη περισσότερα, πρέπει να αφήσουμε τη...βαρύτητα πίσω μας. Χωρίς να ξεχάσουμε να πατάμε και γερά στο έδαφος!

Bρίσκεστε σε "no Gravity Zone" λοιπόν! Γιατί είμαστε ονειροπόλοι και με αιτία:

ΟΝΕΙΡΟΠΟΛΟΙ (του ανιχνευτή)


Ονειροπόλος είναι αυτός που μπορεί να βρει τον δρόμο του μόνο στο φως του φεγγαριού. Τιμωρία του είναι ότι βλέπει το ξημέρωμα πριν τον υπόλοιπο κόσμο. - ΟΣΚΑΡ ΟΥΑΪΛΝΤ

Αυτή είναι και η κατάρα του! Η πιο γλυκιά και πικρή συνάμα, η πιο αποκηρυγμένη και γι'αυτό ανεκτίμητης αξίας, η πιο επικίνδυνη και γι'αυτό άξια μόνο για όσους αντέχουν να τη βαστάξουν, η πιο μαγική και συνάμα απαιτητική, η πιο δύσκολη να περιγραφεί με τη συνηθισμένη μορφή ανθρώπινης έκφρασης, κατάρα του κόσμου ετούτου.
Αλλά τι θα'τανε ο κόσμος χωρίς τους "καταραμένους" του; Αν όχι καταδικασμένος, από πολύ παλιά, σε έλλειψη οξυγόνου και σε πλήρη μαρασμό;

Ονειροπόλοι είναι αυτοί που, με τις (μυστηριώδεις για την κοινή λογική) ενοράσεις και τα όνειρά τους και τη διάθεσή τους να γυρέψουν την εκπλήρωσή τους, επιτρέπουν ακόμα στη γη να γυρνάει!
Oνειροπόλοι είναι αυτοί που βλέπουν όσα οι πιο πολλοί αδυνατούν ή αρνούνται να δουν, γιατί δεν μπορούν να εγκαταλείψουν τη βολή του δοσμένου, καθιερωμένου πλαισίου. Αυτοί που ανακαλύπτουν τις εικόνες πίσω από τις εικόνες ή ανοίγουν το δρόμο προς νέους κόσμους εκεί όπου οι παλιοί αργοπεθαίνουν και σβήνουν.
Αλλά αυτό έχει πάντα τίμημα και τις περισσότερες φορές πολύ σκληρό.
Ονειροπόλοι είναι κι αυτοί που συχνά οδηγούνται στο γλυκόπικρο καταφύγιο της μοναξιάς και στην τρέλα που επίσης συχνά συνοδεύει την "ιερή μέθη" τους. Αυτοί που, διόλου σπάνια, συντρίβονται κάτω από όλη την κακότητα, τη μικροψυχία και το φθόνο που ξεχειλίζει στον κόσμο.
Αλλά και αυτοί οι οποίοι σαν τους τρελούς αλήτες που σέρνονται από μια πλανεύτρα εσωτερική μούσα: "ποθούν τα πάντα ταυτόχρονα, αυτοί που ποτέ δε χασμουριούνται ή λένε έστω και μία κοινοτοπία, αλλά που καίγονται σαν τα μυθικά κίτρινα ρωμαϊκά κεριά, που σκάνε σαν πυροτεχνήματα ανάμεσα στα αστέρια κι από μέσα τους ξεπηδά το μπλε φως της καρδιάς τους, κι όσοι τους βλέπουν κάνουν: Αααα!!!! με θαυμασμό' (να θυμηθούμε και τον Τζακ Κέρουακ στο βιβλίο του "on the road")

Και αυτό που κάνει τη διαφορά είναι ότι... " ο ταξιδιώτης παίρνει μονάχα ένα δρόμο. Ο ονειροπόλος τους παίρνει όλους. "(Julos Beaucarne)

Τρίτη 27 Ιανουαρίου 2015

Το μετεκλογικό κοντράστ: αλλού με νταούλια κι αλλού με φέρετρα


 ...άλλου τύπου τσολιάδες: οι ταγματασφαλίτες ή γερμανοτσολιάδες! Στρατιωτικές ομάδες που δημιουργήθηκαν με σκοπό την υποστήριξη των γερμανικών δυνάμεων κατοχής και πρότυπα ή και φυσικοί γεννήτορες αρκετών από τους πρωταγωνιστές (σε διάφορες βαθμίδες της ιεραρχίας στα πόστα της εξουσίας και της διαχείρισης των πραγμάτων) της σύγχρονης πολιτικής σκηνής, που κυριάρχησε και "αφόδευσε" στον τόπο από το τέλος του Εμφυλίου ως τις μετεκλογικές μας ημέρες.

Τα παρακάτω δυο "μετεκλογικά βίντεο" μας στάλθηκαν με mail και τα δημοσιεύουμε γιατί μας έκαναν και γελάσαμε με την καλοστημένη κι αιχμηρή σατυρική τους διάθεση. Σε έναν κόσμο όπου κυριαρχούν τα σφιγμένα χείλη, τα σοβαροφανή απ'έξω και δύσμορφα και σκουληκιασμένα από μέσα προσωπεία  και τα "προσεχτικά σχόλια" για να μην ερεθιστούν τα αντικείμενά τους, πιστεύουμε ότι το χιούμορ επιτελεί διπλό και πολύ σημαντικό ρόλο. Από τη μια επαναστατικά ανατρεπτικό καταστάσεων και φορέων τους όπως προσδιορίστηκαν ακριβώς πριν και από την άλλη θεραπευτικό!


Πρωταγωνιστής και στα δύο βίντεο είναι ο γνωστός "τσολιάς" της"Ελληνοφρένειας". Τα καμώματα και το στυλ του οποίου δεν μας αρέσουν πάντα, δεν είμαστε και τακτικοί θεατές της εκπομπής, αλλά θα ήμασταν άδικοι αν δεν ομολογούσαμε ότι κατά τη γνώμη μας εδώ "δίνει τα ρέστα του"!
Στο πρώτο βίντεο επισκέπτεται σαν νεκροθάφτης με φέρετρο τα γραφείο της ΝΔ για "να παραλάβει το πτώμα" κι έρχεται αντιμέτωπος με το σαστισμένο σεκιουριτά της εισόδου και στο δεύτερο σκάει μύτη με νταούλια στα γραφεία της νικήτριας "αριστεράς" όπου η υποδοχή που του γίνεται είναι σαφώς πιο φιλική, αλλά αυτός δεν παραλείπει να πετάξει κάποιες "μπηχτές"...

Άραγε, γιατί δεν έκανε μια βόλτα κι από τα γραφεία του τρίτου κόμματος σύμφωνα με τα ποσοστά που του χάρισαν οι "συνειδητοποιημένοι ψηφοφόροι"; Μήπως εκεί έκρινε ότι η υποδοχή θα ήταν πολύ "τραχιά", μια και το έξυπνο χιούμορ δεν μπορεί να ισχυριστεί ότι εδρεύει και ανθίζει σε αυτά τα στέκια...Ίσως και να του τη χάριζαν όμως βλέποντάς τον με την "εθνική φορεσιά" της φουστανέλλας, που παρεμπιμπτόντως έχει αλβανικές ρίζες, για να κάνουμε κι ένα μίνι μάθημα Ιστορίας (με τους πολυάριθμους αλβανικούς εποικισμούς στον ελλαδικό χώρο (διαβάστε στην «Ελεύθερη Έρευνα»: Από τον Σπάτα και τον Τατόη, στο Χαλάνδρι και τη Λούτσα...), η φουστανέλλα καθιερώθηκε σαν ενδυμασία των ελληνόφωνων χριστιανικών πληθυσμών)
Όσο για τα γραφεία του ξεχαρβαλωμένου-αφού όμως πρόλαβε τις τελευταίες δεκαετίες κι έφερε σε πέρας και με το παραπάνω την αποστολή του (Μ)ΠΑ(T)ΣΟΚ, θα'ταν χάσιμο χρόνου να πάει... Καθώς το "άρωμά" του πλανιέται στα γραφεία της "νικήτριας αριστεράς" σαν αερικό, κάτι σαν μια ακαθόριστη οσμή συνειρμών με τη δεκαετία ας πούμε του'80.
Αν πάλι αποφασίσει να κάνει και μια βολτίτσα από τα γραφεία των ΑΝΕΛ (κάποιος φίλος τους αποκαλούσε, παίζοντας με τη συντόμευση αυτή, "ανελαστικούς" αλλά μετά τις πρόσφατες εκλογές ίσως πρέπει να χρησιμοποιεί το αντίθετο επίθετο), τότε καλό είναι να κουβαλήσει μαζί του κι ένα δεκανίκι ή πατερίτσα.

ανιχνευτής

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου