Χωρίς Βαρύτητα!

ΤΟ " nο Gravity Zone" αποτελεί το παιδί του ιστότοπου γνωστού ως "ενάντια στην επιπεδούπολη" (antidras.blogspot.gr). Με ορμητήριο αυτό το χώρο, ανοίγουμε τα φτερά μας για πτήσεις προς θαυμαστούς, παράξενους, φιλόξενους κι αφιλόξενους, μα σίγουρα θαυμαστούς ορίζοντες. Μακρινούς ή κοντινούς, "εσωτερικούς" κι εξωτερικούς. Μεταφέρουμε εδώ κι επιλεγμένα κείμενα, δικά μας κι όχι μόνο, από το παλιό μπλογκ. Το "παλιό μας σπίτι" θα συνεχίζει να μας φιλοξενεί και αυτό και να αποτελεί σημείο αναφοράς και για καινούργιες εδώ αναρτήσεις μας.
Η
υπέρβαση των ανθρώπινων όντων προς ανώτερα (κι άρα ποιοτικότερα) επίπεδα ύπαρξης αποτελεί, όπως το βλέπουμε εμείς, αποτέλεσμα των ιδιοτήτων εκείνων που συνιστούν το μεγαλείο του ανθρώπου: Απλότητα, Ανεξαρτησία Αντίληψης, Αμφισβήτηση των συλλογικά αποδεκτών καταστάσεων και παραστάσεων, Περιέργεια, Φαντασία, Εκστατική διαίσθηση, Εκστατικός Θαυμασμός. Κι εμείς σκοπεύουμε στο νέο εγχείρημά μας να αδράξουμε κι αυτές τις ποιότητες που διαμορφώνουν κι ανάλογες διαδρομές κι αφηγούνται ιστορίες για "περιοχές μυθικές ή απαγορευμένες" .
(Ποιοι άραγε ορίζουν τι είναι μύθος ή απαγορευμένο ή απρόσιτο για τις μάζες και πόσοι ακόμη κι αυτοαποκαλούμενοι ή θεωρούμενοι ως "επαναστάτες" ενστερνίζονται αυτές τις οδηγίες;)
Κάτι μέσα μας μάς τρώει να αιωρηθούμε πάνω απ'όλη την ακαμψία και στατικότητα και πάνω απ'όλες τις παρανοήσεις του κόσμου, χαράσσοντας ρότα για τη λεωφόρο των...άστρων! Κάνοντας και μια απαραίτητη στάση στο "Μπαράκι στην Άκρη του Γαλαξία", ωθούμενοι από μια αρχέγονη μέθη, για να γευτούμε παράξενα ελιξίρια, μεθυστικά κοκτέηλ αστρικής σκόνης, κοσμικής ακτινοβολίας και φλεγόμενα υπολείμματα αστρικών (κι όχι μόνο) συστημάτων, με παγάκια από την ουρά αλητήριων αστεροειδών.
Και για να καταφέρουμε αυτά κι ακόμη περισσότερα, πρέπει να αφήσουμε τη...βαρύτητα πίσω μας. Χωρίς να ξεχάσουμε να πατάμε και γερά στο έδαφος!

Bρίσκεστε σε "no Gravity Zone" λοιπόν! Γιατί είμαστε ονειροπόλοι και με αιτία:

ΟΝΕΙΡΟΠΟΛΟΙ (του ανιχνευτή)


Ονειροπόλος είναι αυτός που μπορεί να βρει τον δρόμο του μόνο στο φως του φεγγαριού. Τιμωρία του είναι ότι βλέπει το ξημέρωμα πριν τον υπόλοιπο κόσμο. - ΟΣΚΑΡ ΟΥΑΪΛΝΤ

Αυτή είναι και η κατάρα του! Η πιο γλυκιά και πικρή συνάμα, η πιο αποκηρυγμένη και γι'αυτό ανεκτίμητης αξίας, η πιο επικίνδυνη και γι'αυτό άξια μόνο για όσους αντέχουν να τη βαστάξουν, η πιο μαγική και συνάμα απαιτητική, η πιο δύσκολη να περιγραφεί με τη συνηθισμένη μορφή ανθρώπινης έκφρασης, κατάρα του κόσμου ετούτου.
Αλλά τι θα'τανε ο κόσμος χωρίς τους "καταραμένους" του; Αν όχι καταδικασμένος, από πολύ παλιά, σε έλλειψη οξυγόνου και σε πλήρη μαρασμό;

Ονειροπόλοι είναι αυτοί που, με τις (μυστηριώδεις για την κοινή λογική) ενοράσεις και τα όνειρά τους και τη διάθεσή τους να γυρέψουν την εκπλήρωσή τους, επιτρέπουν ακόμα στη γη να γυρνάει!
Oνειροπόλοι είναι αυτοί που βλέπουν όσα οι πιο πολλοί αδυνατούν ή αρνούνται να δουν, γιατί δεν μπορούν να εγκαταλείψουν τη βολή του δοσμένου, καθιερωμένου πλαισίου. Αυτοί που ανακαλύπτουν τις εικόνες πίσω από τις εικόνες ή ανοίγουν το δρόμο προς νέους κόσμους εκεί όπου οι παλιοί αργοπεθαίνουν και σβήνουν.
Αλλά αυτό έχει πάντα τίμημα και τις περισσότερες φορές πολύ σκληρό.
Ονειροπόλοι είναι κι αυτοί που συχνά οδηγούνται στο γλυκόπικρο καταφύγιο της μοναξιάς και στην τρέλα που επίσης συχνά συνοδεύει την "ιερή μέθη" τους. Αυτοί που, διόλου σπάνια, συντρίβονται κάτω από όλη την κακότητα, τη μικροψυχία και το φθόνο που ξεχειλίζει στον κόσμο.
Αλλά και αυτοί οι οποίοι σαν τους τρελούς αλήτες που σέρνονται από μια πλανεύτρα εσωτερική μούσα: "ποθούν τα πάντα ταυτόχρονα, αυτοί που ποτέ δε χασμουριούνται ή λένε έστω και μία κοινοτοπία, αλλά που καίγονται σαν τα μυθικά κίτρινα ρωμαϊκά κεριά, που σκάνε σαν πυροτεχνήματα ανάμεσα στα αστέρια κι από μέσα τους ξεπηδά το μπλε φως της καρδιάς τους, κι όσοι τους βλέπουν κάνουν: Αααα!!!! με θαυμασμό' (να θυμηθούμε και τον Τζακ Κέρουακ στο βιβλίο του "on the road")

Και αυτό που κάνει τη διαφορά είναι ότι... " ο ταξιδιώτης παίρνει μονάχα ένα δρόμο. Ο ονειροπόλος τους παίρνει όλους. "(Julos Beaucarne)

Κυριακή 26 Μαρτίου 2017

" Ο Μοναχικός Φύλακας των Κόσμων "

  
Ο Μοναχικός Φύλακας των Κόσμων

Ναούμ Θεοδοσιάδης

Το σκοτάδι σκεπάζει το μικρό χωριό και σέρνεται πάνω στα σπίτια, πάνω στους δρόμους και στους ανθρώπους. Οι σκιές βαθαίνουν κι οι γλόμποι στα στενά σοκάκια φωτίζουν την ερημιά μ’ ένα αδύναμο κίτρινο φως. Οι πόρτες κλείνουν με μεγάλες σιδεριές και οι κλειδαριές γυρίζουν δυο και τρεις φορές για σιγουριά. Οι κουρτίνες στα παράθυρα τραβιούνται βιαστικά, κάποιοι θαρραλέοι όμως ρίχνουν κλεφτές ματιές στους ίσκιους του δρόμου. Κι οι ίσκιοι τους γνέφουν με τον τρόπο τους. Τα φώτα των σπιτιών σβήνουν κι η σιωπή ραγίζει που και που από μικρές παιδικές φωνούλες. Μια, δυο, τρεις. Και μετά:

«Σταματήστε πια. Σταματήστε και κοιμηθείτε», ψιθυρίζουν νευριασμένοι οι μεγάλοι. «Θέλετε να ‘ρθει η κυρα-Διάβα και να σας πάρει;»

Κι η σιωπή απλώνεται και πάλι μέσα στα σπίτια. Πιο έντονη αυτή τη φορά, ποτισμένη απ’ το φόβο. Μόνο ένας άνεμος που κατεβαίνει από τα βουνά, σέρνεται στους δρόμους και σφυρίζει στις γωνιές παράξενους σκοπούς. Ένας πολύ παράξενος άνεμος.
Κι όταν φτάνει η ώρα, που ο Θεός σπέρνει τα όνειρα στους ανθρώπους, εκείνος ο παράξενος άνεμος καλεί με μια μαγική πνοή, το μοναχικό φύλακα των κόσμων. Κανένας δρόμος δε δέχτηκε ποτέ το βήμα του, και κανένα μάτι ανθρώπου δεν ένιωσε ποτέ τη σκιά του. Μπορεί κάποιοι να τον ονειρεύονται, αλλά κι αυτοί ακόμα τον ξεχνούν μόλις τελειώνουν τα όνειρα. Μόνο οι αλαφροΐσκιωτοι έχουν τον τρόπο τους και τον καταλαβαίνουν όταν φτάνει. Δε μιλούν όμως ποτέ τους γι’ αυτόν πρίγκιπα της ερημιάς, το Μοναχικό Φύλακα των Κόσμων. Όχι, δε θα τους ακούσεις ποτέ, να μιλούν γι’ αυτόν. Μόνο μια φορά κάποιος απ’ αυτούς, μου μίλησε γι’ αυτόν...

Επιστήμονες απέδειξαν ότι η κλασική μουσική κατοικεί έναν ξεχωριστό χώρο, απρόσιτο από τον άνθρωπο



Φυσικοί που σχετίζονται με τον Ευρωπαϊκό Οργανισμό για την Πυρηνική Ενέργεια (CERN) δημοσιοποίησαν μια έρευνα πριν κάποιους μήνες, αποκαλύπτοντας ότι η κλασική μουσική υπάρχει σε ένα πεδίο της πραγματικότητας εντελώς απομακρυσμένο από τον τετραδιάστατο χωροχρόνο που κατοικεί ο άνθρωπος.

Οι επιστήμονες έκαναν μια έρευνα ρουτίνας για πεμπτοδιαστασιακή δραστηριότητα χρησιμοποιώντας τον Μεγάλο Επιταχυντή Αδρονίων, τον τεράστιο επιταχυντή σωματιδίων που έγινε πασίγνωστος με την απόδειξη της ύπαρξης του Σωματιδίου Χιγκς, όταν έπεσαν πάνω σε ολόκληρο το corpus της Δυτικής Κλασικής μουσικής, από τις ψαλμωδίες του 9ου αιώνα μέχρι τον Nico Muhly.

Σύμφωνα με την ανακοίνωση τα αναρίθμητα έργα που φτιάχνουν αυτό το σώμα ρεπερτορίων υπάρχουν σε ένα συνεχές που εδρεύει πέρα από τα όρια της ανθρώπινης αντίληψης.

Το Ιμάτζικον



Το Ιμάτζικον – του George Henry Smith

Ο Ντάντορ έγειρε πίσω στο ζεστό μετάξι του καναπέ και τεντώθηκε νωχελικά. Ύστερα, άφησε τα μάτια του να περιπλανηθούν στο ψηλό ταβάνι του παλατιού του και μετά να χαμηλώσουνε στην όμορφη ξανθιά που ‘τανε γονατισμένη στα πόδια του. Η ξανθιά τελείωνε τη φροντίδα του άψογου πεντικιούρ του, ενώ η φιλήδονη καστανομάλλα με τους χυτούς γοφούς και τα σαρκώδη ολοκόκκινα χείλη έσκυβε να του ρίξει άλλη μια ρόγα σταφυλιού στο στόμα.

Περιεργάστηκε τη ξανθιά, που τ’ όνομά της ήτανε Σέσιλι κι αναλογίστηκε τις άλλες υπηρεσίες που του ‘χε προσφέρει στη διάρκεια της νύχτας. Ήτανε καλή, πολύ καλή. Αλλά σήμερα την έβρισκε βαρετή, όπως βαρετή έβρισκε και τη καστανομάλλα -πως τη λέγαν αυτή αλήθεια;- όπως βαρετές έβρισκε και τις χυμώδεις δίδυμες καστανομάλλες, όπως … Χασμουρήθηκε.

Μα γιατί, Θεέ μου, ήταν όλες τους τόσον εκνευριστικά ερωτιάρες και τόσο πρόθυμες να του ικανοποιήσουνε το κάθε κέφι και καπρίτσιο; «Θα ‘λεγε κανείς» σκέφτηκε με πικρόχολη γκριμάτσα, «πως όλες ήτανε δημιουργήματα της φαντασίας του. Ή μάλλον» -μόνο που δε γέλασε στη σκέψη- «σα να ‘τανε δημιουργήματα της μεγαλύτερης απ’ όλες τις εφευρέσεις του ανθρώπου: το Ιμάτζικον».

-«Ορίστε, δεν είναι ωραία;» έκανε η Σέσιλι και τραβήχτηκε πίσω για να θαυμάσει με καμάρι τη δουλειά της. Ο Ντάντορ ένιωσε γελοίος. Ύστερα, η Σέσιλι τον έκανε να νιώσει ακόμα πιο γελοίος, όταν έσκυψε και φίλησε με τα φλογερά κόκκινα χείλη της το δεξί του πόδι. «Ω Ντάντορ! δεν ξέρεις πόσο σε λατρεύω!» του ψιθύρισε.

Εκείνος αντιστάθηκε στον πειρασμό να δώσει μια γερή κλοτσιά με το φρεσκοπεριποιημένου πεντικιούρ πόδι του, στα ολοστρόγγυλα και προκλητικά της πισινά. Συγκρατήθηκε όμως, γιατί ακόμα και σε κάτι τέτοιες στιγμές, όταν η ζωή με τούτες τις γυναίκες άρχιζε να του φαίνεται εξωπραγματική, προσπαθούσε να ‘ναι όσο μπορούσε πιο ευγενικός μαζί τους. Ακόμα κι όταν η λατρεία κι αγάπη τους απειλούσαν να τον πεθάνουν από βαρεμάρα, προσπαθούσε να ‘ναι καλός κι ευγενικός. Έτσι αντί να κλωτσήσει τη Σέσιλι, προτίμησε να χασμουρηθεί. Το αποτέλεσμα ήτανε σχεδόν το ίδιο. Τα γαλανά μάτια της ανοίξανε διάπλατα από φόβο. Ακόμα κι η καστανομάλλα σήκωσε τα πελώρια μάτια της από το σταφύλι που κρατούσε και τα χείλη της αρχίσανε να τρεμουλιάζουν.

-«Δε δε σκοπεύεις να μας εγκαταλείψεις, ε;» ψέλλισε μ’ αγωνία η Σέσιλι. Ο Ντάντορ χασμουρήθηκε πάλι και της χάιδεψε αφηρημένα το κεφάλι.

-«Μόνο για λίγο, αγαπούλα».

Πέμπτη 23 Μαρτίου 2017

ΔΙΑΠΛΑΝΗΤΙΚΗ ΕΝΕΡΓΕΙΑΚΗ ΓΕΩΓΡΑΦΙΑ





" ΔΙΑΠΛΑΝΗΤΙΚΗ ΕΝΕΡΓΕΙΑΚΗ ΓΕΩΓΡΑΦΙΑ "

Η σύγχρονη παρατήρηση από διαστημόπλοια και δορυφόρους της ΝΑSA αποκάλυψε ένα εκπληκτικό φαινόμενο που αφορά όλο το ηλιακό μας σύστημα: Όλοι οι πλανήτες έχουν ειδικούς ενεργειακούς κόμβους και όλη η ενέργεια αναδύεται στις πλανητικές σφαίρες, στοακριβές σημείο 19,5 μοίρες νότια ή βόρεια! Σχηματίζεται έτσι ένα κανονικό τετραεδρικό πρότυπο!
 Τα "κρυφά" αυτά τετράεδρα που χαρακτηρίζουν τους τρισδιάστατους πλανήτες, δείχνουν στους ερευνητές ότι κάποιες μη αναγνωρίσιμες σήμερα φυσικές δυνάμεις διέπουν την κίνησή τους, μέσω ενός χώρου ανώτερων διαστάσεων! Οι παλιοί ισχυρισμοί περί σημείων της γης που οδηγούν σ'άλλες διαστάσεις, δραματικά στο προσκήνιο!
 Εξάλλου, στα σημεία που οι ακμές των τετράεδρων εφάπτονται στην επιφάνεια των πλανητών, έχουμε "ιδιόμορφα" φαινόμενα ή σημάδια (όπως η κηλίδα του Δία, το "πρόσωπο" του Άρη, κλπ.)!
Στην εικόνα 1 η Γη, στην εικόνα 2 ο Άρης και στην εικόνα 3 ο Δίας.


το κείμενο με τον συγκεκριμένο τίτλο έχει να κάνει μ'ένα πολύ μικρό απόσπασμα από μια εξαιρετικά ενδιαφέρουσα περιεκτική έρευνα του συγγραφέα και ερευνητή Παντελή Γιαννουλάκη, με τίτλο "Ιερή Γεωγραφία", "Μυστικό ταξίδι στην ενεργειακή Ελλάδα" -"Μια περιπλάνηση στον χάρτη των μυστικών της "ιερής" Γεωγραφίας του πλανήτη"- η οποία παρουσιάστηκε στο ένθετο του περιοδικού Τρίτο Μάτι τεύχος 55, Ιουνίου του 1996.

Επομένως, τώρα μπορούν να ξαναδιαβαστούν με ανανεωμένο ενδιαφέρον δύο άρθρα που έχουμε δημοσιεύσει εδώ, το ρώτο πάλι του Γιαννουλάκη:
  OI ΠΑΡΑΛΛΗΛΟΙ ΚΟΣΜΟΙ ΕΙΝΑΙ ΕΔΩ 
 Η πραγματικότητα είναι πολύ πιο φανταστική από κάθε προχωρημένη επιστημονική φαντασία; " Ong’s Hat ": - η πύλη για τις διαστάσεις

Τρίτη 21 Μαρτίου 2017

Megapolisomancy: Η Μαγεία των Πόλεων


Megapolisomancy: Όρος που επινοήθηκε to 1890 από τον Thibaut De Castries στο «απαγορευμένο» βιβλίο: Megapolisomancy: A New Science of Cities.

«Η Πόλη δεν είναι παρά η τρισδιάστατη αρχιτεκτονική των παραστάσεων του εγκεφάλου. Ο εγκέφαλος μεταγράφει το χάος του Σύμπαντος, αυτο-κατασκευάζεται συνεχώς, μεταλλάσσεται και επεκτείνεται όπως μία πόλη, χαρτογραφείται και χαρτογραφεί, κατοικείται και κατοικεί. Οι λαβύρινθοι της πόλης σχηματίζουν ένα αρχιτεκτονικό ιερογλυφικό, ένα αόρατο σύμβολο που χρησιμοποιείται ποικιλοτρόπως, ασυνείδητα από τους ενοίκους, συνειδητά από τους κρυφούς επόπτες τους, συνειδητά και από πειρατές που συνδέονται με το σύστημα. Ονειρεύεσαι πόλεις; Δρόμους; Χάρτες και μπαλκόνια και υπόγειους σιδηρόδρομους και βιβλία; Ταξιδιώτες από άλλους σταθμούς του Χωρόχρονου, περνούν από τη μια πόλη στην άλλη, που στέκει η μια πάνω στην άλλη, η μια ανάμεσα στην άλλη, η μια κάτω από την άλλη. Όταν βλέπεις κάποιον να περπατά στο δρόμο, πώς είσαι βέβαιος ότι είναι στ’ αλήθεια εκεί;» Mauricio Santos-Lobos, The Spider Glyph in Time

Έπρεπε, με κάθε θυσία, να ανακαλύψω τί σήμαιναν όλα αυτά.

Ήταν άραγε ένα παιχνίδι του μυαλού, που σ’ έκανε να βλέπεις τις πόλεις με διαφορετικό μάτι; Ή μήπως ήταν μια μυστική πραγματικότητα, κάτι απαγορευμένο, κάτι που κανείς δεν συζητά;
Κανένας δεν γνώριζε τίποτε για όλα αυτά. Κανείς εκτός από εμάς.

Πάνω απ’ όλα ήταν μια εκκεντρική χίμαιρα. Μια νέα τέχνη ή μια νέα επιστήμη. Δεν ξέρω αν ήθελα στ’ αλήθεια να γίνω ο προφήτης της, αλλά οι Αστυμάγοι και τα φαντάσματα μερικών αγαπημένων μου συγγραφέων με παγίδευσαν στα οράματά της.

Τι σημασία έχει αν αυτό είναι ένα βιβλίο μου για την αναζήτηση κάποιων παράδοξων μυστηρίων; Τα μυστήρια δεν φανερώνονται ποτέ στους αναζητητές, μέσα από τις σκιές τα μυστήρια τους παρακολουθούν καθώς βαδίζουν μέσα στην πόλη, οι παρανοητικές οντότητες το ξέρουν ότι τις ψάχνεις, η μεγαλούπολη το ξέρει ότι είσαι χαμένος μέσα στο τιτάνιο κρυπτόγραμμά της. Σε βλέπει με μυριάδες αόρατα μάτια.

Η μεγαλούπολη με παρακολουθεί, είναι ζωντανή, το ξέρει ότι την κατασκοπεύω, το ξέρει ότι βγήκα για τη μεγάλη και μυστηριώδη περιπολία, την ακούω να με περικυκλώνει, τη νιώθω να με περιεργάζεται. Ναι, σαφέστατα με περιεργάζεται, μέσα από βλέμματα ανώνυμων περαστικών, από παράθυρα, από αντένες, από τζάμια αυτοκινήτων, μέσα από σχάρες υπονόμων, από βιτρίνες, από αδέσποτες γάτες, από κάμερες τραπεζών, από ταράτσες, από πόρτες πολυκατοικιών, από καθρέφτες μέσα σε καθρέφτες, από σκιές μέσα σε σκιές πίσω από σκιές πάνω από σκιές.

Ο συγγραφέας είναι καταδικασμένος να γράφει, κρυμμένος στο κρησφύγετό του κάπου μέσα στην πόλη. Θα εξερευνήσω όλα τα μυστικά του Megapolisomancy. Αν καταφέρω να βρω την έξοδο απ’ αυτόν τον λαβύρινθο, θα προδώσω σε όλους τον χάρτη του. Αν όχι, ελπίζω να μην χρειαστεί να ψάξετε τόσο πολύ για μένα, όσο έψαξα εγώ για τον Μαύρο Πυθαγόρα. Ίσως με δείτε να τριγυρνώ μέσα στη πόλη, άγνωστος ανάμεσα σε αγνώστους. Κανένας περαστικός δεν θα μπορεί να φανταστεί τι ετοιμάζω.

Μια νέα αστική μεταφυσική για τον 21ο αιώνα. 

Και, ταυτόχρονα, ένα καινούριο είδος μυθιστορήματος, η φανταστική λογοτεχνία της νέας χιλιετίας.

 MEGAPOLISOMANCY: ΤΑ ΜΥΣΤΗΡΙΑ ΤΩΝ ΠΟΛΕΩΝ

ΕΙΣ-ΑΓΩΓΗ ΣΤΗΝ ΠΕΡΙ-ΠΛΑΝΗΣΗ

Θέλησα να εξερευνήσω τα μυστικά των πόλεων, να εγκαθιδρύσω μια εμπνευσμένη αστική εξερεύνηση, να ανακαλύψω τον αόρατη χάρτη που απλώνεται γύρω μου μέσα στην πόλη. Επινόησα τον εξοπλισμό μου και βγήκα εκεί έξω, με προθέσεις που κανείς από τους διαβάτες γύρω μου δεν θα μπορούσε να φανταστεί, χάθηκα μέσα στη μεγαλούπολη για να αποκρυπτογραφήσω τους κώδικες της πολιτειακής κίνησης, τα σύμβολα, τους μαγικούς αστικούς νόμους. Θέλησα να εισέλθω σε εναλλακτικές πραγματικότητες. Να ατενίσω την απόκρυφη πόλη μέσα στην πόλη, εκείνη που κανείς δεν γνωρίζει, εκείνη για την οποία κανείς δεν συζητά, κανείς δεν τη βλέπει.

Κυριακή 12 Μαρτίου 2017

Το Μυθικό Βουνό


Το Μυθικό Βουνό 
 Αναζητώντας το Σημείο που συνδέει τη Γη με τον Ουρανό

του Στέφανου Ελμάζη

Υπάρχουν ορισμένοι άνθρωποι που στη σύντομη ζωή τους καταφέρνουν να ζήσουν και να γνωρίσουν πράγματα που οι περισσότεροι από εμάς ακόμη κι αν ζούσαμε εκατό χρόνια δεν θα πλησιάζαμε καν.

Ένας τέτοιος χαρισματικός άνθρωπος υπήρξε ο René Daumal (Ρενέ Ντομάλ), ένα από τα πιο φωτεινά πνεύματα που γέννησε η Γαλλία. Ποιητής, λογοτέχνης, μεταφραστής ιερών κειμένων, μα πάνω απ' όλα ένας φλογερός αναζητητής της Αλήθειας.
Αυτή τη «φλόγα» κυνηγούσε διαρκώς σε όλη τη σύντομη ζωή του, από τις δύσβατες κορυφές της τέχνης μέχρι αυτές των ψηλών βουνών, για να ανταμειφθεί εκεί, μερικά χρόνια πριν το τέλος, ανακαλύπτοντας κάτι εξαιρετικά πολύτιμο...

Ο Ρενέ Ντομάλ γεννήθηκε στο Boulzicourt των Αρδεννών, το 1908. Έφηβος ακόμη, είπε στους έκπληκτους γονείς του πως «γράφει στίχους δίχως να το καταλαβαίνει». Σύντομα, η πρωτοποριακή ποίησή του άρχισε να δημοσιεύεται στα πιο γνωστά λογοτεχνικά περιοδικά της Γαλλίας πριν ο ίδιος κλείσει τα είκοσι.

Ήταν η εποχή του Ντανταϊσμού και του Σουρεαλισμού, και οι κορυφαίες μορφές των κινημάτων αυτών πρόσεξαν αμέσως τον Ντομάλ. Ο ιδρυτής του σουρεαλιστικού κινήματος μάλιστα, Αντρέ Μπρετόν, προσέγγισε το νεαρό ποιητή θέλοντας να τον εισάγει στους κύκλους του.
Ο Ντομάλ ωστόσο, βρισκόταν ήδη αλλού: είχε ιδρύσει με τρεις ακόμα φίλους του το λογοτεχνικό περιοδικό Le Grande Jeu (Το Μεγάλο Παιχνίδι) ονομάζοντας τους εαυτούς τους «απλιστές».
Οι απλιστές (από τη λέξη απλός) διαφωνούσαν με την πολιτική διάσταση του Σουρεαλισμού: η έμφασή τους βρισκόταν στη διερεύνηση της συνείδησης, την οποία προσέγγιζαν μέσα από πειραματισμούς με ψυχοτρόπες ουσίες που τους επέτρεπαν να συναντιούνται σε κοινά όνειρα και αστρικές προβολές.

Η Τετράδα και η άνοδος της μορφής


                 


                                        Όταν ενεργοποιείται η σύνθεση
                               και το ενεργητικό αλληλεπιδρά με το παθητικό
                                    και η αντίθεση παράγει το τρίτο στοιχείο
                                    κι εκπέμπονται οι κραδασμοί της τριάδας,
                    το αποτέλεσμα κρυσταλλώνεται στην ανώτερη ενέργεια της τετράδας,
                                  που γεννιέται απ'την τριάδα μαζί με τη μονάδα.
                                         Οικογένεια. Να μια τετράδα.
                                  Πατέρας - μητέρα - τέκνο : Οικογένεια!
              Που κυοφορεί μια νέα, ανώτερης τάξης μονάδα.  Προς μια διευρυμένη νέα σύνθεση:
                                          κοινότητα -> φυλή  -> λαός. 
                                         Το ίδιο ισχύει για τη μάθηση.
                                       Δάσκαλος - μαθητής -> διδασκαλία: μάθηση.
 Και η μονάδα -ή πρώτος παράγοντας-, ο δάσκαλος, γίνεται η αιτία μέσα απ' τον μαθητή για την επέκταση των γνώσεων που του πρόσφερε -μάθηση- σε ακόμα περισσότερα άτομα.
Το αν αυτή η μάθηση εμπλουτιστεί με νέα στοιχεία κι άρα θα εξελιχτεί 
ή αν βαλτώσει σε λιμνάζοντα ύδατα και εκφυλιστεί, 
αυτό είναι μια άλλη ιστορία, μεγάλη όσο ο άνθρωπος..

                                              Τα ίδια ισχύουν και για τις ιδέες.
                                      Οι αριθμοί αποτελούν έκφραση των ιδεών.   
Ή μήπως οι ιδέες έκφραση των αριθμών;     

 Κι όταν η μορφή εμπεριέχει τη διάνοια και η διάνοια τα μυστικά της γνώσης και η γνώση το δέος, ο αιώνιος σπινθήρας φλέγεται και οι κραδασμοί ανέρχονται σε πεδία πάνω από πεδία, αδράττοντας τη λεπτοφυή ενότητα των κόσμων.





Ο Ένοικος...


Παρασκευή 10 Μαρτίου 2017

"Παραμιλητό" των άπιστων και απροσάρμοστων

 
Όταν συγχρωτίζεσαι επανειλημμένως με άτομα της ίδιας πίστης, ιδεολογίας, συλλογικής φαντασίωσης, τότε η ομοφωνία τους γίνεται επικίνδυνη να επισκιάσει και να κλονίσει την ευθυκρισία σου...

Μην φοβάσαι την αλλαγή, την αναθεώρηση, την επαναξιολόγηση, τον επανακαθορισμό. Την Κίνηση.
Μην θεωρείς τίποτα δεδομένο και μην επενδύεις σε καμία βεβαιότητα, σε κανένα συναίσθημα, σε κανέναν σωτήρα, σε κανένα ομόλογο. 
Τα πάντα ρέουν, είναι ρευστά, αβέβαια, σκόνες και στάχτες τη στιγμή που έμοιαζαν ακλόνητοι θεμέλιοι λίθοι.

Μην έχεις το θάρρος της γνώμης σου αλλά το θάρρος να επιτίθεσαι στην ίδια τη γνώμη σου.

Γύρεψε εικόνες πίσω από εικόνες, την σιωπή μέσα στη δημοφιλή φλυαρία, τα μονοπάτια που διακλαδίζονται προς άγνωστες κατευθύνσεις και χαρτογράφησέ τες. Γύρεψε το άγνωστο & μην καταδέχεσαι τη νοσηρή οικειότητα του γνωστού. Γύρεψε τα "ξόρκια"  που σπάνε την κατάρα του αυτοματισμού. 

Σκέψου το ανείδωτο και δες το ασύλληπτο...

Οι συνοδοιπόροι βρίσκονται συχνά εκεί που δεν το περιμένεις.

Γίνε ο προσωπικός σου δάσκαλος και απελευθέρωσε τον εαυτό σου.
Γίνε η άρνηση όχι για την άρνηση αλλά για την επιλογή.
Γίνε αυτό που απεχθάνονται όλα τα ολοκληρωτικά καθεστώτα, οι ύπουλοι σχεδιασμοί, οι καταπιεστικές συνθήκες, τα απολυταρχικά συστήματα, οι ευχάριστες παρεούλες, η στείρα φιλοσοφία: ο φορέας μιας ελεύθερης σκέψης και έκφρασης.
 

Ή πιο απλά, γιατί να μην γίνεις ο ιπτάμενος προσωπικός σου δίσκος που σε παίρνει απ'τα σκατά των λιμνάζοντων υδάτων και σε υψώνει στους αιθέρες; Εκεί, που όπως προέτρεψε ο σπουδαίος συγγραφέας και στοχαστής Νίκος Καζαντζάκης, "όπου είναι η πιο αψηλή λευτεριά κι όπου ο άνθρωπος δύσκολα αναπνέει". Για να μεταμορφωθεί σε Άνθρωπο..

ανιχνευτής 


"Don't Believe In Anybody Else's BS [Robert Anton Wilson]":

 
 

Η παράξενη ιστορία για την αποστολή των Ναζί στο Θιβέτ


Όταν το ναζιστικό κόμμα του Χίτλερ ανέλαβε την κυβέρνηση της Γερμανίας, χρηματοδότησε ένα φιλόδοξο πρόγραμμα για την εξερεύνηση της μυστηριώδους και άγνωστης ακόμα τότε περιοχής του Θιβέτ.

Έμμονη ιδέα του Χίμλερ και των συμβούλων του ήταν ότι στην Ανατολή υπήρχαν ακόμα υπόγεια βασίλεια τα οποία είχαν ιδρύσει οι απόγονοι των αρχαίων αρίων φυλών. Μάλιστα οι βασιλείς τους κατείχαν υπερφυσικές δυνάμεις, τις οποίες οι ναζί θα μπορούσαν να αξιοποιήσουν προς όφελος των αρχών και επιδιώξεων της περίφημης, για το εθνικοσοσιαλιστικό καθεστώς, Θούλης.

Εξ ου και η εκστρατεία του 1934 με αρχηγό τον Σβεν Χέντιν, προς αναζήτηση του αρχαίου πολιτισμού των Αρίων στην έρημο Γκόμπι και αργότερα, μεταξύ 1938-1939, στο Θιβέτ, όπου ο Ερνστ Σέφερ μελέτησε τον πολιτισμό των σαμάνων (ιερών μάγων).

Το ενδιαφέρον των Ναζί προήλθε από ένα περίεργο κράμα θεωριών της ιστορικής και γλωσσολογικής επιστήμης, καθώς και απόκρυφων παραδόσεων που εντόπιζαν την κοινή προέλευση των Αρίων από μια ασιατική κοιτίδα.

Πώς διαδίδονταν τέτοιοι μύθοι; Αμφιλεγόμενες προσωπικότητες όπως η Έλενα Μπλαβάτσκι, “ιέρεια” του αποκρυφισμού, αναμειγνύοντας τη βουδιστική παράδοση με φανταστικές θεωρίες έκανε αναφορά σε μυθικά μέρη όπως το Σαμπαλάχ στην έρημο Γκόμπι, όπου ζούσαν οι άρχοντες της άριας φυλής, ή στο Αγκάρθι, υπόγειο βασίλειο κρυμμένο κάτω από τα Ιμαλάια, το οποίο ανήκε στο βασιλιά του κόσμου, επίσης άριας καταγωγής. Το Ahnenerbe, τμήμα των SS, δημιουργήθηκε από τον Χίμλερ ακριβώς για να ερευνήσει την προϊστορία των Αρίων.

Έτσι, αποτέλεσαν έκφραση των πιο ευρέως διαδεδομένων εκκεντρικών ιδεών του Χίτλερ στην αγάπη για το έθνος και την κυριότητα. Και ενώ οι Θιβετανοί αγνοούσαν παντελώς τις ρατσιστικές πράξεις του Χίτλερ, η αποστολή του 1939 στο Θιβέτ παραμένει ένας προειδοποιητικός μύθος για το πώς οι ξένες ιδέες, τα σύμβολα, και η ορολογία μπορεί να χρησιμοποιηθούν λανθασμένα. Κάποιοι μιλιταριστές Ναζί φαντάστηκαν το Θιβέτ σαν μια δυνατή βάση για να επιτεθούν στην Βρετανική Ινδία, και έλπιζαν ότι αυτή η αποστολή θα οδηγούσε σε ενός είδους συμμαχίας με τους Θιβετανούς. Σ’ αυτό ήταν κατά ένα μέρος επιτυχείς. Την αποστολή υποδέχτηκε ο Reting Regent (που είχε οδήγησε το Θιβέτ από το θάνατο του 13ου Δαλάι Λάμα το 1933), και όντως πέτυχε στο να πείσει τον αντιβασιλιά να συμφωνήσει με τον Αδόλφο Χίτλερ. Αλλά οι Γερμανοί ενδιαφέρονταν για το Θιβέτ και για άλλο λόγο.

Όπως προαναφέρθηκε ,ιθύνων νους της αποστολής στο Θιβέτ ορίστηκε ο αναγνωρισμένης αξίας εξερευνητής και φυσιοδίφης Ερνστ Σέφερ.

Ο φυσιοδίφης Ερνστ Σέφερ ορίστηκε ως αρχηγός της ναζιστικής αποστολής στο Θιβέτ. Μετά το 1933 ο Σέφερ εντάχθηκε στο επιστημονικό επιτελείο των SS. Χάρη στη φήμη του και τις προσωπικές του ικανότητες ανελίχθηκε πολύ γρήγορα στην ιεραρχία.
 
Το καλοκαίρι του 1936 ο Σέφερ συναντήθηκε με τον επικεφαλής των SS Χ. Χίμλερ. Οι δύο άνδρες αποφάσισαν την αποστολή στο Θιβέτ. Ο Χίμλερ έτρεφε ιδιαίτερη εκτίμηση για τους πολιτισμούς της Ανατολής και ενδιαφερόταν για τη μελέτη της γερμανικής προϊστορίας, καθώς και για τις πιθανές διασυνδέσεις των αρχαίων Γερμανών με την κοινή κοιτίδα των Αρίων.

Κατά τη διάρκεια της προετοιμασίας, οι Γερμανοί ζήτησαν από την βρετανική αποικιακή διοίκηση της Ινδίας να διευκολύνει το έργο της εξερευνητικής αποστολής. Οι Βρετανοί έβλεπαν καχύποπτα την παρουσία Γερμανών στο Θιβέτ, στα όρια της Ινδίας.

Επέτρεψαν ωστόσο τη διέλευση από τη χώρα. Για την πρόσβαση όμως στο Θιβέτ παρέπεμψαν τη γερμανική αποστολή στη θιβετιανή κυβέρνηση. Παράλληλα, προειδοποίησαν την τελευταία να μην επιτρέψει την είσοδο των Γερμανών στα εδάφη της.

Η γερμανική αποστολή αναχώρησε στις 18 Απριλίου 1938 από το Βερολίνο. Μετά από ένα μακρύ ταξίδι έφθασε στην Καλκούτα. Εκεί πληροφορήθηκε ότι η θιβετιανή κυβέρνηση είχε απαγορεύσει την είσοδό τους στη χώρα.

Πέμπτη 2 Μαρτίου 2017

Enneagram. (Μυθιστορηματική αφήγηση στον καθρέφτη με επικίνδυνα πραγματικές αντανακλάσεις )

Ο ήρωας της ιστορίας μας είναι ένα προβατάκι. Ένα μικρό άσχημο μαύρο προβατάκι.

Από μικρό το προβατάκι μας είχε αντιληφθεί την διαφορετικότητά του μέσα στην στάνη με τα άσπρα προβατάκια. Για αυτό τον λόγο ζούσε φορώντας μια άσπρη προβιά ώστε να είναι αποδεκτό μέσα στο μαντρί. Βέβαια που και που το έσκαγε απο το μαντρί και έκοβε βόλτες στο δάσος χωρίς την άσπρη προβιά του. Μπορούσε να είναι ο εαυτός του και να αναπνέει τον ελεύθερο αέρα έστω και για λίγο.

Οι μικρές αυτές αποδράσεις του είχαν όμως και έναν σκοπό. Εξερευνούσε το δάσος και σχεδίαζε την μέρα της τελικής απόδρασης η οποία δεν θα είχε επιστροφή. Έπρεπε όμως να μάθει να ζει σε αυτόν τον κόσμο ο οποίος ήταν γεμάτος κινδύνους πριν το κάνει.


Κάποια προβατάκια που είχαν καταλάβει τι κάνει το νουθετούσαν : "Τι κάνεις; Θα σε φάει ο λύκος . Μείνε μέσα στο μαντρί στην ασφάλεια και την προστασία του βοσκού". Το προβατάκι μας απαντούσε : " Εμένα ίσως με φάει ο λύκος αλλά εσάς σίγουρα θα σας πάει ο βοσκός μια ημέρα στον χασάπη για σφάξιμο" . Τα προβατάκια αντιδρούσαν έντονα : " Είσαι καταστροφολόγος και συνωμοσιολόγος. Ο βοσκός μας αγαπάει , για αυτό κάθε Πάσχα παίρνει τους καλύτερους απο εμάς σαν ανταμοιβή και μας πάει με ένα μεγάλο αυτοκίνητο σε ενα καλύτερο μέρος να ζήσουμε. Εσύ δεν θα το κερδίσεις ποτέ αυτό"

Το προβατάκι μας χαμογελούσε και δεν απαντούσε . Ήξερε πόσο λάθος ήταν να ξυπνάς με το ζόρι κάποιον που θέλει να κοιμηθεί . Είχε δει μια ημέρα τον βοσκό να κοιμάται κάτω απο ένα δέντρο. Κάποια στιγμή η γυναίκα του πήγε και τον ξύπνησε για να κάνει κάποια δουλειά και αυτός αντέδρασε πολύ άσχημα. Πρέπει ο άλλος να θέλει να ξυπνήσει ,

Μια ημέρα σε μια απο τις αποδράσεις του το προβατάκι μας είχε μια δυσάρεστη συνάντηση. Ανάμεσα στα δέντρα είδε εναν λύκο. Το προβατάκι πάγωσε. Ήξερε οτι δεν είχε καμία ελπίδα και έτσι κάθισε και κοίταγε  τον άγριο θηρευτή περιμένοντας το τέλος . Και τότε έγινε το ποιο παράξενο πράγμα. Ο λύκος αφού το παρατήρησε για λίγη ώρα γύρισε την πλάτη του και έφυγε.

Το μαύρο προβατάκι μας φόρεσε την άσπρη προβιά του και γύρισε στο μαντρί τρομαγμένο. Η άσπρη προβιά έγινε δεύτερο δέρμα του.

Τα χρόνια πέρασαν. Το προβατάκι μας εργάζεται σε ενα μεγάλο μαντρί φτιαγμένο απο γυαλί με ωραία γραφεία.  Οι ημέρες του κυλάνε ήσυχα και η ρουτίνα το έχει κάνει να ξεχάσει οτι φοράει άσπρη προβιά ενώ στην πραγματικότητα είναι μαύρο και άσχημο.

Ώσπου μια ημέρα το προβατάκι βρήκε ενα mail στον υπολογιστή του απο τον βοσκό.

Ενημέρωνε  όλα τα προβατάκια στο γυάλινο μαντρί οτι θα ερχόταν ένας φιλος του που είναι κτηνίατρος για να μιλήσει με τα προβατάκια και να τα βοηθήσει να καταλάβουν τον εαυτό τους και τους γύρω τους καλύτερα μέσω μιας μεθόδου που λέγεται Enneagram.

Το προβατάκι φοβήθηκε. Είχε έρθει η ώρα να αποκαλυφθεί η πραγματική του ταυτότητα; Άρχισε να ψάχνει στο internet περισσότερες πληροφορίες για αυτή την μέθοδο.

enneagraminstitute.com



 Αφού διάβασε αρκετά ένιωσε καλύτερα. Ήταν μια υπεραπλουστευμένη μέθοδος που θα την ξεγελούσε εύκολα και θα συνέχιζε την ρουτίνα του.

Οι ημέρες πέρασαν και το προβατάκι μας πήγε στο μαντρί για να συζητήσει με τον κτηνίατρο μαζί με τα άλλα προβατάκια και να μάθει επιτέλους απο πρώτο χέρι τι ήταν αυτό το enneagram.

Τα προβατάκια μαζεύτηκαν σε μια μεγάλη αίθουσα και ο κτηνίατρος φορώντας ενα πλατύ χαμόγελο άρχισε να τους εξηγεί την διαδικασία. Θα γνώριζαν τους εννέα τύπους του enneagram και στην συνέχεια θα έκαναν κάποιες ασκήσεις ώστε να μπορέσουν να κατατάσσουν τους συναδέλφους  τους σε κάποιον απο τους τύπους.

Τετάρτη 1 Μαρτίου 2017

Ξυπνήματα



Ξυπνήματα

 Το μαραμένο αγριολούλουδο ορθώνεται στο μίσχο του
και οι ψίθυροι της άνοιξης αποκτούν ευωδιαστή ανάσα...

Οι ηλιαχτίδες τρυπώνουν μέσα απ'τις γρίλιες 
μα η ραστώνη απ'την καρδιά δεν ξεκουνάει...

Όμως αν κάτω απ'τη μασέλα που μας μάθαν να φοράμε
ψάξουμε και βρούμε πως δεν έλειπαν ποτέ τα δόντια..;

Το φίδι πήγε να ρωτήσει λοιπόν την Εύα.
Η επιλογή δεν ήτανε στις προδιαγραφές του Αδάμ...

Αέρινη κοπέλα μες στο καλοκαιρινό το φόρεμά σου
πώς γίνεται να μας ξυπνάς τη νοσταλγία του χειμώνα...

Καλωδιωμένη ζωή γεμάτη ηλεκτρομαγνητικά σκουλήκια
και ο αλήτης που φλερτάρει με τη μέθη της γύρας...

ανιχνευτής



Τρίτη 28 Φεβρουαρίου 2017

It's a "Li-Fi world" !


 Γουάου! να'ναι καλά η νέα τεχνολογία που δεν σε αφήνει να ξεμένεις από κάθε είδους σύνδεση και σήμα, χάρη και στον "ειδικό οικολογικό φωτισμό της", τον οποίο οφείλουμε να τρώμε όλοι στη μάπα παντού, εντός κι εκτός σπιτιού (εγώ πάντως χρησιμοποιώ ακόμα τις καταργημένες παλιές καλές λάμπες πυρακτώσεως, φροντίζοντας από καιρό να έχω μεγάλο στοκ από αυτές στο χώρο μου, πριν εξαφανιστούνε τελείως από την αγορά)!

Tο παρακάτω άρθρο, για τη νέα αυτή "εξωτική" τεχνολογία (η οποία χρησιμοποιεί το φως από LED), που ετοιμάζεται να εισβάλλει ως "δώρο"* στην καθημερινότητα του "homo Technofreak" για να την αλλάξει προς το καλύτερο(;), μας το'στειλε μαζί με κάποια δικά του "προχωρημένα" ερωτήματα-προβληματισμούς, ως εισαγωγή, ο φίλος και συνεργάτης "ventas".
 *Δώρο σαν αυτά: Οι θανάσιμοι κίνδυνοι του Wi-Fi (και της τεχνολογίας των mobile phones) -"the actual mechanisms by which mobile phone technology can cause cancer and, how every single one of us is reacting to the biggest change in environment this planet has ever seen. " + Wi-Fi radiation dangers (απ'όπου:   Germany warns citizens to avoid using Wi-Fi - "Η γερμανική κυβέρνηση συμβουλεύει την αποφυγή της χρήσης wi-fi", και όχι μόνο αυτή όπως θα διαπιστώσετε στην ανάρτηση!)
 Και φυσικά συνδέστε άμεσα όσα θα ακολουθήσουν (έχει μεγάλο βάθος η υπόθεση) και με αυτή την παλιότερη ανάρτησή μας:
 "Το ύποπτο ξύπνημα τού Ισραήλ για την τοξικότητα των λαμπτήρων “οικονομίας” - Συλλογή στοιχείων: οι "οικολογικές" λάμπες οικονομίας, όπως και οι LED, αποτελούν ΣΟΒΑΡΟ ΚΙΝΔΥΝΟ για την υγεία του ανθρώπου!! 
(Απ' όπου και κάποια στοιχεία-φωτιά: Καρκίνος, ημικρανίες, αϋπνίες απ' τις ψευτοοικολογικές λάμπες... ΑΠΟΔΕΙΧΘΗΚΕ ότι σε αίθουσες με φυσικό φως τα παιδιά είναι πιο ευδιάθετα και έξυπνα! Εκπέμπουν, όπως και οι LED, μπλε ακτινοβολίες που εμποδίζουν τη νύχτα την ομαλή έκκριση μελατονίνης για καλό ύπνο.
Οι οικοφασίστες γενίτσαροι ΑΠΟΣΙΩΠΟΥΝ ότι οι λάμπες αυτές περιέχουν ΡΑΔΙΕΝΕΡΓΑ υλικά όπως κρυπτό, προμήθιο, τρίτιο και θόριο
 Διαβάστε κι αυτό   (κλίκαρε πάνω στην προηγούμενη πρόταση για να διαβάσεις το pdf) από το Νίκο Κατσαρό, π.πρόεδρο του ΕΦΕΤ- Ένωσης Ελλήνων Χημικών και π.Διευθυντή Ερευνών στο Δημόκριτο: "Όσα πρέπει να γίνουν χωρίς καμία καθυστέρηση!!"


1.       Τι επιπτώσεις έχει στην αντίληψή μας μια εκπομπή φωτός στα 400 και 800 TeraHertz;
2.       Μπορεί να έχει επιπτώσεις και στην ίδια μας την πραγματικότητα;
3.       Σε αυτή την συχνότητα το μάτι δεν πιάνει τίποτα, μπορούν όμως αλλάζοντας την συχνότητα κατά το δοκούν να προβάλουν εικόνες στον τρισδιάστατο χώρο;*
4.       Αν ναι πώς θα ξεχωρίζουμε πλέον την πραγματικότητα από την εικονική πραγματικότητα;  
"ventas"
  
*Kι αν η απάντηση ειναι "ναι";

Παρασκευή 24 Φεβρουαρίου 2017

" Πανεπιστημιακή Σταυροφορία για τον Κθούλου "

"ΤΟ βρήκα!"
"Με βρήκε ΑΥΤΟ!"
- σλόγκαν της Πανεπιστημιακής Σταυροφορίας για τον Κθούλου

Η Πανεπιστημιακή Σταυροφορία για τον Κθούλου υποστηρίζει πως είναι το αρχαιότερο κολλεγιακό κλαμπ στον κόσμο, ισχυριζόμενοι πως τα πλοκάμια τους είχαν απλωθεί σε όλο τον πλανήτη ακόμα και πριν την Αρχαία Ελλάδα ή την Ατλαντίδα, ακόμα και πριν την πρώτη κιόλας προσπάθεια των Ιλλουμινάτι να κατακτήσουν τον κόσμο. Λάτρεις των Μεγάλων Παλαιών, των τιτάνιων εξωδιαστατικών οντοτήτων από το Νεκρονομικόν του τρελού Άραβα Αμπντούλ Αλχαζρέντ, και/η την φαντασία του Χ.Φ. Λαβκραφτ. Η Λατρεία του Κθούλου υπήρχε στη Γη πολύ πριν εμφανιστούν τα πρώτα ίχνη της ανθρωπότητας και δημιούργησε την Πανεπιστημιακή Σταυροφορία στο πανεπιστήμιο του Μισκατόνικ (στο Άρκαμ φυσικά, στην Μασαχουσέτη) στις αρχές του προηγούμενου αιώνα, προσθέτοντας σιγά σιγά και παραρτήματα στο Γέηλ, στο πανεπιστήμιο της Νέας Υόρκης κ.α.

Μόνο εσύ μπορείς


" Μάθε το σχήμα αλλά να σκέφτεσαι το ασχημάτιστο. Άκου το ατραγούδιστο. Μάθε τα όλα αλλά ξέχασέ τα όλα. Μάθε τον Δρόμο αλλά βρες το δικό σου δρόμο.
 Μόνο εσύ μπορείς να ελευθερώσεις τον εαυτό σου!"




Και να τον "προεκτείνεις". Να του χαρίσεις την επαφή με νέες πρωτόγνωρες μα πανταχού παρούσες μορφές και μέσα από την κατάκτηση του εσωτερικού του κόσμου να τού προσφέρεις τον κόσμο όλον. Μέσα σε μια χούφτα που δεν κρατάει τίποτα αλλά κατέχει τα πάντα!

Ο Ένοικος... 

 Πορεία από το βούρκο προς τα άστρα!

Κυριακή 19 Φεβρουαρίου 2017

" Eκείνοι η ίδια "



Eκείνοι η ίδια

Ήταν άραγε η ερημιά, όπως καποτε την γνώρισα,
με δυο ψεύτικα μάτια κι ένα σώμα άγνωστο
πια; Ήταν άραγε ερημιά; Καθώς υπήρχε ένας
μονόφθαλμος κόσμος στο χάος γινόταν ακόμα
πιο ώριμη. Καθώς είχε ένα ποτήρι να κοιμάται
κρύωνε περισσότερο τις μέρες του χειμώνα.
καθώς χειμώνας λεγόταν οι μόνες νύχτες.
Απαγορευμένη σαν την πιο αβυσσαλέα ζωή,
ξημέρωνε πρώτη ένα φως καθαρό που διέγραφε
κάθε μελάνι στο χαρτί. Ήταν το κρυμμένο της
δέρμα από σάπια φύλλα και αλάτι. Θησαυρός
σε σεντούκι σφραγισμένο. Ομίχλη όμορφη και
θάλασσα δίχως πυθμένα. Κάποτε είπαν πως θα
την κάψουν για να φύγει το κακό. Ένα κακό
βαθύ μέσα τους που έλεγχε τα πάντα. Πιο πικρό
από τις τύψεις, πιο δυνατό στο χρόνο. Είπαν
όχι στα γραμμένα πρόσωπά τους πάνω στον
καθρέπτη. Έτσι σκάλισαν ένα κομμάτι καινούργιο
που έβγαινε σαν φύτρο μοναχικό κι απελπισμένο.
Αυτό που ονόμασαν παιδί της. Αναπόφευκτα
ήταν αυτό, το παιδί της. Μια δημιουργία από
                                       σκοτωμένο φόβο.

του Αργύρη Ευαγγελούλη

το διαβάσαμε στο φανζίν chimeres
(σαν σχόλιο: "για να βγεις από μια έρημο, πρέπει να τη διασχίσεις...")

Πέμπτη 16 Φεβρουαρίου 2017

Το μεγάλο λάθος της κρεατοφαγίας

από το παρακάτω κείμενο:
" Ένα από τα βασικά επιχειρήματα που χρησιμοποιείται υπέρ των γενετικά τροποποιημένων καλλιεργειών είναι ότι η χρήση της βιοτεχνολογίας κρίνεται απαραίτητη για να καλυφθούν οι ανάγκες σε τροφή σε όλο τον κόσμο και ότι η μη γενετικά τροποποιημένες και βιολογικές καλλιέργειες από μόνες τους δεν έχουν τη δυνατότητα να παράγουν αρκετή τροφή για όλους. Η αλήθεια, όμως είναι ότι οι βιολογικές καλλιέργειες από μόνες τους αρκούν για να ταΐσουν όλον τον πλανήτη -το μόνο που χρειάζεται είναι να κάνουμε μερικές αλλαγές στον τρόπο που καλλιεργούμε και παράγουμε την τροφή μας, το οποίο έχει να κάνει με το να βάλουμε τέλος στο βιομηχανοποιημένο τρόπο καλλιέργειας που καταστρέφει την υγεία μας, αλλά και τον πλανήτη."
" Επιστήμονες μετά από πειράματα ανακάλυψαν ότι αν έδιναν το συκώτι ενός αρρώστου ζώου σαν τροφή στα ψάρια, τα ψάρια θα προσβάλλονταν από καρκίνο. Ο διάσημος φυτοφάγος γιατρός J. Η. Kellog όταν μια φορά έτρωγε ένα φυτικό γεύμα είπε: «είναι πολύ ωραίο να απολαμβάνεις το φαί σου χωρίς να πρέπει να ανησυχείς από τι μπορεί να είχε πεθάνει». "
 " Οι κοινωνίες μπορούν να θρέψουν 40 δισεκατομμύρια ανθρώπους και σήμερα είμαστε περίπου 7,35 δισεκατομμύρια -από το Γραφείο Απογραφών των ΗΠΑ (USA Census Bureau) όμως πάρα πολλοί άνθρωποι πεθαίνουν από την πείνα. Εάν υπάρχουν -ή μπορούν να υπάρξουν- αγαθά και τροφή για όλο τον πληθυσμό της γης τότε τι γίνεται με την τροφή; Που βρίσκεται; Ας κοιτάξουμε ποιος ελέγχει τα τρόφιμα και πώς "



Οι πρόγονοι μας πάντα έτρωγαν κρέας;
 
Όχι! Μετά από πολλές σπουδές κι έρευνες, οι επιστήμονες έχουν καταλήξει στο συμπέρασμα ότι οι πρόγονοί μας ήταν φυτοφάγοι και δεν έτρωγαν κρέας εκτός από περιόδους που δεν μπορούσαν να κάνουν αλλοιώς. Ήταν κατά την διάρκεια του τελευταίου μεγάλου παγετώνα όταν η κανονική τους τροφή που αποτελείτο από φρούτα, ξηρούς καρπούς και λαχανικά δεν ήταν δυνατόν να βρεθεί και τα πρώτα ανθρώπινα όντα έπρεπε να αρχίσουν να τρώνε σάρκες ζώων για να μπορέσουν να επιζήσουν.
Δυστυχώς η συνήθεια αυτή να τρώει κρέας συνεχίστηκε και μετά από τον παγετώνα είτε από ανάγκη (όπως οι Εσκιμώοι και άλλες φυλές που ζουν πολύ βόρεια) είτε από συνήθεια, είτε από έλλειψη κατάλληλης γνώσης. Όμως διαμέσου της ιστορίας υπήρξαν άτομα ή και ομάδες ανθρώπων που κατανόησαν την σπουδαιότητα μιας αγνής διατροφής για υγεία, διανοητική διαύγεια, ή πνευματικούς λόγους και οι οποίοι έχουν παραμείνει φυτοφάγοι.

Μα δεν είναι φυσικό για τους ανθρώπους να τρώνε κρέας;
Όχι! Οι επιστήμονες ξέρουν ότι η διατροφή κάθε ζώου ανταποκρίνεται στην δομή της φυσιολογίας του. Η ανθρώπινη φυσιολογία, οι λειτουργίες του σώματός του και το πεπτικό του σύστημα είναι τελείως διαφορετικά από αυτά των σαρκοφάγων ζώων. Σύμφωνα με την διατροφή τους μπορούμε να διαιρέσουμε τα σπονδυλωτά ζώα σε τρεις ομάδες: Τα σαρκοφάγο, τα χορτοφάγο, και τα φρουτοφάγα. Ας κοιτάξουμε κάθε ομάδα προσεκτικά και ας δούμε που ανήκει ο άνθρωπος.

Σαρκοφάγα
Τα σαρκοφάγο ζώα, όπως το λιοντάρι, ο σκύλος, ο λύκος, η γάτα κλπ, έχουν πολλά μοναδικά χαρακτηριστικά που τα τοποθετούν ξεχωριστά από όλα τα άλλα μέλη του ζωικού βασιλείου. Όλα έχουν ένα πολύ απλό και κοντό πεπτικό σύστημα – μόνο 3 φορές το μήκος του σώματός τους. Αυτό γίνεται γιατί οι σάρκες σαπίζουν πολύ γρήγορα και τα προϊόντα αυτής της σήψης γρήγορα δηλητηριάζουν το αίμα, εάν μείνουν πολύ χρόνο στο σώμα. Έτσι ένα κοντό πεπτικό σύστημα έχει εξελιχτεί για γρήγορη εξαγωγή των σηπτικών βακτηριδίων της αποσυντεθημένης σάρκας και στομάχια με δέκα φορές περισσότερο υδροχλωρικό οξύ (για να χωνέψουν σκληρούς ιστούς και κόκκαλα). Τα σαρκοφάγο ζώα κυνηγούν στις κρύες νύχτες και κοιμούνται την ημέρα που κάνει ζέστη, δεν χρειάζονται ιδρωποιούς αδένες για να δροσίζουν το σώμα τους και γι’ αυτό δεν ιδρώνουν από το δέρμα τους αλλά από την γλώσσα τους.

Από την άλλη πλευρά τα φυτοφάγα ζώα όπως η αγελάδα, το άλογο, το ελάφι κλπ. περνούν πολλή ώρα στον ήλιο μαζεύοντας την τροφή τους και ιδρώνουν ελεύθερα από το δέρμα τους για να δροσίσουν το σώμα τους. Αλλά η πιο κύρια διαφορά μεταξύ των σαρκοφάγων και των υπολοίπων ζώων είναι τα δόντια τους, και τα κοφτερά τους νύχια. Όλα τα σαρκοφάγα αφού πρέπει να σκοτώνουν κυρίως με τα δόντια τους έχουν πολύ δυνατά σαγόνια και μυτερά, μακριά δόντια, οι κυνόδοντες μπορούν να τρυπούν σκληρά δέρματα και να σκίζουν την σάρκα. Δεν έχουν τραπεζίτες (επίπεδα δόντια) που τα φυγοφάγα ζώα χρειάζονται για να αλέθουν την τροφή τους. Ανόμοια με τα σιτηρά, οι σάρκες δεν χρειάζεται να μασηθούν στο στόμα για να διευκολυνθεί η πέψη· χωνεύονται κυρίως στο στομάχι και στα έντερα. Μια γάτα για παράδειγμα δεν μπορεί να μασήσει σχεδόν καθόλου.

Φυτοφάγα
Τα φυτοφάγα ζώα (ελέφαντες, αγελάδες, πρόβατα κλπ), ζουν με χορτάρι, χόρτα και άλλα φυτά, τα περισσότερα των οποίων είναι τραχιά και ογκώδη. Η χώνεψη τέτοιου είδους τροφής αρχίζει στο στόμα με το ένζυμο πτυαλίνη στο σάλιο. Αυτές οι τροφές πρέπει να μασηθούν καλά και να ανακατευθούν επίσης καλά με την πτυαλίνη για να διαποτιστούν. Γι αυτό το λόγο τα φυτοφάγα έχουν 24 ειδικούς τραπεζίτες και μια ελαφριά προς τα πλάγια κίνηση για να αλέσουν την τροφή τους, αντίθετα με την αποκλειστική επάνω κάτω κίνηση των σαρκοφάγων. Δεν έχουν νύχια ή μυτερά δόντια, πίνουν ρουφό- ντας το νερό αντίθετα με τα σαρκοφάγα που το φέρνουν στο στόμα τους με την γλώσσα τους.

Εφ’ όσον δεν τρώνε τροφές που σαπίζουν γρήγορα όπως τα σαρκοφάγα, η τροφή τους κάνει πολύ χρόνο για να περάσει, έχουν πολύ μακρύτερο πεπτικό σύστημα, έντερα που είναι δέκα φορές το μήκος του σώματός τους. Πρόσφατες έρευνες έδειξαν ότι μια διατροφή με κρέας έχει καταστροφικά αποτελέσματα στα φυτοφάγα. Ο Dr. William Collins ένας επιστήμονας στο New York Maimonedes Medical Center ανακάλυψε ότι τα σαρκοφάγα ζώα έχουν σχεδόν μια απεριόριστη ικανότητα να χειρίζονται τα κορεσμένα λίπη και την χοληστερίνη. Εάν ένα τέταρτο του κιλού ζωικού λίπους προστεθεί καθημερινά για αρκετό καιρό στην τροφή ενός κουνελιού μετά από δύο μήνες μέσα στις αρτηρίες του σχηματίζονται πλάκες από λίπος και αναπτύσσεται η αρτηριοσκλήρωση. Το ανθρώπινο πεπτικό σύστημα, όπως και του κουνελιού, δεν είναι σχεδιασμένο να χωνεύει κρέας και όσο περισσότερο κρέας τρώει ο άνθρωπος τόσο αρρωσταίνει.

Φρουτοφαγία
Αυτή η κατηγορία περιλαμβάνει κυρίως τους ανθρωποειδείς πιθήκους, τους άμεσους προγόνους της ανθρωπότητας. Αυτοί τρέφονται κυρίως με φρούτα και ξηρούς καρπούς. Το σώμα τους έχει εκατομμύρια πόρους για να ιδρώνουν και έχουν επίσης τραπεζίτες για να αλέθουν και να μασάνε την τροφή τους. Το σάλιο τους είναι αλκαλικό και όπως τα χορτοφάγο περιέχει πτυαλίνη για να διευκολύνεται η πέψη. Τα έντερά τους είναι 12 φορές το μήκος του σώματός τους για την αργή πέψη των φρούτων και των ξηρών καρπών.

Άνθρωποι
Τα ανθρώπινα χαρακτηριστικά είναι τα ίδια με αυτά των φρουτοφάγων ζώων, μοιάζουν πολύ με αυτά των φυτοφάγων και είναι εντελώς διαφορετικά απ’ αυτά των σαρκοφάγων όπως φαίνεται καθαρά στον πίνακα. Το ανθρώπινο πεπτικό σύστημα, η δομή του σαγονιού και των δοντιών και οι λειτουργίες του σώματος είναι τελείως διαφορετικές από αυτές των σαρκοφάγων ζώων. Όπως στους ανθρωποειδείς πιθήκους το πεπτικό σύστημα του ανθρώπου είναι 12 φορές το μήκος του σώματός του. Το δέρμα μας έχει εκατομμύρια μικρούς πόρους για να εξατμίζεται το νερό και να ψυχραίνεται το σώμα με τον ιδρώτα. Πίνουμε νερό ρουφόντας όπως όλα τα φυτοφάγα ζώα. Η δομή του σαγονιού και των δοντιών είναι όπως των φυτοφάγων και το σάλιο μας είναι αλκαλικό και περιέχει πτυαλίνη.
Η φυσιολογία του ανθρώπου δείχνει καθαρά ότι δεν είμαστε σαρκοφάγοι. Η ανατομία μας και το πεπτικό μας σύστημα δείχνουν ότι έχουμε εξελιχθεί τρεφόμενοι για εκατομμύρια χρόνια με φρούτα, ξηρούς καρπούς, σιτηρά και λαχανικά. Επίσης είναι φανερό ότι τα φυσικά μας ένστικτα δεν είναι σαρκοφάγο. Οι περισσότεροι άνθρωποι βάζουν άλλους να σκοτώσουν τα ζώα για το κρέας τους και αρρωσταίνουν όταν το κάνουν οι ίδιοι. Αντί να τρώνε ωμό κρέας όπως όλα τα σαρκοφάγο οι άνθρωποι το μαγειρεύουν και του βάζουν μπαχαρικά και σάλτσες και δεν έχει πλέον καμιά ομοιότητα με το ωμό κρέας.

Τετάρτη 15 Φεβρουαρίου 2017

Η στάση του λωτού εκεί που δεν περίμενες να τη βρεις!



Αυτή η σκαλιστή μορφή σε στάση λωτού βρέθηκε στο Oseberg της Νορβηγιας της εποχής των Βίκινγκς-!- με χαραγμένο πάνω της το ιερό και πανάρχαιο σύμβολο της σβάστικας. Σταυροειδές σύμβολο ζωής κι αέναης ροής, που συναντιέται μέσα στους αιώνες, σε διαφορετικές ιστορικές και προϊστορικές περιόδους από τα βάθη του χρόνου, από τη Σκανδναβία ως την αρχαία Ρώμη και Ελλάδα και από τη Βόρεια Αμερική μέχρι την Περσία, Ινδία και το Θιβέτ και είναι πιο παλιό ακόμα κι από το περίφημο αιγυπτιακό ανκ. Οι Ναζί, στον 20ο αιώνα, φρόντισαν να το νοηματοδοτήσουν άκρως αρνητικά. Η λέξη swastika προέρχεται από την σανσκριτική - η αρχαία ινδική γλώσσα- λέξη svastika, που σημαίνει γενικά την καλοτυχία και την ευημερία.
 H μορφή της εικόνας βρέθηκε σε "Vikingship grave" ή χώρο που οι Βίκινγκς άφηναν τα πλοία τα οποία και τους ήταν άχρηστα πια.
  Αυτό όμως που σίγουρα προκαλεί εντύπωση είναι ότι παρατηρούμε πως η μορφή της εικόνας βρίσκεται στη γνωστή βουδιστική στάση του λωτού, που ήταν ήδη γνωστή στους Κέλτες. Οι οποίοι αναπτύχθηκαν τόσο στην Ιρλανδία, τη Μεγάλη Bρετανία και τη Δυτική Ισπανία, όσο και στη Γαλλία ως Γαλάτες κι έφτασαν μέσω επιδρομών μέχρι την Ελλάδα του 3ου προχριστιανικού αιώνα, ενώ ως Κίμβροι και Τεύτονες ήταν οι πατέρες των γερμανικών φυλών που κατάπιαν τη Ρώμη κι εξαπλώθηκαν σε όλη την Ευρώπη.
  Το εύρημα χρονολογείται στο 834 μετά την -υποτιθέμενη- γέννηση του χριστού και πιστεύεται ότι δεν είχε εισαχθεί στη Νορβηγία, παρά το γεγονός ότι ήδη είχαν ξεκινήσει οι μεγάλες επιδρομές των Βίκινγκς προς τη Δύση και το Νότο της Ευρώπης. Αν οι Βίκινγκς - φυλές της Νορβηγίας, Σουηδίας, Ισλανδίας και Δανίας- κατάγονται φυλετικά από κέλτικους προχριστιανικούς λαούς που μετακινούνταν στα ευρωπαϊκά εδάφη, τότε η περίφημη στάση του λωτού - και οι βουδιστικές αντιλήψεις να υποθέσουμε;- τους ήταν αποδεδειγμένα οικεία!

 Είναι εδώ σημαντικό να πούμε ότι στον εσωτερικό Βουδισμό ο Βούδας - ή Buddha - είναι το πνεύμα του Ερμή και οι Κέλτες αποκαλούσαν τον πλανήτη Ερμή Budh, δηλαδή η "σοφή διδασκαλία" στη γλώσσα τους!
 Σύμπτωση;


Δευτέρα 13 Φεβρουαρίου 2017

Πορεία από το βούρκο προς τα άστρα!


Να το μυστικό μου. Είναι πολύ απλό: μόνο με την καρδιά βλέπεις καλά. Την Ουσία τα μάτια δεν τη βλέπουν!
"Ο Μικρός Πρίγκηπας"

"Πρέπει να ξεμάθεις ό,τι έχεις μάθει!"
Ξερίζωσε από το είναι σου κάθε εμφυτευμένη δημοφιλή πεποίθηση, κάθε ιδεολογική-νοητική βδέλλα που σου αποστερεί την πολύτιμη ζωτική ενέργεια, κάθε θρησκευτική φαντασίωση-μηχανισμό καθημερινής μαζοχιστικής υποταγής, ψυχολογικών αυτοματισμών και ψυχικής υποβάθμισης.


Μη διστάζεις ν'αγαπήσεις τους ψιθύρους του Μυστηρίου!
Αντίκρισε με "άλλα μάτια" τον κόσμο, από τα πιο βαθιά κι αυθεντικά βάθη του εαυτού προς τα έξω, εκεί όπου βρίσκεται η πηγή των θαυμάτων και της αέναης μαγείας που εισχωρεί μέχρι τις πιο μύχιες κι ανεξερεύνητες πτυχές του εαυτού. Σκέψου σαν παιδί που ανακαλύπτει από την αρχή τον κόσμο, ακολουθώντας τα ένστικτά του και ανακαλύπτοντας το θαυμαστό. Eκεί που η μυωπία και μονολιθικότητα του ενήλικα δεν βλέπει τίποτα το άξιο αναφοράς. Θα ανταμειφθείς με πρωτόγνωρες ανακαλύψεις και σοφίας διαπιστώσεις.



Και οι λεωφόροι προς τον έναστρο ουρανό -ο "κόσμος" σύμφωνα με την αρχαιοελληνική σημασία- θα σου γνέψουν γεμάτοι υποσχέσεις αλλά και ρίσκο. Όμως τι αξίζει η ζωή χωρίς την ανάληψη ρίσκου, άρα επιλογών κι ευθυνών που τις συνοδεύουν; Τι είναι η ύπαρξη δίχως την αίσθηση της περιπέτειας, δίχως δύσβατους δρόμους; Το μόνο δηλαδή πεπρωμένο που υψώνει τον ανθρωπο από το βούρκο προς τα άστρα!


Κι αν στην πορεία που επέλεξες με καθαρή καρδιά, γενναία ψυχή και ανοιχτούς ορίζοντες να υποδέχονται το μυαλό, σε χλευάσουν, αν δοκιμάσουν να σε περιορίσουν ή να σε "καταρρίψουν" -Εσωτερικός ήλιος!- , αν σε στιγματίσουν ως troublemaker, αιρετικό, αθεράπευτο ου-τοπιστή κι ανεδαφικό οραματιστή - Η ΟΥ-ΤΟΠΙΑ ΕΙΝ'ΕΔΩ!  , χαλαστή της επίπεδης και προβλέψιμης και λεπτομερώς εποπτευόμενης "πιάτσας"; Κι αν σε κυνηγήσουν, σε λιθοβολήσουν; Αν ψάξουν επίμονα και βρούνε τρόπο και λόγο να σε πετάξουν στην πυρά ως επικίνδυνο "μάγο ή μάγισσα" ενός μεσαίωνα που μπορεί να ενδύθηκε ψευδαισθήσεις κι άνισες εικόνες προόδου αλλά ποτέ δεν έφυγε από τη μεγάλη τους "φάρμα"; Μα δεν έχεις παρά διατηρήσεις το γέλιο σου και να φύγεις δίχως να φοβάσαι ή να λυπάσαι - ειδικά αν ξέρεις πως είχε σημασία το γεγονός ότι έζησες- , ίσως και με μια φράση ως τελευταία κουβέντα, εφόσον το κρίνεις χρήσιμο και για αυτούς που μένουν πίσω. Και αρέσκονται στο να παρατηρούν και να επεξεργάζονται τις εντυπώσεις τους:


Ο Ένοικος...

"Όλοι μας ζούμε μέσα στο βούρκο, αλλά κάποιοι από εμάς κοιτούν προς τα άστρα"
OΣΚΑΡ ΓΟΥΑΪΛΝΤ

 - Oι εικόνες αυτής της ανάρτησης, εκτός της πρώτης,  έχουν παρθεί από εδώ -

Κυριακή 12 Φεβρουαρίου 2017

Να μαθαίνεις σαν να παίζεις κι όχι σαν να παραμορφώνεσαι...



Το'χουμε ξαναπεί, ωστόσο δεν βλάπτει να το επαναλάβουμε για άλλη μια φορά:
Στόχος κάθε εκπαιδευτικής πολιτικής που σέβεται την καλλιέργεια αλλά και ανεξαρτησία της αντίληψης των μικρών μαθητών είναι να μεριμνάει κάθε στιγμή ώστε οι παρεχόμενες γνώσεις να είναι βιωματικές: να περνάνε μέσα στον εαυτό και μέσα από αυτόν. Αντίθετα, όταν η επιδίωξη μοιάζει να είναι η συσσώρευση πληροφοριών που βαφτίζονται άκριτα "γνώσεις", χωρίς σοβαρή και ειλικρινή κριτική προσέγγιση, προσεχτική σταχυολόγηση, συσχέτιση των γνωστικών αντικειμένων μεταξύ τους και αμφισβήτηση όπου αυτή φαίνεται χρήσιμη έως αναγκαία, τότε η "γνώση" γίνεται ένα άχρηστο φορτίο. Ικανό ακόμη και να φέρει την καταστροφή.

Να το φωνάξουμε άλλη μια φορά: " Βία ειναι οι πανελλήνιες και όλη η γαμημένη σας παιδεία. " (κι ένα βίντεο)
 

Είμαι μια περιφερόμενη σκιά που καταπίνει τον ήλιο.
Είμαι το παιδί μιας κακής στιγμής
που το ξέβρασε ανάμεσα σε λιοντάρια, ύαινες και τη λεία τους.
Είμαι το barcode σε ετικέτες επώνυμων προϊόντων
και το σκλαβί στις φάμπρικες παραγωγής τους.
Είμαι ο φονιάς και το θύμα, η πόρνη κι ο προαγωγός.
Είμαι το σχολείο που με γέμισε με πνεύμα των αγορών.
Είμαι οι αγορές που πατεντάρησαν το πνεύμα και το σώμα.
Είμαι η σοφιστικέ τεχνολογία που βαλσαμώνει τη φαντασία.
Είμαι η κίνηση που παγώνει στο ζουμάρισμα μιας κάμερας ελέγχου.
Είμαι η περιφερόμενη ανία, το κομψό ψέμα, η κουραδομαγκιά εξ αποστάσεως
στις πολύβουες πλατφόρμες των social media.

 Η λεγόμενη "παιδεία" είναι και καλό και απαραίτητο ν'αποτελεί μια ζωντανή διαδικασία κι όχι μια στείρα κι απονεκρωτική φιλοσοφία. Να πνέει σαν ένας περήφανος άνεμος αντίστασης, ακόμα και προς τους ίδιους τους υψηλά ιστάμενους σχεδιαστές της! Να δεσπόζει σαν ένα οχυρό πνευματικής διαύγειας, ελευθερίας έκφρασης και ψυχοσωματικής υγείας, που δεν παραδίδεται στις αγκυλώσεις και στα κυνήγια μαγισσών της κοινωνίας, όταν όλα αυτά παίρνουν το πάνω χέρι. Και δεν κυριεύεται από επιδημικές νόσους σκοταδισμού, ιδεολογικά στρατευμένης τύφλωσης, αλλά και σκοτεινών σχεδίων υπουλίας και ξεφτίλας (Ώστε "γονέας 1" και "γονέας 2" και "μητέρα"=σεξιστικό στερεότυπο; Είμαστε τότε σεξιστές και το απολαμβάνουμε! ) με προοδευτικό περιτύλιγμα. Ακόμα κι αν οι φορείς μιας τέτοιας ελευθερίας πνεύματος (εκπαιδευτικοί αλλά και μαθητές), ενάντια σε κάθε είδους δουλοπρέπεια, σκατοψυχιά και ρουφιανισμό (Πρόλογος του νέου σχολικού εγχειριδίου "Αστυνομικής Αγωγής του Υπήκοου"), έχουν στο τέλος να πληρώσουν βαρύ τίμημα...




Τόσο η εκπαιδευτική κοινότητα όσο και οι γονείς οφείλουν να κατανοήσουν ότι οι μαθητές αξίζουν και πρέπει να ζήσουν την παιδική τους ηλικία, που τόσο απομαγεύεται και ισοπεδώνεται άσπλαχνα στους πολυεθνικά ελεγχόμενους και  τεχνο-φεουδαρχικούς καιρούς μας, αλλά συγχρόνως και να αντιμετωπιστούν ως πολύπλοκα και δυναμικά συστήματα (όπως κάθε ανθρώπινο ον ), τα οποία μπορεί, ειδικά στις αντιερωτικές εποχές μας, "να τα ξέρουν όλα", αλλά...δεν έχουν την ετοιμότητα ή τις άμυνες να προστατευτούν από "αυτά που ξέρουν". Κι αυτό βέβαια μόνο τυχαίο δεν είναι...

 Σε τούτους τους παιδότοπους
τα παιδιά δεν παίζουν σαν παιδιά
μα της φρίκης ξεσηκώνουν τους κανόνες
και σκαρφίζονται παιχνίδια δολιότητας

και μίσους.



( "Σε περισσότερα από 200.000 βρετανικά σχολεία υπάρχουν κάμερες στις τουαλέτες και τα αποδυτήρια! Στους βρετανικούς δρόμους οι κάμερες παρακολούθησης όχι μόνο μπορούν να εκφωνήσουν εντολές αλλά και να ακούν και να καταγράφουν τις συνομιλίες."

 Μικροί μαθητές στις ΗΠΑ υπογράφουν πάνω σε βόμβες που προορίζονται να σκοτώσουν άλλους ανθρώπους, ακόμα και άμαχο πληθυσμό κι ανάμεσά τους...παιδιά, σε μια ακόμη επέμβαση παράδοσης "δημοκρατικών μαθημάτων" του παγκόσμιου σερίφη )

το παραπάνω απόσπασμα και η φωτο είναι από την ανάρτηση του Ένοικου με τίτλο Δεν είναι μέτρο υγείας το να είσαι καλά προσαρμοσμένος σ'ένα βαθύτατα νοσηρό κόσμο

Ένα εκπαιδευτικό μότο που είχαμε ακούσει κάποτε και μας άρεσε πολύ ήταν το "να παίζεις σαν να μαθαίνεις και να μαθαίνεις σαν να παίζεις". Και φυσικά για να εφαρμοστεί αυτό χρειάζεται εκπαιδευτικούς με ταλέντο, έμπνευση και απέραντη αγάπη για τα παιδάκια. Δηλαδή πραγματικούς μάγκες! Σαν τον κύριο, ας πούμε, του παρακάτω βίντεο.

ανιχνευτής

"O Célestin Freinet (1896-1966) ένας από τους παλιούς σύγχρονους παιδαγωγούς που άνοιξε νέους δρόμους στις παιδαγωγικές μεθόδους, παρατηρώντας τα παιδιά, εστιάζοντας στα ενδιαφέροντάς τους, φέρνοντας τη δράση και την ενέργεια της αυλής στην τάξη και την τάξη στην αυλή!"

Τετάρτη 8 Φεβρουαρίου 2017

Πληγωμένο θηρίο (volume 2) - Ερωτήματα...

(ή, πιο σωστά, ερωτημάτων συνέχεια...)


Και πώς το "πληγωμένο θηρίο" μπορεί να καταλαγιάσει τα άγρια αισθήματα που γιγαντώνουν και διογκώνουν το μένος του, να διαλογιστεί πάνω στις αιτίες που το λαβώνουν και το κάνουν να αιμορραγεί; να αφουγκραστεί το βάρος των συμπτωμάτων της καθημερινότητας; να καναλιζάρει την οργή του σε τρόπους αποτελεσματικής αντίστασης, βάσει καθημερινών μικρών και μεγάλων επιλογών ενάντια στο γεμάτο σκουπίδια και μιμίδια ρεύμα των καιρών (και της ίδιας της Ιστορίας); 

Να καταλαγιάσει την τυφλή οργή που το παραλύει και το οδηγεί διόλου σπάνια σε σπασμωδικά, απελπιστικά μοναχικά και επικίνδυνα μονοπάτια; δίχως αντίκρισμα που κάνει τη διαφορά για όλο και περισσότερους, που κάνει το πλήθος των "κοπαδιών" και των εν δυνάμει θηρίων γύρω του, των "εξημερωμένων που αλληλοεξαπατώνται και των άγριων που αλληλοεξοντώνονται σε ένα πράγμα που το λέμε πρόοδο του κόσμου" (να θυμηθούμε και τον Σοπενχάουερ), να κατανοήσουν τι σημαίνει ισχύς (και σοφία) εν τη ενώσει; 

Δευτέρα 6 Φεβρουαρίου 2017

O «Τρίτος Άνθρωπος»

(Σαν σχόλιο από εμάς:  "Υπάρχουν περισσότερα πράγματα σε ουρανό και γη, Οράτιε, από όσα έχει ονειρευτεί η φιλοσοφία σου " - Σαίξπηρ στον "Άμλετ" )

Όταν ένας άνθρωπος έρχεται αντιμέτωπος με εξαιρετικά δύσκολες καταστάσεις (σωματικές ή ψυχολογικές), οι οποίες τον φέρνουν στα όρια ανάμεσα στη ζωή και στον θάνατο, μια «εξώκοσμη» οντότητα του δίνει δύναμη για να συνεχίσει...

του Νίκου Κατσινόπουλου

Στα τέλη του 1914, ο διάσημος εξερευνητής Έρνεστ Σάκλετον ξεκίνησε την προσπάθειά του να διασχίσει την Ανταρκτική, από τη Θάλασσα Γουέντελ, προς τη Θάλασσα Ρος. Οι 28 άνδρες που αποτελούσαν την αποστολή ξεκίνησαν από το νησί Νότια Γεωργία. Τον Απρίλιο του 1916, μετά από πολλές κακουχίες, οι άνδρες της αποστολής επέστρεψαν στο νησί Ελέφαντας, έχοντας αποτύχει στην προσπάθειά τους. Μόλις που είχαν καταφέρει να προσεγγίσουν στις παγωμένες ακτές της Θάλασσας Γουέντελ. Ωστόσο, απείχαν περίπου 1.200 χιλιόμετρα από την περιοχή της αναχώρησής τους. Mη θέλοντας να τους υποβάλει σε μεγαλύτερη ταλαιπωρία, ο Σάκλετον με δύο άντρες του ξεκίνησε να διασχίσει αυτή την απόσταση για να φέρει βοήθεια, αφήνοντας τους υπόλοιπους 25 σε ένα σχετικά ασφαλές καταφύγιο.

Στις αρχές Μαρτίου, σχεδόν δύο εβδομάδες μετά την αναχώρησή τους από το νησί Ελέφαντας, οι τρεις άνδρες έφθασαν στο νησί Νότια Γεωργία. Η αποστολή έληξε επίσημα τον Αύγουστο του ίδιου χρόνου, μετά τη επιτυχή διάσωση και των υπόλοιπων μελών της αποστολής.

Κυριακή 22 Ιανουαρίου 2017

" The Man Who Could Work Miracles "

"Ο άνθρωπος που θα μπορούσε να κάνει θαύματα"


Ένα προπολεμικό κινηματογραφικό διαμάντι, βασισμένο σε μια μικρή ιστορία του μεγάλου συγγραφέα του Φανταστικού H.G. Wells. Γυρίστηκε στη Βρετανία το 1936.

Τρεις "υπερφυσικές οντότητες" αποφασίζουν να κάνουν ένα πείραμα, διαλέγοντας ένα "συνηθισμένο άνθρωπο" στον πλανήτη γη και δίνοντάς του... "super powers"! Μετατρέποντάς τον, ούτε λίγο ούτε πολύ, σε θεουργό! Θέλοντας να διαπιστώσουν αν αυτά τα κατώτερα όντα μπορούν να χειριστούν συνετά τέτοιου είδους δυνάμεις, κάτι που θα σημαίνει και ένα τεράστιο εξελικτικό άλμα γι'αυτά.
 Ωστόσο το "πείραμα", παρά τις καλές προθέσεις του "πειραματικού υποκειμένου",  οδηγείται σε ανεξέλεγκτες καταστάσεις, που απειλούν όχι μόνο τον πλανήτη αλλά και την ίδια τη συμπαντική τάξη!

Tελικά μόνο εύκολο δεν είναι να γίνεις "Θεός" και να θελήσεις να σώσεις τον κόσμο από την κακοριζικιά του. Ίσως επειδή δεν θέλει και ο ίδιος "να σωθεί" ή απλά γιατί δεν του αξίζει. Ή ίσως γιατί θα πρέπει να βρει το δρόμο του μόνος του, με τη δική του θέληση, επαναξιολόγηση και υπέρβαση, χωρίς εξωγενείς "ανώτερες παρεμβάσεις". Αυτό κι αν είναι θαύμα, μαζικής μάλιστα κλίμακας, που αξίζει να βιώσεις!

(Mόλις πατήσετε "play", στη συνέχεια, πατήστε το κουτάκι με τις δυο τελείες και τις δυο γραμμές για υπότιτλους στα αγγλικά)


Ο "χορευτής" με τις ακατανόητες κινήσεις



Είναι κάποιες παράξενες φορές, ενίοτε και σε παράξενα μέρη Δύναμης-κομβικά σημεία Ενέργειας και σε σύγκλιση με το φύσημα αλλόκοτων νυχτερινών ανέμων από "αλλού", που ο άνθρωπος δονείται συθέμελα από το κάλεσμα. Του προανθρώπινου τοτεμικού του εαυτού. Και των "εγγραφών" της ύλης και του χρόνου από παλιά μέσα στα κύτταρά του. Από τόσο παλιές εποχές όσο και η πρώτη φορά (και χαμένη μέσα στην ομίχλη της παραχάραξης της αληθινής ιστορίας του) που βρέθηκε πάνω στον πλανήτη τελείως γυμνός και απροστάτευτος, σε σχέση με το ζωικό και φυτικό βασίλειο, μέσα σ'ένα περιβάλλον γεμάτο αντίξοες συνθήκες.
Κι όταν συμβεί αυτό, το ανθρώπινο ον γυρεύει να αφήνεται, με δύσκολη να περιγραφεί από τη γλώσσα ικανοποίηση, στο στροβίλισμα μυστικών εσωτερικών δινών. Μία μεταμόρφωση. Μία επιεικώς συναρπαστική και πανίσχυρη αίσθηση, η οποία και θα μπορούσε να προσδιοριστεί ως η αποδοχή της καθοδήγησης δυνάμεων, που μέχρι εκείνη τη στιγμή (νόμιζε πως) αγνοούσε την καταλυτική δύναμή τους.
Και ίσως αποκτήσει το βλέμμα και τη σκόπευση του αετού, την άγρυπνη διεισδυτική ματιά της κουκουβάγιας, τον καλπασμό του αξημέρωτου αλόγου, το άγριο ουρλιαχτό του λύκου...

Και να γίνει ένα αξημέρωτο θηρίο που βρυχάται χωρίς να μπλοφάρε, απέναντι σε όσους επιθυμούν να το κλείσουν σε κλουβιά ασφαλείας...
Και να γίνει η σοφία που διδάσκεται από την ίδια τη φύση της.
Και να γίνει το δέος και η αρχέγονη περιέργεια που επιθυμεί να ταξιδεύει μέσα από τις ρωγμές σε μέρη ανείπωτα.
Και να γίνει η τέχνη της θέλησης που αλλάζει την ίδια την (άλλωστε ΕΥΠΛΑΣΤΗ) πραγματικότητα.



Ένας χορευτής με τις ακατανόητες, τελετουργικές κι ενίοτε ακανόνιστες φαινομενικά, "χορευτικές κινήσεις". Τόσο μέσα στην πόλη (που άλλωστε συμβολίζει τον "λουστραρισμένο" εαυτό του ανθρώπου και τα "φτιασίδια" του), σε σημεία έντονου συμβολισμού, παράδοξης γεωμετρίας και μυστικής-απόκρυφης σημασίας, όσο και, κυρίως, έξω από τα τείχη της.  Σε μέρη που σφύζουν από χθόνιες δονήσεις, περιδινούμενες δίνες και αισθήσεις απερίγραπτες, η παρουσία του Άγνωστου, που ωστόσο το σώμα του "χορευτή" πάντα διατηρούσε τις μνήμες και τις γνώσεις του μέσα στους αιώνες.

Μία απελευθέρωση από τη σύμβαση της συμφωνημένης πολιτισμικής τελμάτωσης.
Eλευθερία από την τρισδιάστατη φυλακή με την τρισδιάστατη οπτική.
Μια πνευματικότητα που ισορροπεί εξαίσια. Ανάμεσα στην πιο σκοτεινή ή αινιγματική πλευρά των ιστοριών από "αλλού" (που δεν έφυγε ποτέ από εδώ), των μυστηρίων και της εισχώρησής τους στην "πραγματικότητα" και στην απόκτηση Δύναμης ως ανταμοιβή της άφοβης προσέγγισης, εξερεύνησης και μύησης σε αυτά.



ανιχνευτής


και

Σάββατο 21 Ιανουαρίου 2017

Ψυχεδελική συνομωσία JFK, LSD Mind Control και CIA

(σαν σχόλιο: "Μόνο τα μικρά μυστικά χρειάζονται προστασία. Τα μεγάλα μυστικά προστατεύονται απ'τη δημόσια δυσπιστία". Κι όσο τα "κοπάδια" πείθονται από τις "επίσημες εξηγήσεις" τόσο οι "βοσκοί" οργιάζουν. Και τα "τσοπανόσκυλα" χορεύουν στους δικούς τους σκοπούς...)

Ψυχεδελική συνομωσία JFK, LSD Mind Control και CIA


Οι συνωμοσίες είναι παλιές όσο και ο άνθρωπος. Δολοπλοκίες, ίντριγκες και μηχανορραφίες συνέβαιναν κάθε εποχή, ιδιαίτερα στους ημισκότεινους διαδρόμους των ανακτόρων. Στο Δυτικό κόσμο οι συνωμοσίες άρχισαν να κυριαρχούν από τη περίοδο ακόμη του Μεσαίωνα. Αιρέσεις, μυστικές αδελφότητες, ιπποτικά τάγματα, Ιησουΐτες, «Εβραίοι», μασονικές στοές και επαναστατικές οργανώσεις, πυροδοτούσαν συχνά τη λαϊκή φαντασία με την υποτιθέμενη ή και πραγματική πολιτικο-οικονομική ισχύ και επιρροή τους. Αυτές οι συνωμοτικές ομάδες απέκτησαν με την πάροδο του χρόνου θρυλικές διαστάσεις, καθώς η ανθρώπινη φαντασία τείνει να λειτουργεί μυθοποιητικά και, συχνά, αποπροσανατολιστικά. Όμως αυτό δεν σημαίνει ότι δεν υπήρξαν συνωμοτικές οργανώσεις ή ότι έπαιξαν περιθωριακό ρόλο στην ανθρώπινη ιστορία. Τουναντίον.

«Το ότι εγώ έχω μανία καταδίωξης δεν σημαίνει πως δεν υπάρχουν και κάποιοι που με καταδιώκουν στ' αλήθεια», είχε πει κάποτε με νόημα Χένρι Κίσινγκερ. Φυσικά ο «μάγος» της διπλωματίας ήταν ο τελευταίος που θα αστειεύονταν με τις θεωρίες συνωμοσίας, καθώς ήταν από τους λίγους που γνώριζε πολλά καλοφυλαγμένα μυστικά. Δεν ήταν τυχαίο άλλωστε που ο Κίσινγκερ παρομοίαζε συχνά την πολιτική με το μετρό του Παρισιού, που αν κι ένα μικρό τμήμα του διέρχεται στην επιφάνεια, το 90% της διαδρομής του είναι υπόγειο.

Οι πανίσχυρες ψυχεδελικές ουσίες έπαιξαν πολύ σημαντικό ρόλο στην ιστορία των συνωμοσιών. Η εκμετάλλευση των ψυχεδελικών και των άλλων φαρμάκων αποτέλεσε τη βάση για μια σειρά από μυστικά προγράμματα «πλύσης εγκεφάλου» εκ μέρους της CIA, όπως για παράδειγμα το περιβόητο MK-ULTRA και το ARTICHOKE (Αγκινάρα). Ψυχεδελικοί «γκουρού», όπως ο Τίμοθι Λήρι (Timothy Leary), ενέπνευσαν τη CIA προς την κατεύθυνση της αξιοποίησης των νέων ουσιών για τον έλεγχο της ανθρώπινης συμπεριφοράς. Η Κεντρική Υπηρεσία Πληροφοριών των ΗΠΑ δεν είχε κανέναν ενδοιασμό να χρησιμοποιήσει το LSD, τόσο για πειράματα Mind Control, όσο και για την κατασκευή «δολοφόνων μιας χρήσης», όπως Ο Λι Χάρβεϊ Όσβαλντ που χρησιμοποιήθηκε για τη δολοφονία του προέδρου Κένεντι. Στις πρώτες δύο δεκαετίες μετά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο υφάνθηκε στις ΗΠΑ μια γιγαντιαία «ψυχεδελική συνωμοσία», στην οποία, κυριολεκτικά, τα πάντα συνδέονται! Αλλά ας επιχειρήσουμε να ξετυλίξουμε κάπως το νήμα της.

LSD: ΤΟ ΑΓΑΠΗΜΕΝΟ ΨΥΧΕΔΕΛΙΚΟ ΤΗΣ CIA

Το LSD (Lysergic Acid Diethylamide) ανακαλύφθηκε τυχαία το 1943 από τον Ελβετό χημικό δρ. ’λμπερτ Χόφμαν (Albert Hofmann), έναν ερευνητή της φαρμακευτικής εταιρείας Sandoz. Ο δρ. Χόφμαν έκανε αυτή την ανακάλυψη στη πόλη Βασιλεία της Ελβετίας, 300 μόλις χιλιόμετρα από το ναζιστικό στρατόπεδο συγκέντρωσης του Ντάχαου, όπου οι Ναζί γιατροί πραγματοποιούσαν χωρίς καμία αναστολή πειράματα χορήγησης μεγάλων ποσοτήτων μεσκαλίνης καθώς και εγχειρίσεις εγκεφαλικών εμφυτευμάτων στους δύστυχους κρατουμένους τους, που ούτως ή άλλως ήταν αναλώσιμοι. Αλλά δεν είχαν ακόμη ιδέα για τη δύναμη του LSD.

Στο βιβλίο του LSD: Το Προβληματικό μου Παιδί ο δρ. Χόφμαν αναφέρει πως την άνοιξη του 1943, καθώς έκανε πειράματα με λυσεργικό οξύ, το οποίο προέρχεται από τον μύκητα ερυσιβώδη όλυρα, απορρόφησε κατά λάθος μια μικρή ποσότητα της ουσίας κι αμέσως κυριεύτηκε από παράξενες αισθήσεις φαντασιώσεις και αλλόκοτες εικόνες, και, χάνοντας το ενδιαφέρον για το πείραμα, εγκατέλειψε τρέχοντας το εργαστήριό του. Δεν άργησε όμως να καταλάβει πως είχε ανακαλύψει μια πολύ ισχυρή παραισθησιογόνα ουσία, η οποία και θα εγκαινίαζε την εποχή των τεχνητών ψυχεδελικών και της υποκουλτούρας των ναρκωτικών.

Το LSD έφτασε στις ΗΠΑ το 1949 μέσω του δρ. Μαξ Ρίνκελ (Max Rinkel), που είχε έδρα τη Βοστόνη. Ο Ρίνκελ ήταν ένας πρόσφυγας από την Ναζιστική Γερμανία. Μαζί με τον δρ. Ρόμπερτ Χάιντ (Robert Hyde) έβαλαν τα θεμέλια του πρώτου αμερικανικού προγράμματος έρευνας του LSD στο Ινστιτούτο Ψυχοπαθολογίας της Βοστόνης, το οποίο συνδέονταν με το Πανεπιστήμιο του Χάρβαρντ. Οι δυό τους πειραματίζονταν αρχικά στη χρήση του LSD ως θεραπεία για τους σχιζοφρενείς. Μάλιστα ο δρ. Χάιντ ήταν ο πρώτος Αμερικανός που δοκίμασε LSD, λαμβάνοντας 100 μικρογραμμάρια της ουσίας, τη μισή δόση από εκείνη που πρωτοδοκίμασε κατά λάθος ο δρ. Χόφμαν. Σύμφωνα με τους συνεργάτες του ο δρ. Χάιντ έγινε ξαφνικά ανταγωνιστικός και προκλητικός, όσο βρισκόταν υπό την επήρεια της ψυχεδελικής ουσίας. Το 1957 ο δρ. Χάιντ μετέφερε την ερευνητική ομάδα και το εργαστήριό του στο Πρόβιντενς, όπου έστησε ένα εργαστήριο πολυτελείας με μπαρ και φλίπερς, όλα βεβαίως με τη χρηματοδότηση της CIA.

Το 1950 εμφανίστηκε το πρώτο επιστημονικό άρθρο για το LSD στη Αμερικανική Ψυχιατρική Επιθεώρηση (American Psychiatric Journal). Το κοινό πληροφορήθηκε τότε πως το LSD ήταν μια νέα ψυχιατρική θεραπεία, που θεράπευε από αλκοολισμό μέχρι σχιζοφρένεια. Αργότερα το LSD έγινε επίκεντρο του αντιπολεμικού κινήματος, της μουσικής ροκ 'ν' ρολ και μιας ολόκληρης υποκουλτούρας, της ψυχεδέλιας.

Πολύ πριν όμως αυτό το «μαγικό χάπι» κάνει την εμφάνιση του ανάμεσα στη νεολαία του Δυτικού κόσμου, και γίνει το σήμα κατατεθέν της κουλτούρας των «παιδιών των λουλουδιών», η CIA φρόντισε να το αξιοποιήσει δεόντως σε μια σειρά από ανορθόδοξες επιχειρήσεις και πειράματα. Το λιγότερο ένας άνθρωπος αναγκάστηκε να αυτοκτονήσει, αφού χρησιμοποιήθηκε εσκεμμένα ως πειραματόζωο σ' ένα από τα πειράματα με LSD της CIA, πέφτοντας από ένα παράθυρο ξενοδοχείου της Νέας Υόρκης μπροστά στα έκπληκτα μάτια των πρακτόρων της μυστικής υπηρεσίας που τον παρακολουθούσαν. Ένας μεγάλος αριθμός από άλλα ανυποψίαστα θύματα-πειραματόζωα, έχασαν μονίμως την επαφή τους με την πραγματικότητα ή κατέληξαν στη σχιζοφρένεια. Η Κεντρική Υπηρεσία Πληροφοριών των ΗΠΑ, σε μια εποχή που μεσουρανούσε ο Ψυχρός Πόλεμος, φρόντισε να αξιοποιήσει αυτό το νέο «θαυματουργό χάπι» σε μια σειρά από μυστικά πειράματα ελέγχου του νου (Mind Control), κάτω από την κωδική ονομασία MK-ULTRA.


ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ MK-ULTRA: MIND CONTROL ΜΕ ΤΗ ΒΟΗΘΕΙΑ ΝΑΡΚΩΤΙΚΩΝ
Η δεκαετία του 1950 υπήρξε αναμφίβολα η χρυσή εποχή της Αμερικής.