Χωρίς Βαρύτητα!

ΤΟ " nο Gravity Zone" αποτελεί το παιδί του ιστότοπου γνωστού ως "ενάντια στην επιπεδούπολη" (antidras.blogspot.gr). Με ορμητήριο αυτό το χώρο, ανοίγουμε τα φτερά μας για πτήσεις προς θαυμαστούς, παράξενους, φιλόξενους κι αφιλόξενους, μα σίγουρα θαυμαστούς ορίζοντες. Μακρινούς ή κοντινούς, "εσωτερικούς" κι εξωτερικούς. Μεταφέρουμε εδώ κι επιλεγμένα κείμενα, δικά μας κι όχι μόνο, από το παλιό μπλογκ. Το "παλιό μας σπίτι" θα συνεχίζει να μας φιλοξενεί και αυτό και να αποτελεί σημείο αναφοράς και για καινούργιες εδώ αναρτήσεις μας.
Η
υπέρβαση των ανθρώπινων όντων προς ανώτερα (κι άρα ποιοτικότερα) επίπεδα ύπαρξης αποτελεί, όπως το βλέπουμε εμείς, αποτέλεσμα των ιδιοτήτων εκείνων που συνιστούν το μεγαλείο του ανθρώπου: Απλότητα, Ανεξαρτησία Αντίληψης, Αμφισβήτηση των συλλογικά αποδεκτών καταστάσεων και παραστάσεων, Περιέργεια, Φαντασία, Εκστατική διαίσθηση, Εκστατικός Θαυμασμός. Κι εμείς σκοπεύουμε στο νέο εγχείρημά μας να αδράξουμε κι αυτές τις ποιότητες που διαμορφώνουν κι ανάλογες διαδρομές κι αφηγούνται ιστορίες για "περιοχές μυθικές ή απαγορευμένες" .
(Ποιοι άραγε ορίζουν τι είναι μύθος ή απαγορευμένο ή απρόσιτο για τις μάζες και πόσοι ακόμη κι αυτοαποκαλούμενοι ή θεωρούμενοι ως "επαναστάτες" ενστερνίζονται αυτές τις οδηγίες;)
Κάτι μέσα μας μάς τρώει να αιωρηθούμε πάνω απ'όλη την ακαμψία και στατικότητα και πάνω απ'όλες τις παρανοήσεις του κόσμου, χαράσσοντας ρότα για τη λεωφόρο των...άστρων! Κάνοντας και μια απαραίτητη στάση στο "Μπαράκι στην Άκρη του Γαλαξία", ωθούμενοι από μια αρχέγονη μέθη, για να γευτούμε παράξενα ελιξίρια, μεθυστικά κοκτέηλ αστρικής σκόνης, κοσμικής ακτινοβολίας και φλεγόμενα υπολείμματα αστρικών (κι όχι μόνο) συστημάτων, με παγάκια από την ουρά αλητήριων αστεροειδών.
Και για να καταφέρουμε αυτά κι ακόμη περισσότερα, πρέπει να αφήσουμε τη...βαρύτητα πίσω μας. Χωρίς να ξεχάσουμε να πατάμε και γερά στο έδαφος!

Bρίσκεστε σε "no Gravity Zone" λοιπόν! Γιατί είμαστε ονειροπόλοι και με αιτία:

ΟΝΕΙΡΟΠΟΛΟΙ (του ανιχνευτή)


Ονειροπόλος είναι αυτός που μπορεί να βρει τον δρόμο του μόνο στο φως του φεγγαριού. Τιμωρία του είναι ότι βλέπει το ξημέρωμα πριν τον υπόλοιπο κόσμο. - ΟΣΚΑΡ ΟΥΑΪΛΝΤ

Αυτή είναι και η κατάρα του! Η πιο γλυκιά και πικρή συνάμα, η πιο αποκηρυγμένη και γι'αυτό ανεκτίμητης αξίας, η πιο επικίνδυνη και γι'αυτό άξια μόνο για όσους αντέχουν να τη βαστάξουν, η πιο μαγική και συνάμα απαιτητική, η πιο δύσκολη να περιγραφεί με τη συνηθισμένη μορφή ανθρώπινης έκφρασης, κατάρα του κόσμου ετούτου.
Αλλά τι θα'τανε ο κόσμος χωρίς τους "καταραμένους" του; Αν όχι καταδικασμένος, από πολύ παλιά, σε έλλειψη οξυγόνου και σε πλήρη μαρασμό;

Ονειροπόλοι είναι αυτοί που, με τις (μυστηριώδεις για την κοινή λογική) ενοράσεις και τα όνειρά τους και τη διάθεσή τους να γυρέψουν την εκπλήρωσή τους, επιτρέπουν ακόμα στη γη να γυρνάει!
Oνειροπόλοι είναι αυτοί που βλέπουν όσα οι πιο πολλοί αδυνατούν ή αρνούνται να δουν, γιατί δεν μπορούν να εγκαταλείψουν τη βολή του δοσμένου, καθιερωμένου πλαισίου. Αυτοί που ανακαλύπτουν τις εικόνες πίσω από τις εικόνες ή ανοίγουν το δρόμο προς νέους κόσμους εκεί όπου οι παλιοί αργοπεθαίνουν και σβήνουν.
Αλλά αυτό έχει πάντα τίμημα και τις περισσότερες φορές πολύ σκληρό.
Ονειροπόλοι είναι κι αυτοί που συχνά οδηγούνται στο γλυκόπικρο καταφύγιο της μοναξιάς και στην τρέλα που επίσης συχνά συνοδεύει την "ιερή μέθη" τους. Αυτοί που, διόλου σπάνια, συντρίβονται κάτω από όλη την κακότητα, τη μικροψυχία και το φθόνο που ξεχειλίζει στον κόσμο.
Αλλά και αυτοί οι οποίοι σαν τους τρελούς αλήτες που σέρνονται από μια πλανεύτρα εσωτερική μούσα: "ποθούν τα πάντα ταυτόχρονα, αυτοί που ποτέ δε χασμουριούνται ή λένε έστω και μία κοινοτοπία, αλλά που καίγονται σαν τα μυθικά κίτρινα ρωμαϊκά κεριά, που σκάνε σαν πυροτεχνήματα ανάμεσα στα αστέρια κι από μέσα τους ξεπηδά το μπλε φως της καρδιάς τους, κι όσοι τους βλέπουν κάνουν: Αααα!!!! με θαυμασμό' (να θυμηθούμε και τον Τζακ Κέρουακ στο βιβλίο του "on the road")

Και αυτό που κάνει τη διαφορά είναι ότι... " ο ταξιδιώτης παίρνει μονάχα ένα δρόμο. Ο ονειροπόλος τους παίρνει όλους. "(Julos Beaucarne)

Τρίτη, 27 Αυγούστου 2019

Μια ιδιότυπη κοινωνία μέσα στην κοινωνία της συναίνεσης


ΠΡΟΣΟΧΗ: Το παρακάτω βίντεο περιέχει μερικές πολύ σκληρές εικόνες...



Eικόνες από έναν άλλο κόσμο που κινείται σαν αποκομμένη σκιά των συνηθισμένων (ή...συμφωνημένων) βημάτων και ρυθμών της πόλης.

ΠΟΙΟΣ ΕΙΣΑΙ;



Ιδανικά... αξίες... λέξεις... τίποτα παραπάνω.

Ναι ο άνθρωπος έχει ξεχάσει. Δεν είναι εύκολο να αποτινάξει από πάνω του λήθη αιώνων.

Αυτή η ανακύκλωση ψυχών, μοιάζει να μην έχει τελειωμό...

Δευτέρα, 26 Αυγούστου 2019

ΑΛΛΑΓΕΣ



ΠΛΑΣΤΕΣ ΑΝΑΓΚΕΣ - Μάνος Δανέζης -  Ακούγοντας αυτά τα λόγια του κ. Δανέζη, που τόσο εκτιμούμε, μου έρχεται -κάτι σαν κομμάτι, ίσως κι ως προέκταση των όσων θίγει- μια λέξη:
"Aκρασία": το να γνωρίζεις, να αναγνωρίζεις το σωστό, αλλά να καταλήγεις στο να επιλέγεις το εν γνώσει σου λάθος! Τη λάθος στάση, θέαση και πράξη ή το να μην πράττεις τίποτα εκεί που κάτι θα μπορούσες να κάνεις, μικρό ή μεγάλο δεν έχει σημασία, κάτι! Οι άνθρωποι - οι κατά πολύ περισσότεροι;- έχουν γίνει "ακρατείς".. Δυσκολεύονται ή αρνούνται να πράξουν, αν και μέσα τους γνωρίζουν, ξεχωρίζουν, αναγνωρίζουν, αλλά κωλύονται, δειλιάζουν ή απλώς επιλέγουν να συρθούν πίσω από το αντικειμενικά λάθος, γίνονται δέσμιοί του, το αναπαράγουν. Ή απλώς συναινούν, το αποδέχονται ως μη αναστρέψιμη πραγματικότητα.."Ακρασία" στην προσωπική, την κοινωνική κι επαγγελματική, τη δημόσια και πολιτική ζωή. Ένα συλλογικό ασυνείδητο βεβαρυμένο από τέτοιες δυσαρμονικές δονήσεις.
 Αλλά δεν είναι μόνο αυτό.
Κομμάτι μιας σειράς προβληματισμών μου από την ανάρτηση για την οποία επέλεξα τον τίτλο  Η μαγεία της προκλητικής ελευθερίας

Συνεχίζω με τα παρακάτω λόγια του Τζόζεφ Κάμπελ:

Σάββατο, 24 Αυγούστου 2019

Περί συνείδησης (ένα βίντεο κι ένα κείμενο...)

Ως εισαγωγή από εμάς: Η σπουδαιότερη ιδιοκτησία ενός ανεξάρτητου ανθρώπου (: καμία σχετική αντίληψη όπως τα "ιδανικά" και τα ηθικά κριτήρια (που άλλωστε παραλάσσουν από τόπο σε τόπο κι από λαό σε λαό, μέσα στις δίνες του ιστορικού χρόνου), κανένας όρκος, καμία "ιερή υποχρέωση", κανένα ιδεολογικό καθήκον, καμία προπαγανδιστική εργασία, καμία πίστη, καμία ομοφωνία της "πλειοψηφίας" ή της παρέας, δεν μπορούν να υποχρεώσουν σε υποταγή έναν άνθρωπο με θέληση και ανεξαρτησία αντίληψης. Και κανένας κρατισμός, καμία κοινωνική δομή ή κοινωνικό συμβόλαιο, καμία διαβεβαίωση ή νουθεσία οποιασδήποτε "αυθεντίας", δεν μπορεί να του στερήσει τη σπουδαιότερη ιδιοκτησία του: Την εξουσία του εαυτού του! Η οποία και προλειαίνει και προετοιμάζει το έδαφος για τη διερεύνηση από τον ίδιο της συνείδησής του και της προέκτασης των ανθρώπινων ιδιοτήτων του...)


Kι ένα ταιριαστό στο παραπάνω πολύ καλό βίντεο, εξαιρετικό κείμενο που ανακαλύψαμε "σκάβοντας στα πιο γόνιμα εδάφη του δικτύου" για το είδος εκείνο των "θησαυρών" που μας ελκύει:

... προσοχή... συνείδηση... 

" ο άνθρωπος δεν μπορεί να προχωρήσει σαν ελεύθερη ύπαρξη σαν πνευματική οντότητα αν συνεχώς εξαρτάται από έναν δάσκαλο, έναν γονέα, έναν πολιτικό ή έναν ιεροκήρυκα "

Δευτέρα, 19 Αυγούστου 2019

Ωκεανοί: Ανεξερεύνητοι και γεμάτοι μυστήριο


Ζούμε σε έναν παράξενο, γεμάτο εκπλήξεις και στην ουσία ανεξερεύνητο, σε πολύ μεγάλο μέρος του, πλανήτη. Και δεν αναφερόμαστε μόνο στους ανεξερεύνητους ωκεανούς και τα μυστήριά τους, ( κάτι που σχετίζεται και με την ίδια την άγνωστη ανθρώπινη Ιστορία) αλλά και στην στεριά...Τεράστιες εκτάσεις ερήμου σε όλη τη γη, τα ανεξερεύνητα μεγάλα δάση του Καναδά, ζούγκλες στην Κεντρική Αμερική και την Ασία, τεράστιες εκτάσεις της Σιβηρίας: περιοχές αχαρτογράφητες, μυστηριώδεις, απρόσιτα ως τώρα σύνορα του Αγνώστου. Για τον άνθρωπο, που κακώς θεωρεί ότι γνωρίζει τα πάντα ή σχεδόν τα πάντα για τον μεγάλο διαστημικό βράχο που τον φιλοξενεί...




" Οι ωκεανοί καλύπτουν πάνω από το 70% της επιφάνειας της Γης, ωστόσο έχουμε εξερευνήσει μόνο ένα απειροελάχιστο 5% από αυτούς. Αναμφίβολα, αυτό σημαίνει ότι υπάρχει μια πληθώρα απίστευτων πραγμάτων που σχετίζονται με αυτούς που είναι εντελώς άγνωστα σε εμάς "

Πέμπτη, 8 Αυγούστου 2019

Το παράδοξο του Ράσελ


 Σε όλα τα φάσματα της επιστήμης πια η στροφή έχει γίνει προς στη στοχαστικότητα. Αυτό είναι το νέο πεδίο δόξας. Οι πιθανότητες. Η βεβαιότητα είναι κάτι, που δεν μπορούμε πια να αναζητούμε, από την επιστήμη. Οι βεβαιότητες είναι ίδιον θρησκειών.


 Φανταστείτε ότι ζείτε σε ένα χωριό, όπου ισχύει ένας πολύ περίεργος νόμος. Ο νόμος λέει:

1) Όλοι οι κάτοικοι πρέπει να κυκλοφορούν καλοξυρισμένοι

2) Οι κάτοικοι δεν πρέπει να ξυρίζονται μόνοι τους, αλλά από τον κουρέα του χωριού.

Αμέσως αμέσως, έχουμε το εξής παράδοξο: Ποιος θα ξυρίσει τον κουρέα; Δεν μπορεί να ξυριστεί μόνος του, γιατί απαγορεύεται από τον κανονισμό, αλλά δεν μπορεί να κυκλοφορήσει και αξύριστος.

Αυτό το παράδειγμα αναφέρεται ένα από τα γνωστότερα σφάλματα της λογικής και είναι γνωστό σαν παράδοξο του Ράσελ. Ο Μπέρτραντ Ράσελ γνωστός μαθηματικός και φιλόσοφος, ήταν από τους πρωτεργάτες, της θεμελίωσης της Λογικής ως ξεχωριστής επιστήμης. Δημοσίευσε το εν λόγω παράδοξο στην μαθηματική του μορφή το 1901, και έβαλε βόμβα στη θεωρία των συνόλων του Καντόρ. Αναφέρεται ότι είχε ανακαλυφθεί ένα χρόνο νωρίτερα από τον Έρνστ Ζερμέλο, ο οποίος όμως δεν το δημοσίευσε και εχασε την δόξα. Λίγο πολύ αυτό που λέει αυτό το παράδοξο είναι ότι είναι προβληματικό να μιλάμε για σύνολα πραγμάτων, που περιέχουν τον εαυτό τους, δηλαδή την αυτοαναφορικότητα.

Σάββατο, 3 Αυγούστου 2019

" Ανακαλύφθηκαν πλανήτες στην κατοικήσιμη ζώνη του Teegarden "




" Ταξιδεύουμε στο σύστημα του αστέρα του Teegarden που φαίνεται να φιλοξενεί τουλάχιστον δύο πλανήτες στην κατοικήσιμη ζώνη του. Οι πλανήτες Teegarden b και Teegarden c είναι πιθανό να έχουν νερό σε υγρή μορφή στην επιφάνειά τους. "

Δείτε επίσης:
1. Η δημοσίευση για την ανακάλυψη του αστέρα του Teegarden το 2003: https://ui.adsabs.harvard.edu/abs/200...

Παρασκευή, 2 Αυγούστου 2019

" ΔΑΙΜΟΝΟΛΟΓΙΑ "



ΔΑΙΜΟΝΟΛΟΓΙΑ

Ψηλά σε ένα από τα ανώτερα επίπεδα της Κόλασης, πολύ κοντά στον δικό μας κόσμο, υπάρχει ένας τιτάνιος και κατάμαυρος στρογγυλός πύργος, στον οποίο στεγάζεται μία σχολή για δαίμονες. Εκεί, οι νεαροί δαίμονες διδάσκονται την ανθρωπολογία.
Βετεράνοι δαίμονες από όλη την Κόλαση, επιλεγμένοι με πολύ αυστηρά κριτήρια, διδάσκουν στους δαιμονίσκους πώς να διαβάλουν τους ανθρώπους και να πολεμούν τις δυνάμεις «του Κακού» (δηλαδή του Καλού, χμ, αλλά αυτό είναι ένα φιλοσοφικό πρόβλημα που τυραννά τους φοιτητές στα αντίστοιχα δαιμονικά πανεπιστήμια). Τα μαθήματα δεν γίνονται μόνο στους χώρους της σχολής, αλλά και με εργασίες στο πεδίο (fieldwork), δηλαδή σε επισκέψεις στον κόσμο μας όπου οι μαθητές κάνουν κάποια πρακτική εξάσκηση.

Επειδή οι μικροί δαίμονες, ως ανήσυχα και οργισμένα νιάτα, όταν μπαίνουν στη σχολή πιστεύουν ότι

Πέμπτη, 1 Αυγούστου 2019

"ΠΑΙΔΙΑ"- μια ταινία μικρού μήκους


Μία ταινία μικρού μήκους από την Ιαπωνία.

Μία ριπή ερεθισμάτων προς επεξεργασία.

Σ'έναν κόσμο που γνωρίζει πολύ καλά. Να τρώει τις ίδιες του τις σάρκες. Και να ασελγεί σε βάρος της φαντασίας και πιο αυθεντικής πνοής του, σε βάρος των πιο αδύνατων, των ανυπεράσπιστων, των μικρών θαυμάτων και των μεγάλων ελπίδων του, του ίδιου του παρόντος και μέλλοντός του..