Περί τυποποίησης της συμβολικής σκέψης...

video taken from youtube

Με την ανάπτυξη της ανθρώπινης αφηρημένης και συμβολικής σκέψης όλα εντάχθηκαν σε τυποποιημένα πολικά ζεύγη τα οποία είναι μεν χρήσιμα όσο παραμένουν σ’ ένα καθαρά συμβολικό επίπεδο, αλλά καταλήγουν σε αδιέξοδα και παράλογα δόγματα αν τα αποδεχτεί κανείς κατά γράμμα.

ΚΑΘΕ ΔΙΝΗ ΕΙΝΑΙ ΜΙΑ ΠΥΛΗ

 

Μια σκιερή σιλουέτα γερακιού που με ορθάνοιχτες φτερούγες κόβει βόλτες ψηλά στο φλογάτο και μενε­ξεδί φέγγος του λυκόφωτου! Ναι, αλλά υπάρχουν μυστικές λέξεις εδώ… λέξεις κρυφές, λέξεις μέσα και πέρα από τις λέξεις… Τι θα λέγατε αν μιλούσαμε για λύκους και για γεράκια; Για τον λυκηγενή Απόλλωνα που είχε ως ιερά του ζώα το λύκο και το γεράκι; Για τους Ιέρακες του Μίθρα; Ή για τον γερακόμορφο Ώρο και για τον λυκόμορφο πατέρα του, τον Όσιρι Χέντι Αμέντι; Ή μήπως θα προτιμούσατε τον επίσης λυκόμορφο Ουπου­άουτ, “Εκείνον που Ανοίγει τις Πύλες”; Α… μην μπαίνετε στον κόπο ν’ ανοίξετε μυθολογίες και λεξικά. Αν και δεν θα έβλαπτε τίποτε να το κάνετε, σας διαβεβαιώνω εκ των προτέρων ότι υπάρχουν άφθο­νοι τοτεμικοί συμβολισμοί με αυτά τα ζώα, συμβο­λισμοί που σχετίζονται τόσο με το φως και τη γνώση όσο και με το άνοιγμα κάποιας πύλης. 

Ναι – και, φυσικά, εκείνος που θέλει να μάθει το σύνολο της αλήθειας πρέπει να περάσει πρώτα από κάποιο Λύκειο! Αλλά τι αξία έχουν τα λόγια, τα μυστικά ονόματα ή τα σύμβολα δίχως κάποια πράξη, δίχως την ουσία και την αμεσότητα της εμπειρίας; Σκεφτείτε! Το να πετάς μαζί με τα γεράκια στους μεθυστικούς Ανέμους των Κόσμων!… Το να τρέχεις με τους λύκους στα σαγηνευ­τικά Δάση της Νύχτας!… Το να περνάς στ’ αλήθεια τις Πύλες, πέρα στους Μυστικούς Τόπους της Γης!… Νιώστε!

" Φλόγες από το Άγνωστο "

 

(ΣΥΝΔΕΣΗ: Συνέντευξη με τον Αζραήλ (Φόρος τιμής στον Γιώργο Μπαλάνο! )

Απόσπασμα από το βιβλίο του Γ. Μπαλάνου "Οι Κόσμοι της Φωτιάς":

Το βιβλίο αυτό πρωτοδημοσιεύθηκε το 1976, κι επανακυκλοφόρησε το 2000.

Φλόγες από το Άγνωστο

ή Η Ιστορία Επαναλαμβάνεται!

"Το φθινόπωρο του 1975 ένα κύμα από περίεργες φωτιές ξέσπασε και στην Ελλάδα. Δεν ήμουν σίγουρος αν έπρεπε ν’ ασχοληθώ με την περίπτωση, γιατί η τότε κρίση με την Τουρκία αφενός και ο γενικός φόβος για μια αναβίωση της χούντας αφετέρου, είχαν δώσει στην υπόθεση μια καθαρά πολιτική χροιά. Σε κάθε εποχή η ανοησία βασιλεύει (ή... προεδρεύει),

AlViNeAl

“Welcome to the next generation film… Simply stunning!”  New York Report

“Truly a Masterpiece of a short film”  Tamba Bay Review

Ταινία μικρού μήκους των Zeke Lever και Γιώργου Τσαλίκη. Γυρισμένη στις ΗΠΑ, όπου και παρουσιάστηκε ξεσηκώνοντας τους κριτικούς, αποσπώντας συμμετοχές σε διαγωνισμούς και βραβεύσεις, εγκαινιάζει μια νέα κινηματογραφική προσέγγιση στον αιώνιο πόλεμο Φλόγας και Πάγου, με τις τεχνικές της Κοσμικής Βιοδυναμικής, και συμβάλλοντας να κρατηθεί αναμμένη η Φωτιά της Εξέλιξης, της Ελεύθερης Βούλησης και της Ανεξάρτητης Σκέψης.

“H Θερμοδυναμική”, έλεγε ο μεγάλος θεωρητικός φυσικός Άρνολντ Ζόμμερφελτ, “είναι ένα περίεργο θέμα. Την πρώτη φορά που καταπιάνεσαι με δαύτη, δεν καταλαβαίνεις τίποτε. Τη δεύτερη φορά, νομίζεις ότι κατάλαβες εκτός από κάνα δύο ασήμαντες λεπτομέρειες. Την τρίτη φορά, συνειδητοποιείς ότι δεν κατάλαβες τίποτα, αλλά στο μεταξύ την έχεις συνηθίσει τόσο που δε σε απασχολεί πια.”

Ο Πάγος και η Φλόγα είναι μια συμβολική απόδοση δύο βασικών και πολικά αντίθετων εννοιών της Θερμοδυναμικής. Είναι δύο έννοιες τόσο απλές και κοινές που πράγματι, δε χρειάζεται να σας

EΚΔΗΛΩΣΗ ΦΙΛΙΑΣ

(Διήγημα από το βιβλίο του Γιώργου Μπαλάνου,
"Οι Ονειρότοποι της Γης" - εκδόσεις Locus-7)

"ΗΤΑΝ μια ιστορική μέρα για τον πλανήτη Ζορίλ. Ο Υπέρτατος Συντονιστής Μπριλ ήταν στη μεγάλη αίθουσα των ακροάσεων, μαζί με τους διασημότερους επιστήμονες του πλανήτη, καθώς και τους Συντονιστές όλων των μεγάλων περιοχών.

Παρά την παροιμιώδη ψυχραιμία και φλεγματικότητα των Ζοριλίων, η μεγάλη αίθουσα βούιζε από τις

Συνέντευξη με τον Αζραήλ (Φόρος τιμής στον Γιώργο Μπαλάνο!)

Στις 18 Φεβρουαρίου, ο παγκόσμιας φήμης ερευνητής "εναλλακτικών πραγματικοτήτων" (αλλά και όλων αυτών που κρατιούνται μυστικά από την κοινή θέα...αν και συχνά σε κοινή θέα!) και συγγραφέας με το πολύ ιδιαίτερο και συναρπαστικό στυλ Γιώργος Μπαλάνος αναχώρησε για το προσωπικό του ταξίδι. Να εξερευνήσει τις ονειροχώρες και τα ρευστά τοπία του Μεγάλου Άγνωστου...
Μία πολύ μεγάλη απώλεια, εδώ στον κόσμο της υλικής ψευδαίσθησης, τόσο για τη λογοτεχνία όσο και για την πιο πρωτοπόρο έρευνα!  Και δυστυχώς εμείς το μάθαμε μόλις σήμερα.
Μία από τις αγαπημένες του (και δικές μας στη συνέχεια) ατάκες ήταν ότι" η πιο καταπιεσμένη μειονότητα όλης της γης είναι οι άνθρωποι που μπορούν και σκέφτονται για λογαριασμό τους".
 Βιβλία του όπως "Νύχτες της Εκάτης", "Κάτι που Έρπει σαν Σκιά", "Οι Δρόμοι της Γνώσης", "Αινίγματα σε Γκρίζο Φόντο", "Αντανακλάσεις σε Βαθιά Νερά" κατέχουν περίοπτη θέση στις

Η Φωλιά του Παγωνιού

Σε ολόκληρη την περίοδο της Ιστορίας της, η ανθρωπότητα γνώρισε πολλές Αδελφότητες του Παγωνιού, συγκεκριμένες οργανώσεις που δρουν και κινούνται κάτω από διάφορα ονόματα. Συχνά οι αδελφότητες αυτές έχουν φαινομενικά αλληλοσυγκρουόμενες αντιλήψεις και στόχους. Μερικές από τις οργανώσεις αυτές είναι πολύ γνωστές, άλλες λιγότερο γνωστές και άλλες εντελώς άγνωστες.

Οι Φωλιές του Παγωνιού έχουν τη δομή που ταιριάζει στην εποχή και τον τόπο δράσης τους. Μπορεί να εκδηλωθούν σαν θρησκευτικές, επιστημονικές, πολιτικές ή άλλες οργανώσεις, καλυμμένες πίσω από μέλη και στελέχη που είναι ανίδεα του παιχνιδιού. Συνήθως όμως οι Φωλιές εκδηλώνονται στο χώρο της αντίθεσης στις καθιερωμένες αντιλήψεις. Στην εποχή μας παρουσιάζονται σαν μαγικο-αποκρυφιστικές οργανώσεις.

Η ζωντανή Φωλιά του Παγωνιού είναι ένα κινητό σύστημα μιας ομάδας ανθρώπων που δε δεσμεύονται από τίποτε και δεν προσκολλώνται σε τίποτε. Σε καμία περίπτωση δεν είναι ανοιχτή επίσημη ομάδα. Κι αν γίνει, το κάνει με άλλο όνομα και άσχετους σκοπούς.

" Τι ξέφυγε από το Κουτί της Πανδώρας; "

Του Γιώργου Μπαλάνου

Ο μύθος του Κουτιού της Πανδώρας είναι λίγο πολύ γνωστός, αλλά ελάχιστοι γνωρίζουν τη συνέχεια και τις προεκτάσεις του.

Κάποια εποχή οι θεοί έφτιαξαν ένα πλάσμα υπέροχης ομορφιάς, μια γυναίκα που την έλεγαν Πανδώρα. Μαζί της η Πανδώρα έφερε ένα πελώριο βάζο που μέσα του υπήρχαν σφραγισμένα τα δώρα των θεών. Για τον ένα ή τον άλλο λόγο, το βάζο αυτό έμεινε στην παράδοση σαν το Κουτί της Πανδώρας και σας τέτοιο θα το ονομάζουμε. Ήταν ένα σφραγισμένο δώρο και μπορούσε κανείς να το ανοίξει ή να το κρατήσει κλειστό. Υπήρχε, βλέπετε, το δικαίωμα της εκλογής… ένα δικαίωμα που αποτέλεσε έναν από τους πρώτους κανόνες του παιχνιδιού. Η Πανδώρα διάλεξε να το ανοίξει.

Ήταν φυσικό η ανθρωπότητα ν’ ακολουθήσει το δρόμο που έφτιαχναν οι συνέπειες εκλογής.

Ό,τι υπήρχε μέσα ξεχύθηκε στον κόσμο των ανθρώπων κι εκεί παραμένει ακόμη. Το μόνο που δεν πρόλαβε να φύγει ήταν η Ελπίδα.

Είναι ειρωνικό το πόσα ηθικοπλαστικά συμπεράσματα βγάζουν οι αμύητοι από αυτό το μύθο. Ας τα προσπεράσουμε σαν επιφανειακές αλήθειες και ας προχωρήσουμε στη δική μας συνέχεια και ανάλυση του μύθου. Άλλωστε, πολλοί έχουν προσέξει ότι κάτι δεν πάει καλά με τα επίσημα «ηθικά διδάγματα της ιστορίας. Υποτίθεται ότι από το Κουτί της Πανδώρας ξέφυγαν όλα τα κακά που καταδυναστεύουν τον άνθρωπο, εκτός από την Ελπίδα. Μα… τότε και η Ελπίδα ανήκει σ’ αυτά τα κακά; Προσπαθήστε ν’ αναλύσετε αυτό το μύθο με την Ελπίδα που μένει και με τα κακά που φεύγουν (αν φεύγουν, πού είναι το πρόβλημα;) και θα δείτε ότι δεν βγαίνει κανένα νόημα ή συμπέρασμα. Αν δεν έφευγαν τα κακά, θα μας έμεναν μαζί με την Ελπίδα; Αν πάλι μόνο το ότι ξέφυγε μπορεί να επηρεάσει τον άνθρωπο, τότε τι σημασία έχει η Ελπίδα που έμεινε κλεισμένη μέσα;

Είναι φανερό ότι υπάρχει κάποιο κενό σ’ αυτό το μύθο. Όμως όλα μπορούν να εξηγηθούν, αν δεχτούμε ότι το Κουτί συμβολίζει τον έλεγχο του ανθρώπου στα όσα υπήρχαν μέσα. Δεν υπήρχαν καλά ή κακά στο Κουτί της Πανδώρας.

Υπήρχαν πράγματα που ξέφυγαν από τον έλεγχο του ανθρώπου… αλλά ίσως και των θεών που τα έκλεισαν εκεί.

Τι είναι το "Κοσμικό Δίκτυο"

To κείμενο που ακολουθεί το είχαμε αλιεύσει απ΄το locus-7 και αποτελεί απόσπασμα από το βιβλίο του Γιώργου Μπαλάνου "Οι Δρόμοι της Γνώσης". Eνός συγγραφέα που το γράψιμό του συνιστά ένα συναρπαστικό διαρκές διανοητικό παιχνίδι με το συχνά εμβρόντητο αναγνώστη, ένα διαρκές κέντρισμα για αντιληπτική υπέρβαση. Κι ενός εκ των εν ζωή κορυφαίων, πιθανόν και  παγκοσμίως, μελετητών και ερευνητών του...πώς να το θέσουμε; του "άλλου", του "παράξενου", του "απαγορευμένου".. Αν και οι ορισμοί όπως προκύπτουν από τη χρήση λεκτικών όρων είναι περιοριστικοί ή και ελάσσονος σημασίας. Μέσα σε σύμπαντα μέσα σε σύμπαντα, όπως άλλωστε ισχύει για τους μικρόκοσμους και μακρόκοσμους, εκεί όπου οι δομικοί λίθοι είναι τελικά η "πληροφορία",  μέσα σε πεδία περιδινούμενων δινών και εύπλαστων, άπειρων πραγματικοτήτων. Οι οποίες όταν όχι και τόσο σπάνια "αγγίζονται" ή συγκλίνουν, δημιουργούν "ρήγματα", "εισόδους" και "εξόδους" -νάτοι πάλι οι ορισμοί!- και σίγουρα πολύ ενδιαφέροντα φαινόμενα, συχνότατα σοκαριστικά έως και τρομαχτικά για τον ανύποπτο τυχερό ή άτυχο..ή όπως το πάρει τελικά κανείς.

Ο Ένοικος...

ΑΝΑΖΗΤΩΝΤΑΣ ΤΟ ΚΟΣΜΙΚΟ ΔΙΚΤΥΟ

Εντυπωσιακό ως φράση, αλλά... τι στο δαίμονα είναι το Κοσμικό Δίκτυο; Και πώς το αναζητάμε; Ακόμη και ένα λαγωνικό χρειάζεται να ξέρει τη μυρωδιά του συγκεκριμένου πράγματος πριν αρχίσει να ψάχνει γι’ αυτό.

Και ένα ανθρώπινο λαγωνικό –όντας μάλλον οπτικό παρά οσμητικό ζώο– χρειάζεται να ξέρει τι “σουλούπι” έχει αυτό που ψάχνει πριν αρχίσει να το αναζητά. Διαφορετικά, μπορεί να το δει και να μην το γνωρίσει – ή και να το έχει ήδη βρει δίχως να το ξέρει.

Είναι γεγονός ότι στα πρώτα βήματα κάθε έρευνας, η “εικόνα”, η γνώση της εξωτερικής όψης του ζητούμενου είναι πιο χρήσιμη από την εσωτερική υπόσταση, έστω κι αν η δεύτερη είναι πιο αληθινή. Ο πρωτάρης αναζητητής χρειάζεται μάλλον μια ρεαλιστική φωτογραφία παρά ένα αφηρημένο πορτρέτο. Η έρευνα της βαθύτερης και αθέατης υπόστασης των πραγμάτων δεν μπορεί καν ν’ αρχίσει εάν υπάρχει άγνοια της εξωτερικής τους όψης. Αλλά συχνά αυτή η ίδια η φύση της εξωτερικής όψης κάνει τη μορφή εντελώς αθέατη, έστω κι αν και είναι εκεί, μπροστά στα μάτια μας.

Σαν μια μαύρη γάτα στο σκοτεινό φόντο της νύχτας.

Και το Κοσμικό Δίκτυο είναι μια τέτοια μαύρη γάτα!

Z Z Z

Όπως έχω διαπιστώσει, τόσο από καθαρά θεωρητικές συζητήσεις όσο και από πρακτικά εγχειρήματα με “αμύητους” τρίτους, εκεί που συχνά σκοντάφτει ένας αρχάριος είναι στην αδυναμία του να διαμορφώσει μια στοιχειώδη λειτουργική αντίληψη περί της συγκεκριμένης “μορφής” του Κοσμικού Δικτύου όπως αυτό νοείται στην Κοσμική Βιοδυναμική.

Το πρόβλημα εδώ είναι ότι ο αρχάριος δεν καταφέρνει να σχηματίσει μια σαφή εικόνα την οποία, χρησιμοποιώντας τη μετά σαν βασικό πλαίσιο αναφοράς ή σαν σημείο εκκίνησης, να μπορεί να προχωρήσει σε κάτι πρακτικό και συγκεκριμένο. Αυτό γιατί, όπως αναλύσαμε στο προηγούμενο κεφάλαιο, του λείπουν οι σχετικές “προσλαμβάνουσες παραστάσεις” που θα του επέτρεπαν να σχηματίσει την αναγκαία εικόνα με ικανοποιητική σαφήνεια. Ως αποτέλεσμα, συχνά η όλη προσπάθεια εκφυλίζεται έτσι σε κάτι το απογοητευτικά νεφελώδες δίχως πρακτικά αποτελέσματα.

Όντας ασύλληπτα πολυδιάστατο και έξω από την καθημερινή εμπειρία, το Κοσμικό Δίκτυο ξεγλιστρά σαν χέλι από τις προσπάθειες του νου να σταθεροποιήσει τη σχετική εικόνα στην εσωτερική οθόνη της σκέψης. Έτσι η εικόνα παραμένει υπερβολικά “φλου” –σαν κακοσυντονισμένη TV– μην επιτρέποντας στη συνείδηση να τη χρησιμοποιήσει σαν οδηγό και σαν σημείο εκκίνησης στην έρευνα.

Για τον έμπειρο δεν υπάρχει τέτοιο πρόβλημα –τουλάχιστον όχι στον ίδιο βαθμό– αλλά, για εκείνον που πρωτοξεκινά, μια σχετικά σαφής αντίληψη για τη εξωτερική όψη του Κοσμικού Δικτύου είναι σχεδόν αναγκαία. Δίχως αυτή την “εικόνα” το κρίσιμο βήμα από τη θεωρία στην πράξη γίνεται μάλλον προβληματικό και αβέβαιο.

Κάτω από αυτές τις συνθήκες, συχνά ακόμη και η πιο απλή οδηγία ή εξήγηση που επιχειρεί να δώσει κανείς γίνεται ακατανόητη αν προηγουμένως ο άλλος δεν έχει ήδη αποτυπωμένο στο νου του ένα στοιχειώδη “χάρτη” που ν’ απεικονίζει με αδρές γραμμές αυτό το απέραντο πλέγμα που λέγεται “Κοσμικό Δίκτυο” – στην έκταση τουλάχιστον που μπορεί να το συλλάβει ή, μάλλον, να το απεικονίσει ο ανθρώπινος νους.

Λοιπόν – πώς ακριβώς είναι το Κοσμικό Δίκτυο; Ποια είναι η μορφή και το σουλούπι του;

Ας αρχίσουμε από το Τίποτα!