Χωρίς Βαρύτητα!

ΤΟ " nο Gravity Zone" αποτελεί το παιδί του ιστότοπου γνωστού ως "ενάντια στην επιπεδούπολη" (antidras.blogspot.gr). Με ορμητήριο αυτό το χώρο, ανοίγουμε τα φτερά μας για πτήσεις προς θαυμαστούς, παράξενους, φιλόξενους κι αφιλόξενους, μα σίγουρα θαυμαστούς ορίζοντες. Μακρινούς ή κοντινούς, "εσωτερικούς" κι εξωτερικούς. Μεταφέρουμε εδώ κι επιλεγμένα κείμενα, δικά μας κι όχι μόνο, από το παλιό μπλογκ. Το "παλιό μας σπίτι" θα συνεχίζει να μας φιλοξενεί και αυτό και να αποτελεί σημείο αναφοράς και για καινούργιες εδώ αναρτήσεις μας.
Η
υπέρβαση των ανθρώπινων όντων προς ανώτερα (κι άρα ποιοτικότερα) επίπεδα ύπαρξης αποτελεί, όπως το βλέπουμε εμείς, αποτέλεσμα των ιδιοτήτων εκείνων που συνιστούν το μεγαλείο του ανθρώπου: Απλότητα, Ανεξαρτησία Αντίληψης, Αμφισβήτηση των συλλογικά αποδεκτών καταστάσεων και παραστάσεων, Περιέργεια, Φαντασία, Εκστατική διαίσθηση, Εκστατικός Θαυμασμός. Κι εμείς σκοπεύουμε στο νέο εγχείρημά μας να αδράξουμε κι αυτές τις ποιότητες που διαμορφώνουν κι ανάλογες διαδρομές κι αφηγούνται ιστορίες για "περιοχές μυθικές ή απαγορευμένες" .
(Ποιοι άραγε ορίζουν τι είναι μύθος ή απαγορευμένο ή απρόσιτο για τις μάζες και πόσοι ακόμη κι αυτοαποκαλούμενοι ή θεωρούμενοι ως "επαναστάτες" ενστερνίζονται αυτές τις οδηγίες;)
Κάτι μέσα μας μάς τρώει να αιωρηθούμε πάνω απ'όλη την ακαμψία και στατικότητα και πάνω απ'όλες τις παρανοήσεις του κόσμου, χαράσσοντας ρότα για τη λεωφόρο των...άστρων! Κάνοντας και μια απαραίτητη στάση στο "Μπαράκι στην Άκρη του Γαλαξία", ωθούμενοι από μια αρχέγονη μέθη, για να γευτούμε παράξενα ελιξίρια, μεθυστικά κοκτέηλ αστρικής σκόνης, κοσμικής ακτινοβολίας και φλεγόμενα υπολείμματα αστρικών (κι όχι μόνο) συστημάτων, με παγάκια από την ουρά αλητήριων αστεροειδών.
Και για να καταφέρουμε αυτά κι ακόμη περισσότερα, πρέπει να αφήσουμε τη...βαρύτητα πίσω μας. Χωρίς να ξεχάσουμε να πατάμε και γερά στο έδαφος!

Bρίσκεστε σε "no Gravity Zone" λοιπόν! Γιατί είμαστε ονειροπόλοι και με αιτία:

ΟΝΕΙΡΟΠΟΛΟΙ (του ανιχνευτή)


Ονειροπόλος είναι αυτός που μπορεί να βρει τον δρόμο του μόνο στο φως του φεγγαριού. Τιμωρία του είναι ότι βλέπει το ξημέρωμα πριν τον υπόλοιπο κόσμο. - ΟΣΚΑΡ ΟΥΑΪΛΝΤ

Αυτή είναι και η κατάρα του! Η πιο γλυκιά και πικρή συνάμα, η πιο αποκηρυγμένη και γι'αυτό ανεκτίμητης αξίας, η πιο επικίνδυνη και γι'αυτό άξια μόνο για όσους αντέχουν να τη βαστάξουν, η πιο μαγική και συνάμα απαιτητική, η πιο δύσκολη να περιγραφεί με τη συνηθισμένη μορφή ανθρώπινης έκφρασης, κατάρα του κόσμου ετούτου.
Αλλά τι θα'τανε ο κόσμος χωρίς τους "καταραμένους" του; Αν όχι καταδικασμένος, από πολύ παλιά, σε έλλειψη οξυγόνου και σε πλήρη μαρασμό;

Ονειροπόλοι είναι αυτοί που, με τις (μυστηριώδεις για την κοινή λογική) ενοράσεις και τα όνειρά τους και τη διάθεσή τους να γυρέψουν την εκπλήρωσή τους, επιτρέπουν ακόμα στη γη να γυρνάει!
Oνειροπόλοι είναι αυτοί που βλέπουν όσα οι πιο πολλοί αδυνατούν ή αρνούνται να δουν, γιατί δεν μπορούν να εγκαταλείψουν τη βολή του δοσμένου, καθιερωμένου πλαισίου. Αυτοί που ανακαλύπτουν τις εικόνες πίσω από τις εικόνες ή ανοίγουν το δρόμο προς νέους κόσμους εκεί όπου οι παλιοί αργοπεθαίνουν και σβήνουν.
Αλλά αυτό έχει πάντα τίμημα και τις περισσότερες φορές πολύ σκληρό.
Ονειροπόλοι είναι κι αυτοί που συχνά οδηγούνται στο γλυκόπικρο καταφύγιο της μοναξιάς και στην τρέλα που επίσης συχνά συνοδεύει την "ιερή μέθη" τους. Αυτοί που, διόλου σπάνια, συντρίβονται κάτω από όλη την κακότητα, τη μικροψυχία και το φθόνο που ξεχειλίζει στον κόσμο.
Αλλά και αυτοί οι οποίοι σαν τους τρελούς αλήτες που σέρνονται από μια πλανεύτρα εσωτερική μούσα: "ποθούν τα πάντα ταυτόχρονα, αυτοί που ποτέ δε χασμουριούνται ή λένε έστω και μία κοινοτοπία, αλλά που καίγονται σαν τα μυθικά κίτρινα ρωμαϊκά κεριά, που σκάνε σαν πυροτεχνήματα ανάμεσα στα αστέρια κι από μέσα τους ξεπηδά το μπλε φως της καρδιάς τους, κι όσοι τους βλέπουν κάνουν: Αααα!!!! με θαυμασμό' (να θυμηθούμε και τον Τζακ Κέρουακ στο βιβλίο του "on the road")

Και αυτό που κάνει τη διαφορά είναι ότι... " ο ταξιδιώτης παίρνει μονάχα ένα δρόμο. Ο ονειροπόλος τους παίρνει όλους. "(Julos Beaucarne)

Τρίτη 18 Αυγούστου 2026

a brilliant sci-fi movie: Time changer

"Time Changer"{2002} =  Is Time Travel possible? |

 watch on youtube: https://youtu.be/RYCqZOEpPxE?si=YZnCQV0eTYwHJgvI

 

" The year is 1890 and Bible Professor Russell Carlisle (D. David Morin) has written a new manuscript entitled "The Changing Times" . His book is about to receive an unanimous endorsement from the board members at Grace Bible Seminary when, surprisingly, Professor Carlisle's friend and colleague, Dr. Norris Anderson (Gavin MacLeod), dissents raising an objection. Dr. Anderson believes what Carlisle has written could greatly affect future generations. Using a secret time machine, Anderson sends Carlisle over 100 years into the future, offering him a glimpse of where his beliefs will lead."   

  Director: Rich Christiano 

Κυριακή 16 Αυγούστου 2026

"Το Έτος που η Η ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ ΑΝΤΙΚΑΤΑΣΤΑΘΗΚΕ; "

Plato: allegory of the cave - https://en.wikipedia.org/wiki/Allegory_of_the_cave
 


 


 

 

 

 

 

 

 Ό,τι βλέπουμε δεν είναι παρά ένα όνειρο μέσα σε όνειρο.
Edgar Allan Poe, 1809-1849, Αμερικανός συγγραφέας

Aναδημοσιεύουμε ένα άρθρο κάτι παραπάνω από συναρπαστικό, κατά την προσωπική μας κρίση, έστω και αν ληφθεί ως η αληθοφανής αφήγηση ενός απίθανου κι ευφυούς μυθεύματος, ενός παράξενου και συνάμα ελκυστικά αφυπνιστικού διανοητικού παιχνιδιού (mind game) με τον αναγνώστη ... Είναι μήπως πιθανό, έστω και εν μέρει έστω και ως σοφή προειδοποίηση μιας εκπληκτικής σε σύλληψη αλληγορίας, να ισχύει κι εδώ η άποψη ότι..."μύθος είναι η κατάσταση παρανομίας ή το καταφύγιο στο οποίο αναγκάζεται να καταφύγει μια αλήθεια της οποίας η ουσιαστική αναφορά έχει απαγορευτεί"...? Κατά τη ροή του κειμένου που ακολουθεί παραθέτουμε και κάποιες παραπομπές σε αναρτήσεις σ' αυτό το μπλογκ που,...ναι, έχουν συσχέτιση με σημαντικά σημεία του παρακάτω άρθρου, αρχής γενομένης από αυτή, εν είδει εισαγωγής, σε όσα ακολουθήσουν:

Κυριακή 9 Αυγούστου 2026

Αλλόκοτες δηλώσεις, διαστημικές "ανωμαλίες" και αντιφάσεις...(και άραγε πώς είναι η πραγματική εικόνα της Γης από το διάστημα?)

 Όταν αστροναύτης της αποστολής του ARTEMIS II είχε βγάλει τρία πόδια (!) σε live μετάδοση, με φόντο μια γενικά..."πεντακάθαρη Γη", χωρίς ίχνος διαστημικών αποβλήτων:

 

Aχ! "Προδότρα" κι ενίοτε αναξιόπιστη A.I., γιατί να μην είσαι αλάνθαστη και με τις κατά καιρούς "ανωμαλίες" που παρουσιάζεις μπορεί να εκθέσεις μια φιλόδοξη χολυγουντιανή παραγωγή (σύμφωνα με συνήθεις κακοήθεις απόψεις) που πλασαρίστηκε από τη N.A.S.A. ως η "θριαμβευτική επιστροφή της ανθρωπότητας στη σελήνη"...

Κι αυτό έρχεται να προστεθεί σε μια ήδη"βεβαρημένη ατμόσφαιρα" με την αλλόκοτη είδηση που είχε προηγηθεί της"αποστολής" του ARTEMIS II: