Χωρίς Βαρύτητα!

ΤΟ " nο Gravity Zone" αποτελεί το παιδί του ιστότοπου γνωστού ως "ενάντια στην επιπεδούπολη" (antidras.blogspot.gr). Με ορμητήριο αυτό το χώρο, ανοίγουμε τα φτερά μας για πτήσεις προς θαυμαστούς, παράξενους, φιλόξενους κι αφιλόξενους, μα σίγουρα θαυμαστούς ορίζοντες. Μακρινούς ή κοντινούς, "εσωτερικούς" κι εξωτερικούς. Μεταφέρουμε εδώ κι επιλεγμένα κείμενα, δικά μας κι όχι μόνο, από το παλιό μπλογκ. Το "παλιό μας σπίτι" θα συνεχίζει να μας φιλοξενεί και αυτό και να αποτελεί σημείο αναφοράς και για καινούργιες εδώ αναρτήσεις μας.
Η
υπέρβαση των ανθρώπινων όντων προς ανώτερα (κι άρα ποιοτικότερα) επίπεδα ύπαρξης αποτελεί, όπως το βλέπουμε εμείς, αποτέλεσμα των ιδιοτήτων εκείνων που συνιστούν το μεγαλείο του ανθρώπου: Απλότητα, Ανεξαρτησία Αντίληψης, Αμφισβήτηση των συλλογικά αποδεκτών καταστάσεων και παραστάσεων, Περιέργεια, Φαντασία, Εκστατική διαίσθηση, Εκστατικός Θαυμασμός. Κι εμείς σκοπεύουμε στο νέο εγχείρημά μας να αδράξουμε κι αυτές τις ποιότητες που διαμορφώνουν κι ανάλογες διαδρομές κι αφηγούνται ιστορίες για "περιοχές μυθικές ή απαγορευμένες" .
(Ποιοι άραγε ορίζουν τι είναι μύθος ή απαγορευμένο ή απρόσιτο για τις μάζες και πόσοι ακόμη κι αυτοαποκαλούμενοι ή θεωρούμενοι ως "επαναστάτες" ενστερνίζονται αυτές τις οδηγίες;)
Κάτι μέσα μας μάς τρώει να αιωρηθούμε πάνω απ'όλη την ακαμψία και στατικότητα και πάνω απ'όλες τις παρανοήσεις του κόσμου, χαράσσοντας ρότα για τη λεωφόρο των...άστρων! Κάνοντας και μια απαραίτητη στάση στο "Μπαράκι στην Άκρη του Γαλαξία", ωθούμενοι από μια αρχέγονη μέθη, για να γευτούμε παράξενα ελιξίρια, μεθυστικά κοκτέηλ αστρικής σκόνης, κοσμικής ακτινοβολίας και φλεγόμενα υπολείμματα αστρικών (κι όχι μόνο) συστημάτων, με παγάκια από την ουρά αλητήριων αστεροειδών.
Και για να καταφέρουμε αυτά κι ακόμη περισσότερα, πρέπει να αφήσουμε τη...βαρύτητα πίσω μας. Χωρίς να ξεχάσουμε να πατάμε και γερά στο έδαφος!

Bρίσκεστε σε "no Gravity Zone" λοιπόν! Γιατί είμαστε ονειροπόλοι και με αιτία:

ΟΝΕΙΡΟΠΟΛΟΙ (του ανιχνευτή)



Ονειροπόλος είναι αυτός που μπορεί να βρει τον δρόμο του μόνο στο φως του φεγγαριού. Τιμωρία του είναι ότι βλέπει το ξημέρωμα πριν τον υπόλοιπο κόσμο. - ΟΣΚΑΡ ΟΥΑΪΛΝΤ

Αυτή είναι και η κατάρα του! Η πιο γλυκιά και πικρή συνάμα, η πιο αποκηρυγμένη και γι'αυτό ανεκτίμητης αξίας, η πιο επικίνδυνη και γι'αυτό άξια μόνο για όσους αντέχουν να τη βαστάξουν, η πιο μαγική και συνάμα απαιτητική, η πιο δύσκολη να περιγραφεί με τη συνηθισμένη μορφή ανθρώπινης έκφρασης, κατάρα του κόσμου ετούτου.
Αλλά τι θα'τανε ο κόσμος χωρίς τους "καταραμένους" του; Αν όχι καταδικασμένος, από πολύ παλιά, σε έλλειψη οξυγόνου και σε πλήρη μαρασμό;

Ονειροπόλοι είναι αυτοί που, με τις (μυστηριώδεις για την κοινή λογική) ενοράσεις και τα όνειρά τους και τη διάθεσή τους να γυρέψουν την εκπλήρωσή τους, επιτρέπουν ακόμα στη γη να γυρνάει!
Oνειροπόλοι είναι αυτοί που βλέπουν όσα οι πιο πολλοί αδυνατούν ή αρνούνται να δουν, γιατί δεν μπορούν να εγκαταλείψουν τη βολή του δοσμένου, καθιερωμένου πλαισίου. Αυτοί που ανακαλύπτουν τις εικόνες πίσω από τις εικόνες ή ανοίγουν το δρόμο προς νέους κόσμους εκεί όπου οι παλιοί αργοπεθαίνουν και σβήνουν.
Αλλά αυτό έχει πάντα τίμημα και τις περισσότερες φορές πολύ σκληρό.
Ονειροπόλοι είναι κι αυτοί που συχνά οδηγούνται στο γλυκόπικρο καταφύγιο της μοναξιάς και στην τρέλα που επίσης συχνά συνοδεύει την "ιερή μέθη" τους. Αυτοί που, διόλου σπάνια, συντρίβονται κάτω από όλη την κακότητα, τη μικροψυχία και το φθόνο που ξεχειλίζει στον κόσμο.
Αλλά και αυτοί οι οποίοι σαν τους τρελούς αλήτες που σέρνονται από μια πλανεύτρα εσωτερική μούσα: "ποθούν τα πάντα ταυτόχρονα, αυτοί που ποτέ δε χασμουριούνται ή λένε έστω και μία κοινοτοπία, αλλά που καίγονται σαν τα μυθικά κίτρινα ρωμαϊκά κεριά, που σκάνε σαν πυροτεχνήματα ανάμεσα στα αστέρια κι από μέσα τους ξεπηδά το μπλε φως της καρδιάς τους, κι όσοι τους βλέπουν κάνουν: Αααα!!!! με θαυμασμό' (να θυμηθούμε και τον Τζακ Κέρουακ στο βιβλίο του "on the road")

Και αυτό που κάνει τη διαφορά είναι ότι... " ο ταξιδιώτης παίρνει μονάχα ένα δρόμο. Ο ονειροπόλος τους παίρνει όλους. "(Julos Beaucarne)

Τετάρτη, 10 Σεπτεμβρίου 2014

Οι πόρνες της "προόδου"


Τα "παραμύθια" οδηγούν στην αλήθεια! Και οι "ειδικοί" των κλειδοκράτορων της "στρούγκας" επιστρατεύονται για να διασφαλίσουν πως αυτά ποτέ δεν θα παρθούν στα σοβαρά.

Κι όλοι οι υποτακτικοί της εξαγορασμένης-και, πάμπολλες φορές, μισάνθρωπης-έρευνας και της μυωπικής, "κοντορεβυθούλας" διανόησης, δεξιώνονται σε νερόβραστες εκδηλώσεις, προς τιμή των πεπραγμένων και ειπωμένων τους, απ'αυτούς που αλέθουν τα πάντα, με αμπελοφιλοσοφικό κύρος και επιστημοσύνη και διαστρέβλωση της πραγματικής επιστήμης, σερβίροντάς τα στο αδαές, ξεζουμισμένο, αποστεωμένο κοινό. Πολιτισμοτεχνολογικά δηλητήρια και επιστημονικά εκτρώματα σε αστραφτερά πακέτα "ανάπτυξης" και "πνευματικότητας".

" Φοβού τους Δαναούς και δώρα φέροντες", είχε σημάνει το συναγερμό από παλιά η Κασσάνδρα. Μα ποιοι να την ακούσουν μες το "μύλο" της εθελοτυφλίας και τότε και τώρα.

Ένοχοι για προδοσία σε βάρος της ανθρωπότητας! Εκείνες οι πόρνες που τα κατεβάζουν χάριν ανταλλαγμάτων καριέρας και κύρους, σε εργαστήρια διαστρέβλωσης και αποσιώπησης στοιχείων και σε ακαδημαϊκά μπορντέλα, τους προαγωγούς τους κάνουν διπλά περήφανους. Διότι η περίφημη κοινή γνώμη συνδέει  την έννοια της προόδου με τη μεγαλειώδη εξαπάτηση και την "υψηλή πορνεία"!

Ο Μεσαίωνας ποτέ δεν έληξε. Και οι όποιες λιγοστές αναλαμπές είναι για να τον πεισμώνουν περισσότερο. Και οι όποιες κατακτήσεις της "πλέμπας" ξεπέφτουν, αργά ή γρήγορα, σε εκτάρια πάλι των μεγαλογαιοκτημόνων.

Κι όσοι απεχθάνονται την πορνεία, ζευγαρώνοντας το τάλαντο με το καθήκον; Σ'αυτούς που πρωτοπορούν με φάρο στην πορεία τους το φως της αλήθειας, την έντιμη έρευνα, τον ασυμβίβαστο οραματισμό, την πραγματική επιστήμη, την ανακάλυψη των νόμων που διέπουν τη φύση (και τη φύση του ανθρώπου), το συλλογικό όφελος; Απλώς, τους ανταμείβουν μ'ένα καταιγισμό φτυαριών λάσπης, τους υπόσχονται σκοτεινά κελιά ως φίμωτρο, τους τάζουν μια σφαίρα στον κρόταφο ή ένα απρόσμενο σε βάρος τους ατύχημα.

Και δυο λόγια για τους άμεσα ενδιαφερόμενους (ή αδιάφορους και σε μόνιμη κλινική καταστολή) σχετικά με όλα αυτά: για τους ανθρώπινους πληθυσμούς, τους οποίους άγει η "πρόοδος" και φέρει ο "εκσυγχρονισμός" και όλοι οι μηχανισμοί τους.
Κάθε άνθρωπος, είτε το ξέρει είτε όχι, αποτελεί ένα ολόκληρο σύμπαν, δομημένος με τα ίδια υλικά τα οποία συγκροτούν και το ίδιο το σύμπαν. Ένας μικρόκοσμος που καθρεφτίζει τον μακρόκοσμο μέσα στον οποίο υπάρχει. Σύμπαν= συν+πάντα: δηλ. τα πάντα και περισσότερο απ'αυτά!
Κι αυτά που ενώνουν τους ανθρώπους είναι κι αυτά που τους χωρίζουν.

Mainstream, δημοφιλείς, φοβικές, παράλογες πεποιθήσεις. Αντιλήψεις-γεννήματα μιας κολοσσιαίας κοινωνικής μηχανικής σε ΟΛΕΣ τις πτυχές της ζωής, της σκέψης, της καθημερινότητας. Ιδεολογίες που στριμώχνουν άσχημα σε δόκανα ολοκληρωτισμού και εχθρικότητας. Που συχνά μασκαρεύονται με ελευθεριακούς εξωτερικούς μανδύες, αλλά δεν μπορεί να κρυφτεί η αληθινή τους φύση, τουλάχιστον στα μάτια των στοιχειωδώς έξυπνων ανθρώπων. Βαλτώδη τέλματα απύθμενης βλακείας. Εφαλτήρια που οδηγούν στη σαγήνη της φρίκης και την κτηνωδία.

Αν τα παραπάνω ("ετούτα όλα" κι "Ο κόσμος μας" για να θυμηθούμε και δυο ποιήματα του ανιχνευτή, που προσπαθεί να περιγράψει με το δικό του τρόπο την τραγική κατάσταση) εξακολουθούν να μένουν ως έχουν, αλλάζοντας μορφές και ορισμούς αλλά με αναλλοίωτο τον πυρήνα τους, τότε αυτό με μια επιεική λέξη σημαίνει:

Στατικότητα.

Και με δυο άλλες λέξεις, που δε χαρίζονται ούτε στο ελάχιστο σε κάθε βολική αυταπάτη:

Αντιεξέλιξη (κι) Αφανισμός!
 

Ο Ένοικος...


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου