Χωρίς Βαρύτητα!

ΤΟ " nο Gravity Zone" αποτελεί το παιδί του ιστότοπου γνωστού ως "ενάντια στην επιπεδούπολη" (antidras.blogspot.gr). Με ορμητήριο αυτό το χώρο, ανοίγουμε τα φτερά μας για πτήσεις προς θαυμαστούς, παράξενους, φιλόξενους κι αφιλόξενους, μα σίγουρα θαυμαστούς ορίζοντες. Μακρινούς ή κοντινούς, "εσωτερικούς" κι εξωτερικούς. Μεταφέρουμε εδώ κι επιλεγμένα κείμενα, δικά μας κι όχι μόνο, από το παλιό μπλογκ. Το "παλιό μας σπίτι" θα συνεχίζει να μας φιλοξενεί και αυτό και να αποτελεί σημείο αναφοράς και για καινούργιες εδώ αναρτήσεις μας.
Η αλληλεγγύη μεταξύ των ανθρώπινων όντων αποτελεί, όπως το βλέπουμε εμείς, αποτέλεσμα των ιδιοτήτων εκείνων που συνιστούν το μεγαλείο του ανθρώπου: Απλότητα, Ανεξαρτησία Αντίληψης, Αμφισβήτηση των συλλογικά αποδεκτών καταστάσεων και παραστάσεων, Περιέργεια, Φαντασία, Εκστατική διαίσθηση, Εκστατικός Θαυμασμός. Κι εμείς σκοπεύουμε στο νέο εγχείρημά μας να αδράξουμε κι αυτές τις ποιότητες που διαμορφώνουν κι ανάλογες διαδρομές κι αφηγούνται ιστορίες για "περιοχές μυθικές ή απαγορευμένες"(ποιοι άραγε ορίζουν τι είναι μύθος ή απαγορευμένο ή απρόσιτο για τις μάζες και πόσοι ακόμη κι αυτοαποκαλούμενοι ή θεωρούμενοι ως "επαναστάτες" ενστερνίζονται αυτές τις οδηγίες;). Κάτι μέσα μας μάς τρώει να αιωρηθούμε πάνω απ'όλη την ακαμψία και στατικότητα και πάνω απ'όλες τις παρανοήσεις του κόσμου, χαράσσοντας ρότα για τη λεωφόρο των...άστρων! Κάνοντας και μια απαραίτητη στάση στο "Μπαράκι στην Άκρη του Γαλαξία", ωθούμενοι από μια αρχέγονη μέθη, για να γευτούμε παράξενα ελιξίρια, μεθυστικά κοκτέηλ αστρικής σκόνης, κοσμικής ακτινοβολίας και φλεγόμενα υπολείμματα αστρικών (κι όχι μόνο) συστημάτων, με παγάκια από την ουρά αλητήριων αστεροειδών.
Και για να καταφέρουμε αυτά κι ακόμη περισσότερα, πρέπει να αφήσουμε τη...βαρύτητα πίσω μας. Χωρίς να ξεχάσουμε να πατάμε και γερά στο έδαφος!

Bρίσκεστε σε "no Gravity Zone" λοιπόν! Γιατί είμαστε ονειροπόλοι και με αιτία!

Τετάρτη, 15 Οκτωβρίου 2014

Σκέψου! Πού θες να ανήκεις;



 Aπό τα αγαπημένα μας βίντεο!

Σκέψου:
Aν σώνει και καλά θες να ανήκεις κάπου, τότε φρόντισε να ανήκες πρώτα απ'όλα στον...εαυτό σου!
Αν ξέρεις ποιος είναι αυτός πραγματικά...
Ειδεμή, το να τον ανακαλύψεις και να αδράξεις όλες τις θαυμαστές πτυχές του και τις δυνατότητες που έχει να σου προσφέρει, ίσως να αποτελεί κι έναν ουσιαστικό σκοπό. Σκοπό ζωής!

Όσο για την "πραγματικότητα" που σου επιβάλλουν ή σου τάζουν;
Σπάσ'την! - " Σπάσε την πραγματικότητα!"
Και στήσε τη δικιά σου!
  "Έχεις τα πινέλα, έχεις τα χρώματα, ζωγράφισε τον παράδεισο και μπες μέσα"... ΝΙΚΟΣ ΚΑΖΑΝΤΖΑΚΗΣ

Κι ας θυμηθούμε κι ένα παλιότερο κείμενό μου:


Oι λύσεις που επηρεάζουν μεταμορφωτικά ακόμη κι ολάκερο τον κόσμο, τόσο σε πνευματικό, επιστημονικό, όσο και σε κοινωνικο-πολιτικό πεδίο, ξεκινούν από το άτομο. Όχι από την ομάδα, άσχετα αν αυτή διαπνέεται κι εμπνέεται από ιδέες ατομικές (ή κάποια ιδέα ατομική), τις οποίες και οφείλει να εξελίσσει και να χρησιμοποιεί προς όφελος των μελών που την απαρτίζουν. Η ανεξαρτησία της ατομικότητας επενδύει με ενσυνειδησία και πραγματική υπευθυνότητα μια συλλογικότητα, δεν την αναιρεί ή καταργεί. Όπως έμμεσα αφήνουν να εννοηθεί (όταν δεν αντιδρούν βίαια σε βάρος της ατομικής διαφοροποίησης και διαφορετικότητας) οι στρατευμένοι δημαγωγοί κι επαγγελματίες καθοδηγητές. Ώστε τα μέλη μιας συλλογικότητας να μαρκαριστούν σαν ιδιόκτητα μοσχάρια και ν'αποτελέσουν μια αγελαία ιλαροτραγωδία. Ο καθένας, σε όποια συλλογικότητα κι αν επιλέξει να συμμετέχει (ΠΡΟΣΟΧΗ: όχι "να ανήκει", μόνο το κορμί μας μάς ανήκει κι αυτό όχι προς βάρβαρη μεταχείριση ή εκμετάλλευση), είναι ζωτικό να μην ξεχνά.
Να διαφυλάττει ως κόρη οφθαλμού (ώστε "να έχει μάτια για να βλέπει" ό,τι συμβαίνει γύρω και μέσα του κι άρα τον αφορά) την ακεραιότητά του. Και να ενισχύει ένα από τα πιο στρατηγικά οχυρά της υπόστασής του, τη φαντασία του.
 Αν διαπιστώσεις ότι η συλλογικότητα δεν ευνοεί και δεν επιθυμεί την ύπαρξη των παραπάνω, τότε δεν έχεις παρά να αναγνωρίσεις τη λανθασμένη επιλογή, να μάθεις απ'αυτή χωρίς να πτοηθείς και να τραβήξεις το δρόμο σου, μακριά από το λάθος που απομυζεί την ενέργειά σου (και η Ενέργεια κινεί τα πάντα στον κόσμο) και σε αποστεώνει ψυχικά και πνευματικά.

Σαφώς και υπάρχουν καλοί και σοφοί οδηγοί, αλλά και ο καλύτερος απ'αυτούς, όσα ερεθίσματα κι αν σου προσφέρει, είναι τυφλός μέσα στο μονοπάτι που αναλογεί μόνο σ'εσένα. Που αξιοποιώντας το απόθεμα από το μάθος και την αποκτούμενη εμπειρία, γίνεσαι πια ο υπεύθυνος και συνάμα ο δάσκαλος για τον εαυτό σου. Κι αυτό σημαίνει απελευθέρωση της καρδιάς!

Όσο για τις θεωρίες που φλερτάρουν ύπουλα με το δογματισμό; Μέσα σε μια φυσική πραγματικότητα (και ιστορική) ρευστή και διαρκώς εξελισσόμενη, αυτές μοιάζουν με ανάξιες αυθαιρεσίες και κακόγουστες συχνά φάρσες.

" Κάποιες ιδέες προς επεξεργασία (ατομικότητα σε συνέργεια με τη συλλογικότητα)...

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου