Χωρίς Βαρύτητα!

ΤΟ " nο Gravity Zone" αποτελεί το παιδί του ιστότοπου γνωστού ως "ενάντια στην επιπεδούπολη" (antidras.blogspot.gr). Με ορμητήριο αυτό το χώρο, ανοίγουμε τα φτερά μας για πτήσεις προς θαυμαστούς, παράξενους, φιλόξενους κι αφιλόξενους, μα σίγουρα θαυμαστούς ορίζοντες. Μακρινούς ή κοντινούς, "εσωτερικούς" κι εξωτερικούς. Μεταφέρουμε εδώ κι επιλεγμένα κείμενα, δικά μας κι όχι μόνο, από το παλιό μπλογκ. Το "παλιό μας σπίτι" θα συνεχίζει να μας φιλοξενεί και αυτό και να αποτελεί σημείο αναφοράς και για καινούργιες εδώ αναρτήσεις μας.
Η αλληλεγγύη μεταξύ των ανθρώπινων όντων αποτελεί, όπως το βλέπουμε εμείς, αποτέλεσμα των ιδιοτήτων εκείνων που συνιστούν το μεγαλείο του ανθρώπου: Απλότητα, Ανεξαρτησία Αντίληψης, Αμφισβήτηση των συλλογικά αποδεκτών καταστάσεων και παραστάσεων, Περιέργεια, Φαντασία, Εκστατική διαίσθηση, Εκστατικός Θαυμασμός. Κι εμείς σκοπεύουμε στο νέο εγχείρημά μας να αδράξουμε κι αυτές τις ποιότητες που διαμορφώνουν κι ανάλογες διαδρομές κι αφηγούνται ιστορίες για "περιοχές μυθικές ή απαγορευμένες"(ποιοι άραγε ορίζουν τι είναι μύθος ή απαγορευμένο ή απρόσιτο για τις μάζες και πόσοι ακόμη κι αυτοαποκαλούμενοι ή θεωρούμενοι ως "επαναστάτες" ενστερνίζονται αυτές τις οδηγίες;). Κάτι μέσα μας μάς τρώει να αιωρηθούμε πάνω απ'όλη την ακαμψία και στατικότητα και πάνω απ'όλες τις παρανοήσεις του κόσμου, χαράσσοντας ρότα για τη λεωφόρο των...άστρων! Κάνοντας και μια απαραίτητη στάση στο "Μπαράκι στην Άκρη του Γαλαξία", ωθούμενοι από μια αρχέγονη μέθη, για να γευτούμε παράξενα ελιξίρια, μεθυστικά κοκτέηλ αστρικής σκόνης, κοσμικής ακτινοβολίας και φλεγόμενα υπολείμματα αστρικών (κι όχι μόνο) συστημάτων, με παγάκια από την ουρά αλητήριων αστεροειδών.
Και για να καταφέρουμε αυτά κι ακόμη περισσότερα, πρέπει να αφήσουμε τη...βαρύτητα πίσω μας. Χωρίς να ξεχάσουμε να πατάμε και γερά στο έδαφος!

Bρίσκεστε σε "no Gravity Zone" λοιπόν! Γιατί είμαστε ονειροπόλοι και με αιτία!

Τετάρτη, 22 Ιουλίου 2015

Νοήματα μέσα σε νοήματα...




Ίσως η Ύπαρξη να είναι τελικά ακατανόητα περίπλοκη.
Και ίσως η συνειδητότητα του ανθρώπου στο "κανονικό" της στάδιο και οι συνηθισμένες συναισθηματικές αντιδράσεις με τις συνηθισμένες τους εκρήξεις και την παντελή απουσία νηφάλιας κατανόησης των πραγμάτων, ίσως αυτά με τους περιορισμούς και τις στενωπούς που μεταφέρουν να προσβάλλουν την ίδια την Ύπαρξη! Την απειροσύνη της, τα θαύματα, τα μυστήριά της που μας περιβάλλουν και μας συντροφεύουν κάθε στιγμή, είτε το ξέρουμε είτε το αγνοούμε.

Περιστρεφόμενες δίνες μέσα σε δίνες. Όπου η αναζήτηση νοήματος, που μπορεί να αποδοθεί με λεκτικούς ορισμούς, μοιάζει ίσως με αναζήτηση σβησμένου σπίρτου μέσα σε αλλεπάλληλους σωρούς από άχυρα...
Ίσως θα ήταν πιο εύστοχο να μιλούσαμε για πολλά νοήματα, για αλήθειες πολυπρόσωπες που μπορούν να ιδωθούν με άπειρους τρόπους, για νέες "οπτικές" όχι μέσω των οφθαλμών ή της συνηθισμένης ακατάπαυστα φλύαρης ροής των σκέψεων.
Ίσως θα ήταν πιο συμβατό με την εξέλιξή μας, και για την αέναη ολοκλήρωσή μας, να μιλούσαμε για ένα είδος συνειδητότητας όπου όλες οι μνήμες και οι καταγραφές είναι στη διάθεσή μας και όπου τίποτε δεν φαντάζει πια μη προσβάσιμο και έξω από το φάσμα των δυνατοτήτων μας. Όπου τίποτε δεν μοιάζει συνηθισμένο ή άνεϋ νοήματος, όπου τα πάντα ακτινοβολούν σαν ολογραφικά κομμάτια που το καθένα εμπεριέχει το "Όλον". Τη μεγάλη αρχική εικόνα που ο κατακερματισμός της δεν αναιρεί την ολότητά της.
Ένα μεγάλο νόημα το οποίο ίσως και να μην έχει...νόημα καθώς ο αναζητητής (ή ο "πολεμιστής") προσεγγίζει περιοχές αιώνια ρευστές (σαν τον ίδιο), "εδάφη" που δεν μπορούν να γίνουν κατανοητά και να περιγραφούν (το..."απερίγραπτο") με γλωσσικούς ανθρώπινους όρους. Όσο "αυξημένη" και διεισδυτική μπορεί να φτάσει να είναι μια ανθρώπινη διάνοια...
Αυτή όμως η απόπειρα προσέγγισης και "χαρτογράφησης" του Αγνώστου, ακόμη και "αυτού που δεν μπορεί ποτέ να γίνει γνωστό", είναι που αποδεικνύει το υπερβατικό μεγαλείο του ανθρώπινου όντος! Που τελικά δίνει ένα ιδιαίτερο, μαγικό νόημα στην επίγεια πορεία του! Και ίσως και σε ό,τι ακολουθεί μετά τη διάλυση της χονδροειδούς ύλης αλλά όχι και την απώλεια της συσσωρευμένης και μη αλόγιστα σπαταλημένης Ενέργειάς της...

Μια εκστατική διαίσθηση είναι ίσως μια απόπειρα ευθυγράμμισης με τη βαθύτερη φύση του ανθρώπου. Ή τις βαθύτερες, αέναα ρευστές, σφύζουσες από μαγεία, στρώσεις της.

ανιχνευτής


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου