Χωρίς Βαρύτητα!

ΤΟ " nο Gravity Zone" αποτελεί το παιδί του ιστότοπου γνωστού ως "ενάντια στην επιπεδούπολη" (antidras.blogspot.gr). Με ορμητήριο αυτό το χώρο, ανοίγουμε τα φτερά μας για πτήσεις προς θαυμαστούς, παράξενους, φιλόξενους κι αφιλόξενους, μα σίγουρα θαυμαστούς ορίζοντες. Μακρινούς ή κοντινούς, "εσωτερικούς" κι εξωτερικούς. Μεταφέρουμε εδώ κι επιλεγμένα κείμενα, δικά μας κι όχι μόνο, από το παλιό μπλογκ. Το "παλιό μας σπίτι" θα συνεχίζει να μας φιλοξενεί και αυτό και να αποτελεί σημείο αναφοράς και για καινούργιες εδώ αναρτήσεις μας.
Η
υπέρβαση των ανθρώπινων όντων προς ανώτερα (κι άρα ποιοτικότερα) επίπεδα ύπαρξης αποτελεί, όπως το βλέπουμε εμείς, αποτέλεσμα των ιδιοτήτων εκείνων που συνιστούν το μεγαλείο του ανθρώπου: Απλότητα, Ανεξαρτησία Αντίληψης, Αμφισβήτηση των συλλογικά αποδεκτών καταστάσεων και παραστάσεων, Περιέργεια, Φαντασία, Εκστατική διαίσθηση, Εκστατικός Θαυμασμός. Κι εμείς σκοπεύουμε στο νέο εγχείρημά μας να αδράξουμε κι αυτές τις ποιότητες που διαμορφώνουν κι ανάλογες διαδρομές κι αφηγούνται ιστορίες για "περιοχές μυθικές ή απαγορευμένες" .
(Ποιοι άραγε ορίζουν τι είναι μύθος ή απαγορευμένο ή απρόσιτο για τις μάζες και πόσοι ακόμη κι αυτοαποκαλούμενοι ή θεωρούμενοι ως "επαναστάτες" ενστερνίζονται αυτές τις οδηγίες;)
Κάτι μέσα μας μάς τρώει να αιωρηθούμε πάνω απ'όλη την ακαμψία και στατικότητα και πάνω απ'όλες τις παρανοήσεις του κόσμου, χαράσσοντας ρότα για τη λεωφόρο των...άστρων! Κάνοντας και μια απαραίτητη στάση στο "Μπαράκι στην Άκρη του Γαλαξία", ωθούμενοι από μια αρχέγονη μέθη, για να γευτούμε παράξενα ελιξίρια, μεθυστικά κοκτέηλ αστρικής σκόνης, κοσμικής ακτινοβολίας και φλεγόμενα υπολείμματα αστρικών (κι όχι μόνο) συστημάτων, με παγάκια από την ουρά αλητήριων αστεροειδών.
Και για να καταφέρουμε αυτά κι ακόμη περισσότερα, πρέπει να αφήσουμε τη...βαρύτητα πίσω μας. Χωρίς να ξεχάσουμε να πατάμε και γερά στο έδαφος!

Bρίσκεστε σε "no Gravity Zone" λοιπόν! Γιατί είμαστε ονειροπόλοι και με αιτία:

ΟΝΕΙΡΟΠΟΛΟΙ (του ανιχνευτή)



Ονειροπόλος είναι αυτός που μπορεί να βρει τον δρόμο του μόνο στο φως του φεγγαριού. Τιμωρία του είναι ότι βλέπει το ξημέρωμα πριν τον υπόλοιπο κόσμο. - ΟΣΚΑΡ ΟΥΑΪΛΝΤ

Αυτή είναι και η κατάρα του! Η πιο γλυκιά και πικρή συνάμα, η πιο αποκηρυγμένη και γι'αυτό ανεκτίμητης αξίας, η πιο επικίνδυνη και γι'αυτό άξια μόνο για όσους αντέχουν να τη βαστάξουν, η πιο μαγική και συνάμα απαιτητική, η πιο δύσκολη να περιγραφεί με τη συνηθισμένη μορφή ανθρώπινης έκφρασης, κατάρα του κόσμου ετούτου.
Αλλά τι θα'τανε ο κόσμος χωρίς τους "καταραμένους" του; Αν όχι καταδικασμένος, από πολύ παλιά, σε έλλειψη οξυγόνου και σε πλήρη μαρασμό;

Ονειροπόλοι είναι αυτοί που, με τις (μυστηριώδεις για την κοινή λογική) ενοράσεις και τα όνειρά τους και τη διάθεσή τους να γυρέψουν την εκπλήρωσή τους, επιτρέπουν ακόμα στη γη να γυρνάει!
Oνειροπόλοι είναι αυτοί που βλέπουν όσα οι πιο πολλοί αδυνατούν ή αρνούνται να δουν, γιατί δεν μπορούν να εγκαταλείψουν τη βολή του δοσμένου, καθιερωμένου πλαισίου. Αυτοί που ανακαλύπτουν τις εικόνες πίσω από τις εικόνες ή ανοίγουν το δρόμο προς νέους κόσμους εκεί όπου οι παλιοί αργοπεθαίνουν και σβήνουν.
Αλλά αυτό έχει πάντα τίμημα και τις περισσότερες φορές πολύ σκληρό.
Ονειροπόλοι είναι κι αυτοί που συχνά οδηγούνται στο γλυκόπικρο καταφύγιο της μοναξιάς και στην τρέλα που επίσης συχνά συνοδεύει την "ιερή μέθη" τους. Αυτοί που, διόλου σπάνια, συντρίβονται κάτω από όλη την κακότητα, τη μικροψυχία και το φθόνο που ξεχειλίζει στον κόσμο.
Αλλά και αυτοί οι οποίοι σαν τους τρελούς αλήτες που σέρνονται από μια πλανεύτρα εσωτερική μούσα: "ποθούν τα πάντα ταυτόχρονα, αυτοί που ποτέ δε χασμουριούνται ή λένε έστω και μία κοινοτοπία, αλλά που καίγονται σαν τα μυθικά κίτρινα ρωμαϊκά κεριά, που σκάνε σαν πυροτεχνήματα ανάμεσα στα αστέρια κι από μέσα τους ξεπηδά το μπλε φως της καρδιάς τους, κι όσοι τους βλέπουν κάνουν: Αααα!!!! με θαυμασμό' (να θυμηθούμε και τον Τζακ Κέρουακ στο βιβλίο του "on the road")

Και αυτό που κάνει τη διαφορά είναι ότι... " ο ταξιδιώτης παίρνει μονάχα ένα δρόμο. Ο ονειροπόλος τους παίρνει όλους. "(Julos Beaucarne)

Κυριακή, 12 Ιουλίου 2015

ΒΙΒΛΙΟΠΡΟΤΑΣΗ: "ΠΑΡΑ ΦΥΣΗ - ΠΩΣ Η ΔΙΑΤΡΟΦΗ ΚΑΙ Η ΑΝΑΤΡΟΦΗ ΕΓΙΝΑΝ ΔΙΑΣΤΡΟΦΗ"

Η μεγαλύτερη ύβρις είναι τα πλαίσια με τα οποία έχει στηθεί και λειτουργεί το σύγχρονο μοντέλο ζωής του όλο και πιο ανίσχυρου να τη διαχειριστεί αστού με έναν σύμφωνο με τη φύση και την ορθή λογική τρόπο. Το αφύσικο έγινε φυσιολογικό και το φυσιολογικό όλο και πιο ποινικοποιημένο και απαγορευμένο.


Aς αφήσουμε λοιπόν για λίγο τις καταιγιστικές πολιτικές εξελίξεις που αφορούν την Ελλάδα και όχι μόνο κι ας επιστρέψουμε και σε άλλα πολύ σημαντικά ζητήματα, σε βαθμό επιβίωσης του παγιδευμένου ανθρώπου σε μια χημική, επικίνδυνα τοξική, μεταλλαγμένη πραγματικότητα. Ζητήματα-κλειδιά για την ομαλή συνέχεια του ίδιου του ανθρώπινου είδους σε (δυσ)αρμονία με μια όλο και περισσότερο δυστυχώς διαταραγμένη φύση και τροφική αλυσίδα που καθορίζεται άμεσα τόσο από την ισορροπία της φύσης και των οικοσυστημάτων όσο και την ανθρώπινη σε αυτήν παρέμβαση. Τι συμβαίνει λοιπόν όταν η διατροφή γίνεται "διαστροφή" και μια κατάσταση "παρά φύση"; Μήπως ο άνθρωπος αλλάζει δραματικά, μεταλάσσεται σε ένα εξαρτημένο από χημικά δηλητήρια κι εξασθενημένο oν; Όταν οι ψυχοπαθητικές και με μαφιόζικη νοοτροπία και πρακτικές πολυεθνικές εταιρείες αλώσουν πλήρως το νομικά πλαίσια και τις συνθήκες που καθορίζουν τις διατροφικές συνθήκες κι άρα την υγεία και ψυχοσωματική ισορροπία των ανθρώπινων πληθυσμών, τότε η ανθρωπότητα θα έχει ολο και πιο μικρή σχέση με τον λεγόμενο "homo sapiens"! Και θα θυμίζει εκφυλισμένους και σε αποσύνθεση ζωντανούς νεκρούς ενός δυστοπικού σεναρίου αρρωστημένης φαντασίας (που τη βιώνουμε στο πετσί μας σε όλες πια τις πτυχές και διαστάσεις της ζωής μας) και εξαγορασμένης επιστήμης...

Με αυτούς τουςπροβληματισμούς προτείνουμε ένα πάρα πολύ ενδιαφέρον και χρήσιμο για τις αποκαλυπτικές πληροφορίες του βιβλίο:
"ΠΑΡΑ ΦΥΣΗ - ΠΩΣ Η ΔΙΑΤΡΟΦΗ ΚΑΙ Η ΑΝΑΤΡΟΦΗ ΕΓΙΝΑΝ ΔΙΑΣΤΡΟΦΗ", εκδόσεις ETRA, του Πέτρου Αργυρίου, ενός αντικομφορμιστή συγγραφέα και πληθωρικού σε ενδιαφέροντα και παραγωγή πολύπτυχου συγγραφικού έργου.

Από το συγκεκριμένο εξαιρετικό του βιβλίο:

- Εσείς πόση ροζ γλίτσα έχετε φάει;
- Γιατί φωσφορίζει το βοδινό στο ψυγείο σας;
- Τι δουλειά έχει ο σκαθαροζούμης σε σκόνες γάλακτος και στα αλλαντικά σας;
- Πόση ιπποδύναμη έχει το κρέας σας;
- Γιατί αυτοί που τρώνε πειραματόζωα εν αγνοία τους δεν γίνονται ερευνητές;
- Πόσο συχνά λαχταράτε να φάτε μια νόστιμη τροφική δηλητηρίαση;
- Γιατί το λιθρίνι που παραγγείλατε σας βγήκε πλακολεπιδόψαρο;
- Τι έχουν τα καρπούζια και σκάνε;
- Ποια ήταν η μυστική συνταγή της Coca Cola;
- Πότε θα πούμε το νερό νεράκι;
- Θα τρώγατε εκκρίσεις βακτηρίων;
- Φρέσκο γάλα 10 ημερών;
- Θα τρώγατε γιαούρτι περιβαλλοντικό επικίνδυνο;
- Θα τρώγατε μετα-ληγμένα;
- Ποιος έβαλε μεταλλαγμένα μικρόβια στο πιάτο του παιδιού σας;
- Πόσα κιλά λάδι του φιδιού αγοράζετε εν αγνοία σας κάθε μέρα;
- Τι κοινό έχει ο James Bond και η χημική βιομηχανία;
- Τι σκεφτόταν ο λύκος ο κακός όταν προσέλαβε τον ψεύτη βοσκό;
- Τι σχέση έχει ο Doctor WHO με τη γρίπη των χοίρων;
- Ποια ολόσωμα προφυλακτικά θα φορεθούν φέτος;
- Είναι το γαλλικό φιλί καρκινογόνο;
- Ποιοι μας ταΐζουν κουτόχορτο και ποια είναι η μέγιστη επιτρεπτή δόση του;
- Μήπως τελικά είμαστε ότι τρώμε;
- Μήπως έχουμε γίνει όλοι λιγάκι "Παρά Φύση";"
"Παρά Φύση": Το νέο βιβλίο του διακεκριμένου αναλυτή Πέτρου Αργυρίου που απαντά σε κρίσιμες απορίες που δεν γνωρίζατε ότι είχατε. (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)

Και να επισημάνουμε και κάτι τελευταίο, που έχει την ιδιαίτερη (προδοτική) σημασία του: Η εισαγωγή των γενετικά τροποποιημένων οργανισμών, κοινώς μεταλλαγμένων, στην Ε.Ε. και η χώρα (ποια να είναι άραγε;) που σχεδόν πρωτοστατεί στο καλωσόρισμα και εγκατάστασή τους στα ευρωπαϊκά εδάφη...

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου