Χωρίς Βαρύτητα!

ΤΟ " nο Gravity Zone" αποτελεί το παιδί του ιστότοπου γνωστού ως "ενάντια στην επιπεδούπολη" (antidras.blogspot.gr). Με ορμητήριο αυτό το χώρο, ανοίγουμε τα φτερά μας για πτήσεις προς θαυμαστούς, παράξενους, φιλόξενους κι αφιλόξενους, μα σίγουρα θαυμαστούς ορίζοντες. Μακρινούς ή κοντινούς, "εσωτερικούς" κι εξωτερικούς. Μεταφέρουμε εδώ κι επιλεγμένα κείμενα, δικά μας κι όχι μόνο, από το παλιό μπλογκ. Το "παλιό μας σπίτι" θα συνεχίζει να μας φιλοξενεί και αυτό και να αποτελεί σημείο αναφοράς και για καινούργιες εδώ αναρτήσεις μας.
Η αλληλεγγύη μεταξύ των ανθρώπινων όντων αποτελεί, όπως το βλέπουμε εμείς, αποτέλεσμα των ιδιοτήτων εκείνων που συνιστούν το μεγαλείο του ανθρώπου: Απλότητα, Ανεξαρτησία Αντίληψης, Αμφισβήτηση των συλλογικά αποδεκτών καταστάσεων και παραστάσεων, Περιέργεια, Φαντασία, Εκστατική διαίσθηση, Εκστατικός Θαυμασμός. Κι εμείς σκοπεύουμε στο νέο εγχείρημά μας να αδράξουμε κι αυτές τις ποιότητες που διαμορφώνουν κι ανάλογες διαδρομές κι αφηγούνται ιστορίες για "περιοχές μυθικές ή απαγορευμένες"(ποιοι άραγε ορίζουν τι είναι μύθος ή απαγορευμένο ή απρόσιτο για τις μάζες και πόσοι ακόμη κι αυτοαποκαλούμενοι ή θεωρούμενοι ως "επαναστάτες" ενστερνίζονται αυτές τις οδηγίες;). Κάτι μέσα μας μάς τρώει να αιωρηθούμε πάνω απ'όλη την ακαμψία και στατικότητα και πάνω απ'όλες τις παρανοήσεις του κόσμου, χαράσσοντας ρότα για τη λεωφόρο των...άστρων! Κάνοντας και μια απαραίτητη στάση στο "Μπαράκι στην Άκρη του Γαλαξία", ωθούμενοι από μια αρχέγονη μέθη, για να γευτούμε παράξενα ελιξίρια, μεθυστικά κοκτέηλ αστρικής σκόνης, κοσμικής ακτινοβολίας και φλεγόμενα υπολείμματα αστρικών (κι όχι μόνο) συστημάτων, με παγάκια από την ουρά αλητήριων αστεροειδών.
Και για να καταφέρουμε αυτά κι ακόμη περισσότερα, πρέπει να αφήσουμε τη...βαρύτητα πίσω μας. Χωρίς να ξεχάσουμε να πατάμε και γερά στο έδαφος!

Bρίσκεστε σε "no Gravity Zone" λοιπόν! Γιατί είμαστε ονειροπόλοι και με αιτία!

Δευτέρα, 15 Δεκεμβρίου 2014

"ΕΝΑ ΕΓΙΝΑ Μ' ΕΣΕΝΑ ΑΔΕΡΦΕ ΜΟΥ"



Το παραπάνω το είδαμε στο ΒΑΣΙΛΙΑ ΤΗΣ ΜΟΝΑΞΙΑΣ με τίτλο: ΕΝΑ ΕΓΙΝΑ Μ' ΕΣΕΝΑ ΑΔΕΡΦΕ ΜΟΥ
Nα συνεισφέρω κι εγώ με το παρακάτω:


Σήκω πάνω
για μια γνήσια φορά στη ζωή σου
κι ευθυτενής μέχρι το τέλος στήσου
απέναντι σε όσους μέχρι τώρα 
λούφαζες τρεμάμενος, σκυφτός.
Και φώναξε, φώναξε, φώναξε:
" ΟΧΙ ΑΛΛΟ ΠΙΑ! "

Από τα αυτιά πέταξε ωτοασπίδες
κι αγνόησέ τες σα να μην υπάρχουν
κάθε είδους και υποσχέσεων Σειρήνες.
Και σαν λύκος ούρλιαξε στ'ολόγιομο φεγγάρι
μέχρι να ζαρώσει από φόβο κι αυτό:
" ΔΕΝ ΕΙΣΤΕ ΓΙΑ ΜΕΝΑ ΠΙΑ! "

Ύψωσε με τίμια οργή τη γροθιά
μπροστά στων παλιάτσων τις άνομες πράξεις
που τη μάσκα φοράνε του νόμου
που ισχύει όμως για σένα μοναχά
και φώναξε, φώναξε, φώναξε.
Με τη θύμηση όλων των αδικοχαμένων νεκρών.
Και κραύγασε.
Με το αίμα τους στις φλέβες σου τώρα να ρέει.
Και ούρλιαξε!
Με το πάθος των δικαίων.
Με τη σιγουριά των νικητών!
" ΩΣ ΕΔΩ ! "

Και: Ουρλιάζοντας... κι όχι από τρέλα!
ανιχνευτής


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου