«Είναι εύκολο να δείξουμε ότι τα 2,000 περίπου ένζυμα που απαντούν στα
βιολογικά συστήματα δεν θα μπορούσαν να έχουν εξελιχθεί στη γη. Αν
κανείς μετρήσει τον αριθμό των δοκιμαστικών συνδυασμών των αμινοξέων που
χρειάζονται για να δημιουργήσουν τα ένζυμα, η πιθανότητα να προκύψουν
από τυχαία μίξη υπολογίζεται τελικά σε λιγότερο από 1 προς 1040.000.»
(Hoyle, Sir Fred and Chandra Wickramasinghe, «Where microbes boldly
went», New Scientist, vol.91, pp.412-415)
Arno Penzias (βραβείο νόμπελ στη φυσική): Η αστρονομία μάς οδηγεί
στη θέαση ενός σύμπαντος που δημιουργήθηκε από το τίποτα και
διαμορφώθηκε μέσα από μια πολύ λεπτή ισορροπία που επέτρεπε να υπάρχουν
ακριβώς εκείνες οι συνθήκες που χρειάζονταν για τη δημιουργία της ζωής,
ακολουθώντας ένα υποκείμενο –θα μπορούσαμε επίσης να πούμε «υπερφυσικό»-
σχέδιο.
" Παραθέματα από γνωστούς επιστήμονες σχετικά με:
τη θεωρία της εξέλιξης, τον σχεδιασμό στη φύση και τον συμπαντικό νου
(βιολόγοι, παλαιοντολόγοι, φυσικοί, μαθηματικοί κλπ.) "
An honest man, armed with all the knowledge available to us now, could only state that, in some sense, the origin of life appears at the moment to be almost a miracle. So many are the conditions which would have had to have been satisfied to get it going. But this should not be taken to imply that there are good reasons to believe that it could not have started on the earth by a perfectly reasonable sequence of fairly ordinary chemical reactions. The plain fact is that the time available was too long, the many microenvironments on the earth's surface too diverse, the various chemical possibilities too numerous and our own knowledge and imagination too feeble to allow us to be able to unravel exactly how it might or might not have happened such a long time ago, especially as we have no experimental evidence from that era to check our ideas against." (Francis Crick, Life Itself, Its Origin and Nature, 1981, p. 88)
Φράνσις Κρικ (μοριακός βιολόγος, «πατέρας» της δομής του DNA, νόμπελ ιατρικής): Ένας ειλικρινής άνθρωπος, εξοπλισμένος με όλη τη γνώση που έχουμε τώρα, δεν θα μπορούσε παρά να δηλώσει ότι, υπό μία έννοια, η προέλευση της ζωής μοιάζει αυτή τη στιγμή να αποτελεί σχεδόν ένα θαύμα. Τόσο πολλές θα έπρεπε να είναι οι συνθήκες που θα έπρεπε να ικανοποιηθούν ώστε να αρχίσει. Αλλά αυτό δεν υπονοεί ότι υπάρχουν καλοί λόγοι για να πιστεύουμε ότι δεν θα μπορούσε να είχε αρχίσει στη Γη από μια τελείως λογική σειρά κανονικών χημικών αντιδράσεων. Το απλό γεγονός είναι ότι ο χρόνος ήταν τόσο μεγάλος, τα πολλά μικροπεριβάλλοντα στην επιφάνεια της Γης τόσο ποικίλα, οι διάφορες χημικές πιθανότητες τόσο πολυάριθμες και η γνώση μας και η φαντασία μας είναι τόσο αδύναμες, ώστε να μην είμαστε σε θέση να πούμε πώς θα μπορούσε ή δεν θα μπορούσε να είχε συμβεί τόσο μακριά στο παρελθόν, ιδιαίτερα καθότι δεν έχουμε πειραματικά δεδομένα από εκείνη την εποχή για να ελέγξουμε τις ιδέες μας.
"Often a cold shudder has run through me, and I have asked myself whether I may have not devoted myself to a fantasy." (Charles Darwin, The Life and Letters of Charles Darwin, 1887, Vol. 2, p. 229)
Κάρολος Δαρβίνος: Συχνά με έχει διαπεράσει μια ανατριχίλα κι έχω αναρωτηθεί αν αφιέρωσα τη ζωή μου σε μιαν αυταπάτη.
Lavtrup, Saren (γνωστός εξελικτικός βιολόγος, καθηγητής ζωικής φυσιολογίας στο University of Umeε στη Σουηδία, συγγραφέας εγχειριδίων βιολογίας, πρόεδρος της οργάνωσης "Σουηδοί Εξελικτικοί Βιολόγοι"): «Πιστεύω ότι μία μέρα ο Δαρβινικός μύθος θα χαρακτηριστεί ως η μεγαλύτερη απάτη στην ιστορία της επιστήμης.»
(από το βιβλίο του: "Δαρβινισμός: Η διάψευση ενός μύθου", Darwinism: The refutation of a myth, New York: Croom Helm)
..we have proffered a collective tacit acceptance of the story of gradual adaptive change, a story that strengthened and became even more entrenched as the synthesis took hold. We paleontologists have said that the history of life supports that interpretation, all the while really knowing that it does not." (Eldredge, Niles "Time Frames: The Rethinking of Darwinian Evolution and the Theory of Punctuated Equilibria," Simon & Schuster: New York NY, 1985, p. 44)
Eldredge, Niles (παλαιοντολόγος, έφορος στο Τμήμα των Ασπόνδυλων στο Αμερικανικό Μουσείο Φυσικής Ιστορίας, καθηγητής στο City University of New York, συνεργάτης του Stephen Jay Gould και γνωστός εξελικτικός. Δεν αποδέχεται τις θεωρίες της εξελικτικής βιολογίας -που βασίζονται στα γονίδια- ως έγκυρο τρόπο εξήγησης της ανθρώπινης συμπεριφοράς): Παρήχαμε συλλογικά μια σιωπηρή αποδοχή στην αντίληψη της βαθμιαίας αλλαγής και προσαρμογής, μιαν αντίληψη που δυνάμωσε και παγιώθηκε καθώς η σύνθεση λάμβανε χώρα. Εμείς οι παλαιοντολόγοι είπαμε ότι η ιστορία της ζωής υποστηρίζει αυτή την ερμηνεία, ενώ πράγματι γνωρίζαμε ότι δεν το κάνει.
Professor Harry Rubin, Professor of Molecular Biology and Research Virologist to the Virus Laboratory, University of California Berkeley and recipient of numerous prestigious awards, accepts non-Darwinian evolution but still remarks, “Life, even in bacteria, is too complex to have occurred by chance.”
Nobelist and evolutionist Dr. Robert
Harry Rubin (καθηγητής μοριακής βιολογίας και ερευνητής βακτηριολόγος στο Βακτηριολογικό Εργαστήριο στο Πανεπιστήμιο Μπέρκλεϊ και κάτοχος πολλών βραβείων): «Η ζωή, ακόμα και στα βακτήρια, παραείναι πολύπλοκη για να έχει συμβεί από σύμπτωση.»
Dr. Albert Fleishmann, zoologist at Erlangen University, writes, “The theory of evolution suffers from grave defects, which are more and more apparent as time advances. It can no longer square with practical scientific knowledge.”
Albert Fleishmann (ζωολόγος στο Erlangen University): Η θεωρία της εξέλιξης πάσχει από συντριπτικά ελαττώματα, τα οποία γίνονται όλο και πιο προφανή καθώς ο χρόνος περνάει. Δεν είναι πια συμβατή με τα στοιχεία που κατέχουμε.»
Famous Canadian geologist William Dawson says, “the record of the rocks is decidedly against evolutionists.»
William Dawson (διάσημος Καναδός γεωλόγος): Τα [παλαιολιθικά] αρχεία είναι φανερά εναντίον των εξελικτικών.
Ken Hsu, the evolutionist professor at the Geological Institute in Zurich, E.T.H., and former president of the International Association of Sedimentologists, writes, “We have had enough of the Darwinian fallacy. It’s about time we cry: ‘The Emperor has no clothes.’”
Ken Hsu (Ελβετός γεωολόγος, παλαιοντοκλιματολόγος και ωκεανογράφος, πρόεδρος της Διεθνούς Ένωσης Ιζηματολόγων): Αρκετά πια με τη δαρβινική πλάνη. Είναι ώρα να φωνάξουμε: «Πιάσαν τον αυτοκράτορα με κατεβασμένα τα βρακιά!»
Lemoine, a former president of the Geological Society of France and director of the Natural History Museum in Paris, as well as the editor of the Encyclopedie Francaise, declares that, “The theories of evolution, with which our studious youth have been deceived, constitute actually a dogma that all the world continues to teach: but each, in his speciality, the zoologist or the botanist, ascertains that none of the explanations furnished is adequate….[I]t results from this summary, that the theory of evolution is impossible.”
Lemoine (πρώην πρόεδρος της Γεωλογικής Εταιρείας της Γαλλίας και διευθυντής του Εθνικού Μουσείου Ιστορίας στο Παρίσι): Οι θεωρίες της εξέλιξης, με τις οποίες μας απάτησαν στα νεανικά φοιτητικά μας χρόνια, αποτελούν πράγματι ένα δόγμα που όλος ο κόσμος συνεχίζει να διδάσκει. Αλλά ο καθένας, στη δική του ειδικότητα, ο ζωολόγος κι ο βοτανολόγος, βεβαιώνουν ότι καμιά από τις εξηγήσεις που παρέχονται δεν επαρκεί. [...] Από τα προαναφερόμενα βγαίνει το συμπέρασμα ότι η θεωρία της εξέλιξης είναι εσφαλμένη.»
Jen Rostand (experimental biologist, famous for his work as a science writer member of the prestigious Académie française): “The theory of evolution gives no answer to the important problem of the origin of life and presents only fallacious solutions to the problem of the nature of evolutive transformations…[Because of this situation] We are condemned to believe in evolution…. Perhaps we are now in a worse position than in 1850 because we have searched for one century and we have the impression that the different hypotheses are now exhausted.
Jen Rostand (πειραματικός βιολόγος, διάσημος συγγραφέας επιστημονικών βιβλίων, μέλος της Γαλλικής Ακαδημίας): Η θεωρία της εξέλιξης δεν δίνει απάντηση στο σημαντικό πρόβλημα της προέλευσης της ζωής και παρουσιάζει μόνο εσφαλμένες λύσεις στο πρόβλημα της φύσης των αλλαγών μέσα στην πορεία του χρόνου.
