Χωρίς Βαρύτητα!

ΤΟ " nο Gravity Zone" αποτελεί το παιδί του ιστότοπου γνωστού ως "ενάντια στην επιπεδούπολη" (antidras.blogspot.gr). Με ορμητήριο αυτό το χώρο, ανοίγουμε τα φτερά μας για πτήσεις προς θαυμαστούς, παράξενους, φιλόξενους κι αφιλόξενους, μα σίγουρα θαυμαστούς ορίζοντες. Μακρινούς ή κοντινούς, "εσωτερικούς" κι εξωτερικούς. Μεταφέρουμε εδώ κι επιλεγμένα κείμενα, δικά μας κι όχι μόνο, από το παλιό μπλογκ. Το "παλιό μας σπίτι" θα συνεχίζει να μας φιλοξενεί και αυτό και να αποτελεί σημείο αναφοράς και για καινούργιες εδώ αναρτήσεις μας.
Η
υπέρβαση των ανθρώπινων όντων προς ανώτερα (κι άρα ποιοτικότερα) επίπεδα ύπαρξης αποτελεί, όπως το βλέπουμε εμείς, αποτέλεσμα των ιδιοτήτων εκείνων που συνιστούν το μεγαλείο του ανθρώπου: Απλότητα, Ανεξαρτησία Αντίληψης, Αμφισβήτηση των συλλογικά αποδεκτών καταστάσεων και παραστάσεων, Περιέργεια, Φαντασία, Εκστατική διαίσθηση, Εκστατικός Θαυμασμός. Κι εμείς σκοπεύουμε στο νέο εγχείρημά μας να αδράξουμε κι αυτές τις ποιότητες που διαμορφώνουν κι ανάλογες διαδρομές κι αφηγούνται ιστορίες για "περιοχές μυθικές ή απαγορευμένες" .
(Ποιοι άραγε ορίζουν τι είναι μύθος ή απαγορευμένο ή απρόσιτο για τις μάζες και πόσοι ακόμη κι αυτοαποκαλούμενοι ή θεωρούμενοι ως "επαναστάτες" ενστερνίζονται αυτές τις οδηγίες;)
Κάτι μέσα μας μάς τρώει να αιωρηθούμε πάνω απ'όλη την ακαμψία και στατικότητα και πάνω απ'όλες τις παρανοήσεις του κόσμου, χαράσσοντας ρότα για τη λεωφόρο των...άστρων! Κάνοντας και μια απαραίτητη στάση στο "Μπαράκι στην Άκρη του Γαλαξία", ωθούμενοι από μια αρχέγονη μέθη, για να γευτούμε παράξενα ελιξίρια, μεθυστικά κοκτέηλ αστρικής σκόνης, κοσμικής ακτινοβολίας και φλεγόμενα υπολείμματα αστρικών (κι όχι μόνο) συστημάτων, με παγάκια από την ουρά αλητήριων αστεροειδών.
Και για να καταφέρουμε αυτά κι ακόμη περισσότερα, πρέπει να αφήσουμε τη...βαρύτητα πίσω μας. Χωρίς να ξεχάσουμε να πατάμε και γερά στο έδαφος!

Bρίσκεστε σε "no Gravity Zone" λοιπόν! Γιατί είμαστε ονειροπόλοι και με αιτία:

ΟΝΕΙΡΟΠΟΛΟΙ (του ανιχνευτή)


Ονειροπόλος είναι αυτός που μπορεί να βρει τον δρόμο του μόνο στο φως του φεγγαριού. Τιμωρία του είναι ότι βλέπει το ξημέρωμα πριν τον υπόλοιπο κόσμο. - ΟΣΚΑΡ ΟΥΑΪΛΝΤ

Αυτή είναι και η κατάρα του! Η πιο γλυκιά και πικρή συνάμα, η πιο αποκηρυγμένη και γι'αυτό ανεκτίμητης αξίας, η πιο επικίνδυνη και γι'αυτό άξια μόνο για όσους αντέχουν να τη βαστάξουν, η πιο μαγική και συνάμα απαιτητική, η πιο δύσκολη να περιγραφεί με τη συνηθισμένη μορφή ανθρώπινης έκφρασης, κατάρα του κόσμου ετούτου.
Αλλά τι θα'τανε ο κόσμος χωρίς τους "καταραμένους" του; Αν όχι καταδικασμένος, από πολύ παλιά, σε έλλειψη οξυγόνου και σε πλήρη μαρασμό;

Ονειροπόλοι είναι αυτοί που, με τις (μυστηριώδεις για την κοινή λογική) ενοράσεις και τα όνειρά τους και τη διάθεσή τους να γυρέψουν την εκπλήρωσή τους, επιτρέπουν ακόμα στη γη να γυρνάει!
Oνειροπόλοι είναι αυτοί που βλέπουν όσα οι πιο πολλοί αδυνατούν ή αρνούνται να δουν, γιατί δεν μπορούν να εγκαταλείψουν τη βολή του δοσμένου, καθιερωμένου πλαισίου. Αυτοί που ανακαλύπτουν τις εικόνες πίσω από τις εικόνες ή ανοίγουν το δρόμο προς νέους κόσμους εκεί όπου οι παλιοί αργοπεθαίνουν και σβήνουν.
Αλλά αυτό έχει πάντα τίμημα και τις περισσότερες φορές πολύ σκληρό.
Ονειροπόλοι είναι κι αυτοί που συχνά οδηγούνται στο γλυκόπικρο καταφύγιο της μοναξιάς και στην τρέλα που επίσης συχνά συνοδεύει την "ιερή μέθη" τους. Αυτοί που, διόλου σπάνια, συντρίβονται κάτω από όλη την κακότητα, τη μικροψυχία και το φθόνο που ξεχειλίζει στον κόσμο.
Αλλά και αυτοί οι οποίοι σαν τους τρελούς αλήτες που σέρνονται από μια πλανεύτρα εσωτερική μούσα: "ποθούν τα πάντα ταυτόχρονα, αυτοί που ποτέ δε χασμουριούνται ή λένε έστω και μία κοινοτοπία, αλλά που καίγονται σαν τα μυθικά κίτρινα ρωμαϊκά κεριά, που σκάνε σαν πυροτεχνήματα ανάμεσα στα αστέρια κι από μέσα τους ξεπηδά το μπλε φως της καρδιάς τους, κι όσοι τους βλέπουν κάνουν: Αααα!!!! με θαυμασμό' (να θυμηθούμε και τον Τζακ Κέρουακ στο βιβλίο του "on the road")

Και αυτό που κάνει τη διαφορά είναι ότι... " ο ταξιδιώτης παίρνει μονάχα ένα δρόμο. Ο ονειροπόλος τους παίρνει όλους. "(Julos Beaucarne)

Κυριακή 19 Ιουλίου 2026

" ...the ordinary day you are living right now is the thing the greatest hero in the world would trade eternity to have back"

" η συνηθισμένη μέρα που ζεις αυτή τη στιγμή είναι αυτό που ο μεγαλύτερος ήρωας στον κόσμο θα αντάλλαζε την αιωνιότητα για να την έχει πίσω."

 https://youtu.be/0XZWXncuLNk?si=PlKXCBr3h-ETa0NQ

(text follows in both Greek and English)

Στον μεγαλύτερο πολεμιστή που έζησε ποτέ, μετά τον θάνατό του, ειπώθηκε ότι έπρεπε να είναι ευτυχισμένος. Η απάντησή του είναι ένα από τα πιο συγκλονιστικά πράγματα που έχουν γραφτεί ποτέ... Στον Αχιλλέα είχε δοθεί μια επιλογή όσο ζούσε: μια μακρά, ήσυχη, ξεχασμένη ζωή στην πατρίδα του ή μια σύντομη στην Τροία που θα έκανε το όνομά του αθάνατο. Επέλεξε τη δόξα. Επέλεξε να πεθάνει νέος και να τον θυμούνται για πάντα. (Όπως συμβαίνει στο ομηρικό έπος της Ιλιάδας)

(Στο ομηρικό έπος της Οδύσσειας) Ο Οδυσσέας κατεβαίνει στη γη των νεκρών (=στον Κάτω Κόσμο όπου μεταβαίνουν οι ψυχές μετά θάνατο ή Άδη, κατά την πληθωρική, αλλά και για κάποιους γεμάτη κωδικοποιημένες αλήθειες,  ελληνική μυθολογία) και ο Αχιλλέας έρχεται να τον συναντήσει. Ο Οδυσσέας προσπαθεί να τον παρηγορήσει. Του λέει ότι δεν υπάρχει τίποτα να θρηνήσει γι' αυτό: 

«Γιατί από παλιά, όταν ήσουν ζωντανός, εμείς οι Αργείοι σε τιμούσαμε όπως τους θεούς, και τώρα που είσαι εδώ, κυβερνάς δυνατά ανάμεσα στους νεκρούς. Γι' αυτό μην λυπάσαι καθόλου που είσαι νεκρός, Αχιλλέα». Είσαι ο πιο ευλογημένος άνθρωπος που έζησε ποτέ, λέει. Σε λατρεύανε στη ζωή, και τώρα είσαι βασιλιάς ανάμεσα στους νεκρούς. Τι υπάρχει να θρηνήσεις; 

Ο Αχιλλέας απαντά αμέσως: «Όχι, μην προσπαθείς να μου μιλάς με καθησυχασμό για τον θάνατο, ένδοξε Οδυσσέα. Θα επέλεγα, για να μπορέσω να ζήσω στη γη, να υπηρετώ ως μισθωτός κάποιου άλλου, κάποιου άμοιρου ανθρώπου του οποίου τα προς το ζην ήταν ελάχιστα, παρά να είμαι κύριος όλων των νεκρών που έχουν χαθεί».

 Θα προτιμούσε να είναι μεροκαματιάρης, δουλεύοντας στο χωράφι κάποιου άλλου, για έναν αφέντη τόσο φτωχό που μόλις και μετά βίας μπορεί να τον θρέψει. Θα έπαιρνε αυτή τη ζωή αντί να κυβερνά κάθε ψυχή που πέθανε ποτέ... Ο Αχιλλέας επέλεξε να πεθάνει νέος, ώστε το όνομά του να ζει για πάντα. Και τότε, στην Οδύσσεια, ο Όμηρος τον άφησε να μιλήσει από την άλλη πλευρά αυτής της επιλογής. Και αυτή είναι η απάντησή του, στον Οδυσσέα και σε εμάς: το να σε θυμούνται δεν είναι το ίδιο με το να είσαι ζωντανός. Και η συνηθισμένη μέρα που ζεις αυτή τη στιγμή είναι αυτό που ο μεγαλύτερος ήρωας στον κόσμο θα αντάλλαζε την αιωνιότητα για να την έχει πίσω. "

 

" The greatest warrior who ever lived was told, after his death, that he should be happy.

His answer is one of the most devastating things ever written...

Achilles had been given a choice while alive: a long, quiet, forgotten life at home, or a short one at Troy that would make his name immortal. He chose glory. He chose to die young and be remembered forever.

In the Odyssey, Odysseus goes down into the land of the dead, and Achilles comes to meet him. Odysseus tries to comfort him. He tells him he has nothing to mourn:

"For of old, when thou wast alive, we Argives honored thee even as the gods, and now that thou art here, thou rulest mightily among the dead. Wherefore grieve not at all that thou art dead, Achilles."

You are the most blessed man who ever lived, he says. You were worshipped in life, and now you are a king among the dead. What is there to grieve?

Achilles answers immediately:

"Nay, seek not to speak soothingly to me of death, glorious Odysseus. I should choose, so I might live on earth, to serve as the hireling of another, of some portionless man whose livelihood was but small, rather than to be lord over all the dead that have perished."

He would rather be a day labourer, working someone else's field, for a master so poor he can barely feed him. He would take that life over ruling every soul that ever died...

Achilles chose to die young so that his name would live forever. And then, in the Odyssey, Homer let him speak from the other side of that choice. And this is his answer, to Odysseus and to us: being remembered is not the same as being alive. And the ordinary day you are living right now is the thing the greatest hero in the world would trade eternity to have back. "

 Text taken from  https://substack.com/@jameslucasit/note/c-297093971


 

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου