Χωρίς Βαρύτητα!

ΤΟ " nο Gravity Zone" αποτελεί το παιδί του ιστότοπου γνωστού ως "ενάντια στην επιπεδούπολη" (antidras.blogspot.gr). Με ορμητήριο αυτό το χώρο, ανοίγουμε τα φτερά μας για πτήσεις προς θαυμαστούς, παράξενους, φιλόξενους κι αφιλόξενους, μα σίγουρα θαυμαστούς ορίζοντες. Μακρινούς ή κοντινούς, "εσωτερικούς" κι εξωτερικούς. Μεταφέρουμε εδώ κι επιλεγμένα κείμενα, δικά μας κι όχι μόνο, από το παλιό μπλογκ. Το "παλιό μας σπίτι" θα συνεχίζει να μας φιλοξενεί και αυτό και να αποτελεί σημείο αναφοράς και για καινούργιες εδώ αναρτήσεις μας.
Η υπέρβαση των ανθρώπινων όντων προς ανώτερα (κι άρα ποιοτικότερα) επίπεδα ύπαρξης αποτελεί, όπως το βλέπουμε εμείς, αποτέλεσμα των ιδιοτήτων εκείνων που συνιστούν το μεγαλείο του ανθρώπου: Απλότητα, Ανεξαρτησία Αντίληψης, Αμφισβήτηση των συλλογικά αποδεκτών καταστάσεων και παραστάσεων, Περιέργεια, Φαντασία, Εκστατική διαίσθηση, Εκστατικός Θαυμασμός. Κι εμείς σκοπεύουμε στο νέο εγχείρημά μας να αδράξουμε κι αυτές τις ποιότητες που διαμορφώνουν κι ανάλογες διαδρομές κι αφηγούνται ιστορίες για "περιοχές μυθικές ή απαγορευμένες" .
(Ποιοι άραγε ορίζουν τι είναι μύθος ή απαγορευμένο ή απρόσιτο για τις μάζες και πόσοι ακόμη κι αυτοαποκαλούμενοι ή θεωρούμενοι ως "επαναστάτες" ενστερνίζονται αυτές τις οδηγίες;)
Κάτι μέσα μας μάς τρώει να αιωρηθούμε πάνω απ'όλη την ακαμψία και στατικότητα και πάνω απ'όλες τις παρανοήσεις του κόσμου, χαράσσοντας ρότα για τη λεωφόρο των...άστρων! Κάνοντας και μια απαραίτητη στάση στο "Μπαράκι στην Άκρη του Γαλαξία", ωθούμενοι από μια αρχέγονη μέθη, για να γευτούμε παράξενα ελιξίρια, μεθυστικά κοκτέηλ αστρικής σκόνης, κοσμικής ακτινοβολίας και φλεγόμενα υπολείμματα αστρικών (κι όχι μόνο) συστημάτων, με παγάκια από την ουρά αλητήριων αστεροειδών.
Και για να καταφέρουμε αυτά κι ακόμη περισσότερα, πρέπει να αφήσουμε τη...βαρύτητα πίσω μας. Χωρίς να ξεχάσουμε να πατάμε και γερά στο έδαφος!
Bρίσκεστε σε "no Gravity Zone" λοιπόν! Γιατί είμαστε ονειροπόλοι και με αιτία:

ΟΝΕΙΡΟΠΟΛΟΙ (του ανιχνευτή)


Ονειροπόλος είναι αυτός που μπορεί να βρει τον δρόμο του μόνο στο φως του φεγγαριού. Τιμωρία του είναι ότι βλέπει το ξημέρωμα πριν τον υπόλοιπο κόσμο. - ΟΣΚΑΡ ΟΥΑΪΛΝΤ

Αυτή είναι και η κατάρα του! Η πιο γλυκιά και πικρή συνάμα, η πιο αποκηρυγμένη και γι'αυτό ανεκτίμητης αξίας, η πιο επικίνδυνη και γι'αυτό άξια μόνο για όσους αντέχουν να τη βαστάξουν, η πιο μαγική και συνάμα απαιτητική, η πιο δύσκολη να περιγραφεί με τη συνηθισμένη μορφή ανθρώπινης έκφρασης, κατάρα του κόσμου ετούτου.
Αλλά τι θα'τανε ο κόσμος χωρίς τους "καταραμένους" του; Αν όχι καταδικασμένος, από πολύ παλιά, σε έλλειψη οξυγόνου και σε πλήρη μαρασμό;

Ονειροπόλοι είναι αυτοί που, με τις (μυστηριώδεις για την κοινή λογική) ενοράσεις και τα όνειρά τους και τη διάθεσή τους να γυρέψουν την εκπλήρωσή τους, επιτρέπουν ακόμα στη γη να γυρνάει!
Oνειροπόλοι είναι αυτοί που βλέπουν όσα οι πιο πολλοί αδυνατούν ή αρνούνται να δουν, γιατί δεν μπορούν να εγκαταλείψουν τη βολή του δοσμένου, καθιερωμένου πλαισίου. Αυτοί που ανακαλύπτουν τις εικόνες πίσω από τις εικόνες ή ανοίγουν το δρόμο προς νέους κόσμους εκεί όπου οι παλιοί αργοπεθαίνουν και σβήνουν.
Αλλά αυτό έχει πάντα τίμημα και τις περισσότερες φορές πολύ σκληρό.
Ονειροπόλοι είναι κι αυτοί που συχνά οδηγούνται στο γλυκόπικρο καταφύγιο της μοναξιάς και στην τρέλα που επίσης συχνά συνοδεύει την "ιερή μέθη" τους. Αυτοί που, διόλου σπάνια, συντρίβονται κάτω από όλη την κακότητα, τη μικροψυχία και το φθόνο που ξεχειλίζει στον κόσμο.
Αλλά και αυτοί οι οποίοι σαν τους τρελούς αλήτες που σέρνονται από μια πλανεύτρα εσωτερική μούσα: "ποθούν τα πάντα ταυτόχρονα, αυτοί που ποτέ δε χασμουριούνται ή λένε έστω και μία κοινοτοπία, αλλά που καίγονται σαν τα μυθικά κίτρινα ρωμαϊκά κεριά, που σκάνε σαν πυροτεχνήματα ανάμεσα στα αστέρια κι από μέσα τους ξεπηδά το μπλε φως της καρδιάς τους, κι όσοι τους βλέπουν κάνουν: Αααα!!!! με θαυμασμό' (να θυμηθούμε και τον Τζακ Κέρουακ στο βιβλίο του "on the road")

Και αυτό που κάνει τη διαφορά είναι ότι... " ο ταξιδιώτης παίρνει μονάχα ένα δρόμο. Ο ονειροπόλος τους παίρνει όλους. "(Julos Beaucarne)

Δευτέρα 20 Ιουλίου 2026

Φαταλισμός και Βούληση

 

Αν όντως ένα αίτιο -μια αιτία- είναι δεδομένο, τότε αναπόφευκτα δεν προκύπτει ένα αποτέλεσμα; Όπως το έμβρυο εκκολάπτεται μέσα στη μήτρα της μητέρας, έτσι και το αποτέλεσμα εκκολάπτεται εντός του αιτίου. Όταν πραγματωθεί το αποτέλεσμα δεν γίνεται με τη σειρά του ένα αίτιο; Που εντός του εκκολάπτει, κυοφορεί ένα νέο αποτέλεσμα. Και πάει λέγοντας..Αλλά και τα υπάρχοντα αίτια και ακαταμέτρητες αιτίες αλληλεπιδρούν μεταξύ τους, αλληλοσυνδυάζονται, συμπλέκονται και αναμειγνύονται έτσι ώστε από κοινού ή ξεχωριστά  να παράγουν άπειρες ακολουθίες ποικίλων αποτελεσμάτων..Μια σειριακή ποικιλία και διαδικασίες που ολοκληρώνονται βήμα-βήμα, η μία μετά την άλλη. Οπότε και η πιο "σκληρή", η πιο αυστηρή αιτιοκρατία αδυνατεί να υπολογίσει τα προκύπτοντα αποτελέσματα! Και γιατί; Διότι η πολυπλοκότητα των συνδυασμών είναι τρομερή..


Κι εδώ, ας μου επιτρέψει ο αναγνώστης, ειδικά εκείνος που δεν επιθυμεί να έχει σχέση με τον όρο μοιρολατρία ή μοιροκρατία -που..μοιραία μπορεί να οδηγήσει τον άνθρωπο στην παραίτηση-, "να κλείσω πονηρά το μάτι": Άραγε πώς και σε ποιον βαθμό υπεισέρχεται στα γινόμενα η Βούληση, η Δύναμη της Βούλησης; Η πραγματική και στοχευμένη βούληση που να μην ξεχνάμε: είναι αδιανόητη χωρίς τη Φαντασία, τον "σχεδιαστή" επιθυμητών αποτελεσμάτων προτού αυτά υλοποιηθούν! Κατά πόσο λοιπόν μπορεί να κυοφορήσει, να υφάνει και να διαμορφώσει το παρόν άρα και το μέλλον; Η βούληση, η εστιασμένη Θέληση, ατομική και συλλογική, το "καθαρόαιμο τέκνο" της διάνοιας και η κινητήριος δύναμη της ανθρώπινης ελευθερίας, μπορεί να γίνει ο κυβερνήτης και τεχνίτης του γίγνεσθαι; Αναλαμβάνοντας πρωτοβουλίες και προχωρώντας σε ενσυνείδητες κινήσεις και επιλογές, αποφεύγοντας αποφασιστικά τους σκοπέλους του "πεπρωμένου"..

 

Η απάντηση, μην παύοντας να είμαι σκεπτικιστής ως προς το απόλυτο ή "αδιαπραγμάτευτο" αρχών και θέσεων, δεν είναι ωστόσο μια υπόθεση απλή, μονόπλευρη ή ασύνδετη με φανερές αλλά και κρυφές παραμέτρους, που εδράζονται τόσο στον πνευματικό όσο και στον υλικό κόσμο.


Ο Ένοικος...

 Προτεινόμενη παραπομπή: Θέληση και Φαντασία

Αναρτήθηκε από στις
Ετικέτες

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Εγγραφή σε: Σχόλια ανάρτησης (Atom)