Χωρίς Βαρύτητα!

ΤΟ " nο Gravity Zone" αποτελεί το παιδί του ιστότοπου γνωστού ως "ενάντια στην επιπεδούπολη" (antidras.blogspot.gr). Με ορμητήριο αυτό το χώρο, ανοίγουμε τα φτερά μας για πτήσεις προς θαυμαστούς, παράξενους, φιλόξενους κι αφιλόξενους, μα σίγουρα θαυμαστούς ορίζοντες. Μακρινούς ή κοντινούς, "εσωτερικούς" κι εξωτερικούς. Μεταφέρουμε εδώ κι επιλεγμένα κείμενα, δικά μας κι όχι μόνο, από το παλιό μπλογκ. Το "παλιό μας σπίτι" θα συνεχίζει να μας φιλοξενεί και αυτό και να αποτελεί σημείο αναφοράς και για καινούργιες εδώ αναρτήσεις μας.
Η
υπέρβαση των ανθρώπινων όντων προς ανώτερα (κι άρα ποιοτικότερα) επίπεδα ύπαρξης αποτελεί, όπως το βλέπουμε εμείς, αποτέλεσμα των ιδιοτήτων εκείνων που συνιστούν το μεγαλείο του ανθρώπου: Απλότητα, Ανεξαρτησία Αντίληψης, Αμφισβήτηση των συλλογικά αποδεκτών καταστάσεων και παραστάσεων, Περιέργεια, Φαντασία, Εκστατική διαίσθηση, Εκστατικός Θαυμασμός. Κι εμείς σκοπεύουμε στο νέο εγχείρημά μας να αδράξουμε κι αυτές τις ποιότητες που διαμορφώνουν κι ανάλογες διαδρομές κι αφηγούνται ιστορίες για "περιοχές μυθικές ή απαγορευμένες" .
(Ποιοι άραγε ορίζουν τι είναι μύθος ή απαγορευμένο ή απρόσιτο για τις μάζες και πόσοι ακόμη κι αυτοαποκαλούμενοι ή θεωρούμενοι ως "επαναστάτες" ενστερνίζονται αυτές τις οδηγίες;)
Κάτι μέσα μας μάς τρώει να αιωρηθούμε πάνω απ'όλη την ακαμψία και στατικότητα και πάνω απ'όλες τις παρανοήσεις του κόσμου, χαράσσοντας ρότα για τη λεωφόρο των...άστρων! Κάνοντας και μια απαραίτητη στάση στο "Μπαράκι στην Άκρη του Γαλαξία", ωθούμενοι από μια αρχέγονη μέθη, για να γευτούμε παράξενα ελιξίρια, μεθυστικά κοκτέηλ αστρικής σκόνης, κοσμικής ακτινοβολίας και φλεγόμενα υπολείμματα αστρικών (κι όχι μόνο) συστημάτων, με παγάκια από την ουρά αλητήριων αστεροειδών.
Και για να καταφέρουμε αυτά κι ακόμη περισσότερα, πρέπει να αφήσουμε τη...βαρύτητα πίσω μας. Χωρίς να ξεχάσουμε να πατάμε και γερά στο έδαφος!

Bρίσκεστε σε "no Gravity Zone" λοιπόν! Γιατί είμαστε ονειροπόλοι και με αιτία:

ΟΝΕΙΡΟΠΟΛΟΙ (του ανιχνευτή)


Ονειροπόλος είναι αυτός που μπορεί να βρει τον δρόμο του μόνο στο φως του φεγγαριού. Τιμωρία του είναι ότι βλέπει το ξημέρωμα πριν τον υπόλοιπο κόσμο. - ΟΣΚΑΡ ΟΥΑΪΛΝΤ

Αυτή είναι και η κατάρα του! Η πιο γλυκιά και πικρή συνάμα, η πιο αποκηρυγμένη και γι'αυτό ανεκτίμητης αξίας, η πιο επικίνδυνη και γι'αυτό άξια μόνο για όσους αντέχουν να τη βαστάξουν, η πιο μαγική και συνάμα απαιτητική, η πιο δύσκολη να περιγραφεί με τη συνηθισμένη μορφή ανθρώπινης έκφρασης, κατάρα του κόσμου ετούτου.
Αλλά τι θα'τανε ο κόσμος χωρίς τους "καταραμένους" του; Αν όχι καταδικασμένος, από πολύ παλιά, σε έλλειψη οξυγόνου και σε πλήρη μαρασμό;

Ονειροπόλοι είναι αυτοί που, με τις (μυστηριώδεις για την κοινή λογική) ενοράσεις και τα όνειρά τους και τη διάθεσή τους να γυρέψουν την εκπλήρωσή τους, επιτρέπουν ακόμα στη γη να γυρνάει!
Oνειροπόλοι είναι αυτοί που βλέπουν όσα οι πιο πολλοί αδυνατούν ή αρνούνται να δουν, γιατί δεν μπορούν να εγκαταλείψουν τη βολή του δοσμένου, καθιερωμένου πλαισίου. Αυτοί που ανακαλύπτουν τις εικόνες πίσω από τις εικόνες ή ανοίγουν το δρόμο προς νέους κόσμους εκεί όπου οι παλιοί αργοπεθαίνουν και σβήνουν.
Αλλά αυτό έχει πάντα τίμημα και τις περισσότερες φορές πολύ σκληρό.
Ονειροπόλοι είναι κι αυτοί που συχνά οδηγούνται στο γλυκόπικρο καταφύγιο της μοναξιάς και στην τρέλα που επίσης συχνά συνοδεύει την "ιερή μέθη" τους. Αυτοί που, διόλου σπάνια, συντρίβονται κάτω από όλη την κακότητα, τη μικροψυχία και το φθόνο που ξεχειλίζει στον κόσμο.
Αλλά και αυτοί οι οποίοι σαν τους τρελούς αλήτες που σέρνονται από μια πλανεύτρα εσωτερική μούσα: "ποθούν τα πάντα ταυτόχρονα, αυτοί που ποτέ δε χασμουριούνται ή λένε έστω και μία κοινοτοπία, αλλά που καίγονται σαν τα μυθικά κίτρινα ρωμαϊκά κεριά, που σκάνε σαν πυροτεχνήματα ανάμεσα στα αστέρια κι από μέσα τους ξεπηδά το μπλε φως της καρδιάς τους, κι όσοι τους βλέπουν κάνουν: Αααα!!!! με θαυμασμό' (να θυμηθούμε και τον Τζακ Κέρουακ στο βιβλίο του "on the road")

Και αυτό που κάνει τη διαφορά είναι ότι... " ο ταξιδιώτης παίρνει μονάχα ένα δρόμο. Ο ονειροπόλος τους παίρνει όλους. "(Julos Beaucarne)

Δευτέρα, 9 Δεκεμβρίου 2019

Το μεγάλο μυστήριο του μοναδικού στο είδος και τ' αποτελέσματά του συμβάντος της Τουνγκούσκα και οι πάρα πολλές συνδέσεις και τεχνολογικές προεκτάσεις




Ένα από τα μεγαλύτερα μυστήρια, που δεν εξηγείται με βολικούς κι εύκολα ερμηνεύσιμους τρόπους για την κατανόηση ειδικών σε τέτοια ζητήματα και μη ανθρώπων. Το παραπάνω βίντεο, ιδιαίτερα προσεγμένο και σαφώς ψαγμένο, ξεκινά με σημείο αναφοράς αυτό το περιστατικό 100 και πλέον ετών και επιχειρεί να προσεγγίσει και όλα όσα συνδέονται με αυτό. Και δεν είναι λίγα, φτάνοντας μέχρι τα σύγχρονα ενεργειακά όπλα -ΕΠΙΣΗΜΑ ΠΑΡΑΔΟΧΗ: Τα " Ρυθμιζόμενα Ενεργειακά Όπλα" είναι υπαρκτά!-, το HAARP -To "εξωτικό παιχνίδι" της αλλαγής του κλίματος, της τεχνητής πρόκλησης σεισμών κι άλλων "κοινωφελών δραστηριοτήτων" από τους..."πολέμιους της τρομοκρατίας"..!και την, μάλλον αναμφισβήτητα, κλεμμένη από την αμερικανική κυβέρνηση τεχνολογία του πανεπιστήμονα Νίκολα Τέσλα.
Παρακάτω και άρθρο σχετικό με εκείνο  το μοναδικό στο είδος του γεγονός.
Χαρακτηριστικές επίσης αναρτήσεις, πριν το κείμενο του άρθρου, για μελέτη από τον αναγνώστη ώστε να καταλάβει σε τι αχανούς έκτασης επιστημονικούς ορίζοντες αναφερόμαστε, φοβερής ως προς τις προθέσεις χρήσης της τεχνολογίας. Κι ας συγκρατηθούν οι όροι, όπως ακούγονται και στο βίντεο, "τηλεδύναμη", δηλαδή δύναμη που ασκείται από απόσταση, κι "ακτίνα θανάτου Τέσλα".
  Η μυστική ζωή του Νίκολα Τέσλα
O KOΣΜΟΣ ΤΗΣ ΕΛΕΥΘΕΡΗΣ ΕΝΕΡΓΕΙΑΣ ΤΟΥ ΤΕΣΛΑ
 Τα πιο τρελά μας όνειρα

Ο Ένοικος...

Το συμβάν της Τουνγκούσκα 

Μια γιγάντια έκρηξη φωτίζει τον ουρανό πάνω από την Ανατολική Σιβηρία και ισοπεδώνει δασική έκταση 2.000 τχλμ, κοντά στον ποταμό Τουνγκούσκα.


Νωρίς το πρωΐ της 17ης Ιουνίου 1908 (30 Ιουνίου, με το νέο ημερολόγιο), στις 07.17, μια γιγάντια έκρηξη φώτισε τον ουρανό πάνω από την Ανατολική Σιβηρία και κατέστρεψε μια δασική έκταση, κοντά στον ποταμό Τουνγκούσκα, σε έκταση 2.000 τετραγωνικών χιλιομέτρων. Το ωστικό κύμα ισοπέδωσε 80 εκατομμύρια δέντρα, πολλά από τα οποία παραμένουν και σήμερα πεσμένα, σημάδια της πρωτοφανούς καταστροφής. Ο αριθμός των θυμάτων -αν υπήρξαν λόγω του αραιοκατοικημένου της περιοχής – παραμένει μέχρι και σήμερα άγνωστος.
Σύμφωνα με την επικρατούσα επιστημονική θεωρία, το περιστατικό αυτό προκλήθηκε από έναν αστεροειδή ή κομήτη που εισήλθε στην ατμόσφαιρα και διαλύθηκε σε ύψος 5-10 χιλιομέτρων. Παρότι δεν βρέθηκε κρατήρας, θεωρείται ως πρόσκρουση (impact event) και είναι η μεγαλύτερη που έχει συμβεί στην Γη. Οι ερευνητές που επισκέφθηκαν την περιοχή βρήκαν μόνο υψηλές συγκεντρώσεις
νικελίου και ιριδίου, δύο στοιχείων που απαντώνται σε σχετικά μεγάλες ποσότητες στους μετεωρίτες.Το μέγεθός του αστρικού αντικειμένου έχει υπολογισθεί από 60 έως 180 μέτρα και η ενέργεια που εκλύθηκε από 5 έως 30 μεγατόνους ΤΝΤ (16 κιλοτόνοι ΤΝΤ η ατομική βόμβα της Χιροσίμα). Η σεισμική δόνηση που προκλήθηκε, μετρήθηκε στα 5 Ρίχτερ.

Το «Συμβάν της Τουνγκούσκα» άρχισε να ερευνάται χρόνια αργότερα, μόλις το 1921, από τον ρώσο ορυκτολόγο Λεονίντ Κούλικ (1883-1942), που ως απεσταλμένος της Ακαδημίας Επιστημών της Σοβιετικής Ένωσης, επισκέφθηκε την περιοχή και συμπέρανε ότι επρόκειτο για πρόσκρουση μετεωρίτη. Το 1927, επανήλθε στην Τουνγκούσκα με κρατική χρηματοδότηση, πείθοντας τους κυβερνώντες ότι θα μπορούσαν εξαχθούν μέταλλα από τα υπολείμματα του μετεωρίτη, που θα ήταν πολύτιμα για την βιομηχανία της Σοβιετικής Ένωσης.
Επικεφαλής ερευνητικής αποστολής, ο Κούλικ επισκέφθηκε την περιοχή τρεις φορές τα επόμενα χρόνια, πήρε συνεντεύξεις από αυτόπτες μάρτυρες τους συμβάντος (κυρίως τους ιθαγενείς Τουνγκούζους),ερεύνησε προσεκτικά την περιοχή αλλά υπολείμματα μετεωριτών δεν βρήκε. Το 1938 προέβη σε αεροφωτογράφηση της περιοχής.

Μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, οι έρευνες για το περιστατικό πολλαπλασιάστηκαν με την συμμετοχή και διεθνών ερευνητικών ομάδων. Τα χρόνια πέρασαν, αλλά οι επιστήμονες, εξακολουθούν να διαφωνούν όχι μόνο για τη φύση του αντικειμένου από το διάστημα, αλλά και για την ισχύ της έκρηξης. Το 2007, ερευνητές του Πανεπιστημίου της Μπολόνια υποστήριξαν ότι η λίμνη Τσέκο στην περιοχή της Τουνγκούσκα, είναι στην πραγματικότητα ο κρατήρας από την πρόσκρουση ενός θραύσματος του αστεροειδή, το οποίο είχε διάμετρο γύρω στο ένα μέτρο.

Για το «Συμβάν της Τουνγκούσκα» έχουν διατυπωθεί και θεωρίες που δεν έχουν να κάνουν με το Διάστημα. Ο γερμανός καθηγητής αστροφυσικής Βόλφγκανγκ Κουντ, υποστηρίζει ότι δεν υπήρξε πρόσκρουση μετεωρίτη, αλλά το δάσος ισοπεδώθηκε από την απότομη διαρροή 10 εκατομμυρίων τόνων φυσικού αερίου που βρισκόταν παγιδευμένο σε υγρή μορφή σε βάθος 3.000 χιλιομέτρων και όταν απελευθερώθηκε λόγω πίεσης στην επιφάνεια, διογκώθηκε απότομα προκαλώντας ωστικό κύμα.

Δεν θα μπορούσαν να λείπουν και οι συνωμοσιολογικές θεωρίες που ξεκινούν από την έκρηξη πυρηνικού αντιδραστήρα σε εξωγήινο σκάφος και φθάνουν έως την δοκιμή ενός υπερόπλου από τον Νίκολα Τέσλα. Σύμφωνα με την θεωρία αυτή, ο σπουδαίος μηχανικός και εφευρέτης δοκίμαζε ένα όπλο κατευθυνόμενης ενέργειας την ημέρα της έκρηξης. Όταν όμως πληροφορήθηκε τις λεπτομέρειες του συμβάντος, λένε οι υποστηρικτές της θεωρίας, αποσυναρμολόγησε το όπλο κρίνοντας ότι ήταν υπερβολικά επικίνδυνο για να συνεχίσει να υπάρχει.
Κάθε χρόνο, η 30η Ιουνίου τιμάται ως Ημέρα Αστεροειδών σε ανάμνηση του «Συμβάντος της Τουνγκούσκα».


Πηγή: https://www.sansimera.gr/articles/1297

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου