Χωρίς Βαρύτητα!

ΤΟ " nο Gravity Zone" αποτελεί το παιδί του ιστότοπου γνωστού ως "ενάντια στην επιπεδούπολη" (antidras.blogspot.gr). Με ορμητήριο αυτό το χώρο, ανοίγουμε τα φτερά μας για πτήσεις προς θαυμαστούς, παράξενους, φιλόξενους κι αφιλόξενους, μα σίγουρα θαυμαστούς ορίζοντες. Μακρινούς ή κοντινούς, "εσωτερικούς" κι εξωτερικούς. Μεταφέρουμε εδώ κι επιλεγμένα κείμενα, δικά μας κι όχι μόνο, από το παλιό μπλογκ. Το "παλιό μας σπίτι" θα συνεχίζει να μας φιλοξενεί και αυτό και να αποτελεί σημείο αναφοράς και για καινούργιες εδώ αναρτήσεις μας.
Η
υπέρβαση των ανθρώπινων όντων προς ανώτερα (κι άρα ποιοτικότερα) επίπεδα ύπαρξης αποτελεί, όπως το βλέπουμε εμείς, αποτέλεσμα των ιδιοτήτων εκείνων που συνιστούν το μεγαλείο του ανθρώπου: Απλότητα, Ανεξαρτησία Αντίληψης, Αμφισβήτηση των συλλογικά αποδεκτών καταστάσεων και παραστάσεων, Περιέργεια, Φαντασία, Εκστατική διαίσθηση, Εκστατικός Θαυμασμός. Κι εμείς σκοπεύουμε στο νέο εγχείρημά μας να αδράξουμε κι αυτές τις ποιότητες που διαμορφώνουν κι ανάλογες διαδρομές κι αφηγούνται ιστορίες για "περιοχές μυθικές ή απαγορευμένες" .
(Ποιοι άραγε ορίζουν τι είναι μύθος ή απαγορευμένο ή απρόσιτο για τις μάζες και πόσοι ακόμη κι αυτοαποκαλούμενοι ή θεωρούμενοι ως "επαναστάτες" ενστερνίζονται αυτές τις οδηγίες;)
Κάτι μέσα μας μάς τρώει να αιωρηθούμε πάνω απ'όλη την ακαμψία και στατικότητα και πάνω απ'όλες τις παρανοήσεις του κόσμου, χαράσσοντας ρότα για τη λεωφόρο των...άστρων! Κάνοντας και μια απαραίτητη στάση στο "Μπαράκι στην Άκρη του Γαλαξία", ωθούμενοι από μια αρχέγονη μέθη, για να γευτούμε παράξενα ελιξίρια, μεθυστικά κοκτέηλ αστρικής σκόνης, κοσμικής ακτινοβολίας και φλεγόμενα υπολείμματα αστρικών (κι όχι μόνο) συστημάτων, με παγάκια από την ουρά αλητήριων αστεροειδών.
Και για να καταφέρουμε αυτά κι ακόμη περισσότερα, πρέπει να αφήσουμε τη...βαρύτητα πίσω μας. Χωρίς να ξεχάσουμε να πατάμε και γερά στο έδαφος!

Bρίσκεστε σε "no Gravity Zone" λοιπόν! Γιατί είμαστε ονειροπόλοι και με αιτία:

ΟΝΕΙΡΟΠΟΛΟΙ (του ανιχνευτή)


Ονειροπόλος είναι αυτός που μπορεί να βρει τον δρόμο του μόνο στο φως του φεγγαριού. Τιμωρία του είναι ότι βλέπει το ξημέρωμα πριν τον υπόλοιπο κόσμο. - ΟΣΚΑΡ ΟΥΑΪΛΝΤ

Αυτή είναι και η κατάρα του! Η πιο γλυκιά και πικρή συνάμα, η πιο αποκηρυγμένη και γι'αυτό ανεκτίμητης αξίας, η πιο επικίνδυνη και γι'αυτό άξια μόνο για όσους αντέχουν να τη βαστάξουν, η πιο μαγική και συνάμα απαιτητική, η πιο δύσκολη να περιγραφεί με τη συνηθισμένη μορφή ανθρώπινης έκφρασης, κατάρα του κόσμου ετούτου.
Αλλά τι θα'τανε ο κόσμος χωρίς τους "καταραμένους" του; Αν όχι καταδικασμένος, από πολύ παλιά, σε έλλειψη οξυγόνου και σε πλήρη μαρασμό;

Ονειροπόλοι είναι αυτοί που, με τις (μυστηριώδεις για την κοινή λογική) ενοράσεις και τα όνειρά τους και τη διάθεσή τους να γυρέψουν την εκπλήρωσή τους, επιτρέπουν ακόμα στη γη να γυρνάει!
Oνειροπόλοι είναι αυτοί που βλέπουν όσα οι πιο πολλοί αδυνατούν ή αρνούνται να δουν, γιατί δεν μπορούν να εγκαταλείψουν τη βολή του δοσμένου, καθιερωμένου πλαισίου. Αυτοί που ανακαλύπτουν τις εικόνες πίσω από τις εικόνες ή ανοίγουν το δρόμο προς νέους κόσμους εκεί όπου οι παλιοί αργοπεθαίνουν και σβήνουν.
Αλλά αυτό έχει πάντα τίμημα και τις περισσότερες φορές πολύ σκληρό.
Ονειροπόλοι είναι κι αυτοί που συχνά οδηγούνται στο γλυκόπικρο καταφύγιο της μοναξιάς και στην τρέλα που επίσης συχνά συνοδεύει την "ιερή μέθη" τους. Αυτοί που, διόλου σπάνια, συντρίβονται κάτω από όλη την κακότητα, τη μικροψυχία και το φθόνο που ξεχειλίζει στον κόσμο.
Αλλά και αυτοί οι οποίοι σαν τους τρελούς αλήτες που σέρνονται από μια πλανεύτρα εσωτερική μούσα: "ποθούν τα πάντα ταυτόχρονα, αυτοί που ποτέ δε χασμουριούνται ή λένε έστω και μία κοινοτοπία, αλλά που καίγονται σαν τα μυθικά κίτρινα ρωμαϊκά κεριά, που σκάνε σαν πυροτεχνήματα ανάμεσα στα αστέρια κι από μέσα τους ξεπηδά το μπλε φως της καρδιάς τους, κι όσοι τους βλέπουν κάνουν: Αααα!!!! με θαυμασμό' (να θυμηθούμε και τον Τζακ Κέρουακ στο βιβλίο του "on the road")

Και αυτό που κάνει τη διαφορά είναι ότι... " ο ταξιδιώτης παίρνει μονάχα ένα δρόμο. Ο ονειροπόλος τους παίρνει όλους. "(Julos Beaucarne)

Παρασκευή, 26 Απριλίου 2019

Tα γκαργκόιλς που στοιχειώνουν τις αντιλήψεις μας......


Τερατόμορφες μορφές (δαιμονικές θα τις χαρακτηρίζαμε αμέσως αν μας κατέτρωγε η διανοητική και ψυχική πάθηση της θρησκείας) , που "διακοσμούνε" το εσωτερικό και κυρίως εξωτερικό μέρος ΟΛΩΝ των καθεδρικών ναών του κόσμου! Με στόμιο ώστε να αποβάλλουν το βρόχινο νερό και να μην καταστρέφεται η τοιχοποιία από την υγρασία και υδάτινη διάβρωση. Αν κι όπως θα δούμε στην επόμενη φωτο μερικές φορές τα στόματα αυτών των αγαλμάτων γεμίζουν με...ανθρώπινη τροφή!

 Και όπως μας μεταφέρει η λαϊκή αντίληψη των αμόρφωτων χωρικών (την εποχή που οι στοές των λιθοδόμων οι οποίες μετατράπηκαν σταδιακά σε τεκτονικές στοές βρίσκονταν πίσω από την οικοδόμηση αυτών των ναών και των..."φυλάκων" τους) ή μας εξηγεί η συγκεκριμένη "παράδοση" από το Μεσαίωνα: η αποκρουστική ύπαρξη των ζωόμορφων έως τερατόμορφων γκαργκόιλς στόχευε (κι εδώ αρχίζει το γελοίο του έτσι κι αλλιώς πολύ παράξενου αυτού πράγματος) να διώξει τα κακά πνεύματα που επιβουλεύονταν τις καθολικές εκκλησίες. Και τους πιστούς εντός. Μόνο που αν "σημαδεύεις" τους "οίκους του θεού" με τέτοιες αποκρουστικές μορφές, που μόνο το καλό δεν σου φέρνουν στο μυαλό, τότε δεν αποδιώχνεις το "κακό". Το ελκύεις! Και επιβαρύνεις την εσωτερική και εξωτερική ατμόσφαιρα με αρνητικά vibes!

  Γιατί άραγε;

τς τς τς! ας σηκώσει κάποιος τον σταυρό ρε παιδιά! 
Δηλαδή...
 δεν έχετε ακούσει κάποιες διαδεδομένες κακοήθειες περί αντεστραμμένου σταυρικού συμβόλου;
Μήπως έτσι αντιστρέφονται στην ουσία τα θρησκευτικά ιδεώδη και σύμβολα που υποτίθεται ότι υπηρετούσαν και προωθούσαν οι μυστικοπαθείς σχεδιαστές πίσω από την ανέγερση αυτών των ναών;
Και κατά πόσο το συνδικάτο της ολοκληρωτικής εξουσιαστικής ισχύος στην Ευρώπη για αιώνες, αυτό που με τις ευλογίες του σφαγιάστηκαν πάνω από 80 εκατομμύρια "αιρετικοί" & "υπάνθρωποι" στη θρησκόληπτη Ευρώπη, στις αποικίες και τους "παραδείσους" του Νέου Κόσμου και εξανδραποδίστηκαν για γενεές αμέτρητοι άλλοι, η Εταιρεία δηλαδή που εδρεύει στο Βατικανό, έχει σχέση με την υπηρέτηση του "έργου του Θεού"; Με τα διαχρονικά και ατέλειωτα σκάνδαλα παιδοφιλίας και βασανισμού ή κακοποίησης ανυπεράσπιστων πλασμάτων που έχουν βγει στη δημοσιότητα από διάφορα μέρη του κόσμου (συν όσα έχουν κουκουλωθεί), με τα σεξουαλικά όργια και το ξέπλυμα μαύρου-κατάμαυρου χρήματος που δίνουν και παίρνουν πίσω από κλειστές θύρες "άγιων γραφείων" και αγγίζουν τα πιο υψηλά κλιμάκια της "Αγίας Έδρας"! Η πολλή η "αγιοσύνη" οδηγεί την ανθρωπότητα στην κόλαση;
Και.. αν θέλουμε να δούμε πόσο βαθιά φτάνει η "λαγουδότρυπα" (τώρα που διανύουμε και το Πάσχα, ή εβραϊκό Πισάχ, με το συμπαθές πασχαλινό λαγουδάκι) ποιος είναι ο Θεός που αντιπροσωπεύουν ως επίγειοι μεσάζοντες; Ή πιο σωστά ποιοι είναι οι πραγματικοί θεοί που λατρεύουν οι μυστικοπαθείς ελίτ (πολύτιμο εργαλείο των οποίων είναι και το Βατικανό όπως και κάθε αρχιιερατείο), τι λες κι εσύ ας πούμε Βάαλ ή Βήλε από τη "μυστηριακή Βαβυλώνα"; Από ποια βαθιά αρχαιότητα κρατάει η σκούφια τους και πόσο γελάνε κάποιοι από τα πολύ πάνω με τις εκδηλώσεις θρησκευτικού φανατισμού και τυφλής πίστης των χειραγωγήσιμων και βαθιά νυχτωμένων μαζών από τα κάτω;

Και, φυσικά, τα πιο επιβλητικά γκαργκόιλς του κόσμου (για να ξαναγυρίσουμε στα αντιπαθέστατα κακομούτσουνα αυτά "δαιμόνια") πού βρίσκονται ή βρίσκονταν εάν μετά τις πρόσφατες εξελίξεις κάηκε η γρανιτένια γούνα τους; Μα στο αριστούργημα της αρχιτεκτονικής τέχνης, στο "σύμβολο" της "Πόλης του...Φωτός": την "Παναγία των Παρισίων"! Ώστε να εποπτεύουν συμβολικά και φυσικά από ψηλά και απρόσιτα μέσα στους αιώνες τους θεοφοβούμενους και μη Παριζιάνους! Όσο για τα σύμβολα; Ίσως εδώ και να ταιριάζει αυτό που είχε πει και ο "αιρετικός", μέγας Όσκαρ Γουάιλντ: "Η τέχνη είναι επιφάνεια και συμβολισμός. Αν θέλεις να βρεις τι υπάρχει κάτω από την επιφάνεια το κάνεις με δική σου ευθύνη. Αν θες να βρεις τι κρύβεται πίσω από τα σύμβολα το κάνεις με δικό σου ρίσκο!"

Και μέσα σε πολύ μικρό χρονικό διάστημα, μετά την πυρκαγιά στη "Notre Dame", έγινε το πρώτο "θαύμα": συγκεντρώθηκαν πάνω από 1 δισεκατομμύριο ευρώ σε δωρεές για την αποκατάσταση της ιστορικής "φωλιάς του θεού". Σε μια Γαλλία που συγκλονίζεται από την ματωμένη (και αποσιωπημένη από τα κατεστημένα ΜΜΕ όσον αφορά το πραγματικό της εύρος και δυναμική) εξέγερση των Κίτρινων Γιλέκων, με τον Μακρόν να αναδεικνύεται στον πλέον αιματοβαμμένο πρόεδρο της σύγχρονης Ευρώπης. Σε μια Γαλλία όπου οι κοινωνικές ανισότητες και διαφορές μοιάζουν πια αβυσσαλέες, όπως ανάμεσα στην κραυγαλέα χλιδή των προαστίων και στην ολοένα μεγαλύτερη εξαθλίωση ολόκληρων συνοικιών μέσα στα αστικά κέντρα (χαρακτηριστική και προφητική της επερχόμενης χειροτέρευσης της κατάστασης και η εκπληκτική ταινία "ΤΟ ΜΙΣΟΣ"- "LA HAINE" του Ματιέ Κάσσοβιτς από τα΄90ς ήδη). Σε μια Γαλλία όπου οι δωρεές προς τους πένητες και εξαθλιωμένους χαρακτηρίζονται από πτώση.

Για εμάς, αυτό που χρειάζεται όσο το δυνατόν πιο έγκαιρα αποκατάσταση είναι η ανεξαρτησία της αντίληψης των ανθρώπων.
 Όσο για το ναό; Ε! "Έχει (και παραέχει) ο θεός"! Και του περισσεύουν μάλιστα...

από εμάς

ΥΓ: Συμβουλή προς το γαλλικό κράτος: ας δεσμεύσει ένα απαραίτητο και θεάρεστο κονδύλι από το Φόρο Αποικίας που εξακολουθεί ακόμη και σήμερα να επιβάλλει (!) σε 14 αφρικανικές χώρες, ώστε να αποκατασταθούν πλήρως οι ζημιές στην Παναγιά των Παρισίων
Για όσους δεν κατάλαβαν: Vive La France : 14 Αφρικανικές χώρες υποχρεώνονται από τη "δημοκρατική" Γαλλία να καταβάλουν Φόρο Αποικίας...(και μάλιστα πολύ τσουχτερό!)

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου