Χωρίς Βαρύτητα!

ΤΟ " nο Gravity Zone" αποτελεί το παιδί του ιστότοπου γνωστού ως "ενάντια στην επιπεδούπολη" (antidras.blogspot.gr). Με ορμητήριο αυτό το χώρο, ανοίγουμε τα φτερά μας για πτήσεις προς θαυμαστούς, παράξενους, φιλόξενους κι αφιλόξενους, μα σίγουρα θαυμαστούς ορίζοντες. Μακρινούς ή κοντινούς, "εσωτερικούς" κι εξωτερικούς. Μεταφέρουμε εδώ κι επιλεγμένα κείμενα, δικά μας κι όχι μόνο, από το παλιό μπλογκ. Το "παλιό μας σπίτι" θα συνεχίζει να μας φιλοξενεί και αυτό και να αποτελεί σημείο αναφοράς και για καινούργιες εδώ αναρτήσεις μας.
Η
υπέρβαση των ανθρώπινων όντων προς ανώτερα (κι άρα ποιοτικότερα) επίπεδα ύπαρξης αποτελεί, όπως το βλέπουμε εμείς, αποτέλεσμα των ιδιοτήτων εκείνων που συνιστούν το μεγαλείο του ανθρώπου: Απλότητα, Ανεξαρτησία Αντίληψης, Αμφισβήτηση των συλλογικά αποδεκτών καταστάσεων και παραστάσεων, Περιέργεια, Φαντασία, Εκστατική διαίσθηση, Εκστατικός Θαυμασμός. Κι εμείς σκοπεύουμε στο νέο εγχείρημά μας να αδράξουμε κι αυτές τις ποιότητες που διαμορφώνουν κι ανάλογες διαδρομές κι αφηγούνται ιστορίες για "περιοχές μυθικές ή απαγορευμένες" .
(Ποιοι άραγε ορίζουν τι είναι μύθος ή απαγορευμένο ή απρόσιτο για τις μάζες και πόσοι ακόμη κι αυτοαποκαλούμενοι ή θεωρούμενοι ως "επαναστάτες" ενστερνίζονται αυτές τις οδηγίες;)
Κάτι μέσα μας μάς τρώει να αιωρηθούμε πάνω απ'όλη την ακαμψία και στατικότητα και πάνω απ'όλες τις παρανοήσεις του κόσμου, χαράσσοντας ρότα για τη λεωφόρο των...άστρων! Κάνοντας και μια απαραίτητη στάση στο "Μπαράκι στην Άκρη του Γαλαξία", ωθούμενοι από μια αρχέγονη μέθη, για να γευτούμε παράξενα ελιξίρια, μεθυστικά κοκτέηλ αστρικής σκόνης, κοσμικής ακτινοβολίας και φλεγόμενα υπολείμματα αστρικών (κι όχι μόνο) συστημάτων, με παγάκια από την ουρά αλητήριων αστεροειδών.
Και για να καταφέρουμε αυτά κι ακόμη περισσότερα, πρέπει να αφήσουμε τη...βαρύτητα πίσω μας. Χωρίς να ξεχάσουμε να πατάμε και γερά στο έδαφος!

Bρίσκεστε σε "no Gravity Zone" λοιπόν! Γιατί είμαστε ονειροπόλοι και με αιτία:

ΟΝΕΙΡΟΠΟΛΟΙ (του ανιχνευτή)



Ονειροπόλος είναι αυτός που μπορεί να βρει τον δρόμο του μόνο στο φως του φεγγαριού. Τιμωρία του είναι ότι βλέπει το ξημέρωμα πριν τον υπόλοιπο κόσμο. - ΟΣΚΑΡ ΟΥΑΪΛΝΤ

Αυτή είναι και η κατάρα του! Η πιο γλυκιά και πικρή συνάμα, η πιο αποκηρυγμένη και γι'αυτό ανεκτίμητης αξίας, η πιο επικίνδυνη και γι'αυτό άξια μόνο για όσους αντέχουν να τη βαστάξουν, η πιο μαγική και συνάμα απαιτητική, η πιο δύσκολη να περιγραφεί με τη συνηθισμένη μορφή ανθρώπινης έκφρασης, κατάρα του κόσμου ετούτου.
Αλλά τι θα'τανε ο κόσμος χωρίς τους "καταραμένους" του; Αν όχι καταδικασμένος, από πολύ παλιά, σε έλλειψη οξυγόνου και σε πλήρη μαρασμό;

Ονειροπόλοι είναι αυτοί που, με τις (μυστηριώδεις για την κοινή λογική) ενοράσεις και τα όνειρά τους και τη διάθεσή τους να γυρέψουν την εκπλήρωσή τους, επιτρέπουν ακόμα στη γη να γυρνάει!
Oνειροπόλοι είναι αυτοί που βλέπουν όσα οι πιο πολλοί αδυνατούν ή αρνούνται να δουν, γιατί δεν μπορούν να εγκαταλείψουν τη βολή του δοσμένου, καθιερωμένου πλαισίου. Αυτοί που ανακαλύπτουν τις εικόνες πίσω από τις εικόνες ή ανοίγουν το δρόμο προς νέους κόσμους εκεί όπου οι παλιοί αργοπεθαίνουν και σβήνουν.
Αλλά αυτό έχει πάντα τίμημα και τις περισσότερες φορές πολύ σκληρό.
Ονειροπόλοι είναι κι αυτοί που συχνά οδηγούνται στο γλυκόπικρο καταφύγιο της μοναξιάς και στην τρέλα που επίσης συχνά συνοδεύει την "ιερή μέθη" τους. Αυτοί που, διόλου σπάνια, συντρίβονται κάτω από όλη την κακότητα, τη μικροψυχία και το φθόνο που ξεχειλίζει στον κόσμο.
Αλλά και αυτοί οι οποίοι σαν τους τρελούς αλήτες που σέρνονται από μια πλανεύτρα εσωτερική μούσα: "ποθούν τα πάντα ταυτόχρονα, αυτοί που ποτέ δε χασμουριούνται ή λένε έστω και μία κοινοτοπία, αλλά που καίγονται σαν τα μυθικά κίτρινα ρωμαϊκά κεριά, που σκάνε σαν πυροτεχνήματα ανάμεσα στα αστέρια κι από μέσα τους ξεπηδά το μπλε φως της καρδιάς τους, κι όσοι τους βλέπουν κάνουν: Αααα!!!! με θαυμασμό' (να θυμηθούμε και τον Τζακ Κέρουακ στο βιβλίο του "on the road")

Και αυτό που κάνει τη διαφορά είναι ότι... " ο ταξιδιώτης παίρνει μονάχα ένα δρόμο. Ο ονειροπόλος τους παίρνει όλους. "(Julos Beaucarne)

Σάββατο, 2 Ιουνίου 2018

Ένα διαστρικό πεπρωμένο


H πέμπτη διάσταση σύμφωνα με την εξαιρετική και σίγουρα βαθιά επιστημονική ταινία Interstellar

Ακολουθεί ένα κατατοπιστικό βίντεο στο youtube, όσο μπορεί να είναι ένα trailer, σχετικό με την παραπάνω ταινία του Christopher Nolan. Interstellar Official Trailer #2 (2014) - Matthew McConaughey, Christopher Nolan Sci-Fi Movie 

Μια μεγάλη ταινία. Μια εποποιία υπέρβασης από τα δεσμά μιας εκφυλισμένης πραγματικότητας και καταστροφικής καθήλωσης, με την εκτόξευση προς τις πολλά υποσχόμενες, αν και ανοίκειες, περιοχές και διαστάσεις του άχρονου σύμπαντος. Εκεί όπου ο γραμμικός χρόνος αποτελεί μια χονδροκομμένη ψευδαίσθηση, γέννημα της στρεβλής συνείδησης του παρατηρητή. Κι εκεί όπου το τέλος αυτού που σβήνει στο λυκόφως ενός κόσμου που ξεθωριάζει πια, αποτελεί και το πέρασμα σε μία νέα αρχή, γεμάτη με δυσκολίες αλλά και με διψασμένες για εξερεύνηση προοπτικές.


Το σύμπαν πάλλεται σε φρακταλικής δομής γεωμετρίες και κραδασμικές δονήσεις κι αγκαλιάζει σε μια αδιαίρετη ενότητα παρελθόν, παρόν και μέλλον, μετατρέποντάς τα σ'ένα αιώνιο παρόν. Το αιώνιο τώρα. Το εδώ και τώρα, που μπορείς να επηρεάσεις εξίσου το παρελθόν, το "τότε", και το μέλλον, το "αύριο", με τις επιλογές του παρόντος, που το επόμενο δευτερόλεπτο έχει κιόλας μετατραπεί σε παρελθόν και έχει διαμορφώσει -με μια ακολουθία χαοτικών διαδικασιών- τις πτυχές του μέλλοντος. Το οποίο βρίσκεται ήδη μπροστά σου κι εσύ έχεις εισχωρήσει μέσα στις δίνες και τους κραδασμούς του, ανεξαρτήτως αν τις περισσότερες φορές το αντιλαμβάνεσαι ως κάτι τελείως άπιαστο, ομιχλώδες, προϊόν συχνά τυχαίων διεργασιών.

Ο άνθρωπος είναι το παρελθόν που αποχωρεί και το μέλλον που είναι ήδη εδώ και ήδη αποτελεί παρελθόν. Δρασκελίζοντας τα αδιέξοδα και τους δισταγμούς που έμοιαζαν να σφραγίζουν το δρόμο του. Κάνοντας ήδη τις απαραίτητες κινήσεις στο παρελθόν, αφού ήδη έγιναν οι κομβικές επιλογές στο παρόν, που είναι ήδη παρελθόν για τις λεωφόρους του μέλλοντος. Ο άνθρωπος που μετέτρεψε τη δεισιδαιμονία του παρελθόντος στην επιστήμη του μέλλοντος!

Και η εξέλιξη των όντων προς ανώτερα πεδία ύπαρξης απαιτεί κι ανάλογα κβαντικά άλματα.

Και το κάθε ταξίδι μέσα στο ατέρμονο γίγνεσθαι της ύπαρξης, είτε έχει να κάνει με το άτομο, είτε με μια ομάδα ατόμων, είτε με την ίδια την ανθρωπότητα, αποτελεί ένα μίγμα τόσο αναγκαιότητας όσο και ελευθερίας. Όπου η ελευθερία επιλογών καθορίζεται τόσο από την επιρροή της διαίσθησης που μοιάζει με εκστατική έκρηξη και τη μετουσίωση της Δημιουργικής Φαντασίας στην πράξη, όσο και από τη χρήση της επίσης ανώτερης νοητικής λειτουργίας που λέγεται Προσοχή.
 Kι απαιτούνται αποθέματα Ενέργειας..

"Τα άστρα δεν είναι για τον άνθρωπο", επαναλάμβανε ο Άρθουρ Κλαρκ στο κλασικό μυθιστόρημα επιστημονικής Φαντασίας Childhood's End. Εδώ έκανε λάθος! Τότε ο άνθρωπος δεν ήταν να αφήσει την στασιμότητα της ασφάλειας των σπηλαίων για να απλωθεί σε όλη τη γη και να εξερευνήσει και τις πιο μακρινές γωνιές της. Δεν ήταν να αφήσει το έδαφος και να ανοίξει τα φτερά του στους αιθέρες του πλανήτη. Δεν ήταν να προχωρήσει σε επινοήσεις κι εφευρέσεις, να εισχωρήσει σε γνώσεις που άλλαξαν άρδην τη ζωή του και που κάποτε και μόνο η υποψία τους μπορεί να ακουγόταν σαν δείγμα τρέλας ή να θεωρούνταν μαγεία.
Απίστευτα κι όμως αληθινά που κλείνουν στόματα μεγάλα

Ο άνθρωπος είναι φτιαγμένος από αστρικό υλικό, με μια έμφυτη και υπερβατική Περιέργεια και λαχτάρα για απαντήσεις σε ερωτήματα που με τη σειρά τους οδηγούνε σε καινούργια. Και μπορεί να κοιτάξει με νόημα και όραμα τον έναστρο ουρανό. Εφόσον συνειδητοποιήσει τη λούπα στην οποία έχει πέσει η εξελικτική του πορεία, κάτι σαν χρονικό βρόγχο που έχει παγώσει τις δυνατότητες προέκτασης σε διανοητικό-αντιληπτικό και υλικό πεδίο, αποτέλεσμα δυνάμεων εντροπικών, κατακερματιστικών. Κι εφόσον ξεφορτωθεί από μέσα και πάνω του όλα τα άχρηστα φορτία που έχουν πληθώρα ονομάτων: οπισθοδρόμηση, σκοταδισμός, κακομοιριά, τραυματικές φοβίες και αντιεξελικτικές ψευδαισθήσεις.. Διότι όλα είναι θέμα αντίληψης κι εσωτερικής κι εξωτερικής παρατήρησης. Και, ποιος ξέρει; Ίσως το σύμπαν το ίδιο να είναι αποτέλεσμα Παρατήρησης, να υπάρχει γιατί είναι εδώ ο άνθρωπος και το παρατηρεί. Νομίζοντας ότι βρίσκεται έξω από αυτόν..
Πόσα μυστήρια τον περιμένουν!

Ο Ένοικος...


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου