Χωρίς Βαρύτητα!

ΤΟ " nο Gravity Zone" αποτελεί το παιδί του ιστότοπου γνωστού ως "ενάντια στην επιπεδούπολη" (antidras.blogspot.gr). Με ορμητήριο αυτό το χώρο, ανοίγουμε τα φτερά μας για πτήσεις προς θαυμαστούς, παράξενους, φιλόξενους κι αφιλόξενους, μα σίγουρα θαυμαστούς ορίζοντες. Μακρινούς ή κοντινούς, "εσωτερικούς" κι εξωτερικούς. Μεταφέρουμε εδώ κι επιλεγμένα κείμενα, δικά μας κι όχι μόνο, από το παλιό μπλογκ. Το "παλιό μας σπίτι" θα συνεχίζει να μας φιλοξενεί και αυτό και να αποτελεί σημείο αναφοράς και για καινούργιες εδώ αναρτήσεις μας.
Η αλληλεγγύη μεταξύ των ανθρώπινων όντων αποτελεί, όπως το βλέπουμε εμείς, αποτέλεσμα των ιδιοτήτων εκείνων που συνιστούν το μεγαλείο του ανθρώπου: Απλότητα, Ανεξαρτησία Αντίληψης, Αμφισβήτηση των συλλογικά αποδεκτών καταστάσεων και παραστάσεων, Περιέργεια, Φαντασία, Εκστατική διαίσθηση, Εκστατικός Θαυμασμός. Κι εμείς σκοπεύουμε στο νέο εγχείρημά μας να αδράξουμε κι αυτές τις ποιότητες που διαμορφώνουν κι ανάλογες διαδρομές κι αφηγούνται ιστορίες για "περιοχές μυθικές ή απαγορευμένες"(ποιοι άραγε ορίζουν τι είναι μύθος ή απαγορευμένο ή απρόσιτο για τις μάζες και πόσοι ακόμη κι αυτοαποκαλούμενοι ή θεωρούμενοι ως "επαναστάτες" ενστερνίζονται αυτές τις οδηγίες;). Κάτι μέσα μας μάς τρώει να αιωρηθούμε πάνω απ'όλη την ακαμψία και στατικότητα και πάνω απ'όλες τις παρανοήσεις του κόσμου, χαράσσοντας ρότα για τη λεωφόρο των...άστρων! Κάνοντας και μια απαραίτητη στάση στο "Μπαράκι στην Άκρη του Γαλαξία", ωθούμενοι από μια αρχέγονη μέθη, για να γευτούμε παράξενα ελιξίρια, μεθυστικά κοκτέηλ αστρικής σκόνης, κοσμικής ακτινοβολίας και φλεγόμενα υπολείμματα αστρικών (κι όχι μόνο) συστημάτων, με παγάκια από την ουρά αλητήριων αστεροειδών.
Και για να καταφέρουμε αυτά κι ακόμη περισσότερα, πρέπει να αφήσουμε τη...βαρύτητα πίσω μας. Χωρίς να ξεχάσουμε να πατάμε και γερά στο έδαφος!

Bρίσκεστε σε "no Gravity Zone" λοιπόν! Γιατί είμαστε ονειροπόλοι και με αιτία!

Τρίτη, 12 Ιανουαρίου 2016

"πέταγμα"...




...ένα ονειρικό βίντεο από ένα πολύ ταλαντούχο μουσικό σχήμα: τους Ισλανδούς Sigur Ros, που η ονομασία τους σημαίνει..."τριαντάφυλλο νίκης"(!) στην ισλανδική γλώσσα.
Κι ένας ήχος που νομίζεις ότι έχει εισέλθει στον κόσμο μας από μια άλλη πιο λεπτοφυή διάσταση, νεραϊδοκατοικημένη, όπου όλα μπορούν να συμβούν και συμβαίνουν κάθε μοναδική αιώνια στιγμή. Και κυρίως αυτά που αξίζει να συμβαίνουν, ακόμη και τα "ανέφικτα", ανάλογα και με τη δύναμη της επιθυμίας και την προσπάθεια που κάνει κάποιος/οι να τα γυρέψουν. Σε έναν κόσμο που σφύζει από μαγεία, έτσι όπως πλημμυρίζει την παιδική ψυχή που ξέρει καλά τι θα πει δέος μπροστά στα μικρά και μεγάλα θαύματα, αυτά που υπάρχουν παντού γύρω μας . Και μέσα μας!

Και για να θυμηθούμε και τα λόγια του Ρόμπερτ Κ. Χωλ:
"Το να χτυπάς τα χέρια σου σαν φτερά μπορεί να είναι πέταγμα".

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου