Χωρίς Βαρύτητα!

ΤΟ " nο Gravity Zone" αποτελεί το παιδί του ιστότοπου γνωστού ως "ενάντια στην επιπεδούπολη" (antidras.blogspot.gr). Με ορμητήριο αυτό το χώρο, ανοίγουμε τα φτερά μας για πτήσεις προς θαυμαστούς, παράξενους, φιλόξενους κι αφιλόξενους, μα σίγουρα θαυμαστούς ορίζοντες. Μακρινούς ή κοντινούς, "εσωτερικούς" κι εξωτερικούς. Μεταφέρουμε εδώ κι επιλεγμένα κείμενα, δικά μας κι όχι μόνο, από το παλιό μπλογκ. Το "παλιό μας σπίτι" θα συνεχίζει να μας φιλοξενεί και αυτό και να αποτελεί σημείο αναφοράς και για καινούργιες εδώ αναρτήσεις μας.
Η
υπέρβαση των ανθρώπινων όντων προς ανώτερα (κι άρα ποιοτικότερα) επίπεδα ύπαρξης αποτελεί, όπως το βλέπουμε εμείς, αποτέλεσμα των ιδιοτήτων εκείνων που συνιστούν το μεγαλείο του ανθρώπου: Απλότητα, Ανεξαρτησία Αντίληψης, Αμφισβήτηση των συλλογικά αποδεκτών καταστάσεων και παραστάσεων, Περιέργεια, Φαντασία, Εκστατική διαίσθηση, Εκστατικός Θαυμασμός. Κι εμείς σκοπεύουμε στο νέο εγχείρημά μας να αδράξουμε κι αυτές τις ποιότητες που διαμορφώνουν κι ανάλογες διαδρομές κι αφηγούνται ιστορίες για "περιοχές μυθικές ή απαγορευμένες" .
(Ποιοι άραγε ορίζουν τι είναι μύθος ή απαγορευμένο ή απρόσιτο για τις μάζες και πόσοι ακόμη κι αυτοαποκαλούμενοι ή θεωρούμενοι ως "επαναστάτες" ενστερνίζονται αυτές τις οδηγίες;)
Κάτι μέσα μας μάς τρώει να αιωρηθούμε πάνω απ'όλη την ακαμψία και στατικότητα και πάνω απ'όλες τις παρανοήσεις του κόσμου, χαράσσοντας ρότα για τη λεωφόρο των...άστρων! Κάνοντας και μια απαραίτητη στάση στο "Μπαράκι στην Άκρη του Γαλαξία", ωθούμενοι από μια αρχέγονη μέθη, για να γευτούμε παράξενα ελιξίρια, μεθυστικά κοκτέηλ αστρικής σκόνης, κοσμικής ακτινοβολίας και φλεγόμενα υπολείμματα αστρικών (κι όχι μόνο) συστημάτων, με παγάκια από την ουρά αλητήριων αστεροειδών.
Και για να καταφέρουμε αυτά κι ακόμη περισσότερα, πρέπει να αφήσουμε τη...βαρύτητα πίσω μας. Χωρίς να ξεχάσουμε να πατάμε και γερά στο έδαφος!

Bρίσκεστε σε "no Gravity Zone" λοιπόν! Γιατί είμαστε ονειροπόλοι και με αιτία:

ΟΝΕΙΡΟΠΟΛΟΙ (του ανιχνευτή)



Ονειροπόλος είναι αυτός που μπορεί να βρει τον δρόμο του μόνο στο φως του φεγγαριού. Τιμωρία του είναι ότι βλέπει το ξημέρωμα πριν τον υπόλοιπο κόσμο. - ΟΣΚΑΡ ΟΥΑΪΛΝΤ

Αυτή είναι και η κατάρα του! Η πιο γλυκιά και πικρή συνάμα, η πιο αποκηρυγμένη και γι'αυτό ανεκτίμητης αξίας, η πιο επικίνδυνη και γι'αυτό άξια μόνο για όσους αντέχουν να τη βαστάξουν, η πιο μαγική και συνάμα απαιτητική, η πιο δύσκολη να περιγραφεί με τη συνηθισμένη μορφή ανθρώπινης έκφρασης, κατάρα του κόσμου ετούτου.
Αλλά τι θα'τανε ο κόσμος χωρίς τους "καταραμένους" του; Αν όχι καταδικασμένος, από πολύ παλιά, σε έλλειψη οξυγόνου και σε πλήρη μαρασμό;

Ονειροπόλοι είναι αυτοί που, με τις (μυστηριώδεις για την κοινή λογική) ενοράσεις και τα όνειρά τους και τη διάθεσή τους να γυρέψουν την εκπλήρωσή τους, επιτρέπουν ακόμα στη γη να γυρνάει!
Oνειροπόλοι είναι αυτοί που βλέπουν όσα οι πιο πολλοί αδυνατούν ή αρνούνται να δουν, γιατί δεν μπορούν να εγκαταλείψουν τη βολή του δοσμένου, καθιερωμένου πλαισίου. Αυτοί που ανακαλύπτουν τις εικόνες πίσω από τις εικόνες ή ανοίγουν το δρόμο προς νέους κόσμους εκεί όπου οι παλιοί αργοπεθαίνουν και σβήνουν.
Αλλά αυτό έχει πάντα τίμημα και τις περισσότερες φορές πολύ σκληρό.
Ονειροπόλοι είναι κι αυτοί που συχνά οδηγούνται στο γλυκόπικρο καταφύγιο της μοναξιάς και στην τρέλα που επίσης συχνά συνοδεύει την "ιερή μέθη" τους. Αυτοί που, διόλου σπάνια, συντρίβονται κάτω από όλη την κακότητα, τη μικροψυχία και το φθόνο που ξεχειλίζει στον κόσμο.
Αλλά και αυτοί οι οποίοι σαν τους τρελούς αλήτες που σέρνονται από μια πλανεύτρα εσωτερική μούσα: "ποθούν τα πάντα ταυτόχρονα, αυτοί που ποτέ δε χασμουριούνται ή λένε έστω και μία κοινοτοπία, αλλά που καίγονται σαν τα μυθικά κίτρινα ρωμαϊκά κεριά, που σκάνε σαν πυροτεχνήματα ανάμεσα στα αστέρια κι από μέσα τους ξεπηδά το μπλε φως της καρδιάς τους, κι όσοι τους βλέπουν κάνουν: Αααα!!!! με θαυμασμό' (να θυμηθούμε και τον Τζακ Κέρουακ στο βιβλίο του "on the road")

Και αυτό που κάνει τη διαφορά είναι ότι... " ο ταξιδιώτης παίρνει μονάχα ένα δρόμο. Ο ονειροπόλος τους παίρνει όλους. "(Julos Beaucarne)

Σάββατο, 11 Απριλίου 2015

Εξερευνήστε το μαγικό κόσμο του DR. SHAMBALA!




{ Ναι!-αχά!- εκείνες οι σκέψεις του Ε.Τ.Α. Χόφφμαν, νομίζω τα λένε όλα:
" Οι περισσότεροι άνθρωποι δεν συνασθάνονται πως είναι φυλακισμένοι μέσα σ'ενα γυάλινο μπουκάλι, είναι πεποισμένοι πως είναι ελεύθεροι. Η δυστυχία του ανθρώπου πoυ έχει βαθύτερη αντίληψη από τους άλλους είναι να συνειδητοποιήσει πως είναι φυλακισμένος. Η μεγαλύτερή του χαρά πηγάζει από το γεγονός της πιθανότητας ότι το γυάλινο μπουκάλι ίσως είναι δυνατόν να σπάσει."
 Υπάρχουν τόσα πολλά πράγματα έξω από το "μπουκάλι" στο οποίο είναι κλεισμένος ο κάθε άνθρωπος...Αλλά, φαντάζεσαι αυτό το "μπουκάλι" να σπάσει ξαφνικά, πολύ ξαφνικά και ο ανυποψίαστος άνθρωπος να βρεθεί...στην αρχαία υπόγεια λίμνη κάτω από τη Μεγάλη Πυραμίδα της Αιγύπτου; ή στις επάλξεις του Αγιάζ Καλά όπου τις νύχτες ο άνεμος ακούγεται σαν το θρήνο του μεγάλου Αλεξάνδρου μετά το φόνο του Κλείτου; ή να βρεθεί έντρομος στο Κενοστάσιο για να συνομιλήσει με τον ίδιο του τον εαυτό; Φαντάζεσαι να βρεθεί να κολυμπά στα σκοτεινά νερά του Λοχ Νες, μπροστά στο τέρας; ή ξαφνικλα να μεταφερθεί στην κορυφή του μαύρου αερόλιθου της Κάαμπα, στη Μέκκα, την ώρα που οχτακόσιες χιλιάδες πιστοί του Προφήτη περιστρέφονται ολόγυρά της;  Ή να βρεθεί στην κορυφή του Ουλούρου, ένα σούρουπο που αυτός ο παράξενος βράχος της Αυστραλίας θα βαφόταν κόκκινος από τις ακτίνες του ήλιου, καθώς ανοίγουν οι πύλες του Dreamtime; Ή να βρεθεί μέσα σε μια παλιά δεξαμενή απομόνωσης του δρα Τζον Λίλλυ, έτοιμος να εισέλθει σε εναλλακτικές καταστάσεις συνείδησης; Ή μέσα στο σπίτι με τους έξι χιλιάδες καθρέφτες πουέφτισξε ο Σιν-Γιου στη Σαγκάη; Ή να βρεθεί στο λόφο Πέτριν, στην Τσεχία, στη "Νύχτα των Μαγισσών', να πηδά πάνω από τις φλόγες; Ή μέσα στα παράξενα σπήλαια Μπάτου, στη Μαλαισία, μαζί με ένα εκατομμύριο Ινδουιστές που συγκεντρώνονται εκεί για τον εορτασμό του Θαϊπουσάμ που μνημονεύεται την ημέρα που η θεά Παρβάτι έδωσε στο γιο της ένα μαγικό ακόντιο με το οποίο νίκησε τους μοχθηρούς υποχθόνιους δαίμονες Ασούρα; ή να βρεθεί να περιπλανιέται μέσα στις αχανείς δαιδαλώδεις στοές του μετρό της Νέας Υόρκης και να τον κυνηγούν οι Mole-People, οι Άνθρωποι-Τυφλοπόντικες; ...Να σπάσει ξαφνικά το "μπουκάλι", φαντάσου, και να βρεθεί...οπουδήποτε! }

DR. SHAMBALA - περιοδικό "Strange" τεύχος 152, Φεβρουάριος-Μάρτιος 2015
  Ο oποίος διατηρεί τη μόνιμη δική του πολύ-μα πολύ ιδιαίτερη και "ταξιδιάρα" και γεμάτη από παράξενες πληροφορίες και "απαγορευμένες γνώσεις", εναλλακτικές εξαίσιες κινηματογραφικές προτάσεις και -κάτι όπου "δίνει ρέστα"!- κι εξαιρετικές playlist με τραγούδια από ΟΛΑ σχεδόν τα είδη μουσικής, απ'όπου ανακαλύπτεις "διαμάντια" των οποίων πιθανώς αγνοούσες την ύπαρξη όσο ψαγμένος κι αν νομίζεις πως είσαι μουσικά! Όλα αυτά και άλλα μαζί στο κορυφαίο περιοδικό -κατά τη γνώμη μου- εναλλακτικής αναζήτησης και εξερεύνησης των αχανών πεδίων του Παράξενου, το "Strange", ιδού και η σελίδα του στο facebook: https://el-gr.facebook.com/pages/Strange/287783084603599)
Το παραπάνω βίντεο προέρχεται από το νεοσύστατο κανάλι του στο youtube, πολύ καλό μουσικά και όχι μόνο!

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου