Χωρίς Βαρύτητα!

ΤΟ " nο Gravity Zone" αποτελεί το παιδί του ιστότοπου γνωστού ως "ενάντια στην επιπεδούπολη" (antidras.blogspot.gr). Με ορμητήριο αυτό το χώρο, ανοίγουμε τα φτερά μας για πτήσεις προς θαυμαστούς, παράξενους, φιλόξενους κι αφιλόξενους, μα σίγουρα θαυμαστούς ορίζοντες. Μακρινούς ή κοντινούς, "εσωτερικούς" κι εξωτερικούς. Μεταφέρουμε εδώ κι επιλεγμένα κείμενα, δικά μας κι όχι μόνο, από το παλιό μπλογκ. Το "παλιό μας σπίτι" θα συνεχίζει να μας φιλοξενεί και αυτό και να αποτελεί σημείο αναφοράς και για καινούργιες εδώ αναρτήσεις μας.
Η αλληλεγγύη μεταξύ των ανθρώπινων όντων αποτελεί, όπως το βλέπουμε εμείς, αποτέλεσμα των ιδιοτήτων εκείνων που συνιστούν το μεγαλείο του ανθρώπου: Απλότητα, Ανεξαρτησία Αντίληψης, Αμφισβήτηση των συλλογικά αποδεκτών καταστάσεων και παραστάσεων, Περιέργεια, Φαντασία, Εκστατική διαίσθηση, Εκστατικός Θαυμασμός. Κι εμείς σκοπεύουμε στο νέο εγχείρημά μας να αδράξουμε κι αυτές τις ποιότητες που διαμορφώνουν κι ανάλογες διαδρομές κι αφηγούνται ιστορίες για "περιοχές μυθικές ή απαγορευμένες"(ποιοι άραγε ορίζουν τι είναι μύθος ή απαγορευμένο ή απρόσιτο για τις μάζες και πόσοι ακόμη κι αυτοαποκαλούμενοι ή θεωρούμενοι ως "επαναστάτες" ενστερνίζονται αυτές τις οδηγίες;). Κάτι μέσα μας μάς τρώει να αιωρηθούμε πάνω απ'όλη την ακαμψία και στατικότητα και πάνω απ'όλες τις παρανοήσεις του κόσμου, χαράσσοντας ρότα για τη λεωφόρο των...άστρων! Κάνοντας και μια απαραίτητη στάση στο "Μπαράκι στην Άκρη του Γαλαξία", ωθούμενοι από μια αρχέγονη μέθη, για να γευτούμε παράξενα ελιξίρια, μεθυστικά κοκτέηλ αστρικής σκόνης, κοσμικής ακτινοβολίας και φλεγόμενα υπολείμματα αστρικών (κι όχι μόνο) συστημάτων, με παγάκια από την ουρά αλητήριων αστεροειδών.
Και για να καταφέρουμε αυτά κι ακόμη περισσότερα, πρέπει να αφήσουμε τη...βαρύτητα πίσω μας. Χωρίς να ξεχάσουμε να πατάμε και γερά στο έδαφος!

Bρίσκεστε σε "no Gravity Zone" λοιπόν! Γιατί είμαστε ονειροπόλοι και με αιτία!

Τετάρτη, 8 Απριλίου 2015

" να αντιληφθούμε την αγάπη σαν φάσμα "

Για να δεις εναν κοσμο μεσα σε ενα κοκκο αμμου
και εναν παραδεισο μεσα σε ενα αγριολουλουδο
κρατησε το απειρο μεσα στην παλαμη του χεριου σου και την αιωνιοτητα μεσα σε μια ωρα.
.
 ΑLAN WATS


" ...για να ζεις και να αγαπάς, πρέπει να ρισκάρεις. Σαν αποτέλεσμα και θα απογοητευτείς και θα αποτύχεις και ίσως και να καταστραφείς ακόμη. Με το πέρασμα του χρόνου όμως θα δεις ότι κάπου βγάζει.
Πιστεύω ότι αν αποφύγεις να ρισκάρεις τα αποτελέσματα θα είναι πολύ χειρότερα από οποιαδήποτε μορφή αταξίας μπορεί να χωρέσει το μυαλό σου.
Με το να κάνεις φιόγκο την αγάπη ή να γίνεις εσύ ανίκανος γι'αυτήν, δεν καταστρέφεις την ενέργειά της. Αν δεν αγαπάς ή δεν αφήνεις να εκφραστεί, θα βρει τρόπο να εκδηλωθεί με τη μορφή της αυτοκαταστροφής. Δηλαδή, η εναλλακτική λύση στη φιλαυτία είναι η αυτοκαταστροφή. Επειδή δεν πρόκειται να ρισκάρεις να αγαπήσεις τον εαυτό σου σωστά, θα κληθείς να τον καταστρέψεις.
Λοιπόν, τί είναι προτιμότερο; Ένα ανθρώπινο είδος που δεν τα καταφέρνει πάντα να ελέγχεται και τόσο καλά, ακόμη και αμόκ το πιάνει πότε πότε, αλλά συνεχίζει γενικά να υπάρχει και να κρατά σε ικανοποιητικό επίπεδο την ειλικρίνεια και την ικανότητά του να απολαμβάνει όπου μπορεί να υπάρξει απόλαυση; Ή μήπως είναι προτιμότερο να τιναχτεί στον αέρα το ανθρώπινο είδος και να καθαρίσει ο πλανήτης κι όλα να γίνουν ένας ωραίος άγονος βράχος, απαλλαγμένος από την αρρώστια που λέγεται ζωή;
Το σημαντικό είναι να αντιληφθούμε την αγάπη σαν φάσμα. Δεν υπάρχει καλή και κακή αγάπη, πνευματική και υλική αγάπη, ώριμη αγάπη από τη μια και παράφορος έρωτας από την άλλη. Όλα τούτα είναι μορφές της ίδιας ενέργειας. Και πρέπει να τα δέχεται κανείς και να την αφήνει να μεγαλώνει εκεί που τη βρίσκει. Και αν βρει ότι μόνο μια από αυτές τις μορφές υπάρχει, ας τη θρέψει τουλάχιστον και θ'ανθίσουν και οι υπόλοιπες. Απαραίτητη προϋπόθεση όμως για ν'αρχίσει κανείς σωστά είναι να αφήνει την αγάπη ελεύθερη να παίρνει τον δρόμο της "

από το βιβλίο του Βρετανού φιλόσοφου και συγγραφέα Alan Wats "Μέσα στα σύννεφα, μακρυά απ'τον κόσμο", που το ανακάλυψα μισοκατεστραμένο και κιτρινισμένο σ΄ένα παλαιοβιβλιοπωλείο, στη θρυλική έκδοση "τσέπης" των εκδόσεων ΩΡΟΡΑ
Όσον αφορά την Αγάπη, να παραθέσω και κάποιες δικές μου σκέψεις: Η εξόριστη ΔΥΝΑΜΗ!

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου