Χωρίς Βαρύτητα!

ΤΟ " nο Gravity Zone" αποτελεί το παιδί του ιστότοπου γνωστού ως "ενάντια στην επιπεδούπολη" (antidras.blogspot.gr). Με ορμητήριο αυτό το χώρο, ανοίγουμε τα φτερά μας για πτήσεις προς θαυμαστούς, παράξενους, φιλόξενους κι αφιλόξενους, μα σίγουρα θαυμαστούς ορίζοντες. Μακρινούς ή κοντινούς, "εσωτερικούς" κι εξωτερικούς. Μεταφέρουμε εδώ κι επιλεγμένα κείμενα, δικά μας κι όχι μόνο, από το παλιό μπλογκ. Το "παλιό μας σπίτι" θα συνεχίζει να μας φιλοξενεί και αυτό και να αποτελεί σημείο αναφοράς και για καινούργιες εδώ αναρτήσεις μας.
Η
υπέρβαση των ανθρώπινων όντων προς ανώτερα (κι άρα ποιοτικότερα) επίπεδα ύπαρξης αποτελεί, όπως το βλέπουμε εμείς, αποτέλεσμα των ιδιοτήτων εκείνων που συνιστούν το μεγαλείο του ανθρώπου: Απλότητα, Ανεξαρτησία Αντίληψης, Αμφισβήτηση των συλλογικά αποδεκτών καταστάσεων και παραστάσεων, Περιέργεια, Φαντασία, Εκστατική διαίσθηση, Εκστατικός Θαυμασμός. Κι εμείς σκοπεύουμε στο νέο εγχείρημά μας να αδράξουμε κι αυτές τις ποιότητες που διαμορφώνουν κι ανάλογες διαδρομές κι αφηγούνται ιστορίες για "περιοχές μυθικές ή απαγορευμένες" .
(Ποιοι άραγε ορίζουν τι είναι μύθος ή απαγορευμένο ή απρόσιτο για τις μάζες και πόσοι ακόμη κι αυτοαποκαλούμενοι ή θεωρούμενοι ως "επαναστάτες" ενστερνίζονται αυτές τις οδηγίες;)
Κάτι μέσα μας μάς τρώει να αιωρηθούμε πάνω απ'όλη την ακαμψία και στατικότητα και πάνω απ'όλες τις παρανοήσεις του κόσμου, χαράσσοντας ρότα για τη λεωφόρο των...άστρων! Κάνοντας και μια απαραίτητη στάση στο "Μπαράκι στην Άκρη του Γαλαξία", ωθούμενοι από μια αρχέγονη μέθη, για να γευτούμε παράξενα ελιξίρια, μεθυστικά κοκτέηλ αστρικής σκόνης, κοσμικής ακτινοβολίας και φλεγόμενα υπολείμματα αστρικών (κι όχι μόνο) συστημάτων, με παγάκια από την ουρά αλητήριων αστεροειδών.
Και για να καταφέρουμε αυτά κι ακόμη περισσότερα, πρέπει να αφήσουμε τη...βαρύτητα πίσω μας. Χωρίς να ξεχάσουμε να πατάμε και γερά στο έδαφος!

Bρίσκεστε σε "no Gravity Zone" λοιπόν! Γιατί είμαστε ονειροπόλοι και με αιτία:

ΟΝΕΙΡΟΠΟΛΟΙ (του ανιχνευτή)


Ονειροπόλος είναι αυτός που μπορεί να βρει τον δρόμο του μόνο στο φως του φεγγαριού. Τιμωρία του είναι ότι βλέπει το ξημέρωμα πριν τον υπόλοιπο κόσμο. - ΟΣΚΑΡ ΟΥΑΪΛΝΤ

Αυτή είναι και η κατάρα του! Η πιο γλυκιά και πικρή συνάμα, η πιο αποκηρυγμένη και γι'αυτό ανεκτίμητης αξίας, η πιο επικίνδυνη και γι'αυτό άξια μόνο για όσους αντέχουν να τη βαστάξουν, η πιο μαγική και συνάμα απαιτητική, η πιο δύσκολη να περιγραφεί με τη συνηθισμένη μορφή ανθρώπινης έκφρασης, κατάρα του κόσμου ετούτου.
Αλλά τι θα'τανε ο κόσμος χωρίς τους "καταραμένους" του; Αν όχι καταδικασμένος, από πολύ παλιά, σε έλλειψη οξυγόνου και σε πλήρη μαρασμό;

Ονειροπόλοι είναι αυτοί που, με τις (μυστηριώδεις για την κοινή λογική) ενοράσεις και τα όνειρά τους και τη διάθεσή τους να γυρέψουν την εκπλήρωσή τους, επιτρέπουν ακόμα στη γη να γυρνάει!
Oνειροπόλοι είναι αυτοί που βλέπουν όσα οι πιο πολλοί αδυνατούν ή αρνούνται να δουν, γιατί δεν μπορούν να εγκαταλείψουν τη βολή του δοσμένου, καθιερωμένου πλαισίου. Αυτοί που ανακαλύπτουν τις εικόνες πίσω από τις εικόνες ή ανοίγουν το δρόμο προς νέους κόσμους εκεί όπου οι παλιοί αργοπεθαίνουν και σβήνουν.
Αλλά αυτό έχει πάντα τίμημα και τις περισσότερες φορές πολύ σκληρό.
Ονειροπόλοι είναι κι αυτοί που συχνά οδηγούνται στο γλυκόπικρο καταφύγιο της μοναξιάς και στην τρέλα που επίσης συχνά συνοδεύει την "ιερή μέθη" τους. Αυτοί που, διόλου σπάνια, συντρίβονται κάτω από όλη την κακότητα, τη μικροψυχία και το φθόνο που ξεχειλίζει στον κόσμο.
Αλλά και αυτοί οι οποίοι σαν τους τρελούς αλήτες που σέρνονται από μια πλανεύτρα εσωτερική μούσα: "ποθούν τα πάντα ταυτόχρονα, αυτοί που ποτέ δε χασμουριούνται ή λένε έστω και μία κοινοτοπία, αλλά που καίγονται σαν τα μυθικά κίτρινα ρωμαϊκά κεριά, που σκάνε σαν πυροτεχνήματα ανάμεσα στα αστέρια κι από μέσα τους ξεπηδά το μπλε φως της καρδιάς τους, κι όσοι τους βλέπουν κάνουν: Αααα!!!! με θαυμασμό' (να θυμηθούμε και τον Τζακ Κέρουακ στο βιβλίο του "on the road")

Και αυτό που κάνει τη διαφορά είναι ότι... " ο ταξιδιώτης παίρνει μονάχα ένα δρόμο. Ο ονειροπόλος τους παίρνει όλους. "(Julos Beaucarne)

Τρίτη, 7 Ιανουαρίου 2020

" Η Αρχαιότητα είναι Ψέματα! "

? (ως σχόλιο...)

Η Αρχαιότητα είναι Ψέματα!
 
By Doctor Shambala 

Ο παράξενος Γάλλος Ιησουίτης μοναχός Ζαν Χαρντουίν (1646-1729) ήταν ένας σημαντικός λόγιος της κλασσικής λογοτεχνίας και της Καθολικής εκκλησιαστικής παράδοσης, καθηγητής της Θεολογίας και κύριος γραμματέας των συμβουλίων της Παπικής εξουσίας. Ήταν ένας άνθρωπος πολύ μεγάλης μόρφωσης, ο οποίος δημοσίευσε πολλά σημαντικά κείμενα. Ανάμεσα στα δεκάδες έργα του, βρίσκεται η έκδοση της Φυσικής Ιστορίας του Πλίνιου, η οποία θεωρείται πολύ καλά επιμελημένη και μεγάλης λογοτεχνικής αξίας.

Όμως, ο μεγάλος λόγιος Χαρντουίν είχε μια πραγματικά παράξενη άποψη σχετικά με την αρχαία λογοτεχνία: σύμφωνα με όσα ισχυριζόταν σε αρκετά έργα του, το μεγαλύτερο μέρος της Κλασικής Ελληνικής και Ρωμαϊκής λογοτεχνίας δεν είναι γραμμένη από Έλληνες και Ρωμαίους συγγραφείς!! Αντίθετα, έγραφε, τα κείμενα που έχουν φτάσει στα χέρια μας είναι ψεύτικα, παραχαράξεις που έγιναν κατά την διάρκεια του Μεσαίωνα από μια ομάδα Βενεδικτίνων μοναχών!!

Επίσης υποστήριζε ότι όλα τα αρχαία νομίσματα που σώζονταν στην εποχή του ήταν κι αυτά παραχαραγμένα!!

Όταν ο Χαρντουίν τόλμησε να δημοσιεύσει αυτούς τους εξωφρενικά παράξενους ισχυρισμούς στο
βιβλίο του Opera Selecta (Επιλεγμένα Έργα) του 1708, οι αρχές απαγόρευσαν το βιβλίο και τον υποχρέωσαν να δηλώσει δημόσια ότι δεν πίστευε σ’ αυτά που έγραφε. Αλλά ο λόγιος δεν πτοήθηκε, και επανέλαβε τους ισχυρισμούς του στο μεγαλύτερό του έργο, το 12τομο Conciliorum Collectio Regia Maxima: Acta Conciliorum, μια πλήρη συλλογή των εκκλησιαστικών κειμένων από την Καινή Διαθήκη και έπειτα, η οποία θεωρείται σαν ένα από τα σημαντικότερα έργα εκείνης της περιόδου –αφού αναμόρφωσε σχεδόν ολοσχερώς την εκκλησιαστική μελέτη και πάνω της βασίστηκαν όλες οι μεταγενέστερες σχετικές έρευνες. Οι Γαλλικές αρχές εκείνης της εποχής δίστασαν πολύ να επιτρέψουν την δημοσίευση του έργου, ενώ η εκκλησία αργότερα «καταδίκασε» (δηλαδή απαγόρευσε και κατάσχεσε) πέντε τόμους από το συνολικό έργο του Χαρντουίν.

Ο μεγάλος παράδοξος λόγιος δεν αποκάλυψε με λεπτομέρειες ποτέ γιατί έφτασε σε ένα τόσο απίστευτο συμπέρασμα, ούτε τις υποψίες του για τις πιθανές αιτίες μιας τόσο απίστευτα μεγάλης παραχάραξης. Είχε δηλώσει μονάχα ότι όταν θα πέθαινε όλες οι εξηγήσεις θα βρίσκονταν γραμμένες σε ένα χαρτί στο μέγεθος της παλάμης του! Το χαρτί όμως αυτό δεν βρέθηκε ποτέ…


Οι μεταγενέστεροι λόγιοι προβληματίζονται ακόμη και σήμερα πάνω στις αινιγματικές δηλώσεις του Χαρντουίν. Πολλοί προσπαθούν να αποδείξουν ότι ήταν τρελός ή ότι έλεγε ψέματα, αλλά αυτό έρχεται σε παράδοξη αντίθεση με τις άψογες εργασίες του και την φημισμένη ηθική του, θέτει σε αμφιβολία το –κατά τα άλλα– υπεράνω υποψίας συνολικό έργο του, το οποίο είναι σημαντικό για την Ιστορία.

Αν υποθέσουμε όμως ότι ο Χαρντουίν έλεγε κατά κάποιο τρόπο μία εντελώς τρελή αλήθεια, τότε δημιουργούνται απίστευτα ερωτήματα: Ποια ήταν η πραγματική μορφή της αρχαιότητας; Γιατί οι Βενεδικτίνοι μοναχοί αποφάσισαν να την αλλάξουν; Τι απέγιναν τα πραγματικά κείμενα της αρχαιότητας; Ποιον να ρωτήσουμε : όλα όσα ξέρουμε για την Ιστορία είναι ψέματα, δημιουργημένα για άγνωστους λόγους; Και, πώς θα μπορούσαμε να διερευνήσουμε αυτήν την παράξενη υπόθεση;…

ΣΤΡΑΝΓΗ

το δανειστήκαμε από ΕΔΩ

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου