Χωρίς Βαρύτητα!

ΤΟ " nο Gravity Zone" αποτελεί το παιδί του ιστότοπου γνωστού ως "ενάντια στην επιπεδούπολη" (antidras.blogspot.gr). Με ορμητήριο αυτό το χώρο, ανοίγουμε τα φτερά μας για πτήσεις προς θαυμαστούς, παράξενους, φιλόξενους κι αφιλόξενους, μα σίγουρα θαυμαστούς ορίζοντες. Μακρινούς ή κοντινούς, "εσωτερικούς" κι εξωτερικούς. Μεταφέρουμε εδώ κι επιλεγμένα κείμενα, δικά μας κι όχι μόνο, από το παλιό μπλογκ. Το "παλιό μας σπίτι" θα συνεχίζει να μας φιλοξενεί και αυτό και να αποτελεί σημείο αναφοράς και για καινούργιες εδώ αναρτήσεις μας.
Η αλληλεγγύη μεταξύ των ανθρώπινων όντων αποτελεί, όπως το βλέπουμε εμείς, αποτέλεσμα των ιδιοτήτων εκείνων που συνιστούν το μεγαλείο του ανθρώπου: Απλότητα, Ανεξαρτησία Αντίληψης, Αμφισβήτηση των συλλογικά αποδεκτών καταστάσεων και παραστάσεων, Περιέργεια, Φαντασία, Εκστατική διαίσθηση, Εκστατικός Θαυμασμός. Κι εμείς σκοπεύουμε στο νέο εγχείρημά μας να αδράξουμε κι αυτές τις ποιότητες που διαμορφώνουν κι ανάλογες διαδρομές κι αφηγούνται ιστορίες για "περιοχές μυθικές ή απαγορευμένες"(ποιοι άραγε ορίζουν τι είναι μύθος ή απαγορευμένο ή απρόσιτο για τις μάζες και πόσοι ακόμη κι αυτοαποκαλούμενοι ή θεωρούμενοι ως "επαναστάτες" ενστερνίζονται αυτές τις οδηγίες;). Κάτι μέσα μας μάς τρώει να αιωρηθούμε πάνω απ'όλη την ακαμψία και στατικότητα και πάνω απ'όλες τις παρανοήσεις του κόσμου, χαράσσοντας ρότα για τη λεωφόρο των...άστρων! Κάνοντας και μια απαραίτητη στάση στο "Μπαράκι στην Άκρη του Γαλαξία", ωθούμενοι από μια αρχέγονη μέθη, για να γευτούμε παράξενα ελιξίρια, μεθυστικά κοκτέηλ αστρικής σκόνης, κοσμικής ακτινοβολίας και φλεγόμενα υπολείμματα αστρικών (κι όχι μόνο) συστημάτων, με παγάκια από την ουρά αλητήριων αστεροειδών.
Και για να καταφέρουμε αυτά κι ακόμη περισσότερα, πρέπει να αφήσουμε τη...βαρύτητα πίσω μας. Χωρίς να ξεχάσουμε να πατάμε και γερά στο έδαφος!

Bρίσκεστε σε "no Gravity Zone" λοιπόν! Γιατί είμαστε ονειροπόλοι και με αιτία!

Πέμπτη, 11 Φεβρουαρίου 2016

Διαρκής ηλεκτρική εκκένωση




Πόσες υπέρ πάντων μάχες έχεις να δώσεις
ενάντια στις πολυμήχανες αντανακλάσεις σου;
Πόσοι συναγερμοί θα πρέπει να χτυπήσουν
για να σου γίνει αισθητή η ανάγκη;
Πόσες φορές σου ξεγλίστρησε απ'το κεφάλι
η υποψία ότι μπορεί και όλα να'ναι λάθος;
Πόσοι γενναίοι είναι να έρθουν ακόμη
με όπλο πότε τη φωτιά πότε τη γνώση τους
για να υποφέρουν προσφέροντάς σου λύτρωση;
Πόσα ενδύματα θα προβάρεις με ζήλο
για να μάθεις ότι ο βασιλιάς παραμένει πάντα γυμνός;
Πόσες καλοκουρδισμένες στρώσεις θα αποβάλλεις
για να χαρείς το κάλλος της γύμνιας σου;
Πόσα ξεβολέματα χρειάζεται να περάσεις
για να διδαχτείς τις αρετές της Κίνησης;
Πόσους μικρούς προσωπικούς θανάτους θα περάσεις
για να φυτρώσει μέσα σου το άνθος της Κατανόησης;
Πόσο βαθιά δύνασαι μέσα να βουτήξεις
στη δαιδαλώδη άβυσσο των εγώ σου;

Πώς θα διαχειριστείς τη Γνώση που θ'ανακαλύψεις
για να λάμψει όλη η μοναδική φύση σου;

Πόση Ελευθερία αντέχεις να εισπνεύσεις
για να τη φυσήξεις σε ολάκερο το σύμπαν;

Και άραγε:

άραγε
πόσο υπέροχος
πόσο ευθυτενής
πόσο ευγνώμων
πόσο ακέραιος

θα'σαι τη στιγμή εκείνη
που θ'αποβάλλεις το σαρκίο σου;




........................

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου