Χωρίς Βαρύτητα!

ΤΟ " nο Gravity Zone" αποτελεί το παιδί του ιστότοπου γνωστού ως "ενάντια στην επιπεδούπολη" (antidras.blogspot.gr). Με ορμητήριο αυτό το χώρο, ανοίγουμε τα φτερά μας για πτήσεις προς θαυμαστούς, παράξενους, φιλόξενους κι αφιλόξενους, μα σίγουρα θαυμαστούς ορίζοντες. Μακρινούς ή κοντινούς, "εσωτερικούς" κι εξωτερικούς. Μεταφέρουμε εδώ κι επιλεγμένα κείμενα, δικά μας κι όχι μόνο, από το παλιό μπλογκ. Το "παλιό μας σπίτι" θα συνεχίζει να μας φιλοξενεί και αυτό και να αποτελεί σημείο αναφοράς και για καινούργιες εδώ αναρτήσεις μας.
Η αλληλεγγύη μεταξύ των ανθρώπινων όντων αποτελεί, όπως το βλέπουμε εμείς, αποτέλεσμα των ιδιοτήτων εκείνων που συνιστούν το μεγαλείο του ανθρώπου: Απλότητα, Ανεξαρτησία Αντίληψης, Αμφισβήτηση των συλλογικά αποδεκτών καταστάσεων και παραστάσεων, Περιέργεια, Φαντασία, Εκστατική διαίσθηση, Εκστατικός Θαυμασμός. Κι εμείς σκοπεύουμε στο νέο εγχείρημά μας να αδράξουμε κι αυτές τις ποιότητες που διαμορφώνουν κι ανάλογες διαδρομές κι αφηγούνται ιστορίες για "περιοχές μυθικές ή απαγορευμένες"(ποιοι άραγε ορίζουν τι είναι μύθος ή απαγορευμένο ή απρόσιτο για τις μάζες και πόσοι ακόμη κι αυτοαποκαλούμενοι ή θεωρούμενοι ως "επαναστάτες" ενστερνίζονται αυτές τις οδηγίες;). Κάτι μέσα μας μάς τρώει να αιωρηθούμε πάνω απ'όλη την ακαμψία και στατικότητα και πάνω απ'όλες τις παρανοήσεις του κόσμου, χαράσσοντας ρότα για τη λεωφόρο των...άστρων! Κάνοντας και μια απαραίτητη στάση στο "Μπαράκι στην Άκρη του Γαλαξία", ωθούμενοι από μια αρχέγονη μέθη, για να γευτούμε παράξενα ελιξίρια, μεθυστικά κοκτέηλ αστρικής σκόνης, κοσμικής ακτινοβολίας και φλεγόμενα υπολείμματα αστρικών (κι όχι μόνο) συστημάτων, με παγάκια από την ουρά αλητήριων αστεροειδών.
Και για να καταφέρουμε αυτά κι ακόμη περισσότερα, πρέπει να αφήσουμε τη...βαρύτητα πίσω μας. Χωρίς να ξεχάσουμε να πατάμε και γερά στο έδαφος!

Bρίσκεστε σε "no Gravity Zone" λοιπόν! Γιατί είμαστε ονειροπόλοι και με αιτία!

Δευτέρα, 16 Νοεμβρίου 2015

το να ληστέψεις μια τράπεζα είναι αθώα πράξη σε σύγκριση με το να είσαι ιδιοκτήτης της




Ό,τι είναι καλό για μια τράπεζα δεν σημαίνει ότι είναι καλό και για τη χώρα στην οποία δραστηριοποιείται! Γιατί αυτό που είναι καλό για τους ιδιοκτήτες και μετόχους των χρηματοπιστωτικών παρασιτικών οργανισμών είναι να αυξάνουν με κάθε μέσο τα κέρδη τους και την επιρροή τους στα κράτη, βάζοντας χέρι στις επιχειρήσεις μέσω του δανεισμού και δίχως ίχνος κοινωνικής ευαισθησίας. Ή όπως λέει και ο ήρωας τραπεζίτης της ταινίας του Κώστα Γαβρά "Le Capital"-"To Kεφάλαιο" και οι μέτοχοι αλαλάζουν με άγριο ενθουσιασμό: "είμαστε (το συνάφι της οικονομικής κερδοσκοπίας) σαν τον Ρομπέν των δασών(από την ανάποδη). Θα παίρνουμε από τους φτωχούς και θα δίνουμε στους πλούσιους!"

(Δες κι αυτό: Οι χρηματοπιστωτικές αλυσίδες στο σώμα, το μυαλό και την καρδιά της ανθρωπότητας)

Οπότε η φράση "το να ληστέψεις μια τράπεζα είναι αθώα πράξη σε σύγκριση με το να είσαι ιδιοκτήτης της", αποκτά άλλη βαρύτητα, που απαλλάσσει κι από τις κατασκευασμένες ενοχές. Τις οποίες δημιουργούν οι νόμοι που φτιάχνονται από τους ισχυρούς και τους πλούσιους για τους ισχυρούς και τους πλούσιους και ποτέ για την πλειοψηφία.


Και έτσι το παρακάτω τραγούδι του θρυλικού βρετανικού συγκροτήματος των Clash και του μακαρίτη τραγουδιστή τους και φιλόσοφου Joe Strummer, αποκτάει επιπλέον λόγους να ηχεί πολύ ευχάριστα στα αυτιά μας:

my daddy was a bankrobber
but he never hurt nobody
he just loved to live that way
and he loved to steal your money

some is rich, and some is poor
that's the way the world is
but i don't believe in lying back
sayin' how bad your luck is
....



Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου