Χωρίς Βαρύτητα!

ΤΟ " nο Gravity Zone" αποτελεί το παιδί του ιστότοπου γνωστού ως "ενάντια στην επιπεδούπολη" (antidras.blogspot.gr). Με ορμητήριο αυτό το χώρο, ανοίγουμε τα φτερά μας για πτήσεις προς θαυμαστούς, παράξενους, φιλόξενους κι αφιλόξενους, μα σίγουρα θαυμαστούς ορίζοντες. Μακρινούς ή κοντινούς, "εσωτερικούς" κι εξωτερικούς. Μεταφέρουμε εδώ κι επιλεγμένα κείμενα, δικά μας κι όχι μόνο, από το παλιό μπλογκ. Το "παλιό μας σπίτι" θα συνεχίζει να μας φιλοξενεί και αυτό και να αποτελεί σημείο αναφοράς και για καινούργιες εδώ αναρτήσεις μας.
Η
υπέρβαση των ανθρώπινων όντων προς ανώτερα (κι άρα ποιοτικότερα) επίπεδα ύπαρξης αποτελεί, όπως το βλέπουμε εμείς, αποτέλεσμα των ιδιοτήτων εκείνων που συνιστούν το μεγαλείο του ανθρώπου: Απλότητα, Ανεξαρτησία Αντίληψης, Αμφισβήτηση των συλλογικά αποδεκτών καταστάσεων και παραστάσεων, Περιέργεια, Φαντασία, Εκστατική διαίσθηση, Εκστατικός Θαυμασμός. Κι εμείς σκοπεύουμε στο νέο εγχείρημά μας να αδράξουμε κι αυτές τις ποιότητες που διαμορφώνουν κι ανάλογες διαδρομές κι αφηγούνται ιστορίες για "περιοχές μυθικές ή απαγορευμένες" .
(Ποιοι άραγε ορίζουν τι είναι μύθος ή απαγορευμένο ή απρόσιτο για τις μάζες και πόσοι ακόμη κι αυτοαποκαλούμενοι ή θεωρούμενοι ως "επαναστάτες" ενστερνίζονται αυτές τις οδηγίες;)
Κάτι μέσα μας μάς τρώει να αιωρηθούμε πάνω απ'όλη την ακαμψία και στατικότητα και πάνω απ'όλες τις παρανοήσεις του κόσμου, χαράσσοντας ρότα για τη λεωφόρο των...άστρων! Κάνοντας και μια απαραίτητη στάση στο "Μπαράκι στην Άκρη του Γαλαξία", ωθούμενοι από μια αρχέγονη μέθη, για να γευτούμε παράξενα ελιξίρια, μεθυστικά κοκτέηλ αστρικής σκόνης, κοσμικής ακτινοβολίας και φλεγόμενα υπολείμματα αστρικών (κι όχι μόνο) συστημάτων, με παγάκια από την ουρά αλητήριων αστεροειδών.
Και για να καταφέρουμε αυτά κι ακόμη περισσότερα, πρέπει να αφήσουμε τη...βαρύτητα πίσω μας. Χωρίς να ξεχάσουμε να πατάμε και γερά στο έδαφος!

Bρίσκεστε σε "no Gravity Zone" λοιπόν! Γιατί είμαστε ονειροπόλοι και με αιτία:

ΟΝΕΙΡΟΠΟΛΟΙ (του ανιχνευτή)


Ονειροπόλος είναι αυτός που μπορεί να βρει τον δρόμο του μόνο στο φως του φεγγαριού. Τιμωρία του είναι ότι βλέπει το ξημέρωμα πριν τον υπόλοιπο κόσμο. - ΟΣΚΑΡ ΟΥΑΪΛΝΤ

Αυτή είναι και η κατάρα του! Η πιο γλυκιά και πικρή συνάμα, η πιο αποκηρυγμένη και γι'αυτό ανεκτίμητης αξίας, η πιο επικίνδυνη και γι'αυτό άξια μόνο για όσους αντέχουν να τη βαστάξουν, η πιο μαγική και συνάμα απαιτητική, η πιο δύσκολη να περιγραφεί με τη συνηθισμένη μορφή ανθρώπινης έκφρασης, κατάρα του κόσμου ετούτου.
Αλλά τι θα'τανε ο κόσμος χωρίς τους "καταραμένους" του; Αν όχι καταδικασμένος, από πολύ παλιά, σε έλλειψη οξυγόνου και σε πλήρη μαρασμό;

Ονειροπόλοι είναι αυτοί που, με τις (μυστηριώδεις για την κοινή λογική) ενοράσεις και τα όνειρά τους και τη διάθεσή τους να γυρέψουν την εκπλήρωσή τους, επιτρέπουν ακόμα στη γη να γυρνάει!
Oνειροπόλοι είναι αυτοί που βλέπουν όσα οι πιο πολλοί αδυνατούν ή αρνούνται να δουν, γιατί δεν μπορούν να εγκαταλείψουν τη βολή του δοσμένου, καθιερωμένου πλαισίου. Αυτοί που ανακαλύπτουν τις εικόνες πίσω από τις εικόνες ή ανοίγουν το δρόμο προς νέους κόσμους εκεί όπου οι παλιοί αργοπεθαίνουν και σβήνουν.
Αλλά αυτό έχει πάντα τίμημα και τις περισσότερες φορές πολύ σκληρό.
Ονειροπόλοι είναι κι αυτοί που συχνά οδηγούνται στο γλυκόπικρο καταφύγιο της μοναξιάς και στην τρέλα που επίσης συχνά συνοδεύει την "ιερή μέθη" τους. Αυτοί που, διόλου σπάνια, συντρίβονται κάτω από όλη την κακότητα, τη μικροψυχία και το φθόνο που ξεχειλίζει στον κόσμο.
Αλλά και αυτοί οι οποίοι σαν τους τρελούς αλήτες που σέρνονται από μια πλανεύτρα εσωτερική μούσα: "ποθούν τα πάντα ταυτόχρονα, αυτοί που ποτέ δε χασμουριούνται ή λένε έστω και μία κοινοτοπία, αλλά που καίγονται σαν τα μυθικά κίτρινα ρωμαϊκά κεριά, που σκάνε σαν πυροτεχνήματα ανάμεσα στα αστέρια κι από μέσα τους ξεπηδά το μπλε φως της καρδιάς τους, κι όσοι τους βλέπουν κάνουν: Αααα!!!! με θαυμασμό' (να θυμηθούμε και τον Τζακ Κέρουακ στο βιβλίο του "on the road")

Και αυτό που κάνει τη διαφορά είναι ότι... " ο ταξιδιώτης παίρνει μονάχα ένα δρόμο. Ο ονειροπόλος τους παίρνει όλους. "(Julos Beaucarne)

Σάββατο 4 Φεβρουαρίου 2023

Κολοσσιαίο 4γωνο οροπέδιο, φωτογράφισε το Άρτεμις 1 στην Σελήνη, 5 Δεκεμβρίου του 2022. Φυσικό ή τεχνητό;

 (ΘΥΜΗΣΟΥ: Δεν μας τα λέει καθόλου καλά η "μαντάμ NASA" για τη Σελήνη! )

Aπό την περιγραφή του video στο youtube : " Είναι, άραγε, έργο εδαφονηχανικής ενός πανάρχαιου πολιτισμού που την μετασκεύασε κάποτε; Αν όχι , πώς εξηγούνται με φυσικές διαδικασίες οι γεωμετρικοί γεωλογικοί σχηματισμοί; Γιατί είναι πάντα παλαιότεροι απο τους στρογγυλούς; Είναι φυσικοί ή τεχνητοί;"

Εμείς να επισημάνουμε και πάλι κάποια δεδομένα, ως τροφή για σκέψη:  Είναι γνωστό ότι ο ήλιος παράγει πολύ μεγαλύτερες ελκτικές δυνάμεις που έλκουν τη Σελήνη σε σχέση με αυτές που η Γη έλκει το "δορυφόρο" της. Για να υπάρχει λοιπόν εξισορρόπηση δεν θα έπρεπε η σελήνη να βρίσκεται σε κοντινότερη απόσταση ως προς τη Γη? Αυτό όμως δεν συμβαίνει, κάτι που αποτελεί μια διόλου αμελητέα "παραδοξότητα, καθώς θα' λεγε κανείς ότι από κάπου αντλεί η Σελήνη αντίρροπες δυνάμεις αντίστασης στην έλξη του αστεριού, λες και αξιοποιεί κάποιο ακατανόητο ακόμη σ' εμάς είδος..."καυσίμου"! Και πώς εξηγείται ότι η Σελήνη αποτελεί σε ολόκληρο το ηλιακό σύστημα τον μόνο δορυφόρο που περιστρέφεται στο επίπεδο της εκλειπτικής, με κλίση 5 μοιρών, τη στιγμή που κάθε άλλος δορυφόρος κάνει περιστροφή γύρω από τον ισημερινό του πλανήτη του? Με αποτέλεσμα να συμβαίνει το μοναδικό φαινόμενο του να βρίσκονται στο ίδιο επίπεδο η Γη, η Σελήνη και ο Ήλιος! Συν άλλη μια μοναδικότητα στο ηλιακό σύστημα: Η τροχιά της Σελήνης γύρω από τη Γη είναι καθαρά κυκλική, ενώ αν "υποτασσόταν" στη γήινη έλξη θα ακολουθούσε μια ελλειψοειδή κι επιμήκη τροχιά, όπως δηλαδή οι υπόλοιποι δορυφόροι των πλανητών στην ηλιακή μας γειτονιά...Αρκετές "παραδοξότητες" (και υπάρχουν και ακόμη περισσότερες!) μαζεμένες, δεν νομίζετε?

ΚΑΙ...άραγε...(?) :

Καλώς ορίσατε στο σκάφος σε τροχιά με τη διαδεδομένη ονομασία "Σελήνη" !

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου