Χωρίς Βαρύτητα!

ΤΟ " nο Gravity Zone" αποτελεί το παιδί του ιστότοπου γνωστού ως "ενάντια στην επιπεδούπολη" (antidras.blogspot.gr). Με ορμητήριο αυτό το χώρο, ανοίγουμε τα φτερά μας για πτήσεις προς θαυμαστούς, παράξενους, φιλόξενους κι αφιλόξενους, μα σίγουρα θαυμαστούς ορίζοντες. Μακρινούς ή κοντινούς, "εσωτερικούς" κι εξωτερικούς. Μεταφέρουμε εδώ κι επιλεγμένα κείμενα, δικά μας κι όχι μόνο, από το παλιό μπλογκ. Το "παλιό μας σπίτι" θα συνεχίζει να μας φιλοξενεί και αυτό και να αποτελεί σημείο αναφοράς και για καινούργιες εδώ αναρτήσεις μας.
Η
υπέρβαση των ανθρώπινων όντων προς ανώτερα (κι άρα ποιοτικότερα) επίπεδα ύπαρξης αποτελεί, όπως το βλέπουμε εμείς, αποτέλεσμα των ιδιοτήτων εκείνων που συνιστούν το μεγαλείο του ανθρώπου: Απλότητα, Ανεξαρτησία Αντίληψης, Αμφισβήτηση των συλλογικά αποδεκτών καταστάσεων και παραστάσεων, Περιέργεια, Φαντασία, Εκστατική διαίσθηση, Εκστατικός Θαυμασμός. Κι εμείς σκοπεύουμε στο νέο εγχείρημά μας να αδράξουμε κι αυτές τις ποιότητες που διαμορφώνουν κι ανάλογες διαδρομές κι αφηγούνται ιστορίες για "περιοχές μυθικές ή απαγορευμένες" .
(Ποιοι άραγε ορίζουν τι είναι μύθος ή απαγορευμένο ή απρόσιτο για τις μάζες και πόσοι ακόμη κι αυτοαποκαλούμενοι ή θεωρούμενοι ως "επαναστάτες" ενστερνίζονται αυτές τις οδηγίες;)
Κάτι μέσα μας μάς τρώει να αιωρηθούμε πάνω απ'όλη την ακαμψία και στατικότητα και πάνω απ'όλες τις παρανοήσεις του κόσμου, χαράσσοντας ρότα για τη λεωφόρο των...άστρων! Κάνοντας και μια απαραίτητη στάση στο "Μπαράκι στην Άκρη του Γαλαξία", ωθούμενοι από μια αρχέγονη μέθη, για να γευτούμε παράξενα ελιξίρια, μεθυστικά κοκτέηλ αστρικής σκόνης, κοσμικής ακτινοβολίας και φλεγόμενα υπολείμματα αστρικών (κι όχι μόνο) συστημάτων, με παγάκια από την ουρά αλητήριων αστεροειδών.
Και για να καταφέρουμε αυτά κι ακόμη περισσότερα, πρέπει να αφήσουμε τη...βαρύτητα πίσω μας. Χωρίς να ξεχάσουμε να πατάμε και γερά στο έδαφος!

Bρίσκεστε σε "no Gravity Zone" λοιπόν! Γιατί είμαστε ονειροπόλοι και με αιτία:

ΟΝΕΙΡΟΠΟΛΟΙ (του ανιχνευτή)


Ονειροπόλος είναι αυτός που μπορεί να βρει τον δρόμο του μόνο στο φως του φεγγαριού. Τιμωρία του είναι ότι βλέπει το ξημέρωμα πριν τον υπόλοιπο κόσμο. - ΟΣΚΑΡ ΟΥΑΪΛΝΤ

Αυτή είναι και η κατάρα του! Η πιο γλυκιά και πικρή συνάμα, η πιο αποκηρυγμένη και γι'αυτό ανεκτίμητης αξίας, η πιο επικίνδυνη και γι'αυτό άξια μόνο για όσους αντέχουν να τη βαστάξουν, η πιο μαγική και συνάμα απαιτητική, η πιο δύσκολη να περιγραφεί με τη συνηθισμένη μορφή ανθρώπινης έκφρασης, κατάρα του κόσμου ετούτου.
Αλλά τι θα'τανε ο κόσμος χωρίς τους "καταραμένους" του; Αν όχι καταδικασμένος, από πολύ παλιά, σε έλλειψη οξυγόνου και σε πλήρη μαρασμό;

Ονειροπόλοι είναι αυτοί που, με τις (μυστηριώδεις για την κοινή λογική) ενοράσεις και τα όνειρά τους και τη διάθεσή τους να γυρέψουν την εκπλήρωσή τους, επιτρέπουν ακόμα στη γη να γυρνάει!
Oνειροπόλοι είναι αυτοί που βλέπουν όσα οι πιο πολλοί αδυνατούν ή αρνούνται να δουν, γιατί δεν μπορούν να εγκαταλείψουν τη βολή του δοσμένου, καθιερωμένου πλαισίου. Αυτοί που ανακαλύπτουν τις εικόνες πίσω από τις εικόνες ή ανοίγουν το δρόμο προς νέους κόσμους εκεί όπου οι παλιοί αργοπεθαίνουν και σβήνουν.
Αλλά αυτό έχει πάντα τίμημα και τις περισσότερες φορές πολύ σκληρό.
Ονειροπόλοι είναι κι αυτοί που συχνά οδηγούνται στο γλυκόπικρο καταφύγιο της μοναξιάς και στην τρέλα που επίσης συχνά συνοδεύει την "ιερή μέθη" τους. Αυτοί που, διόλου σπάνια, συντρίβονται κάτω από όλη την κακότητα, τη μικροψυχία και το φθόνο που ξεχειλίζει στον κόσμο.
Αλλά και αυτοί οι οποίοι σαν τους τρελούς αλήτες που σέρνονται από μια πλανεύτρα εσωτερική μούσα: "ποθούν τα πάντα ταυτόχρονα, αυτοί που ποτέ δε χασμουριούνται ή λένε έστω και μία κοινοτοπία, αλλά που καίγονται σαν τα μυθικά κίτρινα ρωμαϊκά κεριά, που σκάνε σαν πυροτεχνήματα ανάμεσα στα αστέρια κι από μέσα τους ξεπηδά το μπλε φως της καρδιάς τους, κι όσοι τους βλέπουν κάνουν: Αααα!!!! με θαυμασμό' (να θυμηθούμε και τον Τζακ Κέρουακ στο βιβλίο του "on the road")

Και αυτό που κάνει τη διαφορά είναι ότι... " ο ταξιδιώτης παίρνει μονάχα ένα δρόμο. Ο ονειροπόλος τους παίρνει όλους. "(Julos Beaucarne)

Τετάρτη, 26 Νοεμβρίου 2014

Οι Βιολογικές Καλλιέργειες ΑΡΚΟΥΝ για να θρέψουν τον πλανήτη !



Ένα από τα βασικά επιχειρήματα που χρησιμοποιείται υπέρ των γενετικά τροποποιημένων καλλιεργειών είναι ότι η χρήση της βιο-τεχνολογίας κρίνεται απαραίτητη για να καλυφθούν οι ανάγκες σε τροφή σε όλο τον κόσμο και ότι η μη γενετικά τροποποιημένες και βιολογικές καλλιέργειες από μόνες τους δεν έχουν τη δυνατότητα να παράγουν αρκετή τροφή για όλους. Η αλήθεια, όμως είναι ότι οι βιολογικές καλλιέργειες από μόνες τους αρκούν για να ταΐσουν όλον τον πλανήτη—το μόνο που χρειάζεται είναι να κάνουμε μερικές αλλαγές στον τρόπο που καλλιεργούμε και παράγουμε την τροφή μας, το οποίο έχει να κάνει με το να βάλουμε τέλος στο βιομηχανοποιημένο τρόπο καλλιέργειας που καταστρέφει την υγεία μας, αλλά και τον πλανήτη.

Σε μία έκθεση με τίτλο, Feeding the Future, η Soil Association, μία ομάδα υπέρ της βιολογικής καλλιέργειας με έδρα το Ηνωμένο Βασίλειο υποστηρίζει ότι οι βιολογικές και αγρο-οικολογικές καλλιέργειες δεν αποτελούν μόνο τη λύση για τα προβλήματα της πείνας ανά τον κόσμο, αλλά όταν καθιερωθούν, αυτές οι ολιστικές μέθοδοι για την παραγωγή της τροφής μπορούν στην πραγματικότητα να θέσουν τέλος στο πρόβλημα σιτισμού και των πιο φτωχών κρατών του πλανήτη. Από την άλλη πλευρά, οι καλλιέργειες των γενετικά τροποποιημένων ευνοούν και ακόμα δημιουργούν καταστάσεις φτώχειας γιατί εγκλωβίζουν τους αγρότες σε έναν αέναο κύκλο εξάρτησης από τις πολυεθνικές εφόσον είναι υποχρεωμένοι να χρησιμοποιούν και σπόρους, ενεργούς για μόνο μία σπορά και τα ανάλογα τοξικά χημικά κοκτέιλ για να μεγαλώσουν.

Η γεωργία των γενετικά τροποποιημένων με λίγα λόγια είναι τοξική και για τις οικονομίες των κρατών, και τοξική για την ανθρώπινη υγεία και τοξική για το περιβάλλον. Όπως έδειξε μία πρόσφατη έρευνα από το Rodale Institute, η οποία αποτελούσε το αποτέλεσμα μίας έρευνας 30 ετών, οι οργανικές καλλιέργειες στην πραγματικότητα παράγουν μεγαλύτερες σοδιές από τις γενετικά τροποποιημένες και τις συμβατικές καλλιέργειες.
Οι οργανικές καλλιέργειες, επίσης, ανανεώνονταν και διατηρούνταν από μόνες τους με τη βοήθεια της κομποστοποίησης, της κοπριάς και άλλων φυσικών λιπασμάτων που εμπλουτίζουν φυσικά το χώμα και μειώνουν την ανάγκη για χρήση χημικών ζιζανιοκτόνων

Περίπου το 40% της παγκόσμιας παραγωγής σε σιτάρι χρησιμοποιείται σαν τροφή για τα ζώα στις βιομηχανοποιημένες φάρμες. Εκτός από το θέμα με τις γενετικά τροποποιημένες καλλιέργειες, η βιομηχανοποίηση της γεωργίας γενικότερα που συμπεριλαμβάνει την εκτροφή ζώων μειώνει κατά πολύ τα παγκόσμια αποθέματα σιταριού. Σύμφωνα με τη Soil Associationπάνω από το 40% της παγκόσμιας παραγωγής δημητριακών χρησιμοποιείται για ζωϊκή τροφή και αυτό το ποσοστό ενδέχεται να ανεβεί στο 50% έως το 2050, αν συνεχιστούν αυτοί οι ρυθμοί.

Μηρυστικά ζώα, όπως οι αγελάδες και τα πρόβατα είναι έτσι η φυσιολογία τους για να τρώνε χορτάρι και όχι γενετικά τροποποιημένη σόγια, καλαμπόκι και άλλα σιτηρά που χρησιμοποιούνται συνήθως στις βιομηχανοποιημένες φάρμες. Εκτός από το να κάνουν τα ζώα να αρρωσταίνουν αφού δεν είναι σχεδιασμένα για να τρώνε τέτοιες τροφές, αυτά τα μείγματα δημητριακών απαιτούν τεράστιες πηγές παραγωγής και ανάλογα αποθέματα. Με το να αφήνουμε ελεύθερα τα ζώα να βόσκουν στα λιβάδια χόρτα, τα οποία οι άνθρωποι έτσι και αλλιώς δεν μπορούν να φάνε, τα δημητριακά που περισσεύουν θα μπορούσαν να ταΐσουν άλλους ανθρώπους. Κάτι τέτοιο αν γινόταν θα σήμαινε σημαντική βελτίωση για όλον τον πλανήτη, αρκεί μόνο να γίνει η αλλαγή.

Το ένα τρίτο της παγκόσμιας τροφής καταλήγει στα σκουπίδια, ειδικά στον αναπτυγμένο κόσμο όπου οι άνθρωποι σπαταλούν αλόγιστες ποσότητες τροφίμων. Έτσι αν όλοι μας κάναμε μία συνειδητή προσπάθεια να διατηρούμε την τροφή μας ή απλά να εφαρμόσουμε απλούς τρόπους για να μοιραστούμε το πλεόνασμα με όσους βρίσκονται σε ανάγκη, τότε η πείνα σε πολλά μέρη του κόσμου θα υποχωρούσε δραματικά.

Για να διαβάσετε όλη την έκθεση της Soil Association δείτε εδώ


To διαβάσαμε ΕΔΩ

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου