Σαν στιχάκια, σαν ανάγκη για αέρα

 (είχε δημοσιευτεί αρχικά στο antidras)

Σαν στιχάκια, σαν ανάγκη για αέρα

Θα' θελα να' μουν πύρινη γλώσσα.

Που αποτεφρώνει την αλαζονεία για να θυμίζει τη ματαιότητα.

Θα'θελα να' μουν πουλί στον ουράνιο θόλο.

Που υπακούει μόνο στο ένστικτο για ελευθερία.

Θα'θελα να' μουν ναυαγός στην άκρη του κόσμου.

Που τα χνώτα του μυρίζουν αλάτι και περιπέτεια.

Θα' θελα να' μουν σαν τ'αγέρωχα δέντρα του δάσους.

Που όταν πεθαίνουν είναι όρθια.

Rohalas

του φίλου μας "rohala"(= spit )