Για όποιες κακίες
για όσες ανοησίες
για όλους τους συμβιβασμούς
που υπήρξα φορέας.
Για τη μιζέρια
της οποίας κατάντησα μεταφορέας.
Για όσα ψεύδη ξεστόμισα με απερισκεψία.
Κάνοντας αρχή από 'μένα τον ίδιο.
Για όλες εκείνες τις σκέψεις
που εκπορεύτηκαν από ανήλιαγες γωνιές
λαθραία χωμένες στο κεφάλι μου.
Και για την πιο μικρή αδικία
στη θωριά της οποίας δεν όρθωσα μπόι.
Για όσα δάκρυα έχυσα
και κράτησα κρυφά από αγαπημένους,
ακόμη κι από'μενα τον ίδιο.
Για όλα τα σημαντικά που προσπέρασα
και υποβίβασα σε ασήμαντα, βοσκώντας χλόη.
Γυρεύω εξιλέωση.
Ψάχνοντας να μ'έβρω απ'την αρχή.
Και γράφοντας στίχους...
ανιχνευτής
έτσι λοιπόν:
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου