Χωρίς Βαρύτητα!

ΤΟ " nο Gravity Zone" αποτελεί το παιδί του ιστότοπου γνωστού ως "ενάντια στην επιπεδούπολη" (antidras.blogspot.gr). Με ορμητήριο αυτό το χώρο, ανοίγουμε τα φτερά μας για πτήσεις προς θαυμαστούς, παράξενους, φιλόξενους κι αφιλόξενους, μα σίγουρα θαυμαστούς ορίζοντες. Μακρινούς ή κοντινούς, "εσωτερικούς" κι εξωτερικούς. Μεταφέρουμε εδώ κι επιλεγμένα κείμενα, δικά μας κι όχι μόνο, από το παλιό μπλογκ. Το "παλιό μας σπίτι" θα συνεχίζει να μας φιλοξενεί και αυτό και να αποτελεί σημείο αναφοράς και για καινούργιες εδώ αναρτήσεις μας.
Η αλληλεγγύη μεταξύ των ανθρώπινων όντων αποτελεί, όπως το βλέπουμε εμείς, αποτέλεσμα των ιδιοτήτων εκείνων που συνιστούν το μεγαλείο του ανθρώπου: Απλότητα, Ανεξαρτησία Αντίληψης, Αμφισβήτηση των συλλογικά αποδεκτών καταστάσεων και παραστάσεων, Περιέργεια, Φαντασία, Εκστατική διαίσθηση, Εκστατικός Θαυμασμός. Κι εμείς σκοπεύουμε στο νέο εγχείρημά μας να αδράξουμε κι αυτές τις ποιότητες που διαμορφώνουν κι ανάλογες διαδρομές κι αφηγούνται ιστορίες για "περιοχές μυθικές ή απαγορευμένες"(ποιοι άραγε ορίζουν τι είναι μύθος ή απαγορευμένο ή απρόσιτο για τις μάζες και πόσοι ακόμη κι αυτοαποκαλούμενοι ή θεωρούμενοι ως "επαναστάτες" ενστερνίζονται αυτές τις οδηγίες;). Κάτι μέσα μας μάς τρώει να αιωρηθούμε πάνω απ'όλη την ακαμψία και στατικότητα και πάνω απ'όλες τις παρανοήσεις του κόσμου, χαράσσοντας ρότα για τη λεωφόρο των...άστρων! Κάνοντας και μια απαραίτητη στάση στο "Μπαράκι στην Άκρη του Γαλαξία", ωθούμενοι από μια αρχέγονη μέθη, για να γευτούμε παράξενα ελιξίρια, μεθυστικά κοκτέηλ αστρικής σκόνης, κοσμικής ακτινοβολίας και φλεγόμενα υπολείμματα αστρικών (κι όχι μόνο) συστημάτων, με παγάκια από την ουρά αλητήριων αστεροειδών.
Και για να καταφέρουμε αυτά κι ακόμη περισσότερα, πρέπει να αφήσουμε τη...βαρύτητα πίσω μας. Χωρίς να ξεχάσουμε να πατάμε και γερά στο έδαφος!

Bρίσκεστε σε "no Gravity Zone" λοιπόν! Γιατί είμαστε ονειροπόλοι και με αιτία!

Τετάρτη, 5 Οκτωβρίου 2016

" Oι νεκροί έχουν πόλεις! "



"...Aυτή τη στιγμή που γράφω, όλοι οι νεκροί συνεχίζουν να ζουν τη ζωή τους χωρίς να ξέρουν ότι έχουν πεθάνει. Υποφέρουν από αμνησία. Το τρομερό πέρασμα στην άλλη όχθη έχει σβηστεί από τη μνήμη τους, έχουν βρεθεί σε καινούριους τόπους μακριά από τους τόπους που γνώρισαν στη ζωή τους και ανάμεσα σε καινούριους ανθρώπους, μακριά από τους ανθρώπους που αγαπούσαν στη ζωή τους. Είναι σαν να ζούσαν από πάντα εκεί. Ζουν μια συνηθισμένη καθημερινότητα, η οποία ραγίζει μονάχα σε κάποια αδιόρατα σημεία που συνήθως δεν τα παρατηρούν. Μια ασάφεια εδώ, κάτι παράξενο εκεί, κάποια αδιόρατη μνήμη πιο πέρα, κάτι που εμφανίστηκε ανεξήγητα, κάτι που εξαφανίστηκε ανεξήγητα. Ζούνε μέσα σ'ένα πολύ αληθινό όνειρο, που μοιάζει πολύ με αυτό που ζούμε εμείς εδώ, τώρα. Πολλές φορές πιάνουν τον εαυτό τους να προσπαθεί να θυμηθεί κάτι, αλλά γρήγορα ξεχνιούνται κι επιστρέφουν στις υποθέσεις της καθημερινότητάς τους. Αυτό που τους συμβαίνει είναι τόσο παράξενο, γιατί είναι τόσο αληθινό: φανταστείτε ότι εμείς, αυτή εδώ τη στιγμή, ζούμε την καθημερινότητά μας και δεν υποψιαζόμαστε ότι είμαστε ήδη νεκροί, ο καθένας στο δικό του αμαρτωλό κόσμο, που συμβιώνουμε με τους υπόλοιπους μέσα σε κατασκευές συνειδήσεων για τις οποίες δεν έχουμε καμία ανάμνηση. Προχθές ανακάλυψα μερικούς χάρτες για κάποιε από τις πολιτείες των νεκρών. Δεν ξέρω πού βρίσκονται αυτές οι τοποθεσίες αλλά είναι συγκεκριμένες. Και πολλοί από τους φίλους και τους συγγενείς μου βρίσκονται ήδη εκεί.
 Οι νεκροί ζουν! Οι νεκροί ζούνε αλλού. Οι νεκροί έχουν πόλεις..."

Ε.Τ.Α. HOFFMANN (1776-1822) "Phadasmagoria", μια από τις πλέον εμβληματικές μορφές του ρομαντισμού στη γερμανική λογοτεχνία.



Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου