Χωρίς Βαρύτητα!

ΤΟ " nο Gravity Zone" αποτελεί το παιδί του ιστότοπου γνωστού ως "ενάντια στην επιπεδούπολη" (antidras.blogspot.gr). Με ορμητήριο αυτό το χώρο, ανοίγουμε τα φτερά μας για πτήσεις προς θαυμαστούς, παράξενους, φιλόξενους κι αφιλόξενους, μα σίγουρα θαυμαστούς ορίζοντες. Μακρινούς ή κοντινούς, "εσωτερικούς" κι εξωτερικούς. Μεταφέρουμε εδώ κι επιλεγμένα κείμενα, δικά μας κι όχι μόνο, από το παλιό μπλογκ. Το "παλιό μας σπίτι" θα συνεχίζει να μας φιλοξενεί και αυτό και να αποτελεί σημείο αναφοράς και για καινούργιες εδώ αναρτήσεις μας.
Η αλληλεγγύη μεταξύ των ανθρώπινων όντων αποτελεί, όπως το βλέπουμε εμείς, αποτέλεσμα των ιδιοτήτων εκείνων που συνιστούν το μεγαλείο του ανθρώπου: Απλότητα, Ανεξαρτησία Αντίληψης, Αμφισβήτηση των συλλογικά αποδεκτών καταστάσεων και παραστάσεων, Περιέργεια, Φαντασία, Εκστατική διαίσθηση, Εκστατικός Θαυμασμός. Κι εμείς σκοπεύουμε στο νέο εγχείρημά μας να αδράξουμε κι αυτές τις ποιότητες που διαμορφώνουν κι ανάλογες διαδρομές κι αφηγούνται ιστορίες για "περιοχές μυθικές ή απαγορευμένες"(ποιοι άραγε ορίζουν τι είναι μύθος ή απαγορευμένο ή απρόσιτο για τις μάζες και πόσοι ακόμη κι αυτοαποκαλούμενοι ή θεωρούμενοι ως "επαναστάτες" ενστερνίζονται αυτές τις οδηγίες;). Κάτι μέσα μας μάς τρώει να αιωρηθούμε πάνω απ'όλη την ακαμψία και στατικότητα και πάνω απ'όλες τις παρανοήσεις του κόσμου, χαράσσοντας ρότα για τη λεωφόρο των...άστρων! Κάνοντας και μια απαραίτητη στάση στο "Μπαράκι στην Άκρη του Γαλαξία", ωθούμενοι από μια αρχέγονη μέθη, για να γευτούμε παράξενα ελιξίρια, μεθυστικά κοκτέηλ αστρικής σκόνης, κοσμικής ακτινοβολίας και φλεγόμενα υπολείμματα αστρικών (κι όχι μόνο) συστημάτων, με παγάκια από την ουρά αλητήριων αστεροειδών.
Και για να καταφέρουμε αυτά κι ακόμη περισσότερα, πρέπει να αφήσουμε τη...βαρύτητα πίσω μας. Χωρίς να ξεχάσουμε να πατάμε και γερά στο έδαφος!

Bρίσκεστε σε "no Gravity Zone" λοιπόν! Γιατί είμαστε ονειροπόλοι και με αιτία!

Δευτέρα, 19 Οκτωβρίου 2015

Σπινθηροβόλες ματιές...



Η μεγαλύτερη χαρά και συνάμα το, διόλου σπάνια, πιο γλυκόπικρο βάσανο:

Τα πιο γοητευτικά και σπινθηροβόλα μάτια είναι αυτά που όταν βυθίζεσαι μέσα τους γαληνεύεις και μερικές φορές νιώθεις να απαλύνεται και να σκορπάει σα σκόνη σε αλητοανεμοστρόβιλους ο πόνος που πιθανώς κουβαλάς σα μυστικό προσωπικό φορτίο...
Και συνάμα σε κρατούν σε εγρήγορση, έτσι ώστε να τα τροφοδοτείς με ζωηρόχρωμες εικόνες, ακόμα και μέσα σε φόντο μονοχρωμίας, ακαλαισθησίας και με περιρρέουσα ατμόσφαιρα μιζέριας και κακοριζικιάς.

Έτσι ώστε να μετατρέπονται σε δυο πύρινες ριπές που βάζουν φωτιά στις αισθήσεις.
Και περιφρονούν, τρομάζουν και απειλούν με ξεσκέπασμα όλα τα θεάρεστα πρωτόκολλα συμπεριφοράς, όλα τα θεατρινίστικα πιθηκίσματα, όλη τη θεοποιημένη μετριοκρατία, όλα τα λόγια τα μεγάλα, όλες τις καλές προθέσεις που ξεβράζουν σε κρανίου τόπους, όλες τις νοσηρές παρανοήσεις και φοβίες και τραύματα και τη βαθιά διαταραχή μιας "πειραγμένης κανονικότητας"...
Ενός κόσμου "πάνω και κάτω χεριών"(ένα τεράστιο δείγμα των ανθρώπινων σχέσεων), υπαλλήλων και εργοδοτών, σωτήρων και ναυαγών, επώνυμων και ανώνυμων, επιτυχημένων και αποτυχημένων, αφεντάδων και υπηρετών...

Μην φοβάστε μάτια μου! Λαμπυρίστε μέχρι το πέρας αυτού του "αντιερωτικά απελευθερωμένου", εκφυλισμένου κόσμου.

ανιχνευτής



Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου